Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Skylark" data-source="post: 22163478" data-attributes="member: 266027">ත්‍රිපිටක ලෙසින් පිටක බෙදීම බුද්ධකාලයේ සිට පැවතෙන්නක් බව සහ එය පසුකාලීනව ලංකාවේදී ග්‍රන්ථාරූඩ වූ බවයි කියැවෙන්නේ.ජාතක කථාත් ත්‍රිපිටකයේම අඩංගුව තිබෙනවා. ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයේ ඛුද්දකනිකායේ ජාතක පාළි යන නමින් ජාතක කථා පවතිනවා. මුද්‍රණයේදී ජාතක පාළි 1, ජාතක පාළි 2 සහ ජාතක පාළි 3 ලෙස පොත් තුනක් වන ආකාරයට මෑත කාලයේදී එය මුද්‍රණය වී තිබෙනවා. ග්‍රන්ථ බෙදී ඇති අයුරු මෙතැනින් බලන්න: <a href="http://thripitaka.org/" target="_blank">http://thripitaka.org/</a> . කැමති නම් කියවා බලන්න.ත්‍රිපිටකයේ සූත්‍ර පිටකයේ ඛුද්දකනිකායේ ජාතක පාළියේ ජාතක කථා සවිස්තරාත්මකව නැහැ. ඇත්තේ සැකෙවින්. එනමුත් වැඩි විස්තර අටුවාවේ පවතිනවා. අටුවාවම තමයි අට්ඨකථා ලෙස හඳුන්වන්නේ. ජාතක පාළියේ අට්ඨකාථා ජාතකට්ඨකාථා ලෙස හඳුන්වනවා. සයිමන් හේවාවිතාරණ අට්ඨකාථා පෙළ මුද්‍රණයේදී පොත් හතක් ලෙස ජාතකට්ඨකාථා මුද්‍රණය වී තිබෙනවා. ග්‍රන්ථ බෙදී ඇති අයුරු මෙතැනින් බලන්න: <a href="http://thripitaka.org/atuwa" target="_blank">http://thripitaka.org/atuwa</a> . පාලියෙන් ඇති නිසා කියවීම අපහසු වෙන්න පුළුවන්. එනමුත් මෑත කාලයේදී අට්ඨකථාද සිංහලට පරිවර්ථනය කර තිබෙනවා.මම පන්සිය පනස් ජාතක කතා පොත් වහන්සේගේ ආරම්භය ගැන වැඩි විස්තරයක් තවම දන්නේ නැහැ. ත්‍රිපිටකයේ සහ අට්ඨකාථා වල අඩංගු කරුණු එක් කොට පන්සිය පනස් ජාතක කතා පොත් වහන්සේ පසුකලෙක ලියැවෙන්න ඇති. කුරුණෑගල යුගයේ ලියැවුනා යැයි කියැවෙන්නේ එය වෙන්න ඇති.ජාතක කථා වලට සුරංගනා කථා යැයි කියන්න එපා. ජාතක කථා කියන්නේත් සුත්ත, ගෙය්‍ය, වෙය්‍යාකරණ, ගාථා, උදාන, ඉතිවුත්තක, ජාතක, අබ්භූතධම්ම, වේදල්ල යන නවාංග ශාස්තෘශාසනයේම කොටසක්. සුරංගනා කථා කියලා බුදු සසුනේ කොටසක් විසි කොට දමන්න එපා.සුරංගනා කථා යැයි කියන්න එපා යැයි කියුවට ජාතක කථා පමණක් නොවෙයි, බොහෝ අයට බුදුරජානන් වහන්සේ, ධර්මය සහ සංඝයා ගැන නොයෙක් ආකාරයේ සැක තියෙන්න පුළුවන්. එසේ සැක පවතින්නේ විචිකිච්ඡා සංයොජනය ප්‍රහීණ නොවී ඇති නිසයි. සෝතාපන්න පුද්ගලයා තුළ සක්කායදිට්ඨි, විචිකිච්ඡා සහ සීලබ්බතපරාමාස යන සංයොජන තුන ප්‍රහීණ වී ඇත්තේ. හොඳින් විමසන නුවනැති පුද්ගලයින් මේ වාගේ කාරණා වලදී තමන්ට එම කාරණාවන් එකවර නොතේරුණාට එම කරුණු බොරු යැයි කීම කරන්නේ නැහැ. තේරුම් ගන්න බැරි නම් තේරුම් ගන්න බැරි යැයි පිළිගැනීමයි සුදුසු. සැක නම් සැකයි කීමයි සුදුසු. සැක කළ යුතු තැන සැක කරන්නේ නැතිව නිශ්චිතවම එය සත්‍යයක් හෝ අසත්‍යයක් යැයි ගැනීම බාලයින්ගේ ක්‍රියාවක්. සැක කළ යුතු තැන සැක කිරීම නුවනැත්තන්ගේ ක්‍රියාවක්.විචිකිච්ඡා ඇතුළු සංයොජන තුන ගැන මදක් කියවා බැලීමට කැමති නම් ත්‍රිපිටකයේ අභිධර්ම පිටකයේ විභංග ප්‍රකරණයේ ඛුද්දකවත්ථු විභංගයේ අංක 919 යටතේ ඇති කොටස කියවා බලන්න. මේ තියෙන්නේ අදාළ පිටුවට සබැඳියක්: <a href="http://thripitaka.org/view/ap/ap3/240" target="_blank">http://thripitaka.org/view/ap/ap3/240</a>Skylark</blockquote>

Verification: Awruddata maasa keeyada?

Top Bottom