සඳත් ඉරත් නැති - තරුත් වැසී ඇති
වනන්තරේ නැත තනියක්
ඔබත් මමත් ඇති - මටත් ඔබත් ඇති
මිනිස් පුරේ ඇයි තනියක්
ගලා ගලා යන ගඟේ පිරී දිය
ඇළේ දොළේ ඇසුරට වී
සිනා සිසී වන පෙතේ හිඳී
රස බිබී මුවන් තුඩ ඇතිරී....
සොබා දමේ දැඩි සිහිල් නිසංසල
සුවේ බිඳී ලොව සිතුසේ
ඔබේ මගේ පැල බෙදී බිඳී යන
සුළං කැරැල්ලේ දුකසේ...