Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Dinushawith" data-source="post: 5658949" data-attributes="member: 161787">සිත ගැන තේරුම් ගන්න ලේසිම විදිය තමයි කාලය ගැන තේරුම් ගන්න එක... කාලය කියලා අපට දැනෙන්නෙ වෙනස් වෙන එක.. කෙටියෙන් කියනවනම් කාලය කියන සංකල්පයට තියෙන සරළම සහ නිවැරදිම අර්ථ දැක්වීම තමයි වෙනස් වීම කියන එක... අපේ සිතත් ඒ වගේ තමයි, ඉතාමත් වේගයෙන් වෙනස් වෙනවා. නොයෙක් අරමුණු එනවා... කුසල් සිත්, අකුසල් සිත් වගේම උපේක්ෂා සහගත සිත් වගේ සිත් වර්ග ගොඩක් හදුනා ගන්න පුළුවන්.. රේරුකානේ හාමුදුරුවන්ගේ අභිධර්ම පොත් වල මේ ගැන සරළව සහ නිවැරදිව විස්තර කරල තියනවා.අපි සිතක් කියලා හදුනා ගන්නේ සිත් පේලියක් ඉතා වේගයෙන් ඇතිව නැතිව යාම නිසා ගොඩාක් අරමුණු සහ හැකියාවන් ඉක්මනට ඇතිවෙලා නැතිවෙලා යනවා. ඒත් සිත දිහා හොදින් පැහැදිලිව බලන්න පුරුදු වෙන කෙනෙකුට මේ ඇතිවෙලා නැතිවෙලා යන සිතේ හැකියාවන් හදුනා ගන්න පුලුවන් වෙනවා. ඒකට මුලින්ම සිත එක අරමුණකට ගන්න පුරුදු වෙන්න සිද්ධ වෙනවා. සමථ භාවනාව කියන්නෙ ඒකට. කරන හැම දෙයක්ම සිහියෙන් කරන එකත් මේකට ඇතුලත්. හුස්ම ඉහල පහල යන එක ගැන විමසිල්ලෙන් සිටින එක ලේසිම විදියක්. මෙ විදියට සිත එක අරමුණක තියාගන්න පුරුදු වෙනකොට සිත එක එක මට්ටම් වල පවත්වා ගන්න පුරුදු කරන්න පුළුවන්. ධ්‍යාන කියන්නෙ ඒවට තමයි. මේ විදියට දියුණු කරගන්න ගොඩක් හැකියාවන් ලෛාකික දේවල්. ඕනම ආගමක කෙනෙකුට ඒවා දියුණු  කර ගන්න පුළුවන්. ගොඩක් ආගම් වල ශාස්තෲ වරු භාවනා කළා කියලා දැක්වෙනවා. ඒ අය ඒ නිසා විශේෂ හැකියාවනුත් දියුණු කරගෙන තියෙන බව ඒවයේ පොත් කියවනකොට පේනවා.ඒත් නැවත ඉපදෙන එක නවත්තන්න ඒ කලින් කියපු සමථ භාවනාවට බෑ. තමන්ගේ සිතේ ඇතිවෙලා නැතිවෙලා යන විවිධ සිතුවිලි දිහා නැවත හැරිලා බලන්න පුරුදු වෙන එක තමයි ඒකට කරන්න තියෙන දේ. මේකට තමයි විදර්ශනා එහෙම නැත්නම් විපස්සනා කියන්නේ. විපස්සනා කිව්වෙ විශේෂයෙන් දකින එක ගැන. එහෙම බලන්න පුරුදු වෙන කෙනෙකුට ටිකෙන් ටික තේරෙන්න පටන් ගන්නවා තමන්ට දැනෙන කිසිම දෙයක් සදාකාලික නෑ කියලා. ඒ කියන්නේ අනිත්‍යයි කියලා. ඒ වගේම ඒ නැතිවෙන දේවල් තමන්ගෙ කියලා ගත්තහම දුකක් කියලා. අන්තිමට මගේ කියලා කියන්න පුළුවන් දෙයක් නෑ කියලා. මේක තමයි තිලක්ෂණය කියන්නේ. එයා කිසිම දෙයකට ඇලෙන්නෙත් නැතිව, ගැටෙන්නෙත් නැතිව මුලාවෙන්නෙත් නැතිව ඉන්න තත්වයට සම්පූර්ණයෙන්ම පත්වෙනවා. මගේ නොවන, නිත්‍ය ‍නොවන දෙයකට ඇලෙන ගැටෙන මුලා වෙන එක තේරුමක් නෑ කියලා එයා සම්පූර්ණයෙන්ම තේරුම් ගන්නවා. හැම දුකකටම හේතුව තණ්හාව කියලා තේරුම් ගන්නවා, තණ්හාව නැති වුණාම හැම දුකක්ම නැති වෙන බව හරියටම දැන ගන්නවා. කිසිම අන්තයකට බර නොවී විවෘතව තමා දිහාත් ‍ලෝකය දිහාත් බලන්න ගන්නවා. මේ විදියට බලන එකට ආර්ය අෂ්ටාංගික මාර්ගය කියලා කියනවා. මේ මාර්ගයට හරියටම පිවිසුණු කෙනා හැම බැදීමකින්ම මිදෙනවා. මේකට කියනවා රහත් වෙනවා කියලා. </blockquote>

Verification: Payakata winadi keeyak tibeda?

Top Bottom