Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12427210" data-attributes="member: 326070"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-s41YWvkh_lQ/T2JP8HyEVTI/AAAAAAAABhc/wjBxV8esGmE/s640/Cover-04.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> <img src="http://1.bp.blogspot.com/-1BPgk5TI3wg/T137GQtipyI/AAAAAAAABf4/o1FtupuXAbw/s1600/04.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />"අවිනාශ්.."පුහුණුවීම් හමාර කොට තෘප්තිමත් සිතින් යුතුව අවිනාශ්  ධාවන පතයෙන් මෑත් වූයේය. තම පියාගේ වැඩිමහලු සොහොයුරා සනහවකින් මුව සරසා  සිටිනු ඔහු දුටුවේ එවිටය. "ලොකු තාත්තා හදිසියෙම...?" "ඔයා උදේමනේ ගෙදරින් ආවේ.. ලොකු අම්මගෙන් හරි කරදරේ ඔයාව චුට්ටක් බලලා එන්න කියලා. කෝ ඉතිං ෆෝන් එකත් ආන්සර් නෑ නේ." "ප්‍රැක්ටිස් වෙලාවට ඒක ඕෆ් කරනවා ලොකු තාත්තා.." අවිනාශ් ජීවිතයේ බොහෝ කාලයක් ගෙවා දැමුවේ ලොකු  තාත්තත්, ලොකු අම්මත් ඇසුරේදීය. ඔවුන්ට දරුවන් සිටියේද නැත. ඔවුන් අවිනාශ්ව  බලා කියා ගත්තේ තමන්ගෙ දරුවෙකුටත් වඩා ඉතා ඉහළ ආකාරයෙනි. විටෙක එය  අවිනාශ්ට කරදරයක් වන තරමට වැඩි දියුණු වූ ලෙංගතු ආදරයක් විය. අවිනාශ්ගේ  මවත්, පියාත් ස්ථිරවම පදිංචිව සිටියේ නවසීලන්තයේ වෙලින්ටන් හීය. අවිනාශ්  වසරකට කිහිප වතාවක්ම වෙලින්ටන් බලා ගියද, හැකි ඉක්මනින් ඔහු නැවතත් ලංකාව  බලා ආවේය. ඇත්තටම ඔහු අම්මාට හා තාත්තාට වඩා ලොකු අම්මාට හා ලොකු තාත්තාට  ප්‍රිය කළේය.. "දැන් ප්‍රැක්ටිස් කරලා ඉවරද..?" "ඔව්..." "එහෙනම් බයික් එක දාලා මගේ කා එකේ යතැහැකි." "බෑ ලොකු තාත්තේ.. මං තව ටිකක් ඉදලා එන්නම්.. ඔයා යන්න.. ලොකු අම්මට කියන්න මං රෑ කෑමට කලින් ගෙදර එනවා කියලා.." මද සිනහවක් වුමේ රන්දාගෙන ලොකු තාත්තා ආපසු හැරී  යද්දී අවිනාශ් නැවතත් ධවාන පථය දෙසට හැරිණි. ඔහු ඉදිරියට එමින් සිටියේ  සුපුරුදු රුවකි. ඒ ගියවර තරගයේදි අවිනාශ් සමග කරට කර තිබුණු සටනක් දී  පරාජිත වූ ජෙරම් අතුකෝරාලය. "හායි.." ප්‍රීතිමත් බවක් මවා පෑමට තැත් කළද ජෙරම්ගේ මුහුණෙහි  තිබූ ප්‍රතාපවත් බව කටහඩේ නොවීය. ඒ වෙනස වඩා පැහැදිලිවම අවිනාශ් දුටුවේය.  ඔහුගේ සිතට සැනෙකින් ගලා ආවේ ජෙරම් පිළිබද වූ කටකතාවය. එය තමාට පැවසුවේ  ජෙහාන් බවද ඔහුට සිහිපත් විය. "ජෙරම්.. මට ඔයා ගැන මැසේජ් එකක් ආවා... ඒක ඇත්තක්ද..?" වඩා හොද දෙය, කාලය කා නොදමාම ප්‍රස්තූත වස්තූ බීජයට, දොරගුලු හැරීමය. එයින් වඩාත් යහපත් සාර්ථක ප්‍රතිඵල ලබාගත හැක. "මොකක්ද...?" "මේ පාර රේස් එක පදින්නෙ නෑ කියලා..?" බලා සිටිද්දීම ජෙරම්ගේ මුහුණේ තිබූ ප්‍රාණවත් බව  නැත්තටම නැතිවී ගොස් මුළු මුහුණම අදුරු පැහැ ගැන්විණි. සුන්වූ  බලාපොරොත්තුවක් මත සුමට හසරැල්ලක් මැවීමට ඔහු අසමත් විට. "ඔව් අවිනාශ්.." "ඇයි ඒ...?" "නිකං..." "නිකං.. කිව්වේ...?" "මට ටිකක් වෙහෙසකරයි වගේ. ඇගට කිසි ෆිට් එකක් නෑ." "පිස්සු කතා කරන්න එපා. මොන ෆිට් එක නැතිවුනත් ඔයා ඉවෙන්ට් එකට එන්න..! ජෙරම්, ඇටෑක් එකට ආවෙ නැත්නම් මට කිසිම ගතියක් නෑ.." තම ප්‍රබලම ප්‍රතිවාදියාගේ නිහතමානීකම ඉදිරියේ  ජෙරම්ගේ හදවත කිහිප තැනකින්ම ඇවිලී ගියේය. මේ තරම් අවංකව කතා කළ හැක්කේ  අවිනාශ්ට හැරෙන්නට වෙන කාටද..? පපුව ඇතුලේ කිසිදු කැතක් නැතිව, අහිතකින්  තොරව තමාට ආමන්ත්‍රණය කරනා මේ ජේත්තුකාරයා දෙස ජෙරම් ගෞරවයෙන් බලා සිටියේය.  අවංකවම තමාට වුවද මේ තරම් අවංක විය නොහැක. එසේ වුවත් දන්නා සියල්ල  අවිනාශ්ට කිව යුතුදැයි ඔහු මදක් කල්පනා කර උගුර පෑදුවේය.. "මං මගේ ජීවිතේට ආදරෙයි අවිනාශ්..." "මට තේරුන් නෑ..." සෑම දෙයක්ම ගලක කෙටූ අකුරක් මෙන් පැහැදිලි තත්වයෙන්  යුක්ත වුවද, ජෙරම්ගේ කටින් සියල්ල එළියට ඇද ගැනීමට අවිනාශ් හිතා ගත්තේය.  එවිට තිබුණාට වඩා සෑම දෙයම නිරවුල් වනු ඇත. "රේස් එකක් හන්දා මට මගේ ජීවිතේ නැති කරගන්න බෑ..." අවිනාශ්ගේ මුහුණේ සමච්චල් සහගත මදහසක් ඇදී මැකී  නොපෙනී යනු ජෙරම් දුටුවේය. එහෙත් ඔහු එය එතරම් සිත් තැවුලකටට බාර ගත්තේ  නැත. මේ කෙළිලොල් තරුණයාට ජීවිතය පිළිබද තවම බරක් පතලක් තේරෙන්නෙ නැත. ඔහු  මේ ගෙවන්නෙ භද්‍ර යෞවනයේ සුසිනිදු එළිපත්ත මත ගත කරනා උණුසුම් කාලයයි. "ජෙරම් ගැන හැමදේම වගේ දැන හිටියත්, මං දැන්න හිටියෙ  නෑ නේ ජෙරම් බයගුල්ලෙක් කියලා. මං හිතන් හිටියෙ ගිය අවුරුද්දෙ මට ෆයිට්  එකක් දීපු ජෙරම්ට තියෙන්නෙ සිංහ හදවතක් කියලා.." ප්‍රහාරය වදින්න ඕනෑ තැනට නිසියාකාරව වැදුනු බැව්  අවිනාශ් දුටුවේය. ඔහුව පා කර හැරීමට තරම් ජවයක් ඇති හුස්මක් පිට කළ ජෙරම්,  ධාවන පථයේ ඈත මෑත බැලුවේය.. "මේ රතුපාට ට්‍රැක් එකේ තියෙන හැම වැලි කැටේකටම මං  ආදරෙයි අවිනාශ්. ලාස්ට් ඉයර් එකේ ඔයත්තෙක්ක ජීවිතයත්, මරණයත් අතර තරගයක්  දීපු ඉවෙන්ට් එක තමයි, මට මගේ ජීවිතේ තියෙන රත්තරන්ම සිහිවටනය. මට ඒ අන්තිම  රවුන්ඩ් එක, අනිත්ම විනාඩි තුන හතර.. කවදාවත්ම අමතක වෙන්නෙ නෑ.. ඒත් ඔයා  මොනවා කිව්වත් මං මගේ ජීවිතේට හුගාක් ආදරෙයි.." "මෙතන ජීවිතේ ගැන ප්‍රශ්ණයක් නෑ ජෙරම්.." "නැත්තෙ නෑ... තියෙනවා.. ඇත්තම කියනවා නම් මං ඒකට මූණ දෙන්න බයයි.. මට ඒත් පුදුම..." කතාව මදක් නවත්වා, ජෙරම්, අවිනාශ් දෙස කෙලින්ම බැලුවේය. "ඔව්.. මොකක්ද ජෙරම් ඔයා කියන්න ගියේ...?" "ඒත් මට පුදුමෙ, මට දැනුණු බය, ඔයාට දැනුන් නැත්තෙ ඇයි කියලා.." ජෙරම් කීවේ හතර බීරි කතාවක් වුවත්, අවිනාශ් එය  සම්පූර්ණයෙන්ම වටහා ගත්තේය. ඔහු නොකියා කියන්නේ, තමාට ඇති ලෙසටම දැවැන්ත  තර්ජනයක් ජෙරම්ටද පැමිණ ඇති බවය. සමහර විට මේ තර්ජනය පිටුපසින් සිටින්නේ  කවුරුන්දැයි ඔහු දන්නවා විය හැකිය. තමාගේ අදෘශ්‍යමාන සතුරා පිළිබදව  දැනගැනීමට මෙවැනි අවස්ථාවක් අහම්බයකින් මෙන් උදා වීම පිළිබදව, අවිනාශ්ගේ  සිතට සතුටක් දැණිනි. "මම කිසිම දේකට බයවෙන්නෑ ජෙරම්.. මගේ හෘද සාක්ෂියට  ඇරෙන්න.. ඒත් කවුරුත් මං පිටිපස්සෙන් ඉදගෙන මට පිහියෙන් අනින්න හදනවා නම්  මං ඒක ගැන සැලකිලිමත් වෙනවා.. නැත්නම් මට ඇනලා යනකන් හිතාගන්න බැරි වෙනවා  කවුද ඇන්නෙ කියලා.." "ඔයා හරි තැනට ආවා අවිනාශ්.." "මං කවදත් හරි තැන හිටියේ.. ඔයා කැමති නම් මට කියන්න, කවුද ඔයාව රේස් එකෙන් අයින් කරන්න හදන්නේ කියලා.. කාටද ඔයාව අයින් කරන්න ඕන..." ඔවුන් අතර මද නිහැඩියාවක් මතුවී එද්දී හාත්පසින්ම  ඇසුනේ 200 R CC වර්ගයේ යතුරු පැදිවල දැවැන්ත ඝෝෂාවයි. වෙන මිනිසුන්ගේ  දෙසවන් කීරි ගස්සවන එම හඩට, අවිනාශ් ඉතා ආසාවෙන් තම දෙසවන් යොමු කළේය.. "ම... මං යනවා අවිනාශ්..." "මං අහපු එකට ජෙරම් උත්තරයක් දුන්නෑ.." "ඒක ඔයාට ඒ තරම් වැදගත් දෙයක් නෙමෙයි.." "ඇයි...?" "ඔයාට මට වගේ ඇටෑක් එකක් ඇවිල්ලා නැති හින්දා.. මෙතන  කාට හරි ප්‍රශ්නයක් වෙලා තියෙන්නෙ මාවයි.. ඒකනේ ගිය පාර චෑම්ප් උන ඔයා  ඉස්සරහින්ම ඉන්දෙද්දී, පැත්තක ඉන්න මාව ඉරේස් කරලා දාන්න හදන්නේ.." "ජෙරම් එහෙමද හිතන්නේ...?" අවිනාශ්ගේ මුවෙහි ඇදී ගියේ සමච්චල් සහගත සිනාවකි. ඒ  සිනාව අනුව ජෙරම් සැනෙකින් එක දෙයක් වටහා ගත්තේය. එනම් තමාට වෙන්ම අනතුරු  ඇගවීමක් අවිනාශ්ටත් ලැබෙන්නට ඇති බවය. ජෙරම් මුළුමනින්ම නොසන්සුන් විය.. "එහෙනම් මට සිද්ධ වෙච්ච දේම අවිනාශ්ටත් සිද්ධ වෙලා.." "අන්න හරි..." "එත් මං රේස් එක පදිනවා.. එච්චරයි.." ජෙහාන්ට කටඋත්තර ද නැතිවිය. එහෙන් අවිනාශ් සතුව පවතින මේ අසිරිමත් එඩිතරකම ඔහු තුන් සිතින්ම අගය කළේය. "ඔයා ඔයාගෙ ජීවිතේට ආස නැද්ද අවිනාශ්...?" "ආසයි.. ඒත් ප්‍රහාරයට, ප්‍රහාරයකින්ම උත්තර දෙන්න මං කැමතියි.." "ඔයයි මායි අතරෙ තියෙන ලොකුම වෙනස ඕකයි.." "වෙන්න ඇති.. දැන්වත් මට කියනවද, ඔයා මේ තර්ජනය ගැන දන්න පුංචි දෙයක් හරි.." ජෙරම් මදක් සිතා බැලුවේය. තමාට නැතිවන්නට දෙයක්  නොමැත. එහෙත් තමා ඉදිරියේ සිටිනා මේ ජේත්තුකාරයා නම් නැතිවන්නට උවමනාවටත්  වඩා දේවල් ඇත. ඒ නිසා, තමා දන්නා දේ මෙන්ම තම සිතට එන දේවල්ද ඔහුට කියුවා  කියා වැරැද්දක් වන්නට නොහැක. "අපි දෙන්නවම රේස් එකෙන් අයින් කරවලා, කවුරු හරි අලුත් කෙනෙක් විනර් වෙන්නයි යන්නේ.." "ඒක නොතේරෙන්න මං බබෙක් නමෙයි ජෙරම්.. ඒත් මට හිතාගන්න බැරි මේ ඇටෑක් එක එන්නෙ කාගනේද කියලා.. මට එතනයි ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ.." "මං හිතන්නේ...?" "ඔව්.." "මං හිතන්නෙ ඩී.ජේ ගෘප් එකෙන්.." "මොනවා...!!" අවිනාශ් මුළුමනින්ම අන්දමන්ද විය. තමාට ඇසුන දේ  පිළිබදව, ඔහුට කිසිම දෙයක් සිතා ගැනීමට පුළුවන් වූයේ නැත. තමා උදව් පතා,  දෙපතුල් ළගට ගියේ ඩී.ජේ ගෘප් එකම, තමාටත් ජෙරම්ටත් ප්‍රතිප්‍රහාරයක් දියත්  කරයි කියා කෙසේ නම් විශ්වාස කරන්නද..? මෙය නම් කිසි සේත්ම සිදුවිය හැක්කක්  නොවේ.. "ඔව් අවිනාශ්.. ඇටෑක් එක එන්නේ එතනින්ම තමයි.." "ඒක වෙන්න බෑ..." "වෙන්න බැරි නෑ.. ඒක තමයි ඇත්ත.. ඩී.ජේ ගෘප් එකේ  හතරවැනියගෙ කටහඩ මං හොදට අදුනනවා. ඒ අසමජ්ජාති කටහඩ අදුනගන්න බැරි නම් මං  මැරිලා උපදින්න ඕන.. ඇත්තටම උංගෙ ඇටෑක් එකකට මට මූණ දෙන්න බෑ.. අවිනාශ්  දන්නවනේ පහුගිය දවස් වල සිද්ද වෙච්ච දේවලුත්.." පසුගිය කාලයේ විවිධාකාර අන්දමේ මෙන්ව, විවිධාකාර  මට්ටමේ අපකීර්තිමත් ක්‍රියා රැසක්ම සිද්ධ වූ අතර, ඒ සෑම දෙයම බැර වූයේ  ඩී.ජේ ගෘප් හී ගිණුමට බැව් අවිනාශ් වඩා හොදන් දැන සිටි වෙන අයෙකු සිටියේ  නැත. අවිනාශ් ඒ ගැන හොදින්ම සිතා බැලුවේය. "ජෙරම්ට.. හොදටම ෂුවර්ද...?" "ඔව්.. මට මගේ ඇස් දෙක වගේම, කන් දෙකත් විශ්වාසයි. ඒ වගේම තමයි මට උංව පේන්නත් බෑ.." තවත් කතා කිරීමට දෙයක් නොමැති බැව්, අවිනාශ්ට හැගී  යද්දී, ජෙරම්ද එය සැනෙකින් වටහා ගත්තේය. ඒ අතින් නම් ජෙරම්ට තිබුණේ ඉස්තරම්  ආකාරයේ ඉවකි. නමුත් මේ වෙලාවේදි නම් ජෙරම්ට නිවැරදි නොවිය. ඩී.ජේ ගෘප් එක  මෙයට සම්බන්ධ යැයි කියූ සැනින්, අවිනාශ්ගේ මුහුණෙහි මතු වූ සැබෑ වෙනස ජෙරම්  හදුනා ගත්තේ වැරදි ඇසකිනි. ඔහු සිතුවේ, අවිනාශ් බියට පත්වන්නට ඇති බවය.  නමුත් සිදුවී තිබුනේ වෙනස්ම දෙයකි. අවිනාශ් බිය වූයේ නැත. එහෙත් හදිසියේම මේ වැදුණු පහර ඔහුට දරා ගැනීමට හැකි  වූයේ නැත. අනිත් කාරණාව නම් තමාට බොරුවක් කීමේ අවශ්‍යතාවක් ජෙරම්ට නොමැති  වීමය. එය එසේ නම්, ඩී.ජේ ගෘප් හි සොහොයුරන් ජෙරම් සම්බන්ධව හෝ කිසියම්ම  දෙයක් තමාට නොකිව්වේ මන්දැයි ඔහු බොහෝ වේලාවක් කල්පනා කලේය. එහෙත් බොහෝ  ගැටලු වලට පිළිතුර තිබූ තම සිතෙන්, මේ ගැටලුවට නම් පිළිතුරක් නැති බව  සිතෙද්දී, ජෙරම් ඔහු වෙතින් බොහෝ ඈතකට ඇදී ගොස් තිබිණි. අවසානයෙදී අවිනාශ්  තීරණය කළේ, ඉදිරියට එන ඕනෑම අභියෝගයකට කිසිදු අවුලකින් තොරව මුහුණ දීමටය.  එයට අවශ්‍ය ධෛර්යය හා ශක්තිය තමා ළග ඇති බව ඔහු හොදින්ම දැන සිටියේය.. ********************************** ධාවන පථයෙන් ඉවත් වී අවිනාශ් ලක ලෑස්ති වූයේ නිවස  බලා ඒමටය, එයට කලින් ඔහුගේ දෑස ඉතා සූක්ෂම ආකාරයට අවට පරිසරය පුරා විහිදී  ගියේය. ඕනෑම දෙයක් ඕනෑම අවස්ථාවක සිදුවිය හැකි බැව් ඔහුගේ සිත ඔහුට අවධාරණය  කළේය. එහෙත් සැකයක සංකාවක මිසක සැබෑවේ අංශු මාත්‍රයක තරම් දෙයක්වත්, ඔහුගේ  සිතට දැනුනේ නැත. තමාට ආ, තර්ජනාත්මක ඇමතුම්ද මේ වනවිට මුළුමනින්ම නැවතී  ඇත. මේවායෙහි පිටපසින් සිටින්නේ කවුරුන්ද..? ඒ සමගම ඔහුගේ දර්ශන පතයට හසුවූයේ නිල් පැහැති සුසුකි  යතුරු පැදියයි. එය ධාවනය වූයේ අවිනාශ්ට මීටර් හාරසියයක් පමණ ඈතිණි.  ඉදිරියේ වූ වැලමිටි වංගුවක් වෙතට ඉතා ඉහල මට්ටමේ සකයි ජම්ප් එකකින් යතුරු  පැදිකරු නිර්භිතව ළගා වන අන්දම අවිනාශ් ආශාවෙන් බලා සිටියේය. පෙර දිනයකදී  ජෙහාන්, තාමට අනතුරු ඇගවූයේ මේ යතුරුපැදි කරු ගැන බවත් ඒ මොහොතේම අවිනාශ්ට  සිහිපත් විය. එම නිල් පැහැති සුසුකි යතුරු පැදිකරු පිළිබදව තොරතුරු සොයා  බැලීමට සිත් වුවද එය සදහා මෙය උචිත වේලාවක් නොවන බව අවිනාශ්ට දැනුණේය. දැන් තමා නිවසට ගොසද් විවේක ගත යුතුය. සන්සුන්  මනසකින් යුතුව හෙට තරගයට මුහුණ දීමට නම් වෙලාසනින්ම නින්දට යා යුතුය. ඒ  සියලු සිතුවිලි මධ්‍යයේ ඔහුගේ සිතට දැඩි ආරක්ෂාකාරී බවක්ද දැනුණේය. ඩී.ජේ  ගෘප් සොයුරන් තමා ළග සිටිනා තරු තමාගේ එක මයිල් ගසකටවත් හානියක් කිරීමට  කිසිවෙකුටත් නොහැකි බව ඔහු දැන සිටියේය. එහෙත් අවිනාශ් මුලින්ම මෙන්ම  දෙවනුවත් වරද්දාගත් තැන එයම විය. අවදානම මුලින්ම ඇරඹෙන්නේද එතනිනි. අත්  සියල්ලොන්ටම වඩා, ඔහු නෙදා පරිද්දටම තමා නැගම විශ්වාසය තැබුවා නම්, ඔහු  අදටත් යහතින්ය.. ***************************** සැන්දෑ අදුරට ලා නිල් කිරන අමුතුවෙන් පැහැයක් එක්කර  තිබිනි. දැන් එතැයි දැන් එතැයි කියා සිතූ මීදුම් කැරලි කන්දරාව ඈතින් ඈතටම  නොපෙනී ගොස් තිබිනි. බලුදු කොළඹ මාර්ගය දිගේ අවිනාශ් යතුරුපැදිය ධාවනය කළේ  ඉතාම ප්‍රෙව්ශම් සහිතවය. හෙට දින තරගයට පදිනා යතුරු පැදිය ආරක්ෂිත ස්ථානයක  තබා ඇති අතර, මේ ධාවනය කරනා යතුරු පැදිය , ඔහුගේ සුපුරුදු TZR වර්ගයේ යතුරු  පැදියකි. බණ්ඩාරවෙල නගරයට ආසන්නයේ ඇති දුම්රිය හරස් මාර්ගයට ළංවෙත්ම,  පිටුපසින් දිගින් දිගටම ඇසුණු වාහනයක නලා ශබ්දයකින් අවිනාශ් යතුරු පැදියේ  වේගය අඩාල කළේය. ඒ අවසරයෙන් පසුපසින් පැමිනි KDH 200 වර්ගයේ ඩොල්ෆින් වෑන්  රථය, අවිනාශ්ගේ යතුරු පැදිය අබිබවා ගොස් පාර අයිනේ නතර කෙරිණි. දුම්රිය  හරස් මාර්ගය අසල මාර්ගය, පටු සහිත බෑවුම්කාරී වුවත්, අවිනාශ් යතුරු පැදිය  ලැසි දිවවුමේ තමා, වෑන් රථය දෙස පරික්ෂාකාරීව බලා සිටියේය. ඒ ඕනෑම  අභියෝගයකට මුහුණ දීමේ අපේක්ෂාවෙනි. ඩොල්ෆින් වෑන් රථයේ මැද දොර ස්වයංක්‍රීයව ඇරී, ඉන් බැසතමා දෙස දුව එන රුවැත්තිය දුටු අවිනාශ්ට උන් හිටි තැන් අමතක විය. "දි... ලී... කා..." "අ... වි... නා... ශ්..." "හ්හ්.. ම.. මට පුංචි වෙලාවයි තියෙන්නේ.. මං ආවෙ ගෙදර හැමෝටම හොරෙන්.. ඔයාට බැරිද හෙට රේස් එක පදිනේන නැතව ඉන්න.." ඇය දුටු මොහොතේ සිතට නැගි සතුට, ඇයගේ වදන් පෙලත් සමග අවිනාශ්ගේ සිතින් මැකී යන්නට විය. ඔහුගේ සිතට ගලා ආවේ සිහින් නොරිස්සුමකි. "ඇ... ඇයි ඒ..?" සිතේ වූ නොරිස්සුම වචන පුරාද අපූරුවට තැවරී තිබුනි. දිලීකාට ඒ බව දැණුනද. ඇය එයින් සසල නොවූවාය.. "ඔයාට අනතුරක් කරන්න කවුරු හරි බලන් ඉන්නවා..." ඇයගේ සියුමැලිකම ගැන, නොදන්නා කමගැන නොරිස්සුම පරයා  අවිනාශ්ට සිනා පහළ විය. තමා ඇයගේ නිවසට ගියේ ඒ අනතුර නිසාම නොවේ..? තමාගේ  ආරක්ෂාව ඇයගේ සොයුරන්ට බාර දීමට නොවේද..? එහෙත් ඔහු ඒ බවක් කියන්නට ගියේ  නැත.. "ඔයා බයවෙන්න එපා දිලීකා.. මං හැම අතින්ම පරිස්සමින්.. අනික ඉතිං මාව බලා ගන්න ඔයාගෙ අයියලත් ඉන්නවනේ.." "අයියලා...?" "ඔව් ඉතිං.. අපි දන්න කියන කට්ටියනේ.. මට මොනවා හරි වෙනකන් ඩිල්ෂාන්ල බලන් ඉන්නෙ නෑ නේ.." "ඒ වුණාට.." දිලීකාගේ වත තව්මැරී තිබුණි. සියුමැලි නොවුවත් දුක්බරකම මැදින් ඇදී ගියේ රිදී ඉරක් වන් ශෝකයේ දැවැන්ත අදුරු වලාකුලයි.. "ඔයා පදින්නෙ ගිය පාර පැදපු බයික් එකමද..?" "නෑ.. මේක අලුත් එකක්.. ඇයි ඒ..?" "දැන් කෝ ඒ බයික් එක..?" "ඒක ෆුල් ගාඩ් පිට තියෙන්නේ.." "ඔයාට හොදටම ෂුවර්ද..?" "ඔව් දිලීකා ඔව්.. ඔයා ඇයි මේ නිකං කලබල වෙලා.. මං මුතුත් වෙන්නෑ..." "නිකං නෙමේ අවිනාශ්.." ඇයගේ දෑසට අලුතින් එක් වී තිබූ තෙත් ගතියට අවිනාශ්ගේ  සිත වහා ඇදී ගියේය. ඒ තෙත් බව සමග වූ දුක්බර රුව අවිනාශ්ගේ සිතට ගෙනාවේ  අමුතුම ආකාරයේ ආශ්වාදයකි. ඇයව තරයේ තුරුළු කරගැනීමට පවා ඔහුට සිතුණි. ඒ  සොදුරු දෑසින් තම දෑස ඉවත්කර ගැත නොහැකිව ඔහු තොල් පට විකා ගත්තේය. මේ නම්  කුමන අරුමයක්ද..? "එහෙනම්...?" "ඔයා ගැන මං හිතනවා වැඩියි... ඒකයි..." අර්ථ බොහෝ ගණනක් තිබූ නොයෙක් ආකාරයට සිතා ගත හැකි  සරළ වාක්‍යයක් දිලීකාගෙන් පිටවිණි. එය ඕනෑ ඕනෑ පැතිවලට දමා, කිරා මැනීම  පසුවට කල් දැමූ අවිනාශ් ඇයට කිය යුත්තේ කුමක්දැයි හතර පැත්තටම සිතා  බැලුවේය.. "කොයි තරම් හිතුවත් කමක් නෑ.. ඒත් මං ගැන බයවෙන්න එපා.. මං සම්පූර්ණයෙන්ම ආරක්ෂා සහිතයි කියලා හිතාගන්නකෝ.." "ඒ.. වුණාට මට ඔයා ගැන ලොකු බයක් දැනෙනවා.." "බයවෙන්න එපා.... මං කියන වචනෙ විශ්වාස කරන්න.." "ඔයාව මට විශ්වාසයි... ඒක මගේ හිත දන්නවා.. ඒත්.." "ඇයි දිලී...?" "අද දවස් අපේ පුංචි අයියට කොල් එකක් ආවා.. ඒ ගැන මට ලොකු සැකයක් තියෙනවා..." "ඒ කිව්වේ...?" "එහා පැත්තෙන් කතා කරපු කෙනා කිව්වෙ කවුරු හරි මෝටර් ක්‍රේස් පදින කෙනෙක්ව ඉවර කරන්න වගේ කතාවක්. මට හරියට බය හිතුණා.."       <a href="http://www.elakiri.com/forum/newreply.php?do=newreply&p=12312533" target="_blank">http://www.elakiri.com/forum/newreply.php?do=newreply&p=12312533</a></blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom