Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 12536646" data-attributes="member: 326070"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-u_UmOxEGSvw/T4708_2a4QI/AAAAAAAABtg/Bk4C455PKSY/s640/Cover-08.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /><img src="http://3.bp.blogspot.com/-Y0puOoypd44/T137JURacUI/AAAAAAAABf4/h9wp0uHoo9Q/s1600/08.png" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />     දවසක්  දෙකක් පාඩුවෙ ගෙවිල යන්න දීලා මං ඔහේ බලන් හිටියා.. කොල්ලො කාටවත්  කියන්නැතුව දළදා මාළිගාවට ගිහින් පැය දෙක තුනේ, උඩ මළුවෙ වාඩිවෙලා ඉන්න මං  පුරුදු උනා.. හුගාක් වෙලාවට මං එහෙම කරේ හිත හදාගන්න.. වෙනද වගේ  ක්‍රියාශීලී වෙන්න නම් හිත හදාගන්නෙක අනිවාර්යයි කියල මං දැනන් හිටියා..  නෙත්මි ඉස්සරහ ගල් කරගෙන හිටියත් බන්ටිගෙ හිතත් සංවේදී හිතක්නෙ..     "බන්ටි.. අලුත් ආරංචි මොනවද..?"     කොල්ලො  කට්ටිය සෙට් උනේ හුග දවසකට පස්සෙ.. හැබැයි ඒ වෙනකොට, කටුගස්තොට ගෙස්ට් එකේ  කුල කාන්තාවට අපි දීපු මිෂන් එක, කොල්ලො හැම එකාම දැනගෙන තිබුණා.. සරිගමයා,  අත පිස්ටල් එක වගේ හදාගෙන, අපේ බන්ටි මෙහෙමයි කොකා ගැස්සුවෙ, මෙහෙමයි  ගෑනිව බය කරේ කිය කියා නාට්ටි පෙන්නනවා..     "ගින්දර වගේ ආරංචියක් තියෙනවා.."     "ඒ.. ඒ මොකක්ද..?"     "ආරංචිය මොකක්ද කියල මං කියන්නම්.. ඒත් ඊට කලින් අපිට ඇටකිච්චව හම්බවෙන්න ඕන.."    කොල්ලො එක එකා මූණු බලාගත්තා..     "ලොකු පුතේ.. මට නම් දිරවන්නෑ.. උඹ ඒක කියපු ලතාව.. ආයෙ ලෙඩක්ද..? නැත්නම් ඇටකිච්චව ආණ්ඩුවෙ ඉස්පිරිතාලෙකටවත් දානන්ද හදන්නෙ..?"     චාමික හරියටම කිව්වා.. බලන් ගියාම මූටත් යමක් කමක් තේරෙනවනෙ..     "ඔව්  චාමික.. ඇටකිච්චා ආයෙමත් ගේමට බැහැලා.. ඌ තමයි පහුගිය දවස්වල නෙත්මිලහ  රිංගල තියෙන්නෙ.. අර ඩයිවර්ට් කතන්දරේට මට හොදටම ෂුවර් මූ සම්බන්ධයි කියල..  මූ නෑයොත් වෙන  හන්ද ඇන්ටිවත් අන්දගෙන ගානට ගේම දෙන්න ඇති.."     "ගින්නක්  නෑ බන්ටි අයියා.. ඇටකිච්චගෙ ෆෝන් නම්බරේ තියෙනවනෙ.. කෝල් කරලා ඌව ගෙන්න  ගනිමු.. බෑ කියලා කිව්වොත් ගෙදරටම ගිහිල්ලා නෙලලා එමු.."     "ඔව් රවීන්.. මේක තවත් කල් දාන්න බෑ.. අදම ඉවරයක් කරන්නෝන.."    "එහෙනම් ලොකු පුතේ ෆිට් තමා.."     පහට  පහක් දාලා අපි හැම එකාම වැඩේ ස්ථීර කර ගත්තා.. බෙල්ල ගහල ගියත්, ඕනම වැඩකට  සෙට් වෙන මේ වගේ කොල්ලො සෙට් එකක් කොල්ලෙකුට ඉන්න එකත් ලොකු දෙයක්.. ඒ ලොකු  දේ මේ බන්ටිටත් අඩුවක් නැතුවම ලැබුණා..     "බන්ටි.."     "ම්.."     "පයිතගරසයා කරල තියෙන වැඩක් දන්නවද..?"    මං  හිටියෙ ලොකු කල්පනාවක.. ඒ කල්පනාවෙ කෙලවරින් මගෙන් ඈත්වෙලා ගියපු නෙත්මි  කියන ආත්මාර්ථකාමී කෙල්ලත් හිටියා.. කොයි වෙලාවක හරි කොල්ලන්ට ඒ ගැනත්  කියන්න වෙනවා.. ඒකට වචන හොය හොයා ඉන්නකොට තමයි අමිල, පයිතගරස් ගැන කිව්වෙ..     "ආරංචියක් නම් නෑ.. ඇයි, මාලු මාර්කට් එකේදි මිල සූත්‍රයක්වත් කියල දෙන්න ගිහිල්ලද..?"     පහුගිය ටිකේම පයිතගරස්ව හම්බ උනේ මාලු මාර්කට් එක ගාවදි හන්දා, මං ඇහුවා.. අමිලයට පුංචි හිනාවක් ගියා..     "නෑ බන්ටි.. මූ කඩේට ගිහින්.. 'හහ්.. හහ්.. හා..' කියල මහ හයියෙන් හිනාවෙලා සිලින්ඩරයක් ඉල්ලුවලු.."     "මොකක්..?"    අමිල කියාපු දේ එකපාරටම මට තේරුණේ නෑ.. ඒ සමහර විට මං වෙන කල්පනාවට හිටපු නිසා වෙන්න ඇති..     "ඔව්.. කඩේ මුදලාලියා හොල්මන් වෙන සයිස් එකට මූ මුලින් හිනාවෙනවලු.. ඊට පස්සෙ සිලින්ඩරයක් ඉල්ලනවලු.."     "ඒ කියන්නෙ අමිල..?"     "මෙහෙමයි සුරේන්.. හහ්.. හහ්..  හා.. සිලින්ඩරයක් දෙන්න... හහ්.. හහ්.. හා.. සිලින්ඩරයක් දෙන්න.. ඔන්න ඔය වගේ.."     අමිල ඒක කියන තාලෙට මටත් හිනාවක් ආවා.. පයිතගරස් හිටිය නම් උගෙන්ම ඕක ගානට අහගන්න තිබුණා..    "ඉතිං..?"    "පස්සෙ මුදලාලිට මල පැන්නලු.. මල කියන්නෙ මලේ මල.. ඇයි ඉතිං මූ හයියෙන් හිනාවෙලා සිලින්ඩරයක් ඉල්ලනවලු.. මේකෙ ඉවරෙකුත් නෑල්ලු.."     "පස්සෙ..?"    "මුදලාලි  ඒ පාර පයිතගරස්ගෙන් ගේම ඉල්ලා.. තමුසෙට පිස්සුද කොල්ලො.. නුහුගුනෙන් වගේ  හිනාවෙන්නෙ.. අනික සිලින්ඩර ඉල්ලන්නෙ.. මෙහේ තියෙන්නෙ ගෑස් සිලින්ඩර්  විතරයි කියලා කිව්වලු.."    "අපේ එකා මොකද කියලා තියෙන්නෙ..?"    "පයිතගරසා කිව්වලු.. මාත් ඉල්ලුවෙ ගෑස් සිලින්ඩරයක් කියලා.."    "ඉතිං..?"    "මුදලාලියා  ඒ පාර ඇහුවලු.. ඈ කොල්ලො.. උඹ එහෙනම් මී මැස්මොර කාරයා වගේ හිනාවෙවී ගෑස්  සිලින්ඩර් ඉල්ලුවෙ මොකද කියලා.. මේකා ගත් කටටම කිව්වලු, මං ඉල්ලුවෙ ලාෆ්  ගෑස් සිලින්ඩරයක් කියලා.."     මට  හිනාව නවත්තගන්න බැරිවුණා.. කොල්ලොත් බක බක ගගා හිනාවෙනවා.. පයිතගරස් නම්  කිව්වොත් කියන්නෙ ඔය වගේ පිස්සු ප්‍රමේයක් තමයි.. හැබැයි ඉතිං හොදකට  තියෙන්නෙ, හිනාවෙලා හිනාවෙලා අපේ ඇගේ ලේ පිරිසිදු වෙන එක..     "දැන් බින්දු කොහොමද..?"     හුග  දවසකින් බින්දු ගැන ආරංචියක් ආවෙ නැති නිසා මං ඇහුවා.. කොල්ලො කෙරුවෙ එක  එකාගෙ මූණු බලාගත්තු එක.. ඒකෙන්ම මං තෙරුම් ගත්තා, උං කට්ටිය කීයටවත් මං ඒ  වගේ ප්‍රශ්නයක් අහයි කියලා බලාපොරොත්තු උනේ නෑ කියලා..     "කොහොමද අහන්නෙ..?"     සරිගමයා අහුවෙ අප්‍රභංෂ ප්‍රශ්නයක්..    "ඌ දැන් මොනවද කරන්නෙ..?"    "අපි හිතුවෙ ඌ ගැන කතා කරන එක උඹට ඇලජික් කියලා.. කොහොටමත්, උඹේ හිත රිද්දපු හින්ද අපිත් ඌත්තෙක්ක වැඩි බජනයක් නෑ.."     "ළගදි ඌ නාවලපිටි ගිහින් කියලා ආරංචියි.."     "එතකොට නිරෝෂි..?"     "නිරෝෂිත් පැත්තකින් ඉන්නවා.. අපිට මේ ළගදි දවසකත් හම්බඋනා.."    "මොනවද ඒකි කියන්නෙ..?"    "මුකුත් නෑ බන්ටි අයියා.. මංතරේ වගේ ඔයා ගැනම තමා කියවන්නෙ.."     "මං ගැන.. මොනවද රවීන් ඒකි කියවන්නෙ..?"     "හොදම තමා.. ඔයාව හම්බවෙන්න ඕනලු.. ඒත් බින්දුත් එක්ක තියෙන පටලැවිල්ලට බනීද දන්නෑලු.."     රවීන් කියපු දේ මට හරියට තේරුණේ නෑ..     "පටලැවිල්ල කිව්වෙ..?"     "ඒකි  දැන් බින්දුත් එක්ක ඔරොප්පුයිනෙ.. ඉතිං ඔයා හැදුවෙ හැම වෙලාවෙම උං දෙන්නා  එකතු කරන්න නේ.. දැන් වර්ථමානෙ, උංගෙ එෆෙයාර් එකේ, වෙල්ඩින් ඩොට් එක  ගැලවිලා ගිහින්.. ඒකයි.."  "මට දැනි නිරෝෂිට බැනලවත්, බින්දුට බැනලවත් උංගෙ එෆෙයාර් එක හදන්න ඕනකමක් නෑ අමිල.. ඒවා උං දෙන්නා බලාගන්න ඕන.."  "එතකොට අපේ බන්ටි ගැන කවුද බලාගන්නෙ..?"  ලාවට හිනාවෙවී සුරේන් හැමෝගෙන්ම ඇහුවා.. ඌ ඒක අහපු තාලෙට මටත් හිනාවක් ආවා..  "මොරීන් අක්කා.."  "මං නම් කියන්නෙ ශලනි.."  "නෑ  බං.. නෙත්මි.."  "පිස්සුද බං.. එතකොට නිරෝෂිට මොකද වෙන්නෙ..?"  මුංට කියවන්න තවත් නම් තියෙනවද මංදා.. කියන්න ඕන හැම නමක්ම මුං කියවල දැම්මනෙ..  "ආ.. බන්ටි.. දැන් නෙත්මිගෙ කතන්දරේ මොකද..?"  කරගෙන ගියපු හැම කතාවක්ම තල්ලු කරල දාලා, අමිල මගේ ඉස්සරහට ආවා.. උගේ මූන පුරාම තිබුණෙ හරිම අව්‍යාජ හැගීමක්..  "කලින්ටත් වැඩිය එයා, මාව මිස් අන්ඩස්ටෑන්ඩ් කරනවා.. කොයි තරම් පහදල දුන්නත් වැඩක් නෑ.."  "අතෑරල දාන්න බන්ටි අයියා.. මොන බම්බුවක්ද..?"  "ඔව් ලොකු පුතේ.. උඹ ආයෙ මහ ලොකු වැරැද්දක් කරලද..? ඒකිගෙත් නිකං ෂෝ එකනේ.."  "සමහර  වෙලාවට නෙත්මිගෙයි, මගෙයි අතරෙ තියෙන මේ නමක් නැති සම්බන්ෂෙ ඉවරෙටම ඉවර  වෙලා තියෙයි.. මොකද.. අදහස් ගැළපෙන්නෙ නැතුව, අනිත් කෙනාව තමන්ගෙ  හිරකාරයෙක් වගේ කරගෙන ආදරේ කරාට ඒක සාර්ථක ආදරයක් නෙමෙයි.. කොයි වෙලාවෙ හරි  ගැලවිලා යනවා.."  මේ  වෙනකොටත් ඔය මං කියපු හැමදේම සිද්ධ වෙලා ඉවරයි කියලං මං දැනන් හිටියා.. ඒත්  මං ඒක කාටවත් කියන්න ගියේ නෑ.. නිකං මොකටද කොල්ලො සෙට් එක කුලප්පු  කරන්නෙ..  "මේ නුවර, ඔයාට ගැළපෙන කෙල්ලො නැතුවද බන්ටි අයියා.. ඔන්න ඔය මගුල අතෑරලා දාන්න.."  "කඩදාසියක්  නැමිච්ච තැනින්, ඊළග මොහොතෙත් ආයෙත් නැමෙනවා.. ඒ වගේ තමයි.. උඹත්තෙක්ක  අනවශ්‍ය විදියට රණ්ඩු උනා නම්, උඹට කැත විදියට කතා කරා නම්, විහිලුවට හරි  සාප කරා නම්, ඉස්සරහටත් තවත් ඒ දේ සිද්ධ වෙනවා.. ඒ වගේ කෙල්ලො උඹට ඕන තරමක්  හොයාගතෑකි.. පදුරකට පයින් ගැහුවත්.. මොකෝ.. මේ සංසාර ගමන අද හෙටම නිමා  වෙන්නෙ නෑනෙ.."  මොනව නැතත් සරිගමයා ඉදලා ඉදලා කිව්වෙ එළකිරි කතාවක්.. ඒක මගේ පපුව ඇතුළටම වැදුනා.. ඌ බලන් හිටියා වගේ කියපු එකනේ වැඩේ කියන්නෙ..  "අනික බන්ටි.. පිහිය රත්තරං උනත්, අත කැපෙනව නම් වැඩක් නෑනෙ.. බැංකුවෙ තියල සල්ලි කීයක් හරි ගන්නව මිසක.."  "බන්ටි අයියට මැච් වෙන්නෙ කවුරු කියලද උඹල හිතන්නෙ..?"  රවීන්  අහපු ප්‍රශ්නෙට කවුරුවත්ම උත්තර දුන්නෑ.. ඒත් හැමෝටම උත්තරයක් තියෙනවා  කියලා නම් මට තේරුණා.. අපිට ගැළපෙන්නෙ කවුද කියල අපි දන්නව උනත්, පිටින්  බලන් ඉන්න අයටත් අපිට ගැළපෙන්නෙ කවුද කියලා හරියටම කියන්න පුළුවන් කියන  මතේක බන්ටි නම් කවදත් හිටියා..  "එකයි.. දෙකයි.. තුනයි.. හැමෝම එහෙනම් එක පාරටම කියමු.. රායිට්.."  අමිලගෙ  කටහඩ අනිත් හැම කටහඩක්ම පැත්තකට දාලා මට ඇහුණා.. වැඩි වෙලාවක් බලන් ඉන්න මට  ඕන උනේ නෑ.. කොල්ලො හැම එකාගෙන්ම පිටවුණේ එකම එක නමයි..  "ශ..ල..නි.."  "ඔය  තියෙන්නෙ.. දැක්කනේ බන්ටි.. අපි හැමෝම හිතන්නෙ, උඹට සීයට හැත්තපහකටත් වැඩිය  මැච් වෙන්නෙ ශලනි කියලා.. ඒකිත් උඹට නැහීගෙන ආදරෙයිනෙ.."  "මොකද කියන්නෙ බන්ටි.. අපේ ප්‍රාර්ථනාවට උඹ එකගද..?"  "බලමු  සුරේන්.. ආදරේ ගැන තිරණ ගද්දි හුගක් හිතන්නෝන.. නැත්නම් අනිවා දුකක් තමයි..  නෙත්මි ගැන උනත්, මං වැඩිය හිතන්නැතුවයි, එයාව ලං කරගත්තෙ.. ඒත් අන්තිමට  උනේ, හිත කැඩිච්ච එක.."  "හරි  ලොකු පුතේ.. අපි ඒක අනාගතේට බාර දෙමු.. මොන දේ උනත් මං දන්නවා, උඹට බඩ  බැදන් ආදරේ කරන්න ලස්සන කෙල්ලෙක් ඉක්මනටම හම්බ වෙනවා කියලා.."  "ඒ කෙල්ල ශලනි වෙයි කියල අපි හිතනවා.."  එතනින්  එහාට කතාව ඇදිල ගියේ ඇටකිච්චා නුවර හොස්පිට්ල් එකේ නවත්තන්නෙ කොහොමද  කියලා.. පුංචි සාකච්චා වටයක් දාලා අපි තීරණේ කරා ඌව වැව රවුමෙ ටෙනිස් කෝට්  එක ළගට ගෙන්නන්න.. එතනදි තුන හතරක් ඇන්නම, ඌට ඕන නම්, නුවර හොස්පිට්ල් එකට  හරි ගුරුදෙණිය වෙදා ළගට හරි යතෑකි..  "මොකද කියන්නෙ..?"  මං ෆෝන් එක රවීන්ට දීලා බලන් හිටියෙ, ඇටකිච්චා සම්බන්ධ වෙනකන්.. මේක අදම ඉවරයක් කරල දැම්ම නම් හොදටම හොදයි..  "ඌ සුප් එකක් බොනවලු කොළඹ වීදියෙ සුප් කඩේකට වෙලා.."  "ඉතිං..?"  "මං  කිව්වා, ශලනි ගැන පුංචි විස්තරයක් දැනගන්න තියෙවා.. ටෙනිස් කෝට් එක ළගට  එන්න පුළුවන්ද කියලා.. ගත් කටටම ඌ කිව්වා, සුප් එක බීලා ඉවරවෙලා එන්නම්  කියලා.."  ඌ සුප්  බොද්දි අපිට ඌව සූප්පු කරතෑකි.. කිසි අවුලක් නෑ.. මගේ හිතට ආවෙ පුදුම  සැනසීමක්.. කලින් මූ ගුටි කෑවෙ ශලනියි, නිරෝෂියි නිසා.. දැන් ගුටි කන්න  යන්නෙ නෙත්මි නිසා..  "ඇටකිච්චට නම් කෙල්ලොන්ගෙන් මාර අපලයක් තමයි තියෙන්නෙ.."  "අනේ අනිච්චේ.. ඌ අදත් සුප් එහෙම බීලා, ගුටි කන්න නේද එන්නෙ.."  "ලොකු  පුතේ.. උඹ ඌට යටි බඩට එහෙම ගහන්නෙපා.. කලින් පාරක්, ඌට මුත්‍රා පිටවුණා..  ගාත්‍රා දිගේ ඕව ගෑවුනොත්, අපිට යාත්‍රා කරන්න වෙන්නෙ නුවර වැවේ තමයි.."  "රවීන්.. උඹ කිව්වද මං ඉන්නවා කියලා.."  "පිස්සුද බන්ටි අයියා.. ඌ මේ වැඩේට සම්බන්ධයි නම්, ඔයා ඉන්නවා කිව්වොත් කීයටවත් එන්නෑ.."  "කෝකටත් බන්ටි, උඹ අයින් ගහලා ඉදපං.. අපි ඌ මෙතනට ආපු ගමන් ඇදගෙන එන්නම්.."  මොන දේ  උනත් ඇටකිච්චට නෙලනවා කියන මතයෙ තමයි මං හිටියෙ.. ටෙනිස් කෝට් එකේ  මැස්සෙක්වත් නෑ.. වෙනද මේ වෙලාවට පුංචි එවුන් හරි ප්‍රැක්ටිස් කරනවා..   "බන්ටි.. ඇටකිච්චා ආවා.."  බලන්  ගියාම මූ මාර ස්පීඩ් පොරක්නෙ.. මොනව කරන්නද අප්පා.. ගුටි කන්න තියෙන  විශිෂ්ඨ ගණයේ කැමැත්තනෙ.. කාට කියන්නද ඕවා.. මං ටෙනිස් කෝට් එක පැත්තට  එබුණා.. රවින්, ඇටකිච්චගෙ අතකින් අල්ලගෙන මොනවදෝ අහනවා.. සමහර විට මාව  දැකලා ඇටකිච්චා පැනලා දුවයි කියලා වෙන්නැති, රවීන් ඔය අල්ලන් ඉන්නෙ.. තවත්  බලන් ඉදල තේරුමක් නෑ.. ටෙලිෆෝන් කතන්දර හැම එකක්ම ඔලුවෙ තියාගෙන මං  ඇටකිච්චා ඉස්සරහට ආවා.. නෙත්මිගෙ තාත්තා වගේනෙ මූ රගපෑවෙ.. අද මං උඹට  තාත්තගෙ තාත්තා විදියට රගපාන්න දෙන්නම්..  "බ.. බන්ටි අයියා.. ඔයත් මෙතනද..? රවීන් මට නිකංවත් කිව්වෙ නෑනෙ.."  මං  හිතුවෙ, මාව දැකපු ගමන් ඇටකිච්චට කලන්තෙ හැදෙයි කියලා.. ඒත් පුදුමෙ කියන්නෙ  ඒකා මාර ෆිට් එකේ කතා කෙරුවෙ, කොල්ලොන්ටත් පුදුමයි.. ඒත් මගේ පුදුමෙ මං  වැඩිදුරක් අරගෙන ගියේ නෑ.. මොකද ඇටකිච්චා කියන්නෙ නොම්මර එකේ නලුවෙක් කියලා  මං දැනන් හිටියා.. ඇයි හත්වලාමෙ.. නැත්නම් කොහොමද ගෑනු ළමයි තුන් හතර  දෙනෙක් එක්ක එකපාර යාලු වෙන්නෙ.. උන්ට පැලෙනකල් ආදරේ කරන්නෙ..?  "උඹත් එක්ක බේරගන්න ගණුදෙනුවක් තියෙනවා.."  මං ඇටකිච්චට තවත් ළංවුණා.. ඌට පැනල දුවන්න බැරිවෙන්න.. චාමිකයි, අමිලයි, සුරේනුයි ටිකක් පස්සට වෙලා හිටියෙ..  "ග.. ගණුදෙනුවක්..?"  ඇටකිච්චගෙ මූණ වෙනස් උනා.. දැන් ඒ මූණෙ පෙරහැරවල් රාශියක් යනවා.. ඉස්සෙල්ලම කස කාරයොයි, මල් බයිසිකල්  කාරයොයි..  "මගෙන් එදා අච්චර ගුටි කාලත්  උඹ හැදුනෙ නෑ නේද..?"  ඇටකිච්චගෙ  කොලර් එකෙන් අල්ලල, මං ඌව මගේ ළගට ගත්තා.. මරන්න ගෙනියන හරකෙකුටත් අන්ත  මූණක් හදාගෙන ඌ  මගේ දිහා බැලුවා.. ඒ ඩිංගට උගේ ඇස් වලට කදුළු ඇවිත්  තිබුණා.. කොහෙද ඉතිං.. මූට ගහන්න කලින්ම ඇඩිලනේ..  "අ.. අනේ බන්ටි අයියා ගහන්නෙපා.. දෙ.. දෙයියන්ගෙ නාමෙට වෙලා තියෙන දේ කියන්න.. ම.. මං දන්න දෙයක් නම් කියන්නම්.."  ඇටකිච්චා  බැගෑපත් වෙනවා.. මං සාක්කුවට අත දාලා අර ඩයිවර්ට් ගැජට් එක අතට ගත්තා.. ඒක  දකිද්දි උගේ ඇස් බෝල දෙක එළියට පනින්න තරම් ලොකු උනා..  "උඹට මතකද මේක..?"  "ඔ.. ඔව්.. ඕක.. ම.. මගේ.. ඔ.. ඔයාට කොහෙන්ද ඕක..?"  මම ඒ වෙනකල්ම ඇටකිච්චට පාරක්වත් ගහල තිබ්බෙ නෑ.. සම්පූර්ණ විස්තරේම අහගෙන මුගේ මූණ කට සමතලා කරනවා කියලා මං හිතාගත්තා..  "මට කොහෙන්ද කියල අහන්නෙ..? ඇයි මේකට වෙච්ච දේ උඹ දන්නැද්ද..?"  "ඔ.. ඔය ගැජට් එක කවුරු හරි උස්සලා බන්ටි අයියා.. මාත් ඕක හැමතැනම හෙව්වා.."  "මේ..  උඹ අපිට බොයිය දාන්නෙපා.. උඹේ ඇට ටික කුඩු කරල නුවර වැවට දානවා.. මට ඇත්ත  කියපං.. උඹ ඇයි නෙත්මිගෙ තාත්ත වගේ කතා කෙරුවෙ.. උඹට ඒකෙන් මොනවද  ලැබෙන්නෙ..?"  "නෙ..  නෙත්මිගෙ තාත්තා වගෙ කතා කෙරුවා..? ම.. මට මේ මුකුත් තේරෙන්නෑ.. දළදා  හාමුදුරුවන් පල්ල.. බන්ටි අයියෙ.. මේ කතන්දරේ කොහේ හරි පටලැවිලා.."  "උඹ කියනව නම් පටලැවිලා කියලා.. මං ඒක ලිහාගන්නම්.. ඉස්සෙල්ලා කියපං.. උඹට මේ ගැජට් එක කොහෙන්ද..? උඹ මේක පාවිච්චි කරේ ඇයි කියලා..?"</blockquote>

Verification: Hath warak paha keeyada? (hatha wadikireema paha)

Top Bottom