Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Fire_Bird" data-source="post: 7514536" data-attributes="member: 171184">පුංචි කතාවක්! ඉහවහා ගිය කීකරු භාවය..               ඈත එපිට ඉතා සීතල රුසියානු ගම්මානයක  විසූ නව යොවුන් තරුණියක් විවාපත් ව වෙනත් ගම්මානයක වාසයට ගියා ය. එසේ පිට ව  යෑමට පෙර ඇගේ මහලු මවු ඈට මෙසේ උපදෙස් දුන්නා ය.”නුඹේ සැමියාටත්, ඔහු ගේ පවුලේ උදවියටත් කීකරු වෙයං. කිසිම වෙලාවක ඒ  අයගේ වචනෙට ඉහළින් යන්න එපා.”මේ යෞවනිය මේ ඔවදන් තරයේ සිත තබා ගත්තා ය.ඈ ද ඉතා කීකරු ව ඒ සියලු කටයුතුවල කාර්යක්ෂම ව නියැලුණා ය.    එහෙත් ඒ නිවසේ විසූ ඇගේ නැන්දම්මා ද නෑනන්ඩිය ද අතිශය කපටි ය. මේ බැව්  යෞවනියට වැටැහී තිබුණේ නැත.   දිනක් මේ දෙදෙනා තුරුණු මනමාලිය කැඳවා පෙනේරයක් සහ කළයක් ඇගේ දෝතට  දුන්හ.   ”නුඹ අර පෙනෙන ගංගාවෙන් මේ කළයට දිය පුරවා රැගෙන ආ යුතුයි. ඒත් අමතක  කරන්න එපා කළය පිරවිය යුත්තේ පෙනේරයෙන් ගත් දියෙන් පමණයි.”   යෞවනිය ද ඊට එකඟ ව ගංගාව වෙත ගොසින් හිල් පෙනේරයෙන් දිය කළය පිරවීම  ඇරැඹුවා ය. එහෙත් ඈ වෙහෙස වූවා පමණි. පෙනේරයකින් බඳුනක් පුරවන්නේ කෙසේ ද?   මෙවිට ගංගාව අසලින් ඇවිද ගිය බුද්ධිමත් මහලු පුරුෂයෙක් ඈ අමතා මෙසේ  කීවේ ය.   ”කීකරු බව නම් හොඳයි. ඒත් සීමා සහිතව! “   එකත් හොද ආදර්ශයක්….  Credit Goes To Original Author (Madushika Kaushalya)</blockquote>

Verification: Hath warak paha keeyada? (hatha wadikireema paha)

Top Bottom