Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 11317500" data-attributes="member: 326070">කොයි ගෑණිත් එකයි අමරේ කළුවරටකවියා: දිගු කාලෙකට පසුවයි අද දැක ගත්තේ මට නම් මැරෙන්ටත් පුළුවනි ඔබ මත්තේ හොඳ උපමාවක්ය නංගිට දිය යුත්තේ රතු කැටයක් වගෙයි හරියට කහවත්තේ කිවිඳිය: උපමා කියයි දම දම බොරු හිනාව මට තේරුණා අමරෙගෙ උවමනාව වයසට ගියත් ඉස්තිරි වර්ණනාව හොඳ නෑ වගෙයි තමුසෙගෙ කල්පනාව කවියා: අඩ සඳ නලල නා දළු තොල් හරිම යසයි කටහඬ ඇසෙන විට මී පැණි පරිදි රසයි දිස් වුනෙ ළමැද මෙතැනදි රණ තිසරු ලෙසයි මම කවියෙකු වුනෙත් ඇය වැනි ගැහැණු නිසයි කිවිඳිය: රණ හංසයින් පෙන්නා ළැම මත පීනූ අමරේ කවි ලියයි උපමා අඩු නූනූ වරලස සිකි පිළලු හඳ වාගෙලු මූණූ කොයි ලෝකයෙද ඉන්නේ ඔය වගෙ ගෑණූ කවියා: කන් පෙති සිනිඳු අරලිය මල් පෙතිය ඇගේ පස්සා පැත්ත හරියට පුන් කළස වගේ සුව දෙන මෙට්ටෙකට දෙවෙනිද සිරුර ඇගේ දුටුවා එවැනි එකියක මගෙ තරුණ යුගේ කිවිඳිය: කැත එකියකට බොරු උපමා හරි ගස්සා ඔල්මාදයෙන් දොඩවයි මේ කවි පිස්සා පුන් කළසකට සමවේ නම් පිටි පස්සා පාරේ ගියේ කොහොමද ඇය අඩි උස්සා කවියා: කුඹුකේ ළිඳෙන් දිය නා ගෙන අසල වෙලේ තාලෙට කළය රඳවාගෙන උකුලු තලේ සුවඳට ඇගේ මල් පිපුණා අසල කැලේ අප වැනියන්ට පමණකි එය දකින මොලේ කිවිඳිය: අමරේ ගැහැණු ගැන මෙහි බොරු සිහින දකී කවි යයි කියා පවසන්නෙම බොළඳ වැකී සතියක් යන්න පෙර මංගල නැකත මැකී වෙන මිනිහෙකුට බහ දුන්නලු ගෙදර එකී කවියා: කවි පද වලට කොතැනකවත් නෑ මෙල්ල ඔබ හින්දයි ගියේ වෙනතක ඒ කෙල්ල මට පෙම් පිපාසය - හරියට පෑවිල්ල නංගියෙ, චූට්ටක් දෙනවද නා දල්ල? කිවිඳිය: අප වැනි ගැහැණු දුටු දුටු තැන කෙළ ගිල්ල වැටහෙයි නාකි අමරෙගෙ බොරු දැඟලිල්ල දැන්නම් මගෙත් නැතිවෙනවා ඉවසිල්ල නා දළු නොවෙයි අරගන්නෙමි දොර පොල්ල කවියා: කවියට කොතැන මුත් ඇත්තේ බාදකය බැලුවම ගැහැණු වන මල් මෙන් ළාමකය දැමුවට පසු ඇයට උපමා රූපකය ඔලුවට එන හැඩයි දොර පොලු මාරකය කිවිඳිය: උපමා උපමේය දම දම පුරාණේ එන්නෙම ළඟට මුල'සුනටත් හොරානේ ඉන්නෙත් තවම අකලට දිරවලානේ මට මොනවටද මේ වයසක පරානේ කවියා: සුන්දර ගැහැණු ගැන ඔබ දන්නවද මොකක් නෙත යොමු කරනු පරිසරයට අවට ටිකක් සිහිනිඟ මිටින් අරගත හැක නැතුව සැකක් කහවත්තෙදිත් දැකගත්තෙමි එහෙම එකක් කිවිඳිය: හිර කොට කලිසමක් ඇඳගෙන පටි දාලා සක්කරවට්ටමක් යනකොට නළවාලා ඉඟ සුඟ මිටින් ගත හැකියයි රැවටීලා අමරේ ඉන්ඩ ඇති නහුතෙට බඩුනාලා මුලාසනය: හැඩවැඩ අගය කොට වනිතා පරපුරට කවියෙකු මෙසේ ආවා දුටුවද පෙරට ළතැවෙනු කුමට උපමා කිය කිය බරට කොයි ගෑණිත් එකයි අමරේ කළුවරට !!!</blockquote>

Verification: Payakata winadi keeyak tibeda?

Top Bottom