Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 16572390" data-attributes="member: 326070">ආදරය සුන්දර වරදකීකිසිදා සමාවක් නම් නැතීමට පෙන්නලා ආලේ හැටීඋඹ දුන්නු දුක හොඳටම ඇතීඉඳුවර නුවන් දෑලේ වැටී පෑහීදැහැනේ වෙලී උන්මාද වූයේ මාවෙනකෙකු දිහා බැලුමට යලිත්මට නෙත් නැතැයි කෙඳිරුවේ කවුරුන්දෝපුළුරැලු තලා වීනා බඳේ දැවටීරතැඟිලි බැඳී නිම්නාදයේ අනුරාහද ස්වර තලා කම්පිත වෙවීමට මා පවා නැති කලේ කවුරුන්දෝ----------------අතීතය සිහිනයක් පමණයි හැබෑ සුවඳක් නෑඑදා සෙනෙහෙන් නොබැඳුනා නම්මෙදා වියොවක් නෑතැනූ මන්දිර බිඳී වැටුණත්නෙතේ කඳුළක් නෑසිනහ වෙන්නට වරම් නොලදත් හිතේ කිළුටක් නෑසොබාදහමට නොවන අවනතලොවේ කිසිවක් නෑඔබේ පැරදුම මිසක කිසිදාලැබූ දිනුමක් නෑ----------------ඇසට අසුවන මායිමේබඹර සැනකෙළි මල් විලේලසෝ ලැව්ගිණි ඇව්ලුනා සිතඔබ මගෙන් වෙන් වූ දිනේසියපතක් මත විසුල පිණිකැටසැඬ සුලං වැද සරසරින් හෙතමගෙන් රිඳවුම් දෙව්නු මොහොතකඔබේ වත මට නැගෙයි සිහියටසතර අතකිපි විහිද විකසිතමලේ මල් මී මමන යුරුදැකඔබේ ලවනත සැදුන මීවිතමත් කලා මතකයි මගේ සිත----------------නෙතට උළෙලක් විය එදා ඔබකඳුළු බිඳුවක් විය මෙදාමේ තරම් හිත පාරවන්නේමගෙන් වරදක් වුණිද මන්දාඔබෙන් තොරවූ ලෝකයක් ගැනහිතන්නටවත් නොහැකි හින්දාඔබේ සිත වෙන අතක රන්දාඑපා දුක ගෙන එන්න කැන්දාඔබේ රුව රසඳුනක් වූවටකමක් නෑ මට තවත් ඇසකටනමුදු ඒ රුව තවත් කෙනෙකුටඅයිති වෙනු බෑ දරාගන්නට----------------ඔබ දන්නවා එක කඳුළු බිඳක්හිත යටට වෙලා දුක් විඳින තරම්ඒ කඳුළ වුනත් නෙතු අඟට ඇවිත්යළි ඔබේ පයට පෑගෙනවා නම්එක මලක් තනන්නට රුවට රුවින්ගහ වැළ දුක් ගින්දර විඳින තරම්ඒ පිපෙන මලක් කළු දෙඹරු ඇවිත්විෂ තුඩින් පෙලා රිඳවනවා නම්දස මසට වඩා පුරනා පෙරුමන්ලොව හදන වඬන මව්වරුනි උතුම්මට කියාදෙන්න ලොව ඇතිද ඉතින්වෙන අරුතක් මේ ජීවිතය තරම්----------------ඔබට වරම් නැති මටද වරම් නැතිසෙනෙහස කොතැනද සැඟව ගියේඉවත ගලාගිය කඳුළක දියවීප්‍රථම ප්‍රේමයයි බොඳව ගියේඔහුට පුඳන්නට පූජාසනයේනොකිළිටි මල් පිපුණිද ළඳුනේපෙති ගිලිහී ගිය පරසතු කුසුමකසුවඳ කොහේ කොතැනඳ රැඳුනේආ මඟ වැරදියි ඔහුද ඔබද මාදෛවයෙ තුන්මංසල හමුවේබලා හිඳිනු මිස හඬා වැටෙන්නටකඳුළක් නෑ දෙනුවන පිපුණේ----------------පින්සර ඔබ හැර පිළිබඳ සිතුවිලිවෙනතක දළුලාදෝඔබ ගැන මා ගැන මතකය අමතකකරන්න පුළුවන්දෝසිහිනෙන් ගෑ මෘදු සුවදක් වාගෙයිමිහිරි අතීතය හැඟුනේඔබට මේ තරම් මා පෙම් කළ බවවෙන් වනතුරු නෑ දැනුනේජලයෙ මාලුවන් කොපමණ හිටියත්කොහොමද නාඬා ඉන්නේඔබ මිස වෙන අය නොපැතූ හින්දයිමේ හැටි හිත පෑරෙන්නේ----------------පිවිතුරුය පළමු පෙමබිහිසුණුය බිඳුණු දිනලෙංගතුය සුවඳ ඔබ සුදු හාමිනේ තනිකඬය තවම මමවස්සාන කාලයක හිත දවාඅකුනුසැර නෙත් කෙවෙනි බොඳ කලාමල් යාය බඹර ගී හඬ තලාකැකුළු පෙම මල් නටුව හැරගියාකප්තුරට යදම් බැඳි තටු සලාසක්මනට නුහුරු සිත තනි කලාඅවරගිර තරු වැටෙන් ගිලිහිලාසුභ නැකත රන් හුයට පැටලුනා----------------රෝස තොල් සිඹිමි තොල් මත කඳුළු බිඳු රැඳෙයිඔබ ආදරේ කියාදුන්නෙත් ඒ වගේ තමයිමේ රැයයි සඳයි හරියට ඒ ඔබයි මමයිහීනයක් වගේ මගෙ හිත පාරවයි රිදෙයිපිච්ච මල් පිපී යහනේ සුවඳ මා දවයිඑක්ව කී කතා දෙසවන දෝංකාර දෙයිඔබ උන්නු තැන හදේ තවමත් හරිම උණුසුමයිඉවසන්න බැරි තවම ඔබගේ වෙන්ව යෑමමයිඅඳුර ඉකිගසයි සුසුමින් තරු නිවා දමයිසොඳුර නුඹ ළඟින් නැතිවත් හිතට උණුසුමයිකඳුළු බිඳු නැගී ඉඳහිට නෙතට අත වනයිසිනාසෙමි නමුත් මේ උණු කඳුළු මගෙ නොවෙයි----------------සුළඟ නුඹ වගේ සිත් මල වටා එතෙයිමල් සුවඳ හොර හොරෙන් යන්නටම හදයිවැස්ස නුඹ වගේ සිත් මලට ඇදවැටෙයිමලේ පාට නොසේදීම පුදුමයක් තමයිසිත හැඳිනුවෙන් නුඹයිපසුපසම එළව එළවාවිත් සැනසුවෙත් නුඹයිනුඹ මගේ හිත අරන් ගියාපුදුමයක් නොවෙයිසිත තනි කලෙත් නුඹයිමගේ හිතේ සියුම් තැන් සොය සොයරිඳෙව්වෙත් නුඹයිඒත් නුඹෙන් සිත නොමිදෙයිපුදුමයක් තමයි</blockquote>

Verification: Dawasata paya keeyak thibeda?

Top Bottom