Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="sooryaputhraya" data-source="post: 9834162" data-attributes="member: 350330">[FONT=&quot]කාලය[/FONT]  [FONT=&quot]මේ ලෝකයේ පහළ වී ඇති ජීව - අජීව සියලු වස්තූ[/FONT][FONT=&quot]න් අනිත්‍යය[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]එම ධර්මතාවය[/FONT][FONT=&quot]පදනම් කරගෙන ඉපදුනු හැම සත්ත්වයෙක්මද කවර හෝ දිනයක වෙලාවක මරණයට පත්වේ.[/FONT][FONT=&quot]එමනිසා[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]කාලය නමැති අනිමිත්ත ධර්මතාවයට අප හැම දෙනාම යටත් වේ. එහෙත්[/FONT][FONT=&quot]මරණය සිදුවන ස්ථානය[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]දිනය කාලය ස්ථිර වශයෙන් කියන සමතෙක් නැත. සමහර අය[/FONT][FONT=&quot]මව්කුසේ දී මරණයට පත්වේ. බිහිවන විට බිහිවී දින සති[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]මාස[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]වසර ගණන්ගත[/FONT][FONT=&quot]වී මරණයට පත්වේ. එසේම විවිධ ලෙඩ රෝග වැළදී හෝ කිසිදු බරපතළ රෝගයක්[/FONT][FONT=&quot]නැතිව මියයන අයද ඇත. මෝඩයාත්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]පණ්ඩිතයාත් ධනවතාත්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]දුප්පතාත් යන හැම[/FONT][FONT=&quot]දෙනාම මරණයට පත්වීම වැළැක්වීම නොහැකිය. එමනිසා මරණයට වයසක්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]කාලයක්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]තැනක් නැතිබව අපි සිතට ගනිමු. එම අනිමිත්ත ධර්මතාවය අවබෝධ කර ගෙන[/FONT][FONT=&quot]ජීවත්වන විට මරණය ගැන දුකක් බියක් ඇති නොවේ. කාලය හෙවත් මරණය ගැන නූතන[/FONT][FONT=&quot]කවියන් තම කවි ඇසින් දැක ඇති අයුරු මෙසේ දැක්විය හැකිය.[/FONT]  [FONT=&quot]උදයෙන් රැය නැසේ[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]රැයින් උදය ද වැනසේ[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]මරණය ගෙන මෙසේ[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]උපනි මිනිහා උපන් දවසේ[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]නොමැරීම සැපතයි[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]උපනොත් මරණ නියතයි[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]ලොව හැම අනියතයි[/FONT][FONT=&quot][/FONT][FONT=&quot]එයින් මරණයෙ උපත උපතයි[/FONT]  [FONT=&quot]මෙයින් පැවසෙන්නේ ද අප හැමගේම මරණය සිදුවන කාලය අවිනිශ්චිත බවය. එමනිසා[/FONT][FONT=&quot]ලෝවැඩ සඟරා කතුවරයා කියා ඇති පරිදි [/FONT][FONT=&quot]‘[/FONT][FONT=&quot]අද අද එයි මරු පිංකර ගන්නේ[/FONT][FONT=&quot]’ [/FONT][FONT=&quot]යන[/FONT][FONT=&quot]උපදේශනයට පරිදි සහ ධම්මපදයේ එන [/FONT][FONT=&quot]‘[/FONT][FONT=&quot]අප්ප මාදො අමත පදං[/FONT][FONT=&quot]’ [/FONT][FONT=&quot]යන බුදුරජාණන්[/FONT][FONT=&quot]වහන්සේගේ උපදේශයට අනුව යෝනිසෝමනසිකාරයෙන් යුතුව ප්‍රමාදනොවී[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]කුසල්[/FONT][FONT=&quot]රැස්කර ගත යුතුය. එවිට මරණය කවදා කවර මොහොතක එළඹුණාද[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]එය සතුටින් භාර[/FONT][FONT=&quot]ගැනීමට අපට චිත්ත ධෛර්ය ඇතිවේ. නමුත් නොමැරෙනවුන් සේ ජීවත්වන අයද අප[/FONT][FONT=&quot]සමාජයේ සිටිය හැකිය. ඔවුන් ඊර්ෂ්‍යාවෙන් ක්‍රෝධයෙන්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]වෛරයෙන්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]කටයුතු[/FONT][FONT=&quot]කරයි. උඬගුකමින්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]අහංකාර කමින්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]අන් අයව හෙළා දකියි. අපහාස කරයි.[/FONT][FONT=&quot]මානසිකව වේදනා දෙයි.[/FONT]  [FONT=&quot]එසේම ඉඩමට[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]වැටට නියරට[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]පාරට මුදලට අඬදබර කරගන්නට මිනීමරුවන් වන්නට[/FONT][FONT=&quot]නිතර සූදානම් වෙයි. මෙසේ ලෝභයෙන්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]ද්වේෂයෙන්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]මෝහයෙන් ක්‍රියාකරන අය[/FONT][FONT=&quot]නොමැරෙනවුන් සේ අනන්ත ආසා පොදි බැඳගෙන ජීවත් වුවද[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]මරණය පැමිණිවිට[/FONT][FONT=&quot]භීතියට තැතිගැනීමට පත් වී දුකෙන්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]ශෝකයෙන් මරණයට පත්වෙයි. එවැනි අයගේ්[/FONT][FONT=&quot]පරලොව ජීවිතයද[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]අමිහිරිය. සතර අපායෙන් එකකට පත් වී අපමණ දුක්විඳියි.[/FONT][FONT=&quot]එමනිසා[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]බෞද්ධයන් වන අපි නිති පන්සිල් පොහොය අටසිල් ආදී ආර්යකාන්ත[/FONT][FONT=&quot]සීලයක් ආරක්ෂා කරමින් ත්‍රිවිධ පුණ්‍යක්‍රියා දසපින් කිරියාවත්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]දස[/FONT][FONT=&quot]කුසල් කරමින්[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]මරණසති භාවනාව වඩමින් ජීවිතය යහ මගට යොමුකර ගනිමු. එවිට[/FONT][FONT=&quot]දෙලොව ජයගත හැකිය. සෝවාන් ආදී මාර්ගඵල ලබා මරණයෙන්ද ජය ගත හැකිය.[/FONT]  [FONT=&quot]දේහය[/FONT]  [FONT=&quot]කෙදිනකදී හෝ කවර තැනකදී හෝ මරණයට පත්වෙන අපගේ මළ සිරුර මිහිදන් කරන[/FONT][FONT=&quot]ස්ථානය ස්ථිර වශයෙන් කාටවත් කිව නොහැකිය. එමනිසා අපගේ් මෘත දේහය ද[/FONT][FONT=&quot]අනිමිත්තය. නමුත් අපේ ඇතැම් අය තම මෘත දේහය අසවල් සුසාන භූ[/FONT][FONT=&quot]®[/FONT][FONT=&quot]මියේ වළ[/FONT][FONT=&quot]දැමීමට[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]තැන්පත් කිරීමට[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]අසවල් ආදාහනාගාරයේ පුළුස්සා දැමීමට කියා ස්ථිර[/FONT][FONT=&quot]වශයෙන් නිගමනය කරගෙන එයට සූදානම් වන ආකාරයද පෙනෙන්නට තිබේ. ඔවුන් එසේ[/FONT][FONT=&quot]නිගමනයන්ට බැසගෙන සිටිය ද[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]එම තීරණ වෙනස්වන බව ඔවුන් නොදනිති.[/FONT]  [FONT=&quot]ශ්‍රී ලංකාවේ ඉපදී විදෙස් රටවල මැරෙන අයද ඇත. මෘත දේහය පිට රටවල ආදාහනය[/FONT][FONT=&quot]කරන අවස්ථා ද ඇත. පසුගිය වසර තිහ තුළ මේ රටේ තිබූ කොටි ත්‍රස්තවාදය[/FONT][FONT=&quot]නිසා මරණයට පත් වූ දහස් ගණනකගේ මෘත දේහයන් තබා ඇට කැබැල්ලකුදු සොයාගත[/FONT][FONT=&quot]නොහැකි වී ඇත. එසේ සිදුවන බව ඔවුන් කිසිදා නො සිතන්නට ඇත. එය ලෝක[/FONT][FONT=&quot]ධර්මතාවයයි. එසේම[/FONT][FONT=&quot], [/FONT][FONT=&quot]මේ රටට උදාර සේවයක් කළ ඇතැම් රාජ්‍ය නායකයන්ගේ හා[/FONT][FONT=&quot]මැති ඇමැතිවරුන්ගේ දේහයන් ද ත්‍රස්තවාදීන් ගේ් මැර ප්‍රහාරවලින්[/FONT][FONT=&quot]කිසිවකු නො සිතු ලෙස විනාශ විය. එමනිසා දේහය පිළිබඳ අනිමිත්ත ධර්මතාවය[/FONT][FONT=&quot]ද අපි වටහා ගනිමු.[/FONT]  [FONT=&quot]දිනක් බුදුරජාණන් වහන්සේ ජනපද චාරිකාවේ මහමඟ වඩිනවිට මහළු බමුණකු මහ[/FONT][FONT=&quot]ගසක් මුල වළක් කපමින් සිටිනව දැක්කා. මේ පිළිබඳව බමුණාගෙන් නො විමසා[/FONT][FONT=&quot]බුදුරදුන් වැඩියහ. නැවතත් මාසයකට පමණ පසු එම මාර්ගයෙන්ම වඩින[/FONT][FONT=&quot]බුදුරජාණන් වහන්සේට අර බමුණා එම ගසමුලම වළකපනව දැක්කාහ. එතනට වැඩිය[/FONT][FONT=&quot]බුදුරදුන් පින්වත් බමුණා! ඔබ කුමක් කරන්නේද[/FONT][FONT=&quot]? [/FONT][FONT=&quot]යි ඇසූහ. එවිට බමුණා මෙසේ[/FONT][FONT=&quot]පිළිතුරු දුන්නේ ය. භවත් ගෞතමයිනි! මම තමයි මේ ප්‍රදේශයේ සිටින පැරණිම[/FONT][FONT=&quot]බමුණා මගේ වයස අවුරුදු අසූවකි. මම ඉතාම උසස් බ්‍රාහ්මණ වංශයට අයිති[/FONT][FONT=&quot]කෙනෙකි. එමනිසා මගේ මරණයෙන් පසු මෘත දේහය කිසිම කෙනෙකු වල නොදැමූ තැනක[/FONT][FONT=&quot]තැන්පත් කිරීම සඳහා මෙම වළ මම කපන බව පැවසීය. එය ඇසූ බුදුරජාණන්[/FONT][FONT=&quot]වහන්සේට සිනා පහළ විය. ස්වාමිනි සිනාවුනේ කුමක් නිසාදැයි ඇසීය. එවිට[/FONT][FONT=&quot]බුදුරජාණන් වහන්සේ පින්වත් බමුණ! මෙයට පෙර ඔබගේම මළ සිරුර මෙම ස්ථානයේම[/FONT][FONT=&quot] 999 ([/FONT][FONT=&quot]නවසිය අනූනව) වාරයක්ම වළ දමා ඇත. මේ [/FONT][FONT=&quot]1000 ([/FONT][FONT=&quot]දහස්වැනි වාරයයි)[/FONT][FONT=&quot]එමනිසා බමුණා ඔබගේ අදහස වැරදියි. එය සසරේ ස්වභාවයයි. මගේ මළ සිරුර[/FONT][FONT=&quot]අසවල් තැන වළ දමනවායයි ස්ථිරලෙස කාටවත් කිය නො හැකිය. එමනිසා දේහය[/FONT][FONT=&quot]පිළිබඳ අනිමිත්ත ධර්මතාවය වටහා ගනිමු.[/FONT]</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom