එලකිරි එකේ නිතරම ගැවසෙන අනුරාධට එදා තිබුණේ හරිම සාමාන්ය සෙනසුරාදා දවසක්. අතේ තිබුණු කෝපි එකත් උගුරක් බීලා, ලැප්ටොප් එකේ අලුත් "ත්රෙඩ්" එකක් දාන්න හිතාගෙන අනුරාධ හිටියේ හරිම සැහැල්ලුවෙන්. එකපාරටම කාමරේ දොර ඇරගෙන ඇතුලට ආවේ අනුරාධගේ නංගි.
"අයියේ... අද රෑට මගේ යාලුවෝ ටිකක් එනවා බන් ස්ලීප් ඕවර් එකකට. ප්ලීස්, මොකුත් කියන්න එපා හරිද?"
අනුරාධගේ කෝපි උගුර උගුරේම හිරවුණා. "ස්ලීප් ඕවර් එකක්? මොන ස්ලීප් ඕවර් එකක්ද? මේක ගෙයක් නෙවෙයි, රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරයක් නෙවෙයි නේ අනුරාධගේ ගෙදර!" කියලා කියන්න හිතට ආවත්, නංගිගේ මූණ දිහා බලලා අනුරාධට ඒක ගිලගන්න සිද්ධ වුණා.
හවස 6 වෙද්දී අනුරාධගේ ගෙදර හරියට 'සී.බී.ඩී' එක වගේ කාර්යබහුල වුණා. නංගිගේ යාළුවෝ හතර දෙනෙක් ඇවිත්. අනුරාධගේ විසිත්ත කාමරේ තිබුණු කුෂන් ඔක්කොම එහා මෙහා වෙලා, සෝෆා එක උඩ උණු කෑම පාර්සල්, චිප්ස් පැකට්, පාසල් බෑග්, මේකප් කිට් හැමතැනම.
අනුරාධ තමන්ගේ වටිනාකම තියෙන දේවල් ටික බේරගන්න හිතාගෙන, "මෙහෙයුම-කැස්බෑවා" පටන් ගත්තා.
රෑ දහය පහු වුණා. එලියේ සද්දේ අඩුවෙනවා වෙනුවට වැඩි වුණා. අනුරාධ හිතුවේ එයාලා නිදාගන්න යයි කියලා. ඒත් ඇහුණේ නංගිලාගේ "කොහොමද බන් ඒක" කියන අමුතු හිනා හඬවල්. එක පාරටම අනුරාධගේ කාමරේ දොරට තට්ටුවක් වැදුණා.
"අයියේ... වයිෆයි (Wi-Fi) වැඩ කරන්නේ නෑනේ! චුට්ටක් රවුටරේ ඕෆ් කරලා ඔන් කරන්නකෝ!"
අනුරාධට යක්ෂයා ආවේශ වුණා. රවුටරේ ලඟට යන්න අනුරාධට සිද්ධ වුණා. එතනට ගියාම දැක්ක දේ දැකලා අනුරාධට හිනා යන්නත් බැරිව, අඬන්නත් බැරිව හිටියා. මුළු ලොකු කාමරේම 'පික්නික්' එකක් දාලා වගේ. ඒ මැද්දේ අනුරාධගේ හොඳම ටී-ෂර්ට් එකක් නංගිගේ යාළුවෙක් ඇඳගෙන සෙල්ෆි ගහනවා!
පහුවෙනිදා උදේ අනුරාධ කාමරෙන් එළියට ආවේ යුද්ධයක් දිනලා ආපු සොල්දාදුවෙක් වගේ. මුළු ගෙදරම තිබුණු අවුල දැක්කම අනුරාධගේ ඔලුව කැරකුණා.
නංගි ඇවිත් කිව්වා, "අයියේ, අපි ඊළඟ වතාවේ අනිවාර්යයෙන්ම ඔයාගේ කාමරේ ඉන්නවා, ඒක තමයි හොඳම තැන!" කියලා.
අනුරාධ ඒ වෙලාවේ හිතාගත්තේ එකම එක දෙයයි: "ඊළඟ ස්ලීප් ඕවර් එක දවසේ මම අනිවාර්යයෙන්ම මගේ යාළුවෙක්ගේ @scurvy ගෙදර ස්ලීප් ඕවර් එකකට යනවා!"
"අයියේ... අද රෑට මගේ යාලුවෝ ටිකක් එනවා බන් ස්ලීප් ඕවර් එකකට. ප්ලීස්, මොකුත් කියන්න එපා හරිද?"
අනුරාධගේ කෝපි උගුර උගුරේම හිරවුණා. "ස්ලීප් ඕවර් එකක්? මොන ස්ලීප් ඕවර් එකක්ද? මේක ගෙයක් නෙවෙයි, රිමාන්ඩ් බන්ධනාගාරයක් නෙවෙයි නේ අනුරාධගේ ගෙදර!" කියලා කියන්න හිතට ආවත්, නංගිගේ මූණ දිහා බලලා අනුරාධට ඒක ගිලගන්න සිද්ධ වුණා.
හවස 6 වෙද්දී අනුරාධගේ ගෙදර හරියට 'සී.බී.ඩී' එක වගේ කාර්යබහුල වුණා. නංගිගේ යාළුවෝ හතර දෙනෙක් ඇවිත්. අනුරාධගේ විසිත්ත කාමරේ තිබුණු කුෂන් ඔක්කොම එහා මෙහා වෙලා, සෝෆා එක උඩ උණු කෑම පාර්සල්, චිප්ස් පැකට්, පාසල් බෑග්, මේකප් කිට් හැමතැනම.
අනුරාධ තමන්ගේ වටිනාකම තියෙන දේවල් ටික බේරගන්න හිතාගෙන, "මෙහෙයුම-කැස්බෑවා" පටන් ගත්තා.
- පියවර 1: තමන්ගේ ලැප්ටොප් එක ඇඳ යට හැංගුවා.
- පියවර 2: ෆ්රිජ් එකේ තිබුණු අන්තිම අයිස්ක්රීම් එකේ කෑල්ල අනුරාධ රහසින් කෑවා, නැත්නම් ඒකත් නංගිලාගේ අතට අහුවෙනවා.
- පියවර 3: අනුරාධ වහාම කාමරේ දොර ලොක් කරගෙන, හෙඩ්සෙට් එක දාගෙන එලකිරි එකට ගොඩ වුණා.
රෑ දහය පහු වුණා. එලියේ සද්දේ අඩුවෙනවා වෙනුවට වැඩි වුණා. අනුරාධ හිතුවේ එයාලා නිදාගන්න යයි කියලා. ඒත් ඇහුණේ නංගිලාගේ "කොහොමද බන් ඒක" කියන අමුතු හිනා හඬවල්. එක පාරටම අනුරාධගේ කාමරේ දොරට තට්ටුවක් වැදුණා.
"අයියේ... වයිෆයි (Wi-Fi) වැඩ කරන්නේ නෑනේ! චුට්ටක් රවුටරේ ඕෆ් කරලා ඔන් කරන්නකෝ!"
අනුරාධට යක්ෂයා ආවේශ වුණා. රවුටරේ ලඟට යන්න අනුරාධට සිද්ධ වුණා. එතනට ගියාම දැක්ක දේ දැකලා අනුරාධට හිනා යන්නත් බැරිව, අඬන්නත් බැරිව හිටියා. මුළු ලොකු කාමරේම 'පික්නික්' එකක් දාලා වගේ. ඒ මැද්දේ අනුරාධගේ හොඳම ටී-ෂර්ට් එකක් නංගිගේ යාළුවෙක් ඇඳගෙන සෙල්ෆි ගහනවා!
පහුවෙනිදා උදේ අනුරාධ කාමරෙන් එළියට ආවේ යුද්ධයක් දිනලා ආපු සොල්දාදුවෙක් වගේ. මුළු ගෙදරම තිබුණු අවුල දැක්කම අනුරාධගේ ඔලුව කැරකුණා.
නංගි ඇවිත් කිව්වා, "අයියේ, අපි ඊළඟ වතාවේ අනිවාර්යයෙන්ම ඔයාගේ කාමරේ ඉන්නවා, ඒක තමයි හොඳම තැන!" කියලා.
අනුරාධ ඒ වෙලාවේ හිතාගත්තේ එකම එක දෙයයි: "ඊළඟ ස්ලීප් ඕවර් එක දවසේ මම අනිවාර්යයෙන්ම මගේ යාළුවෙක්ගේ @scurvy ගෙදර ස්ලීප් ඕවර් එකකට යනවා!"
