Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="user52" data-source="post: 12182562" data-attributes="member: 389798">විරහව කොතරම් නම් වේදනාකාරීද...... ඇතැම්විට ජීවිතයක් නැතිකරන්න තරම්... නමුත් මේ වේදනාවෙන් දැවෙන කෙනෙකුට ඇත්ත ආදරය නැවත ජීවිතයට හමුවුනොත් එය සැබැවින්ම කතරට වන් දියපොදක්ම නොවන්නේද.......ඔහු ආදරය දැක්කේ බොහෝ ගෞරවනීය හා උතුම් හැගීමකින්මය. ඒ උත්තරීතර වූ ආදරය ඔහු පිදුවේ මුලු හදවතින්මය. නමුත් ඔහුට කලකට පසුව අත්විදීමට ලැබුනේ අතිෂය වේදනාකාරි විරහවමය. ඔහු මේ විරහ ගින්නෙන් දැවෙමින් සිටි කාලයේදී ඔහුට ඇය හමුවිනි. ඔහුගේ ජීවිත කතරට වැසි වැටුනි. ඇය කෙරෙහි ඔහුගේ වූ ඒ උත්තම ආදරය ගීයක පදවැලක් විනි. ඔහු සෝමපාල ලීලානන්ද මහතාය ඇය දැන් එතුමාගේ බිරිදය...."සැරයටියෙන් අපි යනෙනතුරාසංසාරෙත් අපි එකට ඉමු"මේ ගීතයේ පදවැල මෙලෙස කැටයම් වන්නට එතුමාට තවත් නිමිත්තක් ගුරුහරුකම් සපයන ලදී. එනම් එතුමාගේ නිවසේ පොල් කැඩීමට පැමිනි වයසින් වැඩි යුවලක්ය. මේ පිරිමියාට ඇස් නොපෙනුනි මේ නිසා ගැහැනු කෙනා විසින ඔහුව පොල්ගස ලගට සැරයටියක් ආදාරයෙන් කැදවාගෙන යනු ලබීමය.........       සැරයටියෙන් අපි යනෙන තුරා       සංසාරේ අපි එකට ඉමු      සංසාරෙන් අපි සමුගන්නාදා      ඒ ගමනත් අපි එකට යමුමේ අපේක්ෂිත බැදීම මරණයෙන් කෙලවර වන්නක් නොවේ. සසර පුරාවටම එකට සිටීමට කරන්නාවු ආරාදනයකි. යම් අයුරකින් සසර ගමන නිමා වන්නේ නම් ඒ එයද එහිදීද දෙදෙනාම ඒක්ව සිටීමට තරම් සිදුවන්නාවු බැදීමකි.මේය රචකයා තුලින් ඇය කෙරෙහි හටගන්නාවූ දැඩි ලොබකමක් යැයි මට හැගේ නමුත් රචකයාට මේ ලැබූ ආදරය කොතරම් අස්වැසිල්ලක් සහනයක් වූවාද මෙයින් මනාව කියවේ........පි :ජීවන මංපෙත මලින් සැදීගිය       යුගයක නොව ඔබ හමුවුයේ      කටුකොහොලින් පිරි කලල් දියේ මා      තනිව මියෙද්දිය හමුවූයේවිරහ ගින්නෙන් දැවෙමින් මියයමින් සිටින ජීවිතයකට ප්‍රාන වායුව එක්කරන්නේ මේ ආදරයමය. එනම් මේ ආදරය ඔහුගේ ජීවිතයමය. ජීවිතයේ එකම අරමුනමය. ගැ :මින් මතු මංපෙත මලින් සදන්නම්       ලතැවුල් සෝගී නැසෙනසේ       පමනක් නොව මේ සංසාරේ       උපදින වුව මතු සංසාරේඇයගේන් සිදුවන මේ පොරොන්දුව නම් ඔහුගේ කටුක අතීතය අමතක කරලීමට හා අනාගතය සුවපත් කරලීමට කැපවන බවයි. තවද මේ පොරොන්දුව සසර පුරාවටම රැකගන්නා බවයි..ඇගේ ආදරය හමුවේ රචකයා ලබන පහස මගින් ඔහුගේ චිත්ත සංතානය තුල ඇය හා ඇය නිසා ඔහුගේ අනාගතය ගැන මැවෙන චිත්ත රුප පද වැලක කැටයම්වේ..පි :මතු සංසාරේ මා හුරුබුහුටිව       පෙම් කරනා කල එලබෙනදා      කුලුදුල් නැකතින් හමුවන පැතුමන්      පතමුව සසරින් නික්මෙන දාමේ ප්‍රාර්ථනය නම් යලි උපදින මතු භවයකදී හෝ ඇය ඔහුගේ ප්‍රථම ප්‍රේමය වන්නටය. මක්නිසාදයත්  විරහව නිසා හටගන්නා දුක මතු භවයකදීවත් යලිත් නොපතන නිසාමය..ඔහුගේ විරහව කොතරම් වේදනාකාරී වන්නට ඇත්ද.... එතරම් වේදනා ලබන්නට ඔහු කොතරම් ආදරය කරන්නට ඇත්ද..........ගැ :සංසිදුවා සිතු පහන් කරන්නෙමි        මේ පෙම කුලුදුල් පෙමය සිතා       එන්නෙමි පසුපස සංසාරේ       කැපවෙමි ඔබෙ සිතු ගැනම සිතාඔහුගේ සිතුවිලි තේරුම්ගන්නා ඇය ඔහුට නැවතත් පොරොන්දුවන්නේ ඔහුට කටුක අතීතය අමතක වන අයුරින් ඔහුගේ සියලු සිතිවිලි, අවශ්‍යතා සංසිදුවා පහන් කරන බවටය.. එමේන්ම මතු උපදින ආත්මයන් හිද ඇය ඔහුගේම වන බවටය.......රචකයා ස්ත්‍රියට මුල්තැන සපයමින් මේ පද ගෙත්තම් කල අයුරක් පෙනේ. ඒ ඇයගේ කැපකිරීම් වලට උපහාර කරනුවස් යැයි මට හැගේ.......පද :- සෝමපාල ලීලානන්දතනු :- සරත් දසනායකහඩ :- විජය කුමාරතුංග හා චන්ද්‍රලේඛා පෙරේරාගීතය තුලින් මතුකිරීමට උත්සහදරන ආදරයේ නව සතුටුදායක හැගීම සදහා මේ ගීතයේ තනුව මෙන්ම ගායක යුවලගේ හඩද මනා දායකත්වයක් සපයයි. නමුත් පෞද්ගලිකව මට හැගේන අයුරින් පද රචනයේදී සොමපාල මහතා එක් තැනකදී හැරුනුකොට අනෙක් සියලු තැන් හි "සසර" හා "ජීවිතය හෝ භවය" යන පද වල අරුත පටලවාගේන ඇතිසේය.. මෙය ඇතැම්විට මාගේ භාශා නොහැකියාව නිසා හැගෙන්නක් දැයි නොදනී.............[YOUTUBE]wD_fA7jNSm0[/YOUTUBE]</blockquote>

Verification: Dawasata paya keeyak thibeda?

Top Bottom