Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="PrasannaK96" data-source="post: 24142514" data-attributes="member: 567975">මේක නම් මට නෙමෙයි මගේ වයිෆ්ට වෙච්ච දෙයක් අපි බඳින්න කලින්. එදා එයා එයාගේ නංගිව railway station එකට ගෙනත් දාන්න ඇවිත් ගෙදර කාර් එකෙන්. වෙනදත් ගෙදර ආවම සඳුදා උදේට එයා තමයි ගිහින් දාන්නේ. එදා කොහොමහරි කෝච්චියට යන්න පරක්කු වෙලා අපේ එක්කෙනා රෑට ඇඳන් හිටපු කොට කලිසම පිටින් ගිහින් තියෙන්නේ. කොටයි කියන්නේ ඉතින් සමාජෙට මූණ දෙන්න බැරි තරම් කොටයිලු. <img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/P.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":P" title=":P    :P" data-shortname=":P" /> Railway station එකට  4 km වගේ තියෙන්නේ. කොහොමහරි ඔන්න හදිස්සියට ගිහින් නංගිවත් බැස්සුවා කියමුකෝ වෙලාවට කලින්. ආපහු එද්දී  school වෑන් එකකුයි බස් එකකුයි හැප්පිලා. තුවාල කාරයෙක් ඉස්පිරිතාලෙට අරන් යන්න කියලා එතන ඉන්න මිනිස්සු වටවෙලා මෙයාගේ වාහනේට දාල එක තුවාල වෙච්ච ළමයෙක්ව. ඉස්පිරිතාලේ තියෙන්නේ 5km වගේ දුරින්.කරන්න දේකුත් නෑනේ. අන්තිමට අරගෙන ගිහින්. ඉස්පිරිතාලේට ගිහින් බලද්දී මොකෙක්වත් නැතිලු ළමයා අරන් යන්න. ළමයට සිහියත් නැතිලු. රෑට ඇඳන් හිටපු කොට කලිසම පිටින් බහින්නත් ලැජ්ජයිලු. ඒත් ළමයෙක්ගේ ජීවිතේ ඊට වඩා වටිනවනේ කියලා ලැජ්ජාව අමතක කරලා තමන්ගේ ළමයෙක් කියලා හිතාගෙන ඉස්පිරිතාලේ trolly එකක් අරන් ඇවිත් ළමයාව දාගෙන ගිහින් ඇඩ්මිට් කරලා. ඊට පස්සේ එන්න හදනකොට කියලා ලෙඩාගේ බාරකාරයා විදියට විස්තර දෙන්න කියලා. ඊට පස්සේ ඒකත් දීල. මිනිස්සු හැමෝම බලනවලු මෙයාගේ දිහා ඇඳන් ඉන්න එක නිසා. මිනිස්සුත් මහා අමුතු මූණවල් හදාගේනලු මෙයා දිහා බලන්නෙත්. කොහොමහරි ළමයාගේ අම්ම එනකන් මෙයාට ඉන්න වෙලා. අම්ම ආවට පස්සේ පින් දීල තිබ්බ ලමයව අරන් ආවට. ඒ සතුටත් එක්ක වෙච්ච ලැජ්ජාව අමතක වෙලා ගියාලු. හොඳම දේ වාහනේක ළඟකට යනවා වුනත් ටිකක් හොඳට ඇඳ පැළඳගෙන යන එක. මොකද කොයි වෙලාවේ මොනවා වෙයිද දන්නේ නැති නිසා. ඒ ළමයා ඊට පස්සේ දවසේ ටිකට් කපාගෙන ගිහින් තියෙනවා.[/SIZE]</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom