අඩෝ ඕක Australia වල වෙලා තියෙන්නේ. පොඩි එකාට 18 පැන්නම තාත්තා කවුද කායලා දැන ගන්න right එකක් තියෙනවලු.
ඒ නිසා donors ලා අඩුයිලු!
උඹලත් පරිස්සමෙන් ඉඳපන් , ඕන කෙල්ලෙක්ට වටේ ගිහින්, කෙනෙක් අල්ලගන්න ඕන වුනාම...
පොලිසියට ගිහින් කියන්න පුළුවන් උඹ ඒකිව අනාථ කරා කියල
එහෙම කියල, ඒකට සෝෂල් මිඩියා සින් එකකුත් දාල උඹලගේ මුළු ජිවිතයම බිමට දාන්න පුළුවන්
බැරි වෙලාවත් පරීක්ෂණයක් කරන්න කියල කිවුවොත් , ඒකත් සල්ලි වලට වෙනසක් කරගන්න පුළුවන් ලංකාව වගේ රටවල් වල එවුන්ට
----
Comment
පීතෘත්වය පිළිබඳ ආරවුලක් ඇති විට අධිකරණයේ ප්රධාන වගකීම වන්නේ මවගේ හෝ සැකකාර පියාගේ පෞද්ගලික අවශ්යතා පමණක් සලකා බැලීම නොව, දරුවාගේ මූලික අයිතිවාසිකම්, සත්යය සහ යුක්තිය ආරක්ෂා කිරීමයි. DNA පරීක්ෂණය යනු දඬුවම් ලබාදීමේ ක්රමවේදයක් නොව, සත්යය විද්යාත්මකව තහවුරු කරන වඩාත්ම විශ්වාසදායී සාක්ෂියකි. එබැවින් පීතෘත්වය සැබෑ ලෙස විවාදයට ලක්ව ඇති අවස්ථාවක, දරුවාගේ අනන්යතාව, නඩත්තු අයිතිය, උරුම අයිතිය සහ පවුල් සබඳතාව තහවුරු කිරීම සඳහා DNA පරීක්ෂණයක් නියෝග කිරීම අධිකරණයේ parens patriae වගකීම සමඟ අනුකූල වේ.
ශ්රී ලංකාවේ Weerasinghe v. Jayasinghe [2007] 2 Sri Lanka Law Reports නඩුවේදී, දරුවාගේ පීතෘත්වය සම්බන්ධ කරුණු සලකා බලා නඩත්තු වගකීම තීරණය කිරීමේදී සාක්ෂිවල වැදගත්කම අධිකරණය අවධාරණය කළ අතර, අවසානයේ දරුවාගේ පියා ලෙස පිළිගෙන නඩත්තු ගෙවීමට නියෝගය තහවුරු කළේය. තවද Supreme Court Appeal No. 12/2018 නඩුවේදී, DNA පරීක්ෂණයෙන් ප්රතිවිරුද්ධ පාර්ශ්වය දරුවාගේ ජීව විද්යාත්මක පියා බව තහවුරු වූ අතර, ශ්රේෂ්ඨාධිකරණය එම විද්යාත්මක සාක්ෂිය සැලකිය යුතු ප්රබල සාක්ෂියක් ලෙස පිළිගත්තේය. මෙම ප්රවේශය ශක්තිමත් කිරීම සඳහා ශ්රී ලංකා නීති කොමිෂන් සභාවද "Draft Act for Parentage Testing in Civil Proceedings" මඟින් සිවිල් නඩු වලදී අධිකරණය විසින් ජාන පරීක්ෂණ නියෝග ජාත්යන්තර වශයෙන්, Mikulić v. Croatia (2002) නඩුවේදී යුරෝපා මානව හිමිකම් අධිකරණය දරුවෙකුට තම ජීව විද්යාත්මක පියා කවුරුන්ද යන්න දැනගැනීම, ඔහුගේ පෞද්ගලික අනන්යතාවයේ අත්යවශ්ය අංගයක් බව තීරණය කළේය. Jäggi v. Switzerland (2006) නඩුවේදී ජීව විද්යාත්මක සත්යය සොයාගැනීම පුද්ගල ගෞරවය සහ පෞද්ගලික ජීවිතය සමඟ සෘජුව සම්බන්ධ බව පිළිගනු ලැබීය. Phinikaridou v. Cyprus (2007) නඩුවේදීද, නීතිමය බාධක මඟින් පුද්ගලයෙකුට තම ජීව විද්යාත්මක පීතෘත්වය තහවුරු කර ගැනීම වැළැක්වීම මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයක් විය හැකි බව අධිකරණය ප්රකාශ කළේය.
ඉන්දියානු ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයද Nandlal Wasudeo Badwaik v. Lata Nandlal Badwaik (2014) 2 SCC 576 නඩුවේදී, "නීතිමය උපකල්පනයක් සහ විද්යාත්මක DNA සාක්ෂියක් අතර ගැටුමක් ඇති විට, සත්යය හෙළි කරන විද්යාත්මක සාක්ෂියට ප්රමුඛතාව හිමි විය යුතුය" යන මූලධර්මය ස්ථාපිත කළේය. එසේම Dipanwita Roy v. Ronobroto Roy (2015) 1 SCC 365 නඩුවේදී DNA පරීක්ෂණය පීතෘත්වය තීරණය කිරීම සඳහා ඇති වඩාත්ම නිරවද්ය විද්යාත්මක ක්රමය බවත්, සත්යය අනාවරණය කිරීම සඳහා අවශ්ය නම් අධිකරණයට එය නියෝග කළ හැකි බවත් තීරණය කළේය.
මෙම සියලු තීන්දු එක්සත් ජාතීන්ගේ ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ සම්මුතියේ (UNCRC) 3, 7 සහ 8 වගන්ති සමඟ සම්පූර්ණයෙන්ම ගැළපේ. දරුවාගේ යහපත ප්රමුඛ විය යුතු අතර, දරුවාට තම දෙමාපියන් දැනගැනීමේ සහ තම අනන්යතාව ආරක්ෂා කර ගැනීමේ අයිතිය පවතී. එබැවින්, පීතෘත්වය පිළිබඳ සැබෑ ආරවුලක් පවතින විට DNA පරීක්ෂණයක් නියෝග කිරීම යනු මවට හෝ පියාට වාසි සැලසීම නොව, දරුවාගේ මූලික අයිතිවාසිකම්, සත්යය සහ යුක්තිය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා අධිකරණය විසින් ගත යුතු නීතිමය වශයෙන් සාධාරණ හා අත්යවශ්ය පියවරක් බව නඩු තීන්දු සහ නීතිමය මූලධර්ම පැහැදිලිව පෙන්නුම් කරයි.
------
මේ වීඩියෝ එකේ කියන විදිහට දැන් උනත් උසාවියට බලය තියනවා අපරාධයක් වෙන්න ඕන කියලා නෑ.
