Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Hazy89" data-source="post: 10897643" data-attributes="member: 358409">සිහිනෙන් පවා මගේ සුඛ විහරණය         පැතූරජකම ගන්න පුතු රජගෙට ගියයි            සිතු අම්මා දනී නම් මේ සරසවියේ                 තතුගෙනගොස් බොහෝ කල් මේ දුක් විදින      පුතුඅසරණ වෙලා මා මෙහි ලග සිටින              විටරුපියල් දෙකේ බත් අඩුවෙන් යැපෙන       කොටපත්තර බිම එලා රැය ගත කරන                  විටකාටත් වඩා මා ගැන දුක සිතුනි                  මටසටහන් මිටිය සමනොළ කඳු වැටිය             වැනිනිදිමත දැනේ නෙත් දෙක කඳු මුදුන්           වැනිදහදිය මුගුරු සාගාරයේ ජලය                   වැනි ඇනුනොත් විභාගය අපි බලු පැටව්            වැනිදහවල් කලට ඇදුරිඳු             වාසනාවන්සැන්දෑ කලට කෙල්ලන්      වාසනාවන්රෑ තුන් යාමට මදුරුවන්ගේ ගායනාවන්එළිවෙන පැයට නිදි දුව        වාසනාවන්ධනපති පන්තියට පන තැන      අරගත්තුකළා පීටේ අධිපති සී                 අතපත්තුතම නිල බලය ගිනි අවියක් කර        ගත්තුනොමරා මරනවා සරසවි දූ              පුත්තුමගේ නෙත ගැටෙන සහසක් ළඳුනේ        සොඳුරුඅකලට කුමට මට මේ ලෙස වී                  රුදුරුපායනාව ලෙස පුබුදුවන                            හිරුතනි වී ඉන්න වේවිද දිවි තිබෙන                  තුරුආලය සිගමනකි නොසිගන අය              සිගනආලය ගිනි ගොඩකි නොදැවෙන අය  දැවෙනආලය මරණයකි නොමැරෙන අය     මැරෙනකාලය ගෙවනු මැන සොයුරනි සිතට     ගෙනකස ගස්වල කොළ ගැලවී වැටීයන්තෙල් බැමිවල ගල් ගැලවී වැටීයන්අහුමුලුවල නයි පොලගුන් පිරීයන්මා ඇන කල තෝ කනවැන්දුන් වීයන්පානුයි පරිප්පුයි දවසක බුදු     වේවාගෝවයි අලයි සැරියුත් මුගලන් වේවාසරසවි හොද්ද නේරංජන ගග වේවාකැන්ටින් මුදලාලි කන්ථක අසු වේවාඉවසන දනා රුපු යුදයට ජය කොඩියඑය කිව එකාගේ කට කෑවත්     මදියඉක්මන් වූ එකා ලග කොකු හත අටයඉවසපු නිසා මම තවමත්      තනිකඩයසුරා කමින් සුළු පිරිසක් විදිති     සැපාවැඩි පිරිසකට එනමුත් එය දුකකි අපාඉල්ලමි ඔබෙන් ඉල්ලීමක් වැළද දෙපාවීරයෝ මිසක් නිකමුන් බිහි කරනු එපාමා මිය ගියත් දෙරණේ මේ         අසමසමරතු මල් පිපෙනු ඇත පෝරට රැගෙන ලැමලෝකය පිටු දකින දිනකදී           දිළිදුකමනැගිටිමි ආත්මය සමගින් එදින           මමමට රව රවා අර යන්නේ මගේ    ඇණයඅය්යෝ දැනුයි දැක්කේ වකුටුය     තනයකොටුයි මිට්යි කොක්කට නම් ඇ පණයමා ගැලවුනා ඉතිරියි කාලය          ධනයවැහිදාට හැමදාම අපේ ගේ තෙමෙනවාඅම්මගේ ජීවිතේ ලනු ඇදට       දිරනවාඅය්යල අක්කලා තම ගෙවල්    හදනවාඅම්මේ මම කවද හරි අපේ ගේ හදනවාඋකසට තැබූ කුබුරෙන් වී     ලැබෙන්නදපැතුවේ පොතට දිවියම කැප    කරන්නදසරසවි අවේ මෙතරම් දුක්         විදින්නදකවද අම්මේ මම මේ නය      ගෙවන්නදනිදි නැති රැයේ හද තනියම         රජයනවාකරගැට දැමු ඔබේ දෑතම සිහි         වෙනවාඅප්පච්චියේ නොතැවෙන් දුක නිම වෙනවාලෝගුව දමාගෙන පුතු ලගදීම          එනවාකලිසම ගියා මාතර බෙල්ට් එක අනුරපුරේකමිසය ගියා කළුතර සපත්තු    රත්නපුරේඔරලෝසුව නුවර බෑගය             අම්පාරේමේවා එකට කවද හමුවේද              ජපුරේනලින්               විකාරයපීරිස්                  දුමාරයජේ.බී.               සිරාමයඅහෝ වී.සී.භයන්කාරයමෙව්වා මම ලියපුවා නම් නෙවෙයි.මේ ජපුර university  එකේ ඉස්සර හිටපු අය්යල  අක්කල තමන්ගේ දුක,තනිකම නැති කර ගන්න තැන් තැන් වල ලියපු කවි.සමහ ඒවා ලියල  තියෙන්නේ වදකාගාරවල ඉන්නකොට,ලේ වලින්.ඉතින් මේවා ලියපු ගොඩක් අය්යල අක්කල  අද ජීවතුන් අතර නෑ.අපි ඒ අයත් සිහිපත් කරගෙනම කවි ටික දැම්මේ..(සමහර ඒවා  කලින් දැකලත් ඇති)හොඳ නම් රෙප් දීල යන්න.තමන් වැඩියෙන්ම කැමති මොන කවියටද කියලත් කියන්න.<img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" /><img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" /><img src="/styles/default/xenforo/smilies/default/yes.gif"  class="smilie" loading="lazy" alt=":yes:" title="Yes    :yes:" data-shortname=":yes:" /></blockquote>

Verification: Hathara warak wissa keeyada? (Hathara wadi karanna 20)

Top Bottom