Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="user52" data-source="post: 12072578" data-attributes="member: 389798">අපේ යාලුවෝ දෙදනෙකුගේ ඉල්ලීමක් අනූව තමයි මේ ගීතය ගැන අදහස ලබාදෙන්න හිතුවේ.ලංකාවේ සාහිත්‍ය කෙත ආලෝකමත් කරනු වස් දැල්වුනු රුවන් පහන් අතරින් එක් ප්‍රබල පහනක් මැයි ලූෂන් බුලත්සිංහල මහතානන්. එදිනේදා ජීවිතයේ දී සාමාන්‍ය පුද්ගලයකුගේ අත්දැකීම් සාමාන්‍ය පුදගලකුට වඩා ඉහල කෝනයකින් අත්විදි එතුමා විසින් ඒවා බොහෝ දෙනෙකුගේ රසාස්වාදනය සදහා අගනා කලාකෘති බවට පත් කෙරුනාඑතුමාම යම් පුවත් පතකට කල ප්‍රකාශයකට අනූව මේ ගීතයටත් පාදක වන්නේ එවැනිම එතුමාගේ අත්දැකීමක්. ඒනම් එතුමා තදින් වැස්ස වැටෙන දිනයක තම දියනියත් සමග කුඩයක් යටින් පාරේ ගමන් කරමින් සිටිනවා. මේ අතර අසලින් ගමන්කරන වාහනයක මඩ වතුර පහරින් එතුමා සහ එතුමාගේ දියනිය තෙමෙනවා. එතුමාගේ කෙසේවෙතත් සංවේදී හා වින්දනීය හදවත් ඇත්ත්වුන්ගේ වාසනාවට ඒ රථයේ සිටින්නේ කාලයක් එතුමාගේ පෙම්වතියව සිටි තරුනියයි. මේ අත්දැකීම නිමිතිකොට ගනිමින් ඒතුමාගේ සුපුරුදු ප්‍රතිභාව තුලින් අග්‍රගන්‍ය ගීතයක් අපට දායාද වෙනව........මුතු කුඩ ඉහළන මල් වරුසාවේඋඩ ඉගිළෙන විට වැහි ලේනීඑබී බලා රිය කවුළු දොරින්යට ගිය දවසේ දෑස ගියා ඉගිලීවර්ශාව යනු පරිසරයට මෙන්ම මිනිස් සිතිවිලි වලටද නැවුම්වු අත්දැකීමකි. මේ වර්ශාවේ හා වර්ශාව දැනුම්දෙමින් අහසේ පියාසර කරන වැහිලිහිණියන්ගේ සුන්දරත්වය විදිමින් යන රචකයාගේ දෑස නවතින්නේ අසලින් ඇදෙන වාහනයක කවුලුවකින් පෙනෙන දෑසක් මතය. ඒ අන් කිසිවකු නොව අතීතයේ සැමටම වඩා රචකයා ආදරය කල දෑසයි.ඒනම් ඔහුගේ අතීත පෙම්වතියයි.අඳුරු ලලා...සෙංකඩගල වැස්සේදිය දහරා...පාටයි දේදුන්නේතෙමි තෙමී ආදර මධු වැස්සේගිය දෙදෙනා අද යනවා දෙමංසලේමේ හමුවීම රචකයාගේ හදවතතුල ජනිතකරන්නේ අදුරක්මය. පෙර මල් වරුසාවක්ව දුටු වර්ශාව එයින් අදුරු වෙයි. ඒ අදුරු වර්ශාව තුලින් ජනිතවන දියදහරා රචකයා ද්කින්නේ දේදුන්නේ මේන් නේක වර්න සහිතවය. ඒනම් අතීතයේ මිහිරි මතකයන් මේ දිය දහරාවල සැගවී රචකයාගේ මනසට ගලා එයි. ඇදහැලේන වර්ශාව පවා ආදර මධු වර්ශාවක් කරගනිමින්  දැත් පටලා එදා ගම්න් කල දෙදෙනා අද වෙන්වී මාර්ග දෙකක ගමන් කිරීම රචකයාගේ සිත් තුල ජනිතවූ අදුර තව තවත් වැඩි කරන කාරනාවක් මය..රිය ඇතුළේ...උණුසුම ඔබට දිදීනහවයි මාරියසක මඩ වතුරේසීතල වර්ශාව මධ්‍යයේදී සැනසුම් උනුසුම ඇයට ලබාදෙන මේ රථයම ඔහුව මඩ වතුරෙන් නාවන්නට තරම් අකාරුනික විය. ඇතැම් විට රචකයා මේ රථය තුලින් දකින්නේ ඇය දැන් හිමිවී ඇති පුද්ගලයා දිහා විය යුතුය. ඔහු ඇයට කොතරම් සැප සම්පත් ලබා දුන්නද ඔහු තුලින් රචකයාට හිමිවන අහිමිවීම, පරාජය හා තනිකම රචකයා ඉතා අහින්සක ලෙස විදගනී..නෑ හිත රිදුණේ අදත් එදා සිහිවීඅපේ සබඳ කම් නෑ රිය සක දන්නේරචකයා තුල ජනිතවන සියලු දුක්මුසු හැගීම් ඔහු ඉතා අහිංසක ලෙස විද දරා ගන්නේ ඒ මිහිරි අතීතය සිහිකරවමිනි. මන්ද ඔහුව මඩ වතුරෙන් නැහැවූ රියසක ඔවුන්ගේ අතීත ප්‍රේමය නොහදුනන නිසාවෙනි. එනම් ඔවුන්ගේ ප්‍රේමය ලොකයට රහසක් නිසා වෙනුත් එනිසා ඇය විදින සැප සම්පත් දෙස රචකයා උපේක්ශාවෙන් බලන නිසාවෙනුත්ය.මේ ගීතයේ තවත් එක් විශේශත්වයක් ඇත. එනම් එතෙක් මෙතෙක් බිහිවූ අග්‍රගන්‍ය තනු රචකයකු වන රෝහන වීරසිංහයන් මෙම ගීතයේ තනුවට මෙන්ම හඩටද හිමිකම් කීමයි. මේ පද වැල තමාගේ කරගැනීමට රෝහනයන්ට තුඩුදුන් කාරනය නොදන්නා නමුදු එතුමාගේ හඩින් මේ ගීතයට එක්වූ මිහිර මෙන්ම සිදුවූ උපරිම සාධාරනය නිසා මේ ගීතය පහන් හදවත් ඇත්තවුන්ගේ හද පතුලේ සදා නොමැකෙන ගීයක් වූ බවනම් හොදාකාරවම දනිමි...</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom