Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="NanuNana" data-source="post: 20734524" data-attributes="member: 264764">====================================================වැරදියි.ඔබ කියන්නෙ ධ්‍යාන සමාධියයි.එය ඇතිවීමට මුලින් හිතෙ සමාධියක් ඇතිකරගත යුතුමයි.ඔබ හරියට කියවා නැතිවෙන්න පුලුවනි.කවුරුන් හෝ භාවනාපුහුණු කරන ස්වාමීන් වහන්සේ නමකගෙන් අසාදැනගන්න..භාවනාවට යොමු වූ යෝගාවචරයෙකුට භාවනා කිරීමේදි මුලින් ම භාවනා නිමිත්තෙ සිත බඳවාගතයුතුයි..ඒක බුදුරදුන් හරියට නාඹර ගොනෙකු කිරිවැදුනු ගොයම් යායකින් අරන්යනවා වගෙ වැඩක් යැයි උපමාකොට ඇත.ඒය ලෙහෙසි නැත.එය කරගත් පසු එය ඕලාරික, සුඛම හා සුඛුමතර යන අවස්ථාවන්ට පත්වේ. ඉන්පසු සිත නොදැනි යන තත්වයට පත්වේ. නැවතත් එය භාවනා නිමිත්තට ටික වෙලාවකින් පැමිනේ.ඉන්පසු ඔබ පැමිනෙන්නේ සමාධි තත්වයටයි..මෙහි මුල් අවස්ථාව උපචාර සමාධිය ලෙස හැඳින්වෙ. උපචාර සමාධියේදී පලිබෝධ තත්වයන් 5ක් මැඩපවත්වා ගත යුතුයි..(එගැන මෙහි නොලියමි )මෙහිදී ආලෝක නිමිත්ත, පටිභාග නිමිත්ත වශයෙන් සිතේ එක් එක් තත්වයන් පහල වී සිත සමාධියෙන් සමාධියට ( දැඩි සැහැල්ලු..ප්‍රීතිමය තත්වක් යැයි කිව හැක )මෙ උපචාර සමාධියද ඉක්මවා ඉන්පසු අප්ර්‍ණා සමාධියට පත්වීම සිදුවෙනවා..( තවමත් ප්‍රථම ධ්‍යානයට පැමිණ නැත )එම සමාධිය දසාකාරයකින් සකසා ගත යුතුයි..ඒවාට දසාකාර අප්ර්‍ණා කෞශල්‍ය කියලා කියනවා. ( විස්තර නොකරමි )මේ අප්ර්‍ණා දහය මැනවින් ප්‍රගුණ කරන යොගාවචරයා "1 වැනි ධ්‍යාන චිත්තය" සපුරාගන්නවාධ්‍යාන සමාධිය යනු මෙම ධ්‍යාන චිත්තය වාසතා පුහුණුව මගින් දිගටම ගෙන යාමයිමම මේ විස්තර ඔක්කොම කිව්වෙ සමාධිය කියන්නේ හිතෙ මුලින්ම ඇතිවන යම් ඒකාග්‍රතා ස්ව්භාවයක් කියල කියන්න. මේක නොකිය ඒ දෙක විශ්තර කරන්න අමාරුයි..ධ්‍යානවලට සමවැදි සිටීමත් සමාධියක් තමයි..ඒකට කියන්නේ ධ්‍යාන සමාධි කියලා. ඒක හිතේ ඇතිවන ඉතාම ඉහළම තත්වයක්.</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom