Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12530328" data-attributes="member: 326070"><img src="http://1.bp.blogspot.com/--WeJ-q3Te_I/T42mIXDGHQI/AAAAAAAABs4/su5F4uQGES4/s640/Cover-03.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /><img src="http://1.bp.blogspot.com/-6u18TS9kV9Q/T137E4cZVpI/AAAAAAAABf4/beLRVlYMMpk/s1600/03.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  "දැන් මොකේද ලොකු පුතේ දන් වළදන්නෙ..?"     සුදුහුම්මල පාරෙ ඉදලා ගුඩ් ෂෙඩ් එක පැත්තට චැලිය දාද්දි, චාමික මගෙන් ඇහුවා..     "ඇයි..?"     "පාත්තරේ කුඩු වෙලා යන්න හෙණ ගහපං කියලා, අරකි කැත නැතුව කිව්වා උඹට ඇහුණෙ නැද්ද..?"   "ඔක්කොම ඇහුණා චාමික.."      "එතකොට..?"     "අපි අලුත් පාත්තරයක් හොයාගමු.."     කටේ තොලේ නොගෑවි මං කිව්වා.. චාමික මගේ උරහිස් දෙකෙන්ම අල්ලලා තද කරා..     "නියමයි  ලොකු  පුතේ.. නියමයි.. උඹ ඔහොම ෆිට් එකේ කතා කරනකොට මගේ ඇග කිළිපොලා  යනවා.. මට මේ ගතිය පිටින්ම වළාකුලු බැම්මෙන් පහළට පනින්න හිතෙනවා.. ඒ ගැන  උඹේ අදහස මොකක්ද බන්ටි..?"     "පිස්සු නැතුව යමං චාමික.."     "බන්ටි.. අර බලපං.."     එකපාරටම  චාමික කලබල උනා කියලා මට තේරුණා.. කකුල් දෙකේ බ්‍රේක් වලිනුයි, බයික් එකේ  බ්‍රේක් වලිනුයි සුපුරුදු විදියටම මං බයික් එක නවත්ත ගත්තා..     "දෙන  දෙයියො දෙනකොට උඩ පැන පැන දෙනවා කියන්නෙ ඕකට තමයි.. එකක් යනකොට තව එකක්  එනවා.. ඕකට පයිතගරස් නම් කිව්වෙ ස්වභාව ධර්මය පිළිබද මූලික ප්‍රමේයය  කියලා.."     අපේ ඇස් මායිමේම ඇවිදගෙන ආවෙ ශලනි.. මොකක්දෝ බර කල්පනාවක් හිතේ පුරවගෙන අඩි තිය තියා ආපු එයා අපිව දැක්කෙ නෑ කියලා මට තෙරුණා..     "අපි යමු චාමික.."     "මේ..  පිස්සු නටන්න නම් එපා ලොකු පුතේ.. දළදා හාමුදුරුවො දීපු මේ අසිරිමත්  අවස්ථාවෙන් උපරිම ප්‍රයෝජනේ ගනිං.. මට එතකොට පුළුවන් අරකිගෙ මූණ කට බෙරි  වෙනවා දකින්න.."   ශලනි  විතරක් නෙමෙයි.. වෙන කිසිම කෙල්ලෙක්ව ළගින් ආශ්‍රය කරනවට නෙත්මි ඩිංගක්වත්  කැමති නෑ කියන්න මං හොදටම දැනගෙන හිටියා.. ඒත් දැන් උද්ගතවෙලා තියෙත තත්වෙ  ඊට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් එකක්නේ.. නෙත්මි එයාගෙ ලෝකෙන් මාව එළියට ඇදලා දාලා  ඉවරයිනේ.. ඒ ඇදල දැම්මෙත් හෙණ ගහපං කියලා නොකියා කියලනේ.. එහෙම මතක්  වෙද්දි නම් මට මහා දුකක් දැනුණා..  "හා..නේ.. බන්ටි.."  පුංචි  එකෙකුට තමන් ආස කරන විදියෙ සෙල්ලම් බඩුවක් හම්බ උනා වගේ ලොකු සතුටකින් මූණ  පුරවගෙන ශලනි අපි ළගට ආවා.. පුදුමයි.. කෙල්ලට ලොකු පුචා කියලා කියවෙන්නෙ  නැතුව බන්ටි කියලා කියවුණ එක..  "ඉතිං කොහොමද..?"  "කොහොමද  කියලා අහන්නෙ, ඔයා තමයි විස්තර කියන්නෝන.. එදා අපේ ගෙදර ඇවිත් ගියාට පස්සෙ  මට ඔයාව හම්බ උනේම නෑනෙ.. නිරෝෂිත් ඔයා ගැන හරියට කියෙව්වා.."  කෙල්ල ඒ ටික කියද්දි නම් චාමිකගෙ මූණ ඇඹුල් උනා.. ඒත් ඉතිං මට කරන්න දෙයක් නෑ.. ඒ කතන්දරේ පුරාවටම ලුණු, ගොරක දාලා හොදට තිබුණා..  "මගේ කියන්න අමුතු විස්තරයක් නෑ.."  "අ..නේ.. ඇයි ඔයා ඔහොම තරහෙන් වගේ කතා කරන්නෙ..?"  "මගේ තරහක් නෑ ශලනි.."  "නැත්තෙ නෑ.. අපි එදා අන්තිමට හම්බ උන දවසට වැඩිය ඔයා හුගාක් වෙනස්.. ඔයාට මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද බන්ටි..?"  මේ  කෙල්ලගෙ ඉව ගැන නම් මට පුදුම නොවී ඉන්න බැරි උනා.. ඩොක්ටර්ස්ලටවත් ලෙඩක්  හරියට අල්ල ගන්න බැරි නම් මේ කාලෙ කෙල්ලගෙ චැනල් කිරිල්ල නම් මාරයි..  "මට මුකුත් ප්‍රශ්නයක් නෑ.."  "එහෙනම්..?"  මූණත්  ලතාවකට පැත්තකට ඇල කරන ගමන්, ශලනි චැලිය උඩින් අතක් තිබ්බා.. මුදු තුනක්ම  දාලා තිබ්බ ඒ දිග ඇගිලි වල අමුතුම ලස්සනක් තිබ්බා.. කොහොමටත් ශලනිගෙ ඇගපත  නිරෝෂිට වැඩිය ලස්සනයි..  "අපේ බන්ටිට නම් ප්‍රශ්නයක් නෑ ශලනි.. ඒත් මට නම් ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.."    චාමික මෙච්චර වෙලා වක්කඩේ වහන් ඉන්න ඇත්තෙ පුදුම අමාරුවකින්.. ඒකනේ අවස්ථාව ආපු ගමන් කට ඇරියෙ.."ප්‍රශ්නයක්..?"  "ඔව්.. ගුණමගුභාවය පිළිබද ගැටලුවක්.."  "මොනභාවය පිළිබදවද..?"  "පවුලක්ම එක්කහු වෙලා, හැදි ගෑවිලා යන්න වගේ අපේ බන්ටිගෙන් උදව් අරගෙන, දැන් පැත්තකට කරල දාලා ඉන්නෙක ගැන.."  "දෙයියනේ.."  "දෙයියන්ට  කියලා වැඩක් නෑ ශලනි.. ඔයා හරිම කැතයි.. ඔයාගෙ අනිත් කිඹුලි ඊටත් වැඩිය  කැතයි.. ඔයාගෙ තාත්තා ඉතිං කොහොමත් කැතයිනෙ.. ඔයාගෙ අම්මා ගැන නම් මං  කියන්න දන්නෑ.. හුගාක් වෙලාවට එයත් ඔයාලා වගේම කැත ඇති.."  "චාමික.. ඔය අනවශ්‍ය කතා නවත්තපං.."  ලොකු  පුතාගෙ කතාවෙන් කෙල්ලගෙ මූණ ඇදවෙනවා මං හොදටම දැක්කා.. මෙච්චර වෙලා මලක්  වගේ පිපිලා තිබ්බ මූණ පරවෙලා ගියා.. මූත් කියවන්නෙ මහ ඕන්නැති ඒවනේ..  "අනේ බන්ටි.. මෙයා මේ කියන්නෙ ඔයාගෙ හිතේ තියෙන දේවල්ද..?"  "මගේ  හිතේ නම් ඔය බහුභූත නෑ.. ඒත් ඔයාලට යුතුකමක් තිබුණා, මේ බන්ටි කියන  නොවැදගත් පුද්ගලයට ඔයාලගෙ ෆැමිලි එකට මොකද උනේ කියලා දැනුම් දෙන්න.. මොකද  මං හැමදේම කෙරුවෙ, ඔයාලගෙ ෆැමිලි එක එකතු කරන්නනෙ.."  "ඔයා වැදගත් නෑ කියලා කවුද කිව්වෙ බන්ටි..? ඇනේ ඇයි ඔහොම කතා කරන්නෙ..?"    දිලිසෙන නිල් ඇස්වල කදුළු පිරිල තිබුණා.. බයික් එකේ සීට් එක දිගේ ඉරි ඇද ඇද තිබ්බ අත අරගෙන ශලනි මගේ අතකින් අල්ල ගත්තා.."වෙන කොහොමද ශලනි කතා කරන්නෝන..? මං හිතුවා අඩුගානෙ ඔයාවත් කෝල් කරලා මට කියයි කියලා.."  "අනේ.. මං ඔයාගෙ නම්බර් එක දන්නෑනෙ.. ඉතිං මං කොහොමද ෆෝන් කරන්නෙ..?"  ඒක නම් ලේසි උත්තරයක් තමා.. ඒත් තවත් මෙහෙම දිගින් දිගටම කුල කියවන්න ගියොත් මේ කපේ මේ කතාව ඉවර වෙන්නෑ..  "හරි.. මේ බන්ටිට වෙච්ච අසාධාරණේ ගැන කතා කරල වැඩක් නෑ.. දැන් ගෙදර තත්වෙ කොහොමද..? ඔයයි, තාත්තයි ආපහු රට යන එක ගැන කතාව මොකද..?"  "මං ඔයාට අසාධාරණයක් කලේ නෑ බන්ටි.. ඇයි ඔයා ඔහොම කතා කරලා මගේ හිත රිද්දන්නෙ..?"  "ඔයාගෙ  හිත රිදුන නම් මට සමාවෙන්න.. මං අහපු ප්‍රශ්නෙට උත්තරයක් හම්බ උනොත් නම් හොදයි.."  "හුග  කාලයක් ඈත් වෙලා ඉදපු දෙන්නෙක්ව, ආයෙත්එක්කහු වෙන්න ටිකක් කල් යනවා බන්ටි..  පිට ඔපේට හොදයි.. දැන් කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑ කියලා වගේ පෙනුණට, හිත ඇතුළෙන්  ඒක එහෙම වෙන්නෑ.. අම්මයි, තාත්තයි මේ විදියට ඈත්වෙලා ඉන්න ඇත්තෙත් ප්‍රශ්න  හුගාක් තිබ්බ හන්දා වේනනැතිනේ.. ඉතිං ඒ ප්‍රශ්නෙයි, තව අලුතෙන් එක්කහු වෙන  ප්‍රශ්නයි එකතු උනාම, ඕවා මේවා විසදෙන්න තව ටික කාලයක් යයි.."  "මොනව උනත් අනාගතේ ගැන හොද පැත්තට බලාපොරොත්තු තියාගන්න පුළුවන්නේ.."  "ඔව්.. මාත් එහෙම හිතනවා.. ආපහු යන්න, අර කලින් තිබ්බ හදිස්සිය තාත්තගෙ දැන් නෑ.."  "එහෙනම් ඉතිං අවුලක්, ආබාධයක් නෑනේ.. ඉතිං මේ දවස්වල අලුතින් මුකුත් පටන් ගත්තෙ නැද්ද..?"  "අලුතින් මුකුත් කිව්වෙ..?"  බලන්න  අප්පා.. ගෑනු ළමයින්ගෙ තියෙන මොත්තෙ.. කරන්න පුලුවන් හැමදේම කරනවා.. ඒත් ඔය  වගේ දෙයක් දන්නෑ.. මට ඉතිං අහන්න වෙන්නෙ 'උඹ බබානේ' කියලා තමයි..   "මං ඇහුවෙ එෆෙයාර්ස් ගැන.. ආදර සම්බන්ධතා ගැන..?"  "නෑ  බන්ටි.. නලින්දගෙ එෆෙයාර් එකෙන් පස්සෙ මං කාවවත් ළං කර ගත්තෙ නෑ.. මට තවත්  දුක් විදින්න බෑ.. අනික, ඔයා තරහා වෙන්නෙපා මං මෙහෙම කිව්වට.. හුගාක්  පිරිමි ළමයි හරිම අවස්ථාවාදියි.. එයාලා කරන්න ඕන හැමදේම කරනවා.. ඒත් අපිට  නීති දානවා.."  "දැන් ඔය නීති දාන අය කවුද..?"  "නිරෝෂිගෙ බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් වගේ අය.. හරිම සවුත්තුයි.. පුදුම සැකයකින් තමයි ජීවත් වෙන්නෙ.."  කෙල්ල  නන්ස්ටොප් කියවනවා.. මේ කතාවට මෙතන වගේම, මේ පරිසරෙත් ඒ තරම් මැච්වෙන්නෑ  කියලා මේ වෙනකොට මට තේරිලයි තිබුණෙ.. ඒ විත්තිය ලොකු පුතාටත් තේරිලා වගේ,  සැරින් සැරේට මිනිහත් මගේ මූණ දිහා බලනවා මං දැක්කා.. ඒ කියන්නෙ බින්දුවා  ගැන පලවෙච්ච පරීක්ෂන වාර්තා ඔහොම තමයි.. බලන් ගියාම මූ හත්පොලේම ගාගෙනනේ..  වැරදිලාවත් තව එක පොලක් හරි තිබ්බා නම් ඌ ඒ පොලෙත් ගාගන්නවා..  "අද බොඩි ගාඩ් නැද්ද..?"  "කවුද චාමික..?"  "ඔයාලගෙ තාත්තා..  මතකනේ කලින් දවසක මටයි, බන්ටිටයි නෙලන්න හැදුවා.. ගැටඹෙ පන්සල ගාවදි.."  "අනේ.. හරිම නරකයි ඔයා නම්.. දැන් තාත්තා එහෙම නෑ.. හරිම හොදයි.."  ඔව්  ඉතිං.. බන්ටිගෙ අතුරු කතාවල ප්‍රතිඵල තමයි.. ශලනිගෙ තාත්තට මං බැනපු හැටි  දන්නෙ මායි, ඒ මනුස්සයයි විතරනේ.. අඩු ගානෙ අතේ දුරින් ඉදපු ශලනිවත්  දන්නෑනෙ.. දුවට හොදින් කතා කරනවා, තාත්තට රිස්ස යන්න දෙහි කපපු හැටි..  "මට බන්ටිට ණයක් ගෙවන්න තියෙනවා.."  "ණයක්..?"  හිටපු  ගමන් ශලනි කතාව මාරු කලා.. ඒ ගමන කෙල්ල මොනවද දන්නෑ කරන්න හදන්නෙ..? සමහර  වෙලාවට මං උදව් කරපු ඒවයෙ වටිනාකම මොකක් හරි ද්‍රව්‍යයකින් මනින්න හදනවද  දන්නෑ.. එහෙම උනොත් නම්, මූණ කට කොයි තරම් සිරියාවට තිබුණත්, මේ බන්ටි මල  යකාම තමයි.. ආයෙ හොදි බේරෙන්න කතා කරනවා..  "ඔව්..  එදා මමයි, නිරෝෂියි ඔයාට ලන්ච් එකක් අරන් දෙන්න පොරොන්දු උනානේ..  ඒත්  මාළිගාවට ළගට අපේ තාත්තා ආපු එකෙන් ඒ වැඩේ සම්පූර්ණයෙන්ම මිස් වෙලා  ගියානෙ.. පස්සෙ ගෙදර ගිහින් වෙච්ච දේවල් කල්පනා කරලා බැලුවාම තමයි, මට මතක්  වුණේ, දෙයියනේ අද බන්ටි බඩගින්නෙ තියලා නේද අපි ආවෙ කියලා.."  ඒක නම් ඉතින් අවුලක් නෑ.. නෙත්මි එදා කොහෙදෝ ඉදලා ඇවිත් මගේ බඩගින්න නිව්වනේ..  "වැඩේ හරි ගියාම හැමෝම ඉතිං ඔහොම තමයි.."  "අ..නේ.. ඔහොම කතා කියන්නෙපා බන්ටි.. එන්න ඉතිං අපි යමු.."  "කොහෙද..?"  "ලන්ච් එකක් ගන්න පුළුවන් තැනකට.."  "තාම දොළහටවත් නෑනෙ.."  "කමක් නෑ.. එන්න.. නැත්නම් මගේ  හිතට හරි කරදරයි.."  යනවද, නැද්ද කියලා තීරනේ ගන්න බැරුව මං චාමික දිහා බැලුවා.. ඌ හිනාවෙලා ඇහැක් ගැහුවා..  "ඔයාගෙ හිතට මං කරදරයක් උනේ කොහොමද..?"  "මං ඒක කියන්නම් චාමික.. ඔයා බයික් එක පැදන් අපේ පස්සෙන්ම එන්න.. මට බන්ටිත් එක්ක කතා කරන්නෝන.."  කෙල්ල  ලොකු පුතාට ඕඩරයක් දීලා මං දිහා බැලුවා.. නිල් කැට දෙකක් වගේ ඒ ඇස්  දිලිසෙන්න සිවිකාචවත් දාලද මංදා.. හරියට බලන්න නම් මූණටම ලංවෙලා බලන්නෝන..  එතකොට කෙල්ල, බන්ටි ගැන මොනවා නොහිතාවිද..?   "එන්න.."  කතාවක්  බහක් නැතුවම පාර දිගේ ඇවිදන් ගියපු ශලනි නතර වුණේ, මං කවදාවත් ගොඩ වෙලා  තිබුණෙ නැති රෙස්ටුරන්ට් එකක් ළග.. දැන් එතකොට මට කියනවයි කියපු කරදර  කතාවත් කෙල්ල පැනඩෝල් ගිලිනවා වගේ ගිල ගත්තා..  "ලොකු පුතේ.. මං චැලිය අර අයිනෙන් දාලා එන්නම්.."  මායි,  ශලනියි ඇතුළට යනකොට චාමික අත වැනුවා.. කොහොමටත් ඌ ළග ඉදපු එක සෑහෙන්න  හොදයි.. එහෙම නොවුණා නම් ශලනිත් එක්ක මේ වගේ තැනකට ආපු එක ලොකු ප්‍රශ්නයක්  වෙන්න ඉඩ තියෙනවා..  "මොනවද බන්ටි කල්පනා කරන්නෙ..?"  ඩිම්  ලයිට් එළියට අදුරු වෙලා තිබ්බ, ටේබල් එකක මායි, ශලනියි වාඩිවෙලා හිටියෙ..  එතන තෝර ගත්තෙ ශලනිමයි. මොනව උනත් එයාගෙ තෝරා ගැනීම නම් ඉස්තරම් කියලා මට  හිතුණෙ, මුළු රෙස්ටුරන්ට් එකේම අස්සක් මුල්ලක් නෑරම අපි හිටපු තැනට පෙනුන  හන්දා..  "බන්ටි.. මාර වැඩේ.."  කලබලෙන් වගේ අපි ළගට ආපු චාමික මගෙයි, ශලනිගෙයි මූණු වලට එබුණා..  "ඇයි..?"  "අන්න අරකා පස්ස කඩාපු කඩියා වගේ එනවා.."  "කවුද..?"  "පයිතගරස්.."  රෙස්ටුරන්ට් එකට ඇතුල්වෙන දොර දිහා බලාගෙනම චාමික අපේ ටේබල් එකේම වාඩි උනා..  "උඹට ෂුවර්ද ඌ එන්නෙ මේකටමයි කියලා.."  "ඔව් ලොකු පුතේ.. දාඩිය පොල්ලක් දාගෙන, වරුවක් වැඩ කරපු එකා වගේ ඌ එනවා.. ඔය.. ඔය කියනකොටම එන්නෙ.."  කිව්වත්  වගේ, දවසම කුඹුරක් කොටපු ගොවි මහත්තයෙක් වගේ වෙහෙස මහන්සි වෙලා ඉදපු,  පයිතගරස් අපි හිටපු රෙස්ටුරන්ට් එකටම කඩන් පාත්වුණා.. අම්මප මූට යන්න වෙන  තැනක් තිබුණෙම නැද්ද..? අපිව මරාගෙන කන්න මේකටම ගොඩ උනේ..   "කවුද බන්ටි ඒ..?"  මගේ ළගට තවත් ටිකක් ළංවෙලා ශලනි ඇහුවා.. මොකක්දෝ නුහුරු වත්සුනු සුවදක්, හිත ඇතුළටම ගලාගෙන යද්දි මං ඒ සොදුරු රූපෙට එබුණා..  "ගණිතය  සම්බන්ධ මහාචාර්යවරයෙක්.. ඇල්බට් අයින්ස්ටයින්ගෙ මට්ටමට හිතන්න පුළුවන්  කීර්තිමත් ලංකා පුරවැසියෙක්.. ප්‍රමේයවල් කීපයක් හොයාගත්තු ගගනගාමියෙක්.."  ගගනගාමියා කොහෙද බං ප්‍රමේයවල් හොයාගත්තෙ.. මං මගෙන්ම අහගද්දි ශලනිගෙ මූණෙ පුංචි හිනාවක් ඇදිලා ගියා..  "බන්ටි.. අපි මූව ඩිංගක් සනසලා අරිමු.."  </blockquote>

Verification: Asuwa dahayen wadi kalama keeyada?

Top Bottom