Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12530335" data-attributes="member: 326070"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-qVSqmxb_laY/T427ycRD4yI/AAAAAAAABtA/zS6FSzsAUOc/s640/Cover-04.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /><img src="http://1.bp.blogspot.com/-1BPgk5TI3wg/T137GQtipyI/AAAAAAAABf4/o1FtupuXAbw/s1600/04.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  දැන්  ගෙදර පරිසර තත්වය නොසෑහෙන්න වෙනස් වෙලා.. වෙනදට කට්ටිය හැමෝම කෑම මේසෙදි  හම්බවෙනවා උනත් මේ වෙනකොට ඒකත් නෑ.. ඒ කියන්නෙ ගෙදර හැමෝම කර්යය බහුල  වෙලාද..?     හුග  දවසකට පස්සෙ ඕන බන්ටිත් අද ගෙදර.. මටත් ඉතින් අර කාටද වගේ, ඇති වැඩකුත්  නෑ.. නිකං ඉදිල්ලකුත් නෑ.. අඩු ගානෙ රස්සා කට්ටක්වත් තිබ්බා නම්..? ඒත්  අම්මයි, තාත්තයි කලින් දවසක වෙච්ච සිද්ධියෙන් පස්සෙ ඒ ගැන එක වචනයක්වත් තාම  කතා කෙරුවෙ නෑ.. මමත් ඔහේ පාවෙවී හිටිය මිසක රස්සාවක් ගැන විහිලුවටවත්  හිතුවෙ නෑ..     කුරුණෑගල  පොල්වත්ත මගේ නමට ලියලා, ඒකෙ වැඩ කටයුතු ටික මට බාරදෙන්න තාත්තා  කැමැත්තෙන් ඉන්නවා කියලා මං දැනන් හිටියා.. ඒත් ඉතිං ආයෙ පොල් වත්තක  අමුතුවෙන් මේන්ටේන් කරන්නෙ මොනවද..? පොල් කඩන අයට හෑන්ඩ් ෆෝන් දෙක තුනක්  අරන් දෙන එකනේ තියෙන්නෙ.. එතකොට එයාල ගහ උඩ ඉදලම අහවිනේ, මහත්තයො මේ  වල්ලෙන් කඩන්නද නැත්නම් අනිත් වල්ලෙක් කඩන්නද කියලා..    "බන්ටි මහත්තයො.. මොකද මේ අහස පොළොව ගැට ගහන්න වගේ.."     "මුකුත් නෑ බේබි නැන්දෙ.. කෝ අද ගෙදර අයගෙ සද්දයක් බද්දයක් නැත්තෙ ඇයි..?"     "සද්ද බද්ද දාන්නෙ නම් ඉතිං බන්ටි මහත්තයනේ.. සමුදිනී නෝනයි, ලොකු නෝනනයි, මහත්තයයි වැඩට ගිහින්.."     "අයියා..?"     "පාන්දර ඉදලම නෑ බන්ටි මහත්තයො.."     "පාන්දර ඉදලම නෑ.."     "ඔව්..  ලොකු නෝනා බනියි කියලා මං කිව්වතේ නෑ.. මං උදේ නැගිටිනකොටත් කාමරේ නෑ..  ඉස්සරහ දොර නිකම්ම වහලා ගිහින් තිබුණා.. බලන්නකො මහත්තයො.. හොරෙක්  හතුරෙක්වත් ඇතුල් උනා නම්.. අනික ඔහොම හොර රහසෙ ගමන් බිමන් යනවා නම්, තමන්  දන්න විශ්වාසවන්ත කාට හරි යාංතමට හරි කියලා යන්න ඕන නේද..? අනේ මංදා.. මේවා  කොහෙන් කෙළවර වෙයිද කියලා.. යස අගේට තිබ්බ මේ පවුලටත් කවුදෝ කොඩිවිණයක්  කරලා.."     හූල්ල  හූල්ල වගේ බෙබි නැන්දා කියද්දි මගේ පපුවත්තෙක්ක ඇදුම් කන්න ගත්තා.. 'කවුදෝ  කොඩිවිණයක් කරලා..' කියන වචන ටික දහ දොළොස් අතේ හිත ඇතුළෙන්ම ඇහෙන්න  ගත්තා..     "මං මොනවද බේබි නැන්දෙ කරන්නොන..?"     "මගේ  රත්තරං මහත්තයා මොනවා කරන්නද..? රසික මහත්තයා විලි ලැජ්ජ නැතුව වගේ ගෑනු  ආස්සරේ කොරන්න ගියාම, මහත්තයටයි හොද නැත්තෙ.. ඔය  හැදිල තියෙන කුලප්පුව නම්  ඉතිං, ජරා ගොඩක් ගාගෙනම තමයි නතර වෙන්නෙ.."     අයියාකාරයා  ගැන අහන එව්වට, මට බේබි නැන්දගෙ මූණ බලන්නත් බැරි තරම් ලැජ්ජයි.. ෂිහ්..  අම්මපා.. මේ වහුකුණාව ගස් බැදලා තමයි තියන්න වෙන්නෙ..     "දැන් ඔය උදේ පාන්දරම කුකුළත් අතේ තියාගෙන කොහෙද දන්නෑ ගිහින් තියෙන්නෙ..?"     "හනේ මං දන්නෑ මහත්තයො.. ඒකට නම් ඉතිං රසික මහත්තයගෙ පස්සෙම දවසක් යන්න වෙයි.."     මහා විස්සෝපයකින් මූණත් පාලු කරගනෙ බේබි නැන්දා ආපහු ගියා.. ඒ එක්කමයි මට ඇහුණෙ ඉස්සරහ පැත්තෙන් කවුදෝ කතා කරනවා..   "බන්ටි අයියා.."    කටහඩ ඇහෙන විදියට නම් රවීන්ගෙ වගේ.. මං බැල්කනියෙන් පහළට එබුණා.. හරි නේන්නම්.. මේ ඉන්නෙ මේකා දිලිසි දිලිසි..      "රවීන්.. උඩට එන්න.. මං කාමරේ ඉන්නෙ.."     "බෑ බන්ටි අයියා.. මේක ෆුල් හදිස්සියක්.."   රවීන්ගෙ වචනවල තිබ්බ හදිස්සිය හන්දම මං පඩිපෙළ බැහැගෙනම සාලෙට ආවා.. රවීන් එතකොටත් එළියෙ..    "රවීන් ගෙට එන්න.."      "ගෙට එන්න වෙලාවක් නෑ.. ඩිංගක් එළියට එන්නකො.."   කටහඩේ වගේම ඉරියව්වලත් තිබබ් නොඉවසිලිවන්තකම හන්ද, මගේ හිතට අමුත්තකුත් දැනුණා..      "ඇයි රවීන්..?"     "රසික කියන්නෙ බන්ටි අයියගෙ කවුද..?"     "මගේ අයියා.."     "එයා සුදුහුම්පල පැත්තෙ කවුරු හරි ගෑනු ළමයෙක් එක්ක යාලුද..?"     රවීන්ගෙ  කතාවට මගේ ඇග සීතල වෙලා ගියා.. සුදුහුම්පල ඉන්නෙ නෙත්මිනේ.. ඒත් නෙත්මි,  අපේ එකත් එක්ක යාලුවෙයි කියලා හීනෙකින්වත් හිතන්න බෑ.. මේ පහු උන දවස්වල  රසික කියන නම විහිලුවටවත් නෙත්මිගෙ කටින් පිට උනේ නෑ.. එක්කො නෙත්මි මට  කොලේ වහනවා.. නැත්තං අයියා අපි කවුරුත් රවට්ටනවා..     "මං දන්න තරමින් නම් නෑ.."     "එහෙනම් මේක අහන්නකො.. කටුගස්තොට කොල්ලො සෙට් එකක් රසිකට ගහන්නයි ලෑස්තිය.."     රවීන්ගෙ  කතාවෙන් මගේ ඇගේ හරිගඩු පිපුණා.. මේකා ඒ පාර මොන ටිංකිරි කෝප්පයක්ද හලාගෙන  තියෙන්නෙ.. කිසිම හොද ආරංචියක් මූ ගැන මට අහන්න ලැබෙන්නෙම නැද්ද..?     "ඇයි ඒ..?"   "ගෑනු හුටපටේකට.."      "ගෑනු හුටපටේකට මූට ගහලා හරියනවද රවීන්.. ඒක ඒ කෙල්ලත් එක්ක බලා ගන්න ඕනනේ.."     "ඒකි කෙල්ලෙක් නෙමෙයි බන්ටි අයියා.."     "එහෙනම්..?"   "ළමයි දෙන්නෙක් ඉන්න අම්මා කෙනෙක්.."      දෙයි  හාමුදුරුවනේ.. මේකා ඒ පාර මොන නස්පැත්තියක්ද මේ කරගන්න දගලන්නෙ..? සුලු පටු  පාපකර්මයක්ද මූ ඒ ගමන කරන්න යන්නෙ.. යස අගේට තියෙන පවුල් පංසල් කඩන්න  යන්නෙ.. ඇත්තමයි මගේ හර්දය වස්තුවත් නැවතුණා වගේ..     "උඹ ඇවිල්ලා ඕක කියපු හන්දා මං විශ්වාස කරනවා.. නැත්නම් මං කීයටවත් විශ්වාස කරන්නෑ රවීන්.. ෂිහ්.. මේකා ගැන මොනවද මං මේ අහන්නෙ..?"   "කලබල  වෙන්නෙපා බන්ටි අයියා.. දැන් කරන්න තියෙන්නෙ, ෂේප් එකේ අයියකාරයව ඒ  ගෑනිගෙන් ගලව ගන්න එකයි.. වැරදිලාවත් ගුටි කෑවොත් හතර විලි ලැජ්ජාවනේ.."      "දැන් ඔය කියන ගෑනු මනුස්සයා ඉන්නෙ කොහෙද..?"     "කටුගස්තොට..  හැබැයි මේ වැඩේට පුලුවන් තරම් ඉක්මනට බහින්න වෙනවා.. මොකද ඒ කොල්ලො සෙට්  එකත් එළකිරි බඩු ටිකක්.. රසිකව නවත්ත ගත්තෙ නැතන්ම්, ෂුවර් එකටම හෙට  අනිද්දම නුවර ඉස්පිරිතාලෙ ලගින්න වෙයි.. ඒකෙ ආයෙ දෙක්ක නෑ.."     "මට තව ඩීටෙල්ස් ටිකක් දීපන් රවීන්.."     "ඔය  කියන ගෑනු මනුස්සයට ගෙට්ස් එකක් තියෙනවා.. ස්ටේෂන් එකට ඩිංගක් උඩින්..  සල්ලි වලින් නම් ගෑනිට අවුලක් නෑ.. ඒත් කතාව හැටියට නම් දෙන්නා සෙට් වෙලා  තියෙන්නෙ බෑන්ක් ලෝන් එකක් ගන්න ගිහින්.. ලෝන් එක ඇපෘ උනා වගේම ලව් එකත්  ඇපෘ වෙලා.."     එහෙනම්  අයියකාරයා බෑන්ක් එකෙන් ලෝන් එක දෙන ගමන්ම, මේකටත් කොක්ක ගහලා.. අනේ අම්මපා  මූ වගේ හොරිකඩයෙක්.. මේකා එතකොට බෝධි සත්වයා වගේ කලින් දවසක මට කිව්වෙ,  මාලු ගාමිණිගෙ ගෙදර තියෙන්නෙ කොහෙද කියලා හොයන්න.. එතකොට බලන් ගියාම මේ  මාලු ගාමිණිගෙ පවුලද..? බේබි නැන්දා නම් කි්වවෙ මාලු ගාමිණිගෙ දුවත්තෙක්ක  තමයි යාලු කියලා.. මේ අහන ඒවට මගේ නම් ඔලුවත්තෙක්ක අවුල් වෙලා..     "දැන් එතකොට කටුගස්තොට කොල්ලො සෙට් එක අපේ එකාට ගහන්නෙ ඇයි..?"     "ඒක වෙනමම කතන්දරයක්.."     "ඒ කියන්නෙ..?"   "පැහැදිලි  ඉරිසියාව.. පැහැදිලි ඉරිසියාව.. වෙන මුකුත්ම නෙමෙයි.. මේ ගෑනි හුගක්  ලස්සනයි.. බැලූ බැල්මට ළමයි දෙන්නෙක් ඉන්නවා කියලා කියන්නත් බෑ.. බැදලා  ඉන්න මනුස්සයා ඒ තරම් පණක් තියෙන එකෙක් නෙමෙයි.. ඉතිං ඒ වටපිටේ කොල්ලො  නිතරම ඇහැ දීගත්ත ගමන් ඉන්නෙ.. ඒත් ඒගෑනි හෙණ රෙස්පෙක්ට්.. එහෙම ලේසියෙන්  කාටවත් අල්ලන්න බෑ.. ගමේ වැල ගමට නොතියා මේ පිට එකෙක් කන හන්දයි උංට තියෙන  අමාරුව.."    ඒකත්  එහෙමද..? බලන් ගියාම අපේ එකාට මල් සරා ඊතල දෙක තුනක්ම ඇනලා තියෙනවා, ආදරේ  ඉස්මුරුත්තා වෙලා යන්න.. ඒකනේ මේ තරම් ගෑනු උදවිය වටේ කරකැවෙන්නෙ..      "රවීන්.. තකහනියක්  ආවෙ මේ කතන්දරේ මට කියලා යන්නද..?"     "ඔව් බන්ටි අයියා.. ඔයා දැන් මොනවද කරන්න හිතන් ඉන්නෙ..?"     "ඔක්කොටම කලින් අයියකාරයා ගුටිකන එක නවත්තන්න ඕන.. ඒකට මට උඹේ සප් එක ඕන.."     "ඊගාවට..?"   "අර ගෑනිත් එක්ක තියෙනවයි කියපු ලව් එෆෙයාර් එක නවත්තන්න ඕන.."      "ඒක නම් මං හිතන්නෑ.."     "ඒ මොකද..?"     "රසිකගෙයි ඒ ගෑනිගෙයි කතන්දරේ රෝමියො - ජුලියට් වගේ යනවලු.. කොල්ලො කතාවට කියන්නෙ රෝමියෝ - ජුලියට් නැවත ඉපදිලා කියලලු.."     "ඒ කතාවෙ අවසානය ශෝකාන්තයක්නේ රවීන්.."     "මේකත් එහෙමම තමයි.. මොකෝ මේක කියලා සතුටින් ඉවර වෙයි කියලා අපිට හිතන්න බෑනේ.."     "එහෙනම් අදම වැඩේට බහින්න වෙනවා.."     "අදම නෙමේ බන්ටි අයියා.. දැන්ම.."     මට මේ පුංචි එකාගෙ අල්ලල යන දේ තමයි හැමදේම ඉක්මන් කරන්න ඕන කියන සිතුවිල්ල.. කියල වැඩක් නෑ.. මාවත් නිකම්ම පිකප් වෙලා එනවා..     "හරි.. ඩිංගක් ඉදපං.. මං ඇදුමක් දාගෙන එන්නම්.."     ඩෙනිමයි,  ටී ෂර්ට් එකයි පටලව ගන්න, මට විනාඩි දෙකක්වත් ගියේ නෑ.. බේබි නැන්දටවත්  වචනයක් කියන්නැතුව මං රවීන් එක්ක එළියට බැස්සා.. සද්ද බද්ද නෑහෙන්න චැලියත්  ගේට්ටුව ළගටම අරගෙන ගිහින් මං ස්ටාර්ට් කර ගත්තා..     "බන්ටි මල්ලි.. හෝව්.. හෝව්.. හෝව්.."   ස්ටාර්ට් කරලා මීටර් දෙක තුනක් යන්න උනේ නෑ.. සුපුරුදු පරිදි මාර්ග බාධකේ මෙන්න මෙගේ ඉස්සරහ..    "මොකක්ද  මොරීන් අක්කෙ.. මං දවසකුත් කිව්වා, හෝව් හෝව් කියන්නෙපා කියලා.. මේක බර  කරත්තයක් නෙමෙයිනේ.. මලකඩ කාල වගේ තිබුණත් මේක මට වටිනවා.."      "සමාවෙන්න බන්ටි මල්ලි.. සමාවෙන්න.. මට ඔයාට දෙයක් කියන්න තියෙනවා.. මේ පිටිපස්සෙ වාඩිවෙලා ඉන්න ඔයාගෙ යාලුවා හිටියට කමක් නැද්ද..?"     "කමක් නෑ මොරීන් අක්කෙ.. කමක් නෑ.. කියන දෙයක් ඉක්මනට කියන්න.. අපි මේ වැදගත් වැඩකට යන ගමන්.. අපිට පරක්කු වෙනවා.."   "මේකත් අතිශය වැදගත් තමයි බන්ටි මල්ලි.."    "හරි.. හරි.. ඉතිං කියන්නකො.."     "මං අර මාලු ගාමිණිගෙ කතන්දරේ ඔයාට කිව්වා නේද..?"     "ඔව්.. මට මතකයි.."   "මං ඒක විනාස කරලා දැම්මා.."    "මොකක්..?"    "ඔව්..  මං ඒ කෙල්ලව හම්බවෙලා, මට රසික ගැන තියෙන අයිතිවාසිකම් ගැන කතා කලා.. ඔයාට  කියන්න බුදු බන්ටි මල්ල.. ඒකි ලතෝනි දීගෙන හැරිලා දිව්වනේ.."    අම්මපා  කියලා කියවෙන්න දිව අගටම ආවත් මං යටිතොල තද කරලා විකා ගත්තා.. බලන් ගියාම  මොරීන් අක්කා මට වැඩිය ස්පීඩ් පොරක්නෙ.. මං මාලු ගාමිණිගෙ ගෙදර හොයාගන්න  යනකොට මොරීන් අක්කා ඒ කතන්දරේ ඉවර කරලත් ඉවරයි..      "ඊට පස්සෙ..?"     "ඒකි දුවන්න කලින් මගේ නම ඇහුවා.. මං කිව්වා 'රුචිරා' කියලා.."     "මොකක්..?"   "ඔව් බන්ටි මල්ලි.. ඒ වෙලාවෙ මගේ කටට ආවෙ ඒ සුන්දර රජ කාලෙ නම.. මං වැඩි දුරටත් කිව්වා, රසික මට කතා කරනනෙ, 'ආදරියේ රුචිරාණනියේ    ' කියලා.."  "ඒක සිංදුවක්නෙ මොරීන් අක්කෙ.."     "හැබෑද..? කොහොම හරි මං කියපුවා කෙල්ලට ඉවසගන්න බැරි උනා.."   "ඔයා මොනවද කිව්වෙ..?"      "ඒවා අතිශයින්ම වැඩිහිටියන්ට පමණයි.."     "මාත් වැඩිහිටියෙක්නේ.."   "පිස්සුද..?  ඔයා සදාකාලයටම මගේ පුංචි සහෝදරයා.. මම ඔයා ඉස්සරහ වැදගත් විදියට හැසිරෙනවා  වගේම, වැදගත් විදියට කතා කරනවා.. ඔයා ඒක තේරුම් ගන්න.."      මොරීන් අක්කා ඒ ටික කිව්වෙ බොක්කෙන්මයි.. ඒක පිටිපස්සෙ වාඩිවෙලා හිටපු රවීන්ටත් තේරුණා..     "සමහර  වෙලාවට ඔයාගෙ ගෙදරින් මට කවදාවත්  හරියක් ගන්න බැරිවෙයි.. ඔයාගෙ සුදු රසික  අයියාව මට කවදාවත් හම්බවෙන්නෙ නැතිවෙයි.. ඒත් ඔයා හැමදාටම මගේ බන්ටි මල්ලිම  තමයි.."     "මං ඒක දන්නවා මොරීන් අක්කෙ.."     "මේ  හිතන පතන දේවල් කවදාවත් ඉෂ්ඨ වෙන්නෑ කියලා හදවත ඉවරක් නැතුව කියද්දි.. හද  ඉල්ලල අඩන පුංචි එකෙක් වගේ මාත් හැමදාම අඩනවා බ්නටි මල්ලි.. ආදරේ කියන දේ  මේ තරම් මායාවක්, වේදනාවක් කියලා මං දන්නවා නම්, මං කවදාවත් ආදරේ කරන්නෙත්  නෑ.."     "කරන්න පුළුවන් දෙයක් තියෙනවා නම් මට කියන්න මොරීන් අක්කෙ.. බෙල්ල ගහලා ගියත් ඔයා වෙනුවෙන් මේ බන්ටි ඒ දේ කරනවා.."   ඒ වෙනකොට මොරන් අක්කගෙ ඇස් දෙකේම කදුළු පිරිලා තිබුණා.. මගේ හිතට වැඩියක්ම දුක දැනුණෙ ඒකයි..      "හ්ග්..  මම දන්නවා බන්ටි මල්ලි.. මං දන්නවා.. ඔය පවුලෙන් හොද ඔයයි, බේබි නැන්දයි  විතරයිනේ.. අනිත් හැමෝම මහ ඉහළින් හිතන පතන මිනිස්සු.. ඒ කාටවත් මාව  වටින්නෙ නෑ.. ඒ කවුරුවත් මාව ගණන් ගන්නෑ.."   "හරි මොරීන් අක්කෙ.. ඔයා අඩන්නැතුව ඉන්නකෝ.. අඩල ප්‍රශ්න විසදගන්න පුළුවන් නම්.. හැම එකාම අඩයිනේ.."    "මට හුගාක් දුකයි.. ඉවරයක් නැති ගින්දරක් මගේ පපුවෙ පත්තු වෙන්නෙ.."      "දැන් ප්‍රශ්නයක් නෑනේ.. මාලු ගාමිණිගෙ කතන්දරේට ඔයා ෆුල්ස්ටොප් තිබ්බනේ.."   </blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom