[url=https://ibb.co/PYD6LjZ]
[/URL]
සංචාරක ව්යාපාරය මාලදිවයිනේ වැදගත්ම ආර්ථික කර්මාන්තය වන අතර එය විදේශ විනිමය ආදායම උපයා ගැනීමට සහ රටේ තෘතීයික අංශයේ රැකියා උත්පාදනය සඳහා වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. මාලදිවයිනේ උණුසුම් දේශගුණය, අතිවිශිෂ්ට සුදු වැලි සහිත වෙරළ සහ ඇදහිය නොහැකි දිය යට සාගර ජීවීන් මෙරටට පැමිණෙන බොහෝ සංචාරකයින්ගේ ආකර්ශන මූලික ප්රභවයන් වන අතර එනිසා ස්කූබා කිමිදීම, ස්නෝකර්ලිං සහ සර්ෆ් වැනි විනෝදාත්මක ක්රියාකාරකම් ද බිහිවී ඇත.
1960 ගණන්වලදී මාලදිවයිනට පැමිණි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධනය පිළිබඳ දූත පිරිසක් කියා සිටියේ මෙම දූපත් සංචාරක ව්යාපාරයට සුදුසු නොවන බවයි. කෙසේ වෙතත්, එයින් නොසැලුනු මාලදිවයින 1972 දී පළමු නිකේතනය විවෘත කළ දින සිට අද දක්වා සංචාරක කර්මාන්තය අඛණ්ඩව වර්ධනය වෙමින් පවතී.
එකල මාලදිවයිනේ විදේශ ආයෝජන තිබුණේ නැත. ප්රධාන වශයෙන් ධීවරයින් වාසය කරන දුරස්ථ දූපත් සමූහය බාහිර ලෝකයට එතරම් ප්රසිද්ධ නොවීය. ඒ වන විට රට තුළ තිබුණේ ගුවන් පථ දෙකක් පමණි. එකක් දේශීය ස්වේච්ඡා සේවකයන් විසින් ඉදිකරන ලද හුල්හුලේ දූපතේ (වර්තමාන වේලානා ජාත්යන්තර ගුවන්තොටුපළ) සහ බ්රිතාන්ය ගුවන් හමුදාව විසින් ඉදිකරන ලද ඇඩ්ඩු අටෝල් හි ගාන් දූපතේ ය, නමුත් සාමාන්ය ගුවන් ගමන් ඒවායෙහි sසිදු නොවුනි.
දේශීය සංචාරක කර්මාන්තයේ පුරෝගාමියෙකු වන මොහොමඩ් උමාරු මානිකු අතීතය සිහිපත් කරමින්, “එවකට මාලදිවයිනේ අපට කිසිවක් තිබුණේ නැත. ගුවන්තොටුපළක් නැත, දුරකථන නොමැත,බැංකු පහසුකම් නොතිබිනි , කොළඹ සමග අත් රේඩියෝ හෝ මෝර්ස් කේත සම්බන්ධතා පැවතිණි. UNDP හි විශේෂඥයන් පවා කියා සිටියේ පහසුකම් හා යටිතල පහසුකම් නොමැති නිසා මෙහි සංචාරක ව්යාපාරය කිසි විටෙකත් සාර්ථක නොවන බවයි.
මාලදිවයිනේ සංචාරක ව්යාපාරය සමෘද්ධිමත් වූයේ එහි තරුණ හා ජවසම්පන්න ආරම්භකයින්ගේ දැඩි ආශාව, අදිටන සහ වෙහෙස මහන්සි වීම් වල ප්රතිඵලය ලෙසයි.. මාලදිවයින් සංචාරක ව්යාපාරය පිළිබඳ කතාව ආරම්භ වන්නේ කොළඹදී ඉතාලි සංචාරක නියෝජිත ජෝර්ජ් කෝබින් සහ එවකට ශ්රී ලංකාවේ මාලදිවයින් තානාපති කාර්යාලයේ මාණ්ඩලික සාමාජිකයෙකු වූ අහමඩ් කෙරෆා නසීම් (පසුක් කාලීනව මාලදිවයිනේ විදේශ ඇමති ධුරයට පත්වූ ) අතර පැවති සාකච්ඡාවල ප්රතිඵලයක්ලෙසයි . ඒ වන විට ඉතාලි ජාතිකයකු වූ , කෝබින් ජනාවාස නොවූ දූපත් සොයමින් සිටියේ ඉතාලියානුවන්ට පිහිනීමට හා මසුන් දඩයම් කිරීමට ය. 1971 දී නසීම් සමඟ භාණ්ඩ නැවකින් ඔහුගේ පළමු සංචාරයේදී කෝබින් මාලදිවයින සපැමිනියේය . එහි වූ අලංකාරවත් බව සමඟ ඔහු ආදරයෙන් බැඳුණු අතර රට හැර ගියේ වැඩි සංචාරකයින් ප්රමානයක් සමග නැවත පැමිනීමේ අටියෙනුයි .
1972 පෙබරවාරි මාසයේදී පළමු සංචාරකයින් කණ්ඩායම, ප්රධාන වශයෙන් මාධ්යවේදීන් සහ ඡායාරූප ශිල්පීන් කෝබින් සමඟ පැමිණියහ. ඔවුන් මාලේහි සාමාන්ය නිවාස තුනක නැවතී සිටියහ. කර්මාන්තයේ තවත් පුරෝගාමියෙකු වන මානිකු මහතා සහ ඔහුගේ මිතුරන් වන හුසේන් චම්පා අෆීෆ් විසින් ඔවුන් රැක බලා ගන්නා ලදී. ඔවුන් සිතුවේ මාලදිවයින පිහිනීම, හිරු බැස යෑම සහ මසුන් ඇල්ලීම සඳහා පරිපූර්ණ බවයි. I
ඉතාලි ජාතික කෝබින්, මනිකු, නසීම් සහ අෆීෆ්ට පැවසුවේ සංචාරකයින්ට නවාතැන් ගැනීමට සුදුසු ස්ථානයක් පිළියෙල කළ හැකි නම් සංචාරක ව්යාපාරයක් මෙහි ආරම්භකල හැකි බවයි .
මානික් සහ අෆීෆ් මේ සදහා තෝරා ගත්තේ එවකට ජනාවාස නොවූ පොල් වගාවක් සහිත විහමානෆුෂි දූපතයි . එයට හේතු වූයේ මෙම දූපත ගුවන් පථයට හා අගනුවරට සමීපයෙන් පිහිටා තිබීම නිසයි . දිවයිනේ සිට ගුවන් පථය සහ අගනුවර අතර ගමන් කිරීමට සිදුවූයේ බෝට්ටු මගිනි . දූපතේ නිසි ජැටියක් නොතිබුණි (පසුකාලීනව පොල් ටන්ක කුළුණු ලෙස ඉදිකරන ලදි). වෙරළට බෝට්ටුවකින් පැමිණීමෙන් පසු සංචාරකයින්ට නිවාඩු නිකේතනයට පැමිණීමට මුහුද හරහා ගමන් කිරීමට සිදුවිය.
එවකට කෘෂිකාර්මික නිලධාරියෙකු වූ එම්.යූ. මනිකු, මාලදිවයිනේ පළමු නිවාඩු නිකේතනය බවට විහාමානෆුෂි දූපත සංවර්ධනය කිරීම සඳහා සෑම දිනකම දහවල් 1.30 ට වැඩ නිම කිරීමෙන් පසු කාලය ගත කළේය. මානිකු සහ ඔහුගේ තරුණ මාලදිවයින් මිතුරන් කාමර 30 අංගන 3ක් යටතේ ඉදිකර ඇති අතර, බිත්ති සඳහා කොරල් ගල්, දැව ලෙස පොල් ලී සහ වහල සඳහා තල් අතු භාවිතා කරමින් කෝබින්ගේ මූල්ය ආධාර යටතේ මේවා ඉදි වුනි . සෑම කාමරයකම ජල ස්නානය සහ වැසිකිළි පහසුකම් සදහා කිවුල් ජලය භාවිතා විනි , මූලික ගෘහ භාණ්ඩ ඒවායේ තිබූ අතර ආහාර සදහා ආපනශාලාවක් හා මුහුදු වෙරළේ බාබකියු පහසුකම් සපයන ලදී.
කුරුම්බා බහුල දූපතක් වූ නිසා එය කුරුම්බා රිසෝර්ට් ( එහෙත් කුරුම්බා කියලමයි කියන්නේ ) ලෙස හැඳින්වූහ. අළුතින් විවෘත කරන ලද නිවාඩු නිකේතනයේ පළමු කළමනාකරු වූයේ අෆීෆ් ය. කුරුම්බා රිසෝර්ට් 1972 ඔක්තෝබර් 3 වන අඟහරුවාදා විවෘත කරන ලද අතර වසර පුරාම එය සංචා3 වෙන්කරවා ගෙන ඇත.
සංචාරක කර්මාන්තය ගැන අපි කිසිවක් දැන සිටියේ නැත, ”මොහොමඩ් උමාරු මනිකු පවසා ඇත්තේ එලෙසයි . “මෙහි කර්මාන්තය ගොඩනැගීමට අපට උදව් කළේ සංචාරකයින්යි. අපි ඔවුන්ට ඇහුම්කන් දී ඔවුන්ට අවශ්ය දේ ලබා දුන්නා. වාසනාවකට මෙන්, ඔවුන්ට අවශ්ය වූයේ ස්වාභාවික වටපිටාවෙහි සරල බවකි. පහසුවෙන්ම අපට සැපයීමට හැකි දේ වෙලා තිබ්බෙත් ඒ දේමයි .
“ආරම්භයේ දී, මෙම සංචාරකයින් සඳහා විදේශ අහාර පිසීම හා ඔවුන් සමඟ ගනුදෙනු කරන්නේ කෙසේදැයි අපි දැනගෙන හිටියේ නෑ . මුල් කාලයේදි Cook, Room boy, Gardner වගේ සෑම දෙයක්ම තනිවම කළ යුතුව තිබුණි. කුරුම්බා රිසෝර්ට් මාලදිවයිනේ විවෘත කරන ලද පළමු නිකේතනය වන අතර ඉන් පසුව බන්ඩෝස් රිසෝට් විවුර්ත විය .
මාලදිවයිනේ සංචාරක කටයුතු ඇඳන් 280 ක පමණ ධාරිතාවයකින් යුත් resorts දෙකකින් ආරම්භ වූ අතර දැන් resorts 130 කට වඩා තිබේ.
මාලදිවයිනේ අද්විතීය කොන්දේසිය නම් එක් දූපතක් එක් නිකේතනයක් වීමයි, එයින් අදහස් වන්නේ එක් හෝටලයක් මුළු දිවයිනකම පැතිර ඇති බවයි. එම දූපත් වල හිමිකාරීත්වය හෝටල සතු වන අතර එහි ජනගහනය මුළුමනින්ම සංචාරකයින්ගෙන් සමන්විත වන අතර හෝටලයේ කාර්ය මණ්ඩලය දේශීය වැසියන් බදවගෙන නොමැත. මෙම ආකෘතිය සංචාරකයින් සඳහා වැඩි පෞද්ගලිකත්වයක් සහ සුවිශේෂී බවක් ලබා දෙයි.
සංචාරක කටයුතු සඳහා සංවර්ධනය කරන ලද මෙම දූපත් සාමාන්යයෙන් මීටර් 800 සහ 200 ප්රමාණයෙන් යුක්ත වන අතර වැලි සහ කොරල් වලින් සමන්විත වන අතර උපරිම උස මුහුදට මීටර් දෙකක් පමණ වේ. දිවයින වටා ඇති වෙරළට අමතරව, සෑම දිවයිනකටම තමන්ගේම ‘ගෘහ ගල්පරයක්’ ඇත, එය කොරල් වත්තක් සහ ස්කූබා කිමිදුම්කරුවන් සහ ස්නෝකර් කරුවන් සඳහා ස්වාභාවික මින්මැදුරක් ලෙස සේවය කරයි. ගෘහ ගල්පරයෙන් වටවී ඇති නොගැඹුරු ජලය විශාල ස්වාභාවික පිහිනුම් තටාකයක් ලෙසද සේවය කරන අතර සාගර රළ හා පිහිනුම් ක්රීඩකයින් , මෙම ගල්පරයෙන් ආරක්ෂා කරයි.
සාමාන්ය මාලදිවයින් නිවාඩු නිකේතන වල ගොඩනැගිලි
අවන්හල්, කෝපි හල්, තෑගි සාප්පු, බාර්, විවේකාගාර, ඩිස්කෝ සහ කිමිදුම් පාසල් සඳහා වෙන් කර ඇති අතරම දිවයිනේ කොටසක කාර්ය මණ්ඩල නවාතැන් සහ ආහාරපාන, විදුලි ජනක යන්ත්ර, රෙදි සේදීම සහ මලාපවහන ස්ථානයක් වැනි ආධාරක සේවා ද ඇත. සිහිවටන සහ කෞතුක වස්තු වැනි පුළුල් පරාසයක නිෂ්පාදන සපයන වෙළඳසැල් ද මෙම නිවාඩු නිකේතනවල ඇත. බොහෝ සංචාරක නිකේතන වල ගුවන් යානා, වොලිබෝල්, පාපන්දු සහ මේස පන්දු වැනි විවිධ ක්රියාකාරකම් සදහාද පහසුකම් තිබේ .
දශක ගණනාවක් තිස්සේ මාලදිවයිනේ සංචාරකයින්ගේ සංඛ්යාව අඛණ්ඩව ඉහළ ගොස් තිබේ. 2019 වර්ශය තුල සංචාරකයන් මිලියන 1.7 ක් මාලදිවයිනට සංචාරය කොට ඇත.
පසුවදන
මාල දිවයින ගැන මගේ හිතෙත් ලොකු interest එකක් ඇතිවුනේ Travel with Chathura මාලදිවයිනේ කරපු program එක බැලුවට පස්සේ . Underwater submarine ටුවර් එක එහෙම බැලුවම පිස්සු හැදුනා .ඒ දෙන අත්දැකීම්කොච්ච්ර unique ද කියලා හිතුනා .ඒ වගේම තමා industry එකේ හිටපු කාලෙදි තේරුනා මාල දිවයිනේ හෝටල් වලත් වැඩ පෙන්නන්නෙත් ලංකාවේ අපේ සෙට් එක කියලා .මේ දවස් අල ගොඩක් කට්ටිය එන්න බැරුව එහෙට වෙලාම තමා ඉන්නේ .ජූලී 15 ඉදං මාලදිවයින සංචාරකයන්ට විවුර්ත කරනවා කියලා තමා ආරංචිය නම තියෙන්නේ.
අපේ රටට ලගින්ම තියන high end tourism destination එක වෙන්නේ මාල දිවයින . එනිසා ගන්න දේවල් ගොඩයි අපට එහෙන්.ඒ දේවල් ඒ විදියට අරං අපේ රට උපරිම තැනකට ගෙනියන එක අපි හැමෝගෙම වගකීම .
ලිපිය හොදයි නම් කියවලා ශෙයාර් පාරක් දාන්න.
ගුණ දොස් වලට වෙනදා වගේම comment section එකේ ඉඩ තියනවා
[/URL]සංචාරක ව්යාපාරය මාලදිවයිනේ වැදගත්ම ආර්ථික කර්මාන්තය වන අතර එය විදේශ විනිමය ආදායම උපයා ගැනීමට සහ රටේ තෘතීයික අංශයේ රැකියා උත්පාදනය සඳහා වැදගත් කාර්යභාරයක් ඉටු කරයි. මාලදිවයිනේ උණුසුම් දේශගුණය, අතිවිශිෂ්ට සුදු වැලි සහිත වෙරළ සහ ඇදහිය නොහැකි දිය යට සාගර ජීවීන් මෙරටට පැමිණෙන බොහෝ සංචාරකයින්ගේ ආකර්ශන මූලික ප්රභවයන් වන අතර එනිසා ස්කූබා කිමිදීම, ස්නෝකර්ලිං සහ සර්ෆ් වැනි විනෝදාත්මක ක්රියාකාරකම් ද බිහිවී ඇත.
1960 ගණන්වලදී මාලදිවයිනට පැමිණි එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවර්ධනය පිළිබඳ දූත පිරිසක් කියා සිටියේ මෙම දූපත් සංචාරක ව්යාපාරයට සුදුසු නොවන බවයි. කෙසේ වෙතත්, එයින් නොසැලුනු මාලදිවයින 1972 දී පළමු නිකේතනය විවෘත කළ දින සිට අද දක්වා සංචාරක කර්මාන්තය අඛණ්ඩව වර්ධනය වෙමින් පවතී.
එකල මාලදිවයිනේ විදේශ ආයෝජන තිබුණේ නැත. ප්රධාන වශයෙන් ධීවරයින් වාසය කරන දුරස්ථ දූපත් සමූහය බාහිර ලෝකයට එතරම් ප්රසිද්ධ නොවීය. ඒ වන විට රට තුළ තිබුණේ ගුවන් පථ දෙකක් පමණි. එකක් දේශීය ස්වේච්ඡා සේවකයන් විසින් ඉදිකරන ලද හුල්හුලේ දූපතේ (වර්තමාන වේලානා ජාත්යන්තර ගුවන්තොටුපළ) සහ බ්රිතාන්ය ගුවන් හමුදාව විසින් ඉදිකරන ලද ඇඩ්ඩු අටෝල් හි ගාන් දූපතේ ය, නමුත් සාමාන්ය ගුවන් ගමන් ඒවායෙහි sසිදු නොවුනි.
දේශීය සංචාරක කර්මාන්තයේ පුරෝගාමියෙකු වන මොහොමඩ් උමාරු මානිකු අතීතය සිහිපත් කරමින්, “එවකට මාලදිවයිනේ අපට කිසිවක් තිබුණේ නැත. ගුවන්තොටුපළක් නැත, දුරකථන නොමැත,බැංකු පහසුකම් නොතිබිනි , කොළඹ සමග අත් රේඩියෝ හෝ මෝර්ස් කේත සම්බන්ධතා පැවතිණි. UNDP හි විශේෂඥයන් පවා කියා සිටියේ පහසුකම් හා යටිතල පහසුකම් නොමැති නිසා මෙහි සංචාරක ව්යාපාරය කිසි විටෙකත් සාර්ථක නොවන බවයි.
මාලදිවයිනේ සංචාරක ව්යාපාරය සමෘද්ධිමත් වූයේ එහි තරුණ හා ජවසම්පන්න ආරම්භකයින්ගේ දැඩි ආශාව, අදිටන සහ වෙහෙස මහන්සි වීම් වල ප්රතිඵලය ලෙසයි.. මාලදිවයින් සංචාරක ව්යාපාරය පිළිබඳ කතාව ආරම්භ වන්නේ කොළඹදී ඉතාලි සංචාරක නියෝජිත ජෝර්ජ් කෝබින් සහ එවකට ශ්රී ලංකාවේ මාලදිවයින් තානාපති කාර්යාලයේ මාණ්ඩලික සාමාජිකයෙකු වූ අහමඩ් කෙරෆා නසීම් (පසුක් කාලීනව මාලදිවයිනේ විදේශ ඇමති ධුරයට පත්වූ ) අතර පැවති සාකච්ඡාවල ප්රතිඵලයක්ලෙසයි . ඒ වන විට ඉතාලි ජාතිකයකු වූ , කෝබින් ජනාවාස නොවූ දූපත් සොයමින් සිටියේ ඉතාලියානුවන්ට පිහිනීමට හා මසුන් දඩයම් කිරීමට ය. 1971 දී නසීම් සමඟ භාණ්ඩ නැවකින් ඔහුගේ පළමු සංචාරයේදී කෝබින් මාලදිවයින සපැමිනියේය . එහි වූ අලංකාරවත් බව සමඟ ඔහු ආදරයෙන් බැඳුණු අතර රට හැර ගියේ වැඩි සංචාරකයින් ප්රමානයක් සමග නැවත පැමිනීමේ අටියෙනුයි .
1972 පෙබරවාරි මාසයේදී පළමු සංචාරකයින් කණ්ඩායම, ප්රධාන වශයෙන් මාධ්යවේදීන් සහ ඡායාරූප ශිල්පීන් කෝබින් සමඟ පැමිණියහ. ඔවුන් මාලේහි සාමාන්ය නිවාස තුනක නැවතී සිටියහ. කර්මාන්තයේ තවත් පුරෝගාමියෙකු වන මානිකු මහතා සහ ඔහුගේ මිතුරන් වන හුසේන් චම්පා අෆීෆ් විසින් ඔවුන් රැක බලා ගන්නා ලදී. ඔවුන් සිතුවේ මාලදිවයින පිහිනීම, හිරු බැස යෑම සහ මසුන් ඇල්ලීම සඳහා පරිපූර්ණ බවයි. I
ඉතාලි ජාතික කෝබින්, මනිකු, නසීම් සහ අෆීෆ්ට පැවසුවේ සංචාරකයින්ට නවාතැන් ගැනීමට සුදුසු ස්ථානයක් පිළියෙල කළ හැකි නම් සංචාරක ව්යාපාරයක් මෙහි ආරම්භකල හැකි බවයි .
මානික් සහ අෆීෆ් මේ සදහා තෝරා ගත්තේ එවකට ජනාවාස නොවූ පොල් වගාවක් සහිත විහමානෆුෂි දූපතයි . එයට හේතු වූයේ මෙම දූපත ගුවන් පථයට හා අගනුවරට සමීපයෙන් පිහිටා තිබීම නිසයි . දිවයිනේ සිට ගුවන් පථය සහ අගනුවර අතර ගමන් කිරීමට සිදුවූයේ බෝට්ටු මගිනි . දූපතේ නිසි ජැටියක් නොතිබුණි (පසුකාලීනව පොල් ටන්ක කුළුණු ලෙස ඉදිකරන ලදි). වෙරළට බෝට්ටුවකින් පැමිණීමෙන් පසු සංචාරකයින්ට නිවාඩු නිකේතනයට පැමිණීමට මුහුද හරහා ගමන් කිරීමට සිදුවිය.
එවකට කෘෂිකාර්මික නිලධාරියෙකු වූ එම්.යූ. මනිකු, මාලදිවයිනේ පළමු නිවාඩු නිකේතනය බවට විහාමානෆුෂි දූපත සංවර්ධනය කිරීම සඳහා සෑම දිනකම දහවල් 1.30 ට වැඩ නිම කිරීමෙන් පසු කාලය ගත කළේය. මානිකු සහ ඔහුගේ තරුණ මාලදිවයින් මිතුරන් කාමර 30 අංගන 3ක් යටතේ ඉදිකර ඇති අතර, බිත්ති සඳහා කොරල් ගල්, දැව ලෙස පොල් ලී සහ වහල සඳහා තල් අතු භාවිතා කරමින් කෝබින්ගේ මූල්ය ආධාර යටතේ මේවා ඉදි වුනි . සෑම කාමරයකම ජල ස්නානය සහ වැසිකිළි පහසුකම් සදහා කිවුල් ජලය භාවිතා විනි , මූලික ගෘහ භාණ්ඩ ඒවායේ තිබූ අතර ආහාර සදහා ආපනශාලාවක් හා මුහුදු වෙරළේ බාබකියු පහසුකම් සපයන ලදී.
කුරුම්බා බහුල දූපතක් වූ නිසා එය කුරුම්බා රිසෝර්ට් ( එහෙත් කුරුම්බා කියලමයි කියන්නේ ) ලෙස හැඳින්වූහ. අළුතින් විවෘත කරන ලද නිවාඩු නිකේතනයේ පළමු කළමනාකරු වූයේ අෆීෆ් ය. කුරුම්බා රිසෝර්ට් 1972 ඔක්තෝබර් 3 වන අඟහරුවාදා විවෘත කරන ලද අතර වසර පුරාම එය සංචා3 වෙන්කරවා ගෙන ඇත.
සංචාරක කර්මාන්තය ගැන අපි කිසිවක් දැන සිටියේ නැත, ”මොහොමඩ් උමාරු මනිකු පවසා ඇත්තේ එලෙසයි . “මෙහි කර්මාන්තය ගොඩනැගීමට අපට උදව් කළේ සංචාරකයින්යි. අපි ඔවුන්ට ඇහුම්කන් දී ඔවුන්ට අවශ්ය දේ ලබා දුන්නා. වාසනාවකට මෙන්, ඔවුන්ට අවශ්ය වූයේ ස්වාභාවික වටපිටාවෙහි සරල බවකි. පහසුවෙන්ම අපට සැපයීමට හැකි දේ වෙලා තිබ්බෙත් ඒ දේමයි .
“ආරම්භයේ දී, මෙම සංචාරකයින් සඳහා විදේශ අහාර පිසීම හා ඔවුන් සමඟ ගනුදෙනු කරන්නේ කෙසේදැයි අපි දැනගෙන හිටියේ නෑ . මුල් කාලයේදි Cook, Room boy, Gardner වගේ සෑම දෙයක්ම තනිවම කළ යුතුව තිබුණි. කුරුම්බා රිසෝර්ට් මාලදිවයිනේ විවෘත කරන ලද පළමු නිකේතනය වන අතර ඉන් පසුව බන්ඩෝස් රිසෝට් විවුර්ත විය .
මාලදිවයිනේ සංචාරක කටයුතු ඇඳන් 280 ක පමණ ධාරිතාවයකින් යුත් resorts දෙකකින් ආරම්භ වූ අතර දැන් resorts 130 කට වඩා තිබේ.
මාලදිවයිනේ අද්විතීය කොන්දේසිය නම් එක් දූපතක් එක් නිකේතනයක් වීමයි, එයින් අදහස් වන්නේ එක් හෝටලයක් මුළු දිවයිනකම පැතිර ඇති බවයි. එම දූපත් වල හිමිකාරීත්වය හෝටල සතු වන අතර එහි ජනගහනය මුළුමනින්ම සංචාරකයින්ගෙන් සමන්විත වන අතර හෝටලයේ කාර්ය මණ්ඩලය දේශීය වැසියන් බදවගෙන නොමැත. මෙම ආකෘතිය සංචාරකයින් සඳහා වැඩි පෞද්ගලිකත්වයක් සහ සුවිශේෂී බවක් ලබා දෙයි.
සංචාරක කටයුතු සඳහා සංවර්ධනය කරන ලද මෙම දූපත් සාමාන්යයෙන් මීටර් 800 සහ 200 ප්රමාණයෙන් යුක්ත වන අතර වැලි සහ කොරල් වලින් සමන්විත වන අතර උපරිම උස මුහුදට මීටර් දෙකක් පමණ වේ. දිවයින වටා ඇති වෙරළට අමතරව, සෑම දිවයිනකටම තමන්ගේම ‘ගෘහ ගල්පරයක්’ ඇත, එය කොරල් වත්තක් සහ ස්කූබා කිමිදුම්කරුවන් සහ ස්නෝකර් කරුවන් සඳහා ස්වාභාවික මින්මැදුරක් ලෙස සේවය කරයි. ගෘහ ගල්පරයෙන් වටවී ඇති නොගැඹුරු ජලය විශාල ස්වාභාවික පිහිනුම් තටාකයක් ලෙසද සේවය කරන අතර සාගර රළ හා පිහිනුම් ක්රීඩකයින් , මෙම ගල්පරයෙන් ආරක්ෂා කරයි.
සාමාන්ය මාලදිවයින් නිවාඩු නිකේතන වල ගොඩනැගිලි
අවන්හල්, කෝපි හල්, තෑගි සාප්පු, බාර්, විවේකාගාර, ඩිස්කෝ සහ කිමිදුම් පාසල් සඳහා වෙන් කර ඇති අතරම දිවයිනේ කොටසක කාර්ය මණ්ඩල නවාතැන් සහ ආහාරපාන, විදුලි ජනක යන්ත්ර, රෙදි සේදීම සහ මලාපවහන ස්ථානයක් වැනි ආධාරක සේවා ද ඇත. සිහිවටන සහ කෞතුක වස්තු වැනි පුළුල් පරාසයක නිෂ්පාදන සපයන වෙළඳසැල් ද මෙම නිවාඩු නිකේතනවල ඇත. බොහෝ සංචාරක නිකේතන වල ගුවන් යානා, වොලිබෝල්, පාපන්දු සහ මේස පන්දු වැනි විවිධ ක්රියාකාරකම් සදහාද පහසුකම් තිබේ .
දශක ගණනාවක් තිස්සේ මාලදිවයිනේ සංචාරකයින්ගේ සංඛ්යාව අඛණ්ඩව ඉහළ ගොස් තිබේ. 2019 වර්ශය තුල සංචාරකයන් මිලියන 1.7 ක් මාලදිවයිනට සංචාරය කොට ඇත.
පසුවදන
මාල දිවයින ගැන මගේ හිතෙත් ලොකු interest එකක් ඇතිවුනේ Travel with Chathura මාලදිවයිනේ කරපු program එක බැලුවට පස්සේ . Underwater submarine ටුවර් එක එහෙම බැලුවම පිස්සු හැදුනා .ඒ දෙන අත්දැකීම්කොච්ච්ර unique ද කියලා හිතුනා .ඒ වගේම තමා industry එකේ හිටපු කාලෙදි තේරුනා මාල දිවයිනේ හෝටල් වලත් වැඩ පෙන්නන්නෙත් ලංකාවේ අපේ සෙට් එක කියලා .මේ දවස් අල ගොඩක් කට්ටිය එන්න බැරුව එහෙට වෙලාම තමා ඉන්නේ .ජූලී 15 ඉදං මාලදිවයින සංචාරකයන්ට විවුර්ත කරනවා කියලා තමා ආරංචිය නම තියෙන්නේ.
අපේ රටට ලගින්ම තියන high end tourism destination එක වෙන්නේ මාල දිවයින . එනිසා ගන්න දේවල් ගොඩයි අපට එහෙන්.ඒ දේවල් ඒ විදියට අරං අපේ රට උපරිම තැනකට ගෙනියන එක අපි හැමෝගෙම වගකීම .
ලිපිය හොදයි නම් කියවලා ශෙයාර් පාරක් දාන්න.
ගුණ දොස් වලට වෙනදා වගේම comment section එකේ ඉඩ තියනවා
