Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="TruthIsOutThere" data-source="post: 12006125" data-attributes="member: 390138">සුභ උපන් දිනයක් වේවා!!!මගේ මුල්ම කෙටීමට මේ වගේ අදහසක් දාල මාව දිරිමත් කල රොබට් අයියට මාගේ විශේෂ ස්තුතිය සහ ගෞරවය!!!<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" /><img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" /><img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" />සුභ උපන් දිනයක් වේවා රොබට් අයියා!!! <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" />එකසිය විස්සට දෙසිය විස්සක් ආවඩා ආයුබෝ වේවා!!! <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" />ටික දවසකින් මොකුත් කොටලා දන්නා බැරි උනත් හැමදාම ඉඩ ලැබෙන විදියට භූත කොටුවට ගොඩවෙලා බලන්න නම් අමතක කලේ නෑ <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/no.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":no:" title="No    :no:" data-shortname=":no:" />. වැඩේ කියන්නේ වැඩට ගිහින් ආවම කොටන්න තියා කෙලින් ඉන්න පණ නැති එකයි <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" />. දන්නවනේ ඉතින් කට්ටිය ලංකාවේ බස් වල එනවා කියන්නේ මුළු සර්වාන්ගෙටම ව්‍යායාම නොමිලේ ලැබෙනවා කියන එක කියල<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/confused.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":confused:" title="Confused    :confused:" data-shortname=":confused:" />. ඉතින් එහෙම ඇවිල්ල මොකුත් කොටන්න බෑ බොලව් <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/no.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":no:" title="No    :no:" data-shortname=":no:" />. කොහොමින් කොහොම හරි පහු ගිය දවස් ටිකේ සැහෙන්න කස්ටියක් සෙට් වෙලා තමන්ගේ අදහස් බෙදා ගෙන තිබ්බ. ඒ හැම කෙනෙක්ටම මගේ ආචාරය <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" />!!! ස්පෙෂලි ටිං ටිං ද සිල්වාට, අන්ජනට, පොල්වත්ත.කොම්ට, Amilanuwanamara ට, dragon fighter ට, මිසිස් ජිනියස්ට සහ එකී මෙකි නොකී හැමෝටම බොහොම ස්තුතියි<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" />!!! ඔන්න නම් වශයෙන් කියන්න බැරි උන එවුන් මන් එක්ක තරහ ගන්නවා එහෙම නෙමෙයි. මේ මතකෙන් ලිව්වේ.<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/rofl.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":rofl:" title="ROFL    :rofl:" data-shortname=":rofl:" /> ගොඩක් දෙනා පහුගිය දවස් වල කතා කරලා තිබ්බ හෙණ රාජ තෛලය ගැන. කියල තිබුන කාරණා හැමදේම වගේ වටිනවා. ඒ දේවල් කියවල හොඳ අවබෝධයක් ලැබුනා. බොහොම ස්තුතියි තමන්ගේ දැනුම බෙදා ගත්ත හැම කෙනෙක්ටම. මටත් අහම්බෙන් ගිය සතියේ පත්තරේක තිබිල මේ ලිපිය ලැබුන. මේ ලිපියේ තියෙන්නේ හෙණ රාජ තෛලය හදන විදිය. මම මේ ලිපියේ ෆොටෝ එකක් අරන් දාන්න හැදුවත් ඒක එච්චරම පැහැදිලි නෑ. භූත කොටුව කියවන හැම දෙනාගේම දැනුම සදහා මේ ලිපිය පළ කරන්න හිතුනත් ඒ ලිපිය ස්කෑන් කරගන්න මා ගාව ස්කෑනරයක් නෑ. ඉතින් කව්රු හරි ස්කෑනරයක් තියෙන පින්වතෙක් මේ ලිපිය ස්කෑන් කරලා දානවා නම් භූත කොටුව බලන අපේ සහෝදර හැමදෙනාටම තමන්ගේ දැනුම වැඩි කරගන්න ඒක හේතුවක් වේවි. වැඩේ කියන්නේ මේ පත්තරේ ඔන් ලයින් වත් නැනේ. සමාවෙයල්ලා මට! මට තියෙන සීමිත සම්පත් ප්‍රමාණයෙන් මේ දේ කරන්න අමාරුයි.පත්තරේ නම : සුබසෙතමේක ලේක් හවුස් පත්තරයක්.(මම මේ නිකමට කියන්නේ මට ඔය ලේක් හවුස් පත්තර පෙන්න බෑ.<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/angry.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":angry:" title="Angry    :angry:" data-shortname=":angry:" /> මොකද ඉතින් රෙදි නැතුවනේ ආණ්ඩුවට කඩේ යන්නේ<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/angry.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":angry:" title="Angry    :angry:" data-shortname=":angry:" />. ඒ උනාට මේ පත්තරේ නම් තියෙන්නේ ජ්‍යෝතිෂ්‍ය කාරණා විතරක් හින්ද කියවනවා.<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" />)දිනය : 2012 පෙබරවාරි 03 වන සිකුරාදා පිටු අංකය : 20අනේ ඉතින් කව්රුවත් මා ගැන අහිතක් හිතනවා එහෙම නෙවෙයි ඕන්. පුළුවන් කමක් තිබ්බ නම් කීයටවත් ස්කෑන් කරලා නොදා ඉන්නේ නෑ මම.<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" />තව දෙයක්, කෙනෙක් කියල තිබුන ඇන වලට භූතයෝ හිර කරනවා කියල. ඒ ගැන කියවන්න ලැබුන කතාවක් දාන්න හිතුනා. මම මුල්ම දවසෙත් කිව්වනේ කොල්ලනේ මට ඔය වගේ අත්දැකීම් නෑ කියල. මම ඉතින් දන්නේ මට කියවන්න හරි අහන්න හරි ලැබුන දේවල් තමයි. මේ කතාවත් ගියපාර වගේම මම උපුටා ගන්නේ අපේ සදෙරු සහෝදරයාගේ බ්ලොග් එකෙන්. යුතුකමක්  විදියට මුලින්ම මුලින්ම සදෙරු සහෝදරයාගේ බ්ලොග් eke ලිපිනය මෙතන දානවා. <a href="http://hisahasa.blogspot.com/" target="_blank">http://hisahasa.blogspot.com/</a>මගෙ පුංචි සන්දියේදී මම උන්නු ගමේ කෙළවරකට වෙන්න මහා සද්දන්ත නුග ගහක් තිබුණා . ඔය ගහේ වයස හරියටම මට කියන්න බැරිවුනත් මගේ ගමේ උන්නු පරණ මිනිස්සු බොහොමයක් දෙනා තමන්ගේ ළමා කාලේ ගැන සඳහන් කරද්දී ඔය මහා ගහ ගැන නිතරම කීව හැටි මට මතකයි .දන්න කියන හැමෝම ඒ මහ ගහ හැඳින්නුවේ "මහ නුඟේ" කියලයිපහළට එල්ලි එල්ලී තිබිච්චි දිගම දිග මුල් නිසා ඒ ගහට තිබුණේ හරියට වයසක රැවුල තියන මන්තර කාරයකුගේ පෙනුමක් .හැන්දෑ කළුවර වැටුණාම හිත හයිය මිනිහෙක් ඔය නුඟේ ගාවින් ගියේ නොගිහින්ම බැරි ගමනක්ම වෙතොත් විතරමයි . ඒ ගියෙත් "ඉතිපිසෝ" ගාථාව සද්ද නගා කියන ගමන් .ඒ වගේම නුගේ දිහෑ යන්තම්වත් නොබලා ඉවත බලන් .සත්තු සෑහෙන ගාණනකට නිවහන වෙලා තිබුණු මේ විසල් නුඟේ පෙන්වන්න අපි පුංචි සන්දියේදී ඉස්කෝලෙනුත් එක්කරගෙන ගියා මතකයි . ඒ දවස් වල එක වසර අච්චු පොතේ තිවුණු අප හා පරිසරය පාඩම ගැන කියාදෙද්දී මේ මහ නුගේ ගැන නිතර කියන්නත් අපේ චීචර් අමතක කළේ නැහැ.සත්තුන්ට සරපයින්ට අයිති වෙච්චි ඔය මහ නුඟේට අරක්ගෙන මනුෂ්‍යයෙක් නොවන තවකෙක් උන්නා !ඒ උත්තමයගේ නම රතු අප්පු !රතු අප්පු. දෙවියෙක්ද , යක්‍ෂයෙක්ද කියලා මම නම් හරියට දන්නෑ . සමහරු කියන විදිහට රතු අප්පු කරදර දෙන යක්‍ෂයෙක් . ගමේ සමහරුන්ට නම් ගමට සෙත ගේන දෙයියෙක් !මහ නුඟේ යට සිමෙන්තියෙන් බඳවලා තිබුණු පුංචි දේවලයක හැඩ හුරුකම් කියපු කුටිය ඇතුළේ . සමහර දින වල බිං කරුවල වැටුණහම පොල්තෙල් පහනක් දැල්වෙනවා . තවත් දින වල සුවඳ දුම් ගලා යනවා. එහෙමත් දිනක කෙසෙල් කොළේක තියාපු, නුගේට පුදකරාපු කැවිලි පෙවීලි ගහේ ජීවත් වුණු දඬුලේනුන්ගේ, මයිනන්ගේ, පලා ගිරවුන්ගේ, බෝදිලිං කටුස්සන්ගේ බඩගෝස්තර පිරෙවුවා! පොල්තෙලින් පෙඟිච්චි නිච්චි පහන් තිර බෙදාගන්න කපුටු හැතිකරේ පොර කෑවා !කෙම්මුර දාට මහ නුඟේ දිහාවින් අලෝක ගුලි විසි වෙන හැටි ගැන ගමේ හිටපු සීයලා කතා කළේ හරිම ගෞරවයෙන් . කවදාකවත් ඒ ආලෝක ගුලි මම දැකලා නොතිබුණත් මම මගේ ඒ වැඩිහිටියන්ගේ කතා ඉස් මුදුණෙන්ම විශ්වාස කළා .ඒ "දේවතා එළි"හිටි ගමන් අහසට නගින දේවතා එළි දකින්න මම සෑහෙන්න ආස කළා . ඒත් ඒව දකින්නත් පින තියෙන්න ඕන කියලයි මගේ සීයා නම් නිතර කීවේ . ජනේලයෙන් එපිට ඈත මහ නුගේ දිහා බලාගෙන පැයගණන් ගත කළත් මම කිසිම දවසක දේවතා එළියක් නම් දැකලා නැහැ .මට යාන්තමට මතකයි .මහ නුඟේ පාත් වුණු අතු අතරේ නුග ගෙඩි කන්න මීත්තෝ නිතරම පොරකනවා. ඒ නුග ගෙඩි අතරේ කපු රෙදි කෑලි වලින් ගැටගහපු පඬුරු ගොන්නකුත් ඒ නැමුණු නුග අතුවල එල්ලිලා තිවුණ හැටි මට තාම මතකයි . හරිහමං මතකයක් නැත්තේ තාත්තගේ අතේ එල්ලිලා මහ නුගේ ගාවින් යනකොට මම ඒ දිහා නොබලා ඇස් තදකරලා පියාගන්න නිසාමයි .එක වැහි දවසක පාන්දර ජාමේ ගම දෙවනත් කරගෙන මහා "හූ" හඬක් ඇහුණා !අසල්වැසි ගෙවල් වල උදවිය ඇඳන් හිටි ඇඳුම් පිටින්ම ඒ දිහාට දීවේ ගමේ කෙනෙකුට කරදරයක් වුණාම නෑහුණා වගේ ඇස් කන් පියාන ඉඳලා පුරුද්දක් නැති නිසාමයි . ග්‍රාම සේවක වෙච්ච මගේ තාත්තත් කඩිමුඩියේ ඒ පැත්තට දිවුවා . අම්මත් මමත් තාත්තා එනතුරු බලාන් හිටියේ පුදුම කුතුහලයකින් .ගම් වැදුණු අලියෙක් කාව හරි පාගලා මරා දාලා වත්ද ?, වැස්ට කාගේ හරි ගෙදරක් කඩාන වැටිලා වත්ද ? , රණ්ඩුවක් වත්ද ? හිතින් හිත හිතා මමත් ජනේලෙන් එපිට හීනිවට වැටෙන වැහි බින්දු දිහා බලාන හිටියා . තාත්තා එනතුරු !"සුසිරිපාලට රතු අප්පු වැහිලාලු ! අන්න බෙරිහන් දෙනවා. පිස්සු යක්කු !” තාත්තා එහම කියාගෙන ඔළුවට වැටිච්ච වතුර අතින් පිහදන ගමන් ගෙට ගොඩ වුණා . මගේ තාත්තා කවදාවත් ඔය අමනුෂ්‍ය කතා විස්වාස කළේ නෑ "දැන් මොකද කරන්නේ ?” එහෙම ඇහුවේ මගේ අම්මා ! "පේදුරු සීයට එන්න කියනවාය කීවේ ! පුතා එක්ක මමත් තව ටිකකින් ඒ පැත්තේ යන්න ඕන"මගෙ හිතට දැනුණේ පුදුම සතුටක් ! "පුතා එක්කරගෙන යන්න එපා මේ මහ වැස්සේ ! “"ඔය පොඩ්ඩ තෙමුණට කාරි නෑ කොල්ලත් ඕව දැකගන්න ඕන""පේදුරු" මගේ සීයගේ තාත්තා . මගේ මුත්තා. හරිම ආඩම්බරෙන් මම අදටත් සිහිපත් කරන මගේ ගමේ හිටි මගේම නෑදෑයෙක් . වයසට ගිහින්ම කොන්ද ටිකක් නැමිලා කුදු බවක් පෙනුණත් .කිසිම දවසක කෙනෙකුට නැමිච්ච කෙනෙක් නම් නෙවේ පේදුරු මුත්තා. මනුෂ්‍යයෙකුටවත් අමනුඅෂ්‍යයෙකුටවත් . පේදුරු මුත්තා නෙවේ බය වුණේ. දිෂ්ටියක් වැහුණාම , බැල්මක් වැටුණාම , නූල්බඳින්න වුණාම පේදුරු මුත්තා ඇරුණහම වෙන සමතෙක් ඒ වැඩේට හිටියේ නැහැ .නිදන් කැඹුරුමකින් හොයාගත්තු රිදී පුස්කොළ පොත් ගණනාවක් පේදුරු මුත්තා ගාව තියනවාය . උන්දෑ බය නැතුව යක්‍ෂයින් සමඟ ගනු දෙනු කරන්නේ ඒකය කියලා .මගේ තාත්තත් සීයත් නිතර කතා කරනවා මම අහලා දැකලා තිවුණා .අපි සුසිරිපාල ලෑ ගෙදරට යනකොට උදේ දහයත් පහු වෙලා . වටේම තිබුණු වැහි අඳුර නිසා කැලේට වට වෙච්ච ගමේ තිබුණේ මහම මහා මූසල මුස්පේන්තු ගතියක් .වෙනදා වගේ ක්‍රියාශීලී බවක් නොපෙන්වාපු ගමේ උදවියත් . තැම්බුම් හොඳි බීලා ආපු එවුන් වගේ කම්මුල් වල අත ගහගෙන තැන් තැන් වල ඇන තියාන උන්නා .ගේ ඇතුළෙන් එකපාරටම ඇහෙන මහ හූ හඬ සහ ගෙරවීම් හඬ එන්න එන්නම වැඩි වුණා ! . සුසිරිපාල අයියා මර හඬ දෙනවා ඒත් ඒ ඇහුණ හඬ එයාගේ නෙවේ ! . අහස ගොරවන හඬට සමාන වූ දරුණු හඬක් එදා මෙදා තුර කිසිම දවසක මම මිනිහෙකුගේ උගුරකින් ඒ වගේ හඬක් පිට වෙනවා නම් අහලා නෑ ! . යන්තම් සුසිරිපාලයියාගේ කාමරේට මම එබිලා බැලුවේ තාත්තගේ අත අත නොහැරම තදින් අල්ලං ඉන්න අතරේදී. සුසිරිපාලව ඇඳට තියලා ගැටහලා තිබුණු හැටි මම යාන්තමට දැක්කාඑකපාරටම ගං හබරල කොළයක් ඉහලාගෙන අමුත්තෝ දෙන්නෙක් වත්තට ඇතුළු වුණා ! එක්කෙනෙක් පේදුරු මුත්තා . ආනිකා මුතූ මුදලාලි කඩුල්ල පැනලා වත්තට ආපු පේදුරු මුත්තා වත්තේ තිබුණු කෙහෙල් ගහක මුදුනට කොටලා ඒ ගහ දෙපළු කළා . ගෙට ඇතුළු වෙද්දිම උළුවස්සට ඇණයකුත් ගැහුවා ගහලා මොන මොනාදෝ මැතිරුවා !. ඒ ඇයි කියලා කියන්න මම තවම දන්නෑ . ඒත් මම ඒ දේවල් දිහා බලාන උන්නේ පුදුම කැමැත්තකින් , ගෞරවයකින් ."පේදුරු එනකොට අමනුෂ්‍යයෝ දුවනවා !!“ගේ ඇතුළේ හිටි උදවිය එහෙම කතා කරද්දී මටත් ඕන වුණේ පේදුරු මුත්තා වගේ වීරයෙක් වෙන්න . මගේ තාත්තා නම් ඒ ඇහුණු හැම වචනයකටම ඔලොක්කුවට හිනා වෙච්ච හැටි මට තාම මතකයි .කුප්පි ලාම්පුවකුත් අරගෙන සුසිරිපාල හිටි කාමරේට පේදුරු මුත්තා ඇතුළු වෙනකොට ගේ ඇතුළේ හිටි හැමෝම පොද වැස්ස නොසලකා එළියට බැස්සා . කුඩෙ ඉහළගත්ත තාත්තත් මමත් ඒ අය පිටිපස්සෙන් එළියටම ඇවිදින් බලාන හිටියා .ගේ ඇතුළෙන් මට ඇහුණේ විලාපයකුත් ඒ විලාප හඩට වඩා උස් හඬින් මන්තර මතුරන හඬකුත් විතරමයි . පළාතම හීතල කරගෙන මහා හුළඟක් ආවා වැහි පොදත් කැටි කරගෙන ආ ඒ හුළඟේ හීතල ගතිය මට මේ දැනුත් දැනෙනවා වාගේ ! . විලාපයයි හීතලයි පොඩි එකෙක් වෙච්ච මාව හිරි වැට්ටුවා ! "ඕං නමෝ .”. කියමින් පේදුරු මුත්තා මතුරන හඬ ටික ටික වැඩි වෙනවා . මොහොතකින් හැම දේම ආයෙත් සාමාන්‍ය අතට හැරුණා .කුප්පියක් අත්ල මැද හිර කරගෙන රටක් රාජ්ජයක් දිනුවා වගේ ආඩම්බරෙන් ගෙදරින් එළියට බැස්සේ පේදුරු මුත්තා !වත්ත පිටියේ හිටි හැමෝම මුමුණන්න වුණා .උළුවස්සේ ඇනපු යකඩ ඇනේ ගලවාගත්තු පේදුරු මුත්තා . අත්ලේ සඟ්වාගෙන හිටපු පුංචි කුප්පියක් අතට අරගෙන ඒ යකඩ ඇනේ බෝතල කටේ ගැට ගැහුවා .වත්ත පිටියේ හිටි අපි හැමෝම ඒ කුප්පිය බලන්න එක් වුණේ සීනි බෝතලේට වහන කූඹි වගේ !බෝතලේ ඇතුළේ හිරවෙච්ච රතු අප්පු යක්‍ෂයාව දැකගන්න මමත් බෝතලේ ගාවට එබුණා ඒත් හිස් බෝතලේ ඇතුළේ හිරවුණු ගැට දාපු නූල් කෑල්ලක් විතරමයි මම දැක්කේ . "ගැට දොලකින් මම රතු අප්පුවාව ඇල්ලුවා ! හෙහ් හෙහ්..! මෙන්න මේ කුප්පිය ගැඹුරක වළලනවා හොඳයි ! ඕක බිඳගෙන හෙම ආයේ මට කරදර කරනවා නෙවෙයි ! “ඔන්න ඔය විදිහට රතු අප්පු කියන අමනුෂ්‍යයා මගේ ගමෙන් පිටුවහල් වුණා ! ආයේ මම කිසිම දවසක ඒ උත්තමයා ගැන අහුවේ නෑ .මාස කීපයකට පස්සේ මහ නුඟ ගහත් කොල හැලිලා හැලිලා ගිහින් මැරිලා ගියා ! පුදුම හිතෙන විදිහට ! ඒකාලේ පේදුරු මුත්තා නිසා මගේ පවුලට ලැබිලා තිබුණු පිළිගැනීම නම් උපරිමයි .! "අපේ මුත්තා තමයි පේදුරු" මම එක වසර පන්තියේදී නිතරම එහෙම කියනවා මට මතකයි . පන්තියේ හැමෝම එතකොට මගෙ දිහා බලන්නේ බයකින් වගේ පේදුරු මුත්තාට. මගේ තාත්තා වුණත් සීයේ කියලා කට ඇරලා ගෞරවයෙන් කතා බහ කළා , යනකොටත් කකුල් දෙක අල්ලලා පේදුරු මුත්තට වැඳ වැටුණා . ඒත් එයාගේ මන්තර ගැන තාත්තා කතා කළේ හරිම විහිළුවෙන් . තාත්තා ඒවා තඹ දොහිතුවකට වත් මායිං නොකරන බව දන්න පේදුරු මුත්තත් අපේ ගෙදර ආපු වෙලාවට වැඩිය කතා බහ කළේ නෑ "මේ ගෙදර භූමි දෝෂයක් තියනවා ! ගෘහ මූලිකයට තමා ඒකෙන් බලපෑම . බලපල්ලා මේ ගෙදර ඉස්සරහා දොරින් බලාපුවාම පිටිපස්ස දොරින් මිදුල පේනවා මෙහෙම උළුවහු තියන්නේ කොයි රටේද ?” සිය පාරකට වැඩිය පේදුරු මුත්තා එහම කියන්න ඇතිඅපි එතකොට උන්නේ තාත්තට රජයෙන් දීපු කෝටස් එකේ අපිට උවමනා විදිහට ඒ ගෙවල් දොරවල් හදන්න බැරි බව අම්මත් දන්න වචන පාවිච්චි කරලා මුත්තට පැහැදිලි කළා . "මට මල ගෙදරක එන්න උඹලා ඉඩ ඉඩ තියන්න විතරක් එපා !” පේදුරු මුත්තා දබරඟිල්ල උරුක් කරලා අන්තිමට කීවේ එච්චරයි ! ඔය කතාව කියලා ටික කලකට පස්සේ තාත්තා නොඑන ගමන් ගියා . ගල් හිතක් තිබුණු පේදුරු මුත්තත් එදා නම් පොඩි එකෙක් වගේ තාත්තගේ මිනී පෙට්ටිය ගාව වැටිලා ඇඬුවා . ඒක දැකලා ගමම ඇඬුවා. තාත්තගේ හත් දවසේ දානේ ඉවර වෙච්ච දවසෙම පේදුරු මුත්තත් නිදි පැදුරේම අවසන් ගමන් ගිහින් තිබුණා . මරන පරීක්‍ෂණයට කියැවුණේ හර්ධයේ ලේ කැටියක් හිරවීම කියලයි !අද මට නිකමට හිතෙනවා පේදුරු මුත්තගේ ශාස්තරේ හරි කියලා . එයා කියපු දෙයක් වැරදිලා නැහැයි කියලා ! එයා කියාපු දේ එදා පිළිගත්තානම් කියලා ! පොඩ්ඩකට හරි හිත හදාගන්න මට පුළුවන් එතකොටයි .පේදුරු මුත්තගේ පුතා වෙච්ච මගේ සීයා අදටත් අපි ගාව ඉන්නවා .එයාට අවුරුදු 88ක් පේදුරු මුත්තා ගාව තිබුණු පෙත්පත් සේරම මගේ සීයට හිමිවුණා . ඒත් සීයා කවදවත් ඒවයින් වැඩක් කළේ නෑ ."මොකෝ සියේ අර පේදුරු මුත්තගේ මන්තර පොත්, වෙද පොත් අල්ලන්නෙවත් නැත්තේ ! ඇයි ඒවා ට්‍රන්ක පෙට්ටියේ දාලා තියෙන්නේ ?” මම දවසක් එහෙම අහද්දී "අවි ගත්තෝ අවියෙන්ම නසිති" කියලයි සීයා මට කීවේ පේදුරු මුත්තා ගැන මුල් මතක සටහන මගේ හිතට වැදුණු පළමු දවස වගේම අද දවසත් වැහි බරයි ! . වියළි කාල ගුණයක් හිමි අපේ පළාතම සීතල බවින් පිරිලා ගිහින් . සීයාගේ ට්‍රන්කා පෙට්ටිය ඇතුළේ තිබුණු බොහෝම පැරණි පොත්පත් කීපයක් හා පණ වාගේ ආරක්‍ෂා කරපු පුංචි පිළිමයක් වැඩට නොගිහින් ගෙදර හිටි අද දවසේ මගේ අතට පත් වුණා . අද මම මේ හැම දේකම උරුමක්කාරයා වුණා . !"අද ඉඳන් උඹ මෙවුවා තියාගනිං උඹට දවසක මෙවුවා දෙන්න කෙනෙක් ලැබුනොත් දීපං නැත්තං ලිපේ දාපං !" පොත් ටික මගෙ අතට දීලා එහෙම කියද්දී සීයගේ කටහඬ වෙවුලුවා ! "මොකද සීයේ මේ හදිස්සියේ මෙවුවා මට දුන්නේ ?”"මට තව වැඩි කාලයක් නෑ .” වෙවුලන හඬින් මගෙ සීයා එහෙම කියද්දී එදා තාත්තගේ මරණය දවසේ පවා නොදැනුණ අමුතු වේදනාවක් මට දැනුණා . ඒ දුන්න පොත් වල එකම එක වචනයක් පමණ මට කියවන්න බෑ . ඒත් මගේ වයසක සීයා ඒ තිබුණු හැම වචනයක්ම ලොකු සී ආර් පොතක පිරිසිදු සිංහලෙන් ලියා තිබුණා .අද මේවා මගේ අල්මාරියේ තැන්පත් වේවි .! දවසක මේවා තව කෙනෙකුගේ අතට පත් වේවි ! ඔය විදිහට අතින් අත ගිහිං, ගිහිං දවසක නැති වෙලා යාවි. හරියට ගම් හතකට පේන්න නැගී හිටි මහ නුගේ අද තිබුණු තැනක්වත් හොයාගන්න බැරිවා වාගේ නැත්තටම නැති වෙලා යාවි .!. කොච්චර ලොකු සද්දන්තයෙක් වුණත් හැමදාටම ඉන්නේ නෑ .!මේ අස්ථිර ලෝකෙක කොහෙද ඉස්තිර දේවල් ?ආයිත් තව කතාවක් එක්ක හමුවීමේ බලාපොරොත්තුවෙන් සමු ගන්නවා අදට!!!භූත කොටුවට අපි <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/love.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":love:" title="Love    :love:" data-shortname=":love:" /> </blockquote>

Verification: Hathara warak wissa keeyada? (Hathara wadi karanna 20)

Top Bottom