Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="රෝසි ආච්චි" data-source="post: 31397159" data-attributes="member: 384232">මේ ත්‍රෙඩ් එකෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නෙ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගන්න බැරි නිසා මම මෙහෙම ඉදිදරියට අරන් යන්නම්කාමරේ පුරාම පැතිරිලා තිබුණේ සැන්ඩල්වුඩ් සුවඳයි, වැස්ස වෙලාවක දැනෙන අමුතුම පස් සුවඳයි විතරයි. මම හිටියේ මගේ මේසෙ උඩ ගොඩගැහිලා තිබුණ පොත් අස්සේ අතරමං වෙලා. ඒත් මගේ හිත තිබුණේ ඔයා ළඟ.හවස් වෙද්දී වැස්ස ටිකක් වැඩි වුණා. ජනේලෙන් එබෙද්දී පේන්නේ මුළු කොළඹම අළු පාට වෙලා වගේ. මම හෙමින් සැරේ මගේ කෝපි කෝප්පෙත් අරගෙන ඇඳ උඩින් වාඩි වුණේ ඔයා එවපු මැසේජ් එක ගැන හිත හිතා. අවුරුදු හතක්... අපේ මුළු තාරුණ්‍යයම අපි බෙදාගත්තේ එකට. මට තාම මතකයි ඔයා ඉස්සෙල්ලම මගේ අතින් අල්ලපු දවස. එදා ඔයාගේ අත් වෙවුලපු විදිය මට අද වගේ මතකයි."අපිට යන්න පුළුවන් රත්තරං... යුරෝප් යමු. එතකොට අපේ ප්‍රශ්න ඔක්කොම ඉවරයි."එයා මගේ පපුවට තුරුළු වෙලා එහෙම කියද්දී මට දැනුණේ ලොකු අසරණකමක්. එයාගේ ඇඟෙන් එන ඒ මිහිරි සුවඳ, එයාගේ කොණ්ඩේ මගේ මූණේ ගෑවෙනකොට දැනෙන සනීපය... ඒ හැමදේම මාව පිස්සු වට්ටනවා. එයා ඇඳගෙන හිටපු ලා නිල් පාට සාරිය එයාගේ සුදු හමට මාරම ලස්සනයි. එයාගේ උකුල මගේ කකුල් දෙක උඩ තියෙද්දී මට දැනුණේ මගේ මුළු ලෝකයම එතන කියලා."ඒත් මට තාම සල්ලි නෑනේ මැණික... මගේ නමට තියෙන ඔය ඉඩමයි, මේ ජොබ් එකයි විතරයි තියෙන්නේ." මම එයාගේ නළල සිපගන්න ගමන් හෙමින් කිව්වා.එයා ඔළුව උස්සලා මගේ දිහා බැලුවේ හරියට මම ලෝකේ ඉන්න ලොකුම මෝඩයා වගේ. එයාගේ ඇස් දෙක දිලිසෙනවා. "මට ඔයාගේ සල්ලි වැඩක් නෑ මෝඩයෝ... මට ඕනේ ඔයාව. අපි මැරි කරලා අවුරුද්දක් හිටියම අපිට යන්න පුළුවන්නේ. එහේ ගිහින් අපි දෙන්නම වැඩ කරමු."එයා මගේ බෙල්ල වටේ අත් දෙක දාලා මාව තද කරලා බදාගත්තා. මට දැනුණේ එයාගේ පපුව මගේ පපුවේ තද වෙනවා. එයාගේ හුස්ම මගේ බෙල්ලට වැටෙද්දී මගේ ඇඟ හිරිවැටිලා ගියා. "හ්ම්ම්... ම්ම්ම්..." මට නිකම්ම කෙඳිරි ගෑවුණා.එයා හිතුවා: මම දන්නවා එයා බයයි කියලා, ඒත් මම එයාව දාලා යන්නේ නෑ කොහේවත්.මම එයාගේ ඉණ වටේ අත් යවලා එයාව තවත් මට කිට්ටු කරගත්තා. ඒ සිනිඳු හම මගේ ඇඟිලි තුඩුවලට දැනෙද්දී මට දැනුණේ අමුතුම උණුසුමක්. "අපි කරමු එහෙනම්... ඔයා කියන විදියටම කරමු." මම එයාගේ තොල් පෙති වලට මගේ තොල් තද කරද්දී එයා ඇස් දෙක පියාගත්තා. වැස්සේ සද්දෙයි, අපේ හුස්ම වැටෙන සද්දෙයි විතරයි මුළු කාමරේම පිරිලා තිබුණේ.ඔයා බය වෙන්න එපා. අවුරුදු හතක් කියන්නේ සාක්ෂියක්. ඔයාට තියෙන දේත් එක්ක ඔයාට මේ ගමන යන්න පුළුවන්. මම ඔයා එක්ක ඉන්නවා හැමදාමත්.කාමරේ ඇතුළේ තිබුණේ රස්නෙයි, ඒත් ජනේලෙන් එන හීතල හුළඟයි කලවම් වෙච්ච අමුතුම සුවඳක්. මම එයාගේ දිහා බැලුවේ පුදුම ආදරේකින්. "අපි කරමු මැණික... අපි බඳිමු." මම එහෙම කියද්දී එයාගේ මූණේ ඇඳුණේ මම කවදාවත් දැකපු නැති ලස්සන හිනාවක්. එයා මගේ බෙල්ල බදාගෙන මාව ඉම්බේ හරියට මම තමයි එයාගේ ලෝකෙම වීරයා වගේ.මාස කිහිපයකට පස්සේ... අපේ වෙඩින් එක ගත්තේ හරිම සරල විදියට. මගේ අතේ තිබුණ සල්ලි ටිකයි, එයාගේ ගෙදරින් දුන්න ඒවයි එකතු කරලා අපි පුංචි උත්සවයක් ගත්තා. එදා සුදු පාට වෙඩින් සාරියෙන් එයා දිව්ලියක් වගේ. එයාගේ සිනිඳු හමයි, මංගල මල් මාලාවල සුවඳයි මාව මත් කළා. අපි දෙන්නා අත්සන් කරලා, පෝරුවේ චාරිත්‍ර ඉවර කළේ හරිම ඉක්මනට. මොකද අපේ හිතේ තිබුණේ ඊළඟට එන ලොකුම හීනය... යුරෝපය.වසරකට පස්සේ, අපි හිටියේ ප්‍රංශයේ පැරිස් නුවරට කිට්ටු කුලී කාමරයක. ඒක පරණ ගොඩනැඟිල්ලක්. හැම තැනම තෙතමනය සුවඳයි, පරණ ලී වල සුවඳයි. අපිට ඒ වෙද්දී සල්ලි ප්‍රශ්න ගොඩක් තිබුණා. මම ගොඩක් වෙලාවට එළියේ කුලී වැඩ කළේ. මගේ අත් දැන් රළු වෙලා, වැඩ කරලා කරගැට ඇවිත්. ඒත් මම ඒ හැමදේම ඉවසාගෙන හිටියේ එයා වෙනුවෙන්.අපේ අසල්වැසියා විදියට හිටියේ මලික් කියලා අප්‍රිකානු ජාතිකයෙක්. එයා උස, කළු, ශක්තිමත් මනුස්සයෙක්. එයාගේ ඇඟෙන් හැමවෙලේම දැනුණේ ස්පයිසි සුවඳකුයි, දාඩිය සුවඳකුයි කලවම් වෙච්ච සැර සුවඳක්. මම වැඩට ගියාම මගේ බිරිඳ කාමරේ තනි වුණා. මලික් නිතරම ඇවිත් එයාට උදව් කළා, කතා කළා.එක දවසක් මම වැඩ ඇරිලා එද්දී හවස් වෙලා. හීතල වැස්සක් වැටෙනවා. මම හෙමින් සැරේ දොර ඇරගෙන ඇතුළට ආවේ එයාට සප්‍රයිස් එකක් දෙන්න හිතාගෙන. ඒත් කාමරෙන් ආපු සද්දේ මාව එතනම නතර කළා."ආහ්... ම්ම්ම්... මලික්... තවත් තදින්..." ඒ මගේ බිරිඳගේ කටහඬ. මගේ පපුව ගැහෙන්න ගත්තේ මාරම වේගෙකින්. මම හෙමින් සැරේ නිදන කාමරේ දොරේ සිදුරෙන් ඇතුළ බැලුවා.ඇඳ උඩ මගේ බිරිඳ නිරුවතින්. එයාගේ සුදු පාට ඇඟ ඒ කළු පාට මලික්ගේ සිරුර එක්ක මාරම විදියට කැපිලා පේනවා. මලික් එයාගේ පස්සෙන් ඉඳන් මාරම වේගෙකින් පහර දෙනවා. මලික්ගේ යෝධ දෑත්වලට එයාගේ සිහින් ඉණ යටවෙලා."ඔහ්... ම්ම්ම්... ආආආ..." මගේ බිරිඳ බෙල්ල පිටිපස්සට කරලා ඇස් පියාගෙන කෙඳිරිගානවා. මලික්ගේ කළු පාට සිරුරේ දාඩිය එයාගේ සුදු හම දිගේ බේරෙනවා. මලික්ගේ හැම පහරකටම ඇඳ හෙලවෙනවා. මට මගේ ඇස් අදහාගන්න බැරි වුණා. මම මෙච්චර කාලයක් ආදරේ කරපු, පරිස්සම් කරපු මගේ කුමාරිකාව තවත් කෙනෙක් එක්ක මෙච්චරටම සතුටින් ඉන්නවා දැකලා මට අමුතුම හැඟීමක් දැනුණා. මට තරහක් ආවේ නෑ... ඒ වෙනුවට මගේ ඇඟත් හිරිවැටිලා ගියා.ඔහු හිතුවා: මගේ මැණික මේ තරම් සතුටින් ඉන්නවා මම කවදාවත් දැකලා නෑ... මම නැති වෙලාවට මේ කළු යෝධයා ඇයව සම්පූර්ණ කරනවා.මම එතනම බිත්තියට හේත්තු වෙලා ඒ දර්ශනය දිහා බලන් හිටියා. මලික්ගේ රළු කටහඬ කාමරේ පුරා ඇහුණා. "You like this, don't you?" එයා අහද්දී මගේ බිරිඳ වේගයෙන් ඔළුව වැනුවා. "Yes... oh god, yes!"මම මගේ ඇඳුම් අස්සෙන් අත යවලා මාවම පිරිමද්දා ගත්තේ නිරායාසයෙන්මයි. ඒ දර්ශනය මාව මත් කළා. යුරෝපයේ මේ හීතල රෑක, මම වැඩ කරලා හම්බ කරන සල්ලිවලින් කුලිය ගෙවන මේ කාමරේ ඇතුළේ, මගේ ආදරණීය බිරිඳ තවත් පිරිමියෙක්ගේ ආදරය විඳිනවා බලන් ඉන්න එක මට අමුතුම ආස්වාදයක් ගෙනාවා.</blockquote>

Verification: Hathara warak wissa keeyada? (Hathara wadi karanna 20)

Top Bottom