දරා ගත්තේ කෙලෙස මේ දුක....?
ගිනි ගහන වැලි කතරෙන්.....සිසිල ගෙන
වලාකුළු නැති අහසෙන්....සෙවන ගෙන
සිතිජ දහසක්.....මෙපිට තනිවූ
මගෙ හිතට සෙනෙහස් පවන් සලනා
දයාබර ඔබේ හිත......
ඔබෙ දුකක් මට කීවානම්....
අපෙ වියෝගය ගැනම නොවේද?
ගලක් සේ යැයි ඔබම කියනා
මගෙම හිත මෙතරම් තැවෙද්දී....
කඳුළු බිඳුවක පහස නොමදත්...