Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12427232" data-attributes="member: 326070"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-0eR5jAUt6iU/T2TsUElxcoI/AAAAAAAABiA/SJp1XbqqhtE/s640/Cover-07.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> <img src="http://3.bp.blogspot.com/-mtou-Q10VGk/T137KaR8xfI/AAAAAAAABf4/0wWeoT-0oBk/s1600/07.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> ඩී.ජේ. ගෘප් හි බාල සොහොයුරන් දෙදෙනාගේ ආගමනයෙන් පසුව, මුල්ම සිදුවීම වූයේ අවිනාශ්ගේ ජංගම දුරකථනයට ලැබුණු නන්නාදුනනා ඇමතුමය. "චෑම්ප්..?" "ඔව්.." "දැන් ඔයාට නින්ද යනවා ඇති නේද..?" "ඔය කවුද කතා කරන්නේ..?" "මම කවුද කියනෙක තමුන්ට ප්‍රශ්නයක් කරගන්න එපා. ප්‍රශ්නයක් වෙන දේවල් හුගක් ඉස්සරහට තියෙයි.." "මං හිතන්නෑ.." "හිතන්නැති දේවල්  වෙනවා.. මොකද අපි කියපු දෙයක් මෙච්චර කාලෙකට ඇහුවෙ නැත්තෙ තමුසෙ විතරයි..  ඒකෙ රිටර්න් එක, උණු උණුවෙම හරි පිලුනු වෙලා හරි එයි.. ඒක බලාපොරොත්තුවෙන්  ඉන්නවා.." "තමුසෙලාට මොනවද ඕන..?" "අපිට ඕන දේ ගැන අපි කිව්වනේ..? ඒත් තමුසෙ ඒක ඇහුවෙ නෑ.." "තමුසෙ කියන්නෙ චැම්පියන් ෂිප් එක සම්බන්ධව නම් ඒක මං කාටවත් දෙන දෙයක් නෙමෙයි.. ඒක මගේ.." "කප් එක තමුසෙගෙ වෙන්න පුළුවන්.. ඒත් මතක තියාගන්නවා තමුසෙගෙ ජීවිතේ තියෙන්නෙ අපේ අතේ කියලා.. හහ්.. හහ්.. හා..." මහා නරුම හිනා හඩක්  දුරකථනය පුරා ගලා හැලෙමින් තිබුණි. අවිනාශ්ගේ සිත පිරී තිබුණේ කියාගත  නොහැකි තරමේ නොරිස්සුමකි. ඔහු ජංගම දුරකථනය මුළුමනින්ම විසන්ධි කර නිවසින්  එළියට ආවේය. මින් ඉදිරියට කුමක් ඛළ යුතුදැයි ඔහුට නිනව්වක් තිබුණේ නැත.  එහෙත් දේවල් සිද්ධවී ගෙන යන ආකාරය ඔහුට කොහෙත්ම දිරෙව්වේ නැත. සියල්ලන්ටම  පෙර දිලීකාව හමුවිය යුතුය. එහෙත් එය කෙසේ කළයුතුදැයි ඔහුගේ සිතට වැටහීමක්  නොවුණි. තමාගේ සෑම ක්‍රියාවක් පිළිබදවම කවරෙකු හෝ ඇස ගසා සිටිනා බව පමණක්  දැනිණි. සිතට නැගී තිබූ නොරිස්සුම තවත් වැඩිවූයේ මේ නොපෙනෙනා සතුරා තවමත්  තමාගේ ඇස් ඉදිරියට නොආ නිසාය. ************************* "චියර්ස්..." ස්කොට්ලන්ඩ්  ග්‍රෑන්ට්ස් වර්ගයේ විස්කි බෝතලයෙන් හලා ගත් මධුවිත ඉහළට ඔසවා ගත් සැවොම  ප්‍රීතියෙන් මෙන් එකිනෙකාගේ මුහුණ දෙස බැලූහ. ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ ඉහල  නිලධාරීන් කීප දෙනෙකුත්, මේ කතාවේ මීට පෙර කියැවී ඇති අලු පැහැති  දෙදෙනෙකුත්, ෆොක්ස්හීල් තරගාවලියෙදී තෙවැනියාවූ විශිෂ්ඨ ගනයේ ස්කයි ජම්ප්  කීපයක් කර, අවිනාශ්ට කරට කර තරගයක් දුන්නා වූ යතුරු පැදිකරුත් රවුම් මේසය  වටා වාඩිවී සිටියාය. එතැන සිටි බොහෝ දෙනෙකු සිනාමුසු මුහුණින් යුක්තව  සිටියත්, අලුපැහැති දෙනෙත තුළ වූයේ බලවත් නොරිස්සුමකි. ඔහු සිටියේ කෝපයෙන්  දැවෙමිනි. මෙතරම් රාජ්‍ය ආරක්ෂාව තිබියදීත්, මෙතරම් පිරිස් බලය තිබියදීත්,  මෙතරම් ධනයක් තිබියදීත්, තම අභමාර්ථය ඉෂ්ඨ කර ගැනීමට නොහැකි වීම ඔහු  අපේක්ෂා භංගත්වයට පත්ව සිටියේය. මේ වටමේස සාකච්ඡා, දිගු දුර මෙහෙයුම්  පිළිබදව ඔහු කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත. අලු පැහැති දෙනෙතට අවශ්‍ය වූයේ  කෙලින්ම තම සතුරා වෙතට ගොස් තම ශක්තිය මුදා හැරීමටය. එහෙත් එයට මේ  වටමේසයේ වාඩිවී සිටිනා, අමන මෝඩ හැත්ත ඉඩ දෙන්නේ නැත. අඩුම තරමේ තම ආශාවන්ට  සරිලන පරිදි ෆොක්ස්හීල් තරගයටවත් සහාභාගි වන්නට ඉඩ දුන්නේ නැත. එයට සහභාී  කරවූයේ විශේෂ බලකායේ සිටි අති දක්ෂතම යතුරුපැදි ධාවකයාය. එහෙත් ඔහුටත්,  අවිනාශ් අසලකටවත් කිට්ටු කරන්නට හැකිවූයේ නැත. "පුතා... ඇයි අපිත් එක්ක තරහින් වගේ..?" "තරහා යන්නැද්ද  අංකල්... දැන් දවස් කීයක්ද..? ඌ කප් එක උස්සලත් ඉවරයි.. අපි මෙහේ ඌට කෝල්ස්  දිදී ගෑනු පාට් ඇක්ට් කරනවා. එක්කො මට රේස් එක පදින්න දෙන්න ඕන. මේ  මනුස්සයව යවන්නෙ නැතුව.." අලු පැහැති දෙනෙතේ,  සිතෙහි වූ ආවේගය පුපුරා ගියේ තුන්වැනියා වූ යතුරුපැදි ධාවකයාගේ දෙසට  ඇගිල්ලක් දිගුවෙමිනි. එහෙත් තමාට එල්ල වූ චෝදනාව, බාර ගැනීමට ධාවකයා  කැමැත්තක් දැක්වූයේ නැත. සියල්ලටම පෙර ඔහුගේ අභිමානය මහා ඉහළින් නැගී  සිටියේය. "ඒ කතාව වැරදියි සර්... අන්තිම තත්පරේ වෙච්ච දේ හන්දයි මිනිහා බේරුණේ.. නැත්නම් කප් එක මගේ අතේ.." "මොනවා උනත් මිනිහා දිනුවනේ හලෝ.. ඌ අපි හැමෝටම ලස්සනට කොකා පේන්නුවා.. එච්චරයි..." අලු පැහැති දෙනෙත කතා කළේ අසීමාන්තික වූ කෝපයකිනි. සිත වෙව්ලවා දැමූ මේ කෝපය, ඔහුට පාලනය කර ගැනීට අසීරු සිමාවෙන් ඔබ්බට ගොස් තිබිණි. "මේ වගේ දේවල් වලට කලබල වෙලා බෑ ශානක පුතා.. ඔයා ඒ දේ තේරුම් ගන්න බලන්න.." "මොන තේරුම්  මගුලක්ද අංකල්.. මොනවද මේ ගැනූ කරනවා වගේ ඇඹරි ඇඹරි දගලන්නේ.. ඌ අපේ කතාවට  සෙට් උනේ නැත්නම්, ඌව ඉවරය් කරලා දැම්මා නම් ඉවරනේ.. තව අත ගගා ඉන්නේ.." "ශානක පුතා... ඔයාට තව ඉගෙන ගන්න හුගාක් දේ තියෙනවා.. කිසිම දෙයක් කලබල වෙලා හිතේ ආවේගයට කරන්න හොද නෑ.. එතකොට හැමදේම වරදිනවා.." "මට ඔය වැදි බණ  ඕන්නෑ අංකල්.. මට ඕන වැඩ විතරයි.. ෂිහ්.. අපරාදේ මං මේ හැමදේම ඔයාලට  කිව්වෙ.. මං තනියෙම කරා නම් ඔක්කොම ගොඩ දාගන්න තිබුණා.." ශානකගේ දැඩි  කතාබහෙන් පසුව, පරිසරය පුරා පැතිර ගියේ ඉතා අදුරු නිහැඩියාවකි. ඒ නිහැඩියාව  බිදී ගියේ වීදුරු වලට විස්කි වත් කරන හඩත්, හිස් වීදුරුව නැවතත් රවුම්  මේසය මත තබන හඩිනුත්ය. කෙසේ වුවත් ශානකගේ පාලනයක් නොමැති කතාවට එහි හුන්  බොහෝ දෙනෙකු තම අප්‍රසාදය ප්‍රසිද්ධියේම පල කළහ. "ශානක පුතා.. ඔයා  මගේ බොස්ගෙ පුතා හින්දා මං ඔයාගෙ හිත රිදෙන්න දෙයක් කියන්නෙ නෑ.. ඒත් අපිට  ඔහොම කතා කරන්න එපා.. මොකද අපෙත් හිත් රිදෙනවා.. ඒක කාටවත්ම හොද නෑ.. ඔයා  හොදට මතක තියාගන්න.. ඔයා කරන වැඩ වලින් පටි ගැලවෙන්නෙ ඔයාගෙ තාත්තගෙ.. එයා  කොයි තරම් ඉහල පුටුවකද ඉන්නෙ කියලා ඔයාට අමුතුවෙන් කියන්න ඕන නෑනේ.. අපි  උනත් මේ තරම් ප්‍රවේසමෙන් ඔයාට උදව් කරන්නෙ ඒ හන්දා.. මොකද...?" "මට ඕවා වැ......" "ටිකක් ඉන්න පුතා... මමයි දැන් කතා කරන්නේ.." ඉතා දැඩි හඩක්, ඉහළ නිලධාරියාගෙන් පිටවූ අතර, අලු පැහැති දෙනෙත විනාඩි කිහිපයකට නිහඩ කරන්නට ඒ හඩ සමත් විය. "අවිනාශ්.. අපේ  යෝජනාවට කැමති වූණේ නැති එක ඇත්ත.. ඒත් එහෙම කියලා අපිට එයාව මරලා දාන්න  බෑ.. එයා ජනප්‍රිය චරිතයක්.. හැමෝම ඒ ගැන හොයන්න ගන්නවා.. අනික රේස් එකේ  ලාස්ට් රවුන්ඩ් එකේ වීඩියෝ එක ඉතා හොදින් බැලුවොත්, මගේ රයිඩර් කරන්න හදපු  දේ අහුවෙනවා.. එතකොට.. මොකද වෙන්නේ... ඔය හැමදේම පුංචි කොනක් හරි අපේ  මිනිස්ට්‍රි එක පැත්තට ගෑවුණොත්, කොහෙන් නතර වෙයිද කියලා කාටවත් කියන්න  බෑ.. ඒක හින්දා කරන කියන හැමදේම ප්‍රවේසමෙන් කරන්න ඕන.. ඔයා මේකට සම්බන්ධයි  කියලා ජර්නර්ලිස්ට්ල දැනගත්තු ගමන් ඇගිල්ල දික් වෙන්නෙ ඔයාගෙ තාත්තා  දිහාවට.. ඔයා කැමති උනත් අපි ඒ දේට නම් කොහෙත්ම කැමති නෑ.. අනික, ඔයා  කිව්වා වගේ අපිට නොකියා හිටිය නම් හොදයි කියලා.. අපිටත් දැන් දැන් හිතෙනවා  ඔයාට උදව් කරන්න නොගිහින් හිටියා නම් හොදයි කියලා.. මොකද ඔයා ඔය කරන කියන  දේවල් වලින් අපේ හිත් හුගාක් රිදෙනවා..." ඉතා ගාම්භිරව, බර  හඩකින් ගලා ගිය එම කතාවෙන්, ශානකගෙ මුළු ආත්මයම දමනය කරන්නට හැකිවිය.  තරුණයාගේ එඩිය හා ඔද තෙද මුලුමනි්නම බිදී ගිය සෙයක් දිස්විණි. නිකරුනේ කට  මැත දොඩා මෙවැනි විශිෂ්ඨ ගනයේ නිර්භීත නිලධාරියෙකු අමනාප කර ගැනීමට ඔහු  ඉක්මන් වූයේ නැත. "අංකල්.. කියන්නේ මට තවත් වෙලා බලන් ඉන්න කියලද..?" ඉහල නිලධාරියාගේ මුවෙහි ඉතා තෘප්තිමත් මදහසක් ඇදී සැනෙකින් මැකී ගියේය. යකඩය දැන් තමාට අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට රත්වී ඇති බැව් විශ්වාසය. "ඔව්... ඔයාට තියෙන්නෙ කලබල නොකර බලන් ඉන්න.." "එතකොට චෑම්ප්ට මොකද වෙන්නේ..? අපි ඌව අයින් කරන්නෙ නැද්ද..?" "අයින් කරනවා  කියන්නේ, මරනවා කියන එක නම් ඔයා හුගාක් පොට වරද්දගෙන පුතා.. මිනිහෙක් මරනවට  වඩා වැඩිය, ඒ මිනිහට රිද්දන ක්‍රම මේ ලෝකෙ අනන්තවත් තියෙනවා.. හිතේ  කේන්තියට ඌට දස වද දීලා මැරුවහම උගේ විදවීම එතනින් ඉවරයි.. පසුතැවීම  තියෙන්නෙ අපිට.. ඒත් කොහොමද ඒ මිනිහා අවුරුදු ගානක් විදව විදවා ජීවිතේ  අපෙන් ඉල්ලනවා නම්...? ඒ.. ඒ දේ බලන් ඉන්නකොට, ඔයාට වගේම අපිටත් ගල ගලා එන  සන්තෝසෙ කොයි තරම්ද..?" ශානක එයට වචනයකින්  හෝ සම්මාදන් වූයේ නැත. ඔහුට අවශ්‍ය වූයේත් එයමය. ෆොක්ස් හීල් තරගයෙන්  අවිනාශ් ඉවර කර නිතරගයෙන් ජයක් ලැබීමට පුල පුලා බලා සිටියේය.. අවිනාශ්  සහභාගී වුවහොත් තමාට අයත් වන්නේ අන්ත පරාජයක් බැව් ශානක හොදින්ම දැන  සිටියේය. කෙසේ වුවත් අවිනාශ්ට තර්ජනය කළ පසු, ඔහු තරගයට සහභාගී නොවි  සිටිතැයි ශානක සිතා සිටියේය. ඒ ජෙරම් හා අවිනාශ් එකම මට්ටමට දමා සිතන්නට  යාමේ වරදිනි. එහෙත් අවිනාශ් යනු, ජෙරම් වැනි බියගුල්ලෙකු නොවන බැව් ඔහු  වටහා ගනිද්දී, වතරු මට්ටම නහයට ආසන්න තත්වයටම පැමිණ තිබිණි. කල යුතු වූ  කිසිවක් තිබුණේද නැත.. සහභාගී වුවහොත් සිදුවන්නේ ඉතා ඉහළින්ම පරාජය වැළද  ගැනීමටය. ආරක්ෂක බලකායේ විශිෂ්ඨ දක්ෂතා පෙන්වා ඇයි යතුරුපැදිකරු, විවෘත  අංශයේ තරගයට යොමු කරන්නට සිදුවූයේ එබැවිණි. තමා ඉදිරියේ සිටිනා එම  යතුරුපැදිකරු අවිනාශ් හා කරට කර සටනක් දෙමින් පෙන්වූ දක්ෂතා වලින් සියයට  ගණනක්වත් පෙන්වීමට තමාට හැකියාවක් නොමැති බැව් අකමැත්තෙන් වුවද ඔහු  පිළිගත්තේය. කෙසේ නමුත්  අවසානයෙදී ශානක තම සිතට දිව්රුම් දී ගත්තේ තම වටා සිටිනා ඉතා ඉහල ගනයේ  හැකියාවන් ඇති පුද්ගලයින්ට තවත් අවස්ථාවක් දී බලන්නටය. ඉන් පසුවත් තමා  සෑහීමකට පත්වන ආකාරයේ දෙයක් සිදු නොවන්නේ නම් තමාම මේ අනතුරුදායක ක්‍රිඩාවට  නැඹුරු වන්නටය. **************************** දිලීකා හමුවීමට  නම්, කවරෙකුගේ හෝ සහායක් අවැසි බැව් දින දෙක තුනක් යද්දීම අවිනාශ්ට  වැටහිණි. ඔහුගේ සිතට මුලින්ම ආවේ ජෙහාන්ය. එහෙත් ජෙහාන් වැනි කෙනෙකු කොතරම්  විශ්වාසවන්ත වුවත්, කාර්යක්ෂමතාව අතින් ඒ තරම් ඉදිරියෙන් සිටියේ නැත. ඒ  නිසාම වෙනත් විකල්පයක් ගැන සිතීමට ඔහුට සිදුවිය. අනෙක් කරුණ නම් ඩී.ජේ  ගෘප්හි බාල සොයුරන් දෙදෙනා තම වටා එලන්නට තැන් කරනා දැලෙන්ද හීන් සීරුවේ  ගැලවීමට අවශ්‍යව තිබූ නිසාය. ඒ දැලට හසුවී, ඩිල්ෂාන්ගේ ප්‍රියමනාප මුහුණ  අදුරු කිරීමට අවිනාශ් තුල කිසිදු කැමැත්තක් තිබුණේ නැත. දිලීකාගේ පැත්තෙන්  තමාට සහායක් හෝ යම් පමණක විශ්වාසයක් තැබිය හැක්කේ ඩිල්ෂාන් ගැන පමණක් ද බවද  අවිනාශ් දැන සිටියේය. එහෙත් එහිදි කල් ඉකුත්වීමේ දිනය ගැන අවිනාශ්ට  විශ්වාසයක් තිබුණේ නැත. හතර අතටම කල්පනා කර අවිනාශ් නිවසින් පිටවූයේ සිත එක අරමුණකවත් තබාගෙන නොවේ.. "අ..වි..නාශ්.." ළමා ක්‍රීඩා පිටිය  පසු කරන්නට වූයේ නැත. ළගින්ම ඇසුණු කටහඩින් ඔහු තිගැස්සී ගියේය. මේ වේලාවේ  සිත කිසිසේත්ම බලාපොරොත්තු නොවූ රුවක් ඔහු අසල විය. "රොමේෂි.." ඇයගේ මුහුණ සතුටින් බැබලෙමින් තිබිණි. අනපේක්ෂිත මේ හමුවීමෙන් ඇය වඩාත් සතුටට පත් වී සිටිනවා වැනිය. "මං හිත හිතාමයි හිටියෙ අද කොහොම හරි ඔයාව දකින්න ලැබෙයි කියලා.. ඒක හරියටම හරි ගියා.. ඇත්තටම හරිම පුදුමයි.." "මට නම් පුදුමයක් නැහැ..." "ඇයි ඒ...?" "ඔයා සමහරවිට වෙනද වගේම මාව ෆලෝ කරන්න ඇති.." රොමේෂිගේ රූමත් මුහුණ මදක් ඇකිලී යනු අවිනාශ් දුටුවේය. තමා එල්ලකළ සියුම් පහර කම්මුල් පහරක් පරිද්දට ඇය බාරගත්තා වැනිය. "ඔයා එහෙමද හිතන්නෙ අවිනාශ්...?" "ඔයා කලින් දවසෙ කියපු දේවල් එක්ක එහෙමනේ හිතන්න වෙන්නේ" "එහෙනම් ඔයාට  හුගාක් වැරදිලා අවිනාශ්.. ඔයාගේ අකමැත්තෙන්, බලෙන් මට කීයටවත් ඔයාව ලංකර  ගන්න උවමනාවක් නෑ. ඔයාගෙ කැමැත්තෙන්ම, ඔයා මට ලංවෙනවා නම් තමයි ලස්සන.. මං ඒ  දවස උදාවෙනකල් ආසාවෙන් බලන් ඉන්නවා.." "ඒ දවස කවදාවත් උදාවෙන්නෑ ෂිරෝමි.. මං ඔයාට එදත් කිව්වනේ, මට ගර්ල් ෆෙන්ඩ් කෙනෙක් ඉන්නවා කියලා.." රොමේෂිගේ මුහුණේ  ඇදී ගියේ බරපතල ආකාරයේ පෙනුමකි. එහෙත් ඇය එය වහා සගවා ගත්තාය. තම සිතැගි,  අවැසි වේලාවට එළිදක්වන්නටත්, නොඑසේ නම් සගවා ගන්නටත්, උපරිම දක්ෂතාවයක් මේ  කොලු භාගයේ කෙල්ල තුළ පැවතුණි. එහෙත් අවිනාශ් නම් එහි කිසිදු විශේෂත්වයක්  දුටුවේ නැත. අවිනාශ් තුළ වූ එකම දුර්වලතාවය එයම විය. එනම් තමාට අවශ්‍ය  පුද්ගලයන් ගැන අවධානය යොමු කිරීමත් අනෙක් පුද්ගලයන් ගැන නොතකා හැරීමත්ය.  එසේ වූ විට, අනවශ්‍ය පුද්ගලයින් ගෙන් වන හානිය නොසිතන මොහොතක සිදුවීමට  විශාල ඉඩකඩක් ඇති බැව් ඔහු පිළිගත්තේ නැත. අනෙක් දෙය නම් රොමේෂිගේ රූමත්කම  නොසලකා හැරීමයි.. "හිත රිදෙන කතා අපි නවත්තමු අවිනාශ්...?" "හිත රිදෙන කතා ඔයානේ පටන් ගත්තේ..?" "හරි.. හරි.. සමාවෙන්න.. සමාවෙන්න.. ඉතිං කොහෙද මේ හදිසියේම දුවන්නේ..?" "මං යාලුවෙක් හම්බවෙන්න යන ගමන්.." "ගෑනු යාළුවෙක් නෙමේනේ.." කට කොනට නගා ගත්  අමුතුම ආකාරයේ සිනාවක් සමග ෂිරෝමි, අවිනාශ්ගේ මුහුණ මැදට එබුණාය. ඒ දෑසේ වූ  සොදුරු බැල්මෙන් හා ඇයගේ සිරුරේ වූ සිත් බදනා ඉරියව්වෙන්, අවිනාශ් මොහොතකට  කැළඹීමට පත්විය. "රොමේෂි..? කොහෙද යන්නේ..?" ඇය යන තැන තමාට වැදගත් නොවුවත්, ඇයගේ ප්‍රශ්නය මග හැරීමට අවිනාශ් සමත් වූවාය. "යන්නෙ.. ඔයාව හම්බවෙන්න..." "මාව...?" "ඔව්.. ඔයාගෙ ගෙදරට.." ඔයාට පිස්සුද හලෝ  මෙලෝ සිහියක් නැතුව මගේ ගෙදර එන්න.. යැයි කීමට දිව අගට ආවත්, අවිනාශ් බලවත්  ආයාසයකින් එම වචන පේලිය නවතා ගත්තේය. නොරිස්සුම් සහගත හැගීමක් සිත උණුසුම්  කරමින් ගලාගෙන ගියද ඔහුට කළ හැකි කිසිවක් තිබුණේ නැත. රොම්ෂිගෙන් ලද  උපකාරය, ඔහුගේ මුවට ඉබී යතුරුලා තිබිණි. අනෙක ඇය තමාට කළේද එසේ මෙසේ  උපකාරයක් නොවන බැව් අවිනාශ් සක්සුදක් සේ දැන සිටියේය. බොහෝ විට ඇයට, තරගයේ  පළවැනියා වන්නටද අවස්ථාවක් තිබූ බැව්, දිගින් දිගටම කල්පනා කරද්දී අවිනාශ්ට  ප්‍රථම වතාවට සිතුණි, රතු පැහැති යතුරු පැදිකරුත් එකට ගැටුණා නම්, එසේ  ගැටෙන්නට ඉඩදී ඇය ඇයගේ ගමන ගියා නම් රොමේෂි බොහෝ විට පළමු ස්ථානයේ  වැජඹෙන්නට තිබිනි. එහෙත් ඇය, ඇයගේ ජයග්‍රහණයට වඩා සිතුවේ තමාගේ ජීවිතය  ගැනය. තමාගේ ජහග්‍රහණය ගැනය. එනිසාම තමාට දුර දිග බලා කතා බහ කරන්නට සිදුවන  බැව් අවිනාශ් දැන සිටියේය. නැතිනම් එය මහා ගුණමකුකමක් වනු නිසැකය. "ගෙදර යන්න ඕනෙ නෑ නේ ෂිරෝමි.. මම මෙතන ඉන්නවනේ..." තෙතමනයක් නොමැතිව නැගෙන්නට ගිය කටහඩ ඔහු ආයාසයෙන් පාලනය කරගත්තේය. රොමේෂි හිස ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවේ පුදුමයෙනි. "එහෙනම් ඔයා මගෙත්එක්ක ලන්ච් එකක් ගන්න එනවද..?" "කොහේටද..?" "අපි කොහේ හරි නිදහස් තැනකට යමු.." ඇය කීවේ බොහෝ  සැහැල්ලුවෙනි. එහෙත් ඇය කියනා ආකාරයේ නිදහසක් අවිනාශ්ගේ සිතේ තිබුණේ නැත.  දිලීකාගේ සුරතල් මුහුණ ඔහුට හතර අතින්ම මැවී පෙනෙන්නට විය. "අද බෑ රොමේෂි.. මං මේ හදිසි ගමනක් යන ගමන්.." "අද බැරි නම් කවදද..?" "වෙන දවසක.." අවිනාශ් කීවේ  බලාපොරොත්තුවක් ඇතිව නොවේ. එහෙත් ඒ වෙනි දවස ඔහුගේ ජීවිතය මුළුමනින්ම කණපිට  හරවන්නට උදාවන දවසක් බව මේ ජේත්තුකාරයා දැන සිටියේ නැත. ඇත්තෙන්ම දෛවය යනු  පුදුමාකාර දෙයකි. දෙයක් සිදුවන්නට තිබේ නම්, එය කුමනාකාරයකින් හෝ  සිදුවෙයි. සිදුවන දෙය හොදද නරකද කියා තීරණය කරන්නට හැකිවන්නේ එය සිදුවී  අවසාන වූවාටත් පසුවය. එහෙත් එයටද සීමාවන් පවතින්නේ අප ඒ අවස්ථාවේ සිතින්  කඩාගෙන වැටෙනා තත්වය අනුවය.</blockquote>

Verification: Dahaya deken beduwama keeyada?

Top Bottom