Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 13223384" data-attributes="member: 326070"> [FONT=&quot]නැන්දා මා සනසද්දී  පහළ මාලයෙන් කටහඩක් ඇසෙන්නට විය. එය සීතා ඇන්ටිගේ වන්නට ඇතැයි මම අනුමාන  කළෙමි. නැන්දා පහළට දිව යද්දී මම ද කාමරයේන පිටතට පැමිණ එදෙසට පිය නැගිමි.  නමුත් සීතා ඇන්ටී කියූ දෑ අසා දෙපා උන් තැනම නතර විය.[/FONT]  [FONT=&quot]“අනේ රූපිකා අපේ ළමයි දෙන්නට මොනවා වෙලාද මේ..? අන්න රුවන් පුතා ඇවිත් අපේ කොල්ලා එක්ක රණ්ඩු වෙනවා..”[/FONT]  [FONT=&quot]“රණ්ඩු වෙනවා.. මේ එකපාරටම..?”[/FONT]  [FONT=&quot]මා පඩිපෙළේ මැද හරියේ පඩියක ඉඳගනිද්දී නැන්දා සීතා ඇන්ටි සමග නිවසින් නික්ම ගියාය.[/FONT]    [FONT=&quot]මා ඇඩීමට හේතුව  දුලාජ් අයියා වග මල්ලී වටහා ගන්නට ඇත. මගේ හැඬුම ඉවසා ගත නොහැකි වුණ ඔහු  දුලාජ් අයියා මුණ ගැසීමට යන්න ඇත්තේය. ප්‍රශ්න සියල්ල එළිපිට දිගහැරීම නිසා  නැන්දාට හා සීතා ඇන්ටීට මුහුණ දීගත නොහැකිව මා ළතවිමි. ඔවුන් නික්ම ගොස්  පැයකට ආසන්න කාලයක් ගත වදේදී රුවන් මල්ලී නිවසට ඇතුළු විය. ඒ මුහුණ රතු වී  කෙහෙරැලි අවුල් වී තිබිණි. ඔහු ඉක්මන් අඩි තබා පඩිපෙල නැගීමට සැරසෙද්දී  අතරමැද හිඳගෙන අඩමින් උන් මා දුටුවේය.[/FONT]  [FONT=&quot]“අක්කා යමු කාමරේට.”[/FONT]  [FONT=&quot]නමුත් නැගිට ගැනීමට තරම් ශක්තියක් මගේ ගතේ ඉතිරිව තිබුණේ නැත. මල්ලී මාව වත්තන් කරගෙන කාමරයට ගියේය.[/FONT]    [FONT=&quot]“කෝ නැන්දා..?”[/FONT]    [FONT=&quot]මට අවැසි වූයේ මේ  කතාවේ කොතරම් ප්‍රමාණයක් නැන්දා දන්නවාදැයි මල්ලීගෙන් අසා දැන ගැනීමට ය.  ඔහු කාමරයේ දොරට අගුලු ලා මා ඇඳ ඉහත්තාවට බර විය.[/FONT]    [FONT=&quot]“අම්මා සීතා ඇන්ටි එක්ක එළියෙ ඉන්නවා.”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඇයි ඔයා එහෙ ගියේ මල්ලි..? ඇයි එයා එක්ක රණ්ඩු වුණේ..?”[/FONT]  [FONT=&quot]ඉකිබිඳුම් සඟවා  ගැනීමට වෙර දරමින් මම විමසුවෙමි. නමුත් දෑස් පියන් අතරින් මටත් හොර කඳලු  වැල් දෙකක් ගලා ගියේය. මල්ලි දුක්බර දෑසින් මගේ මුහුණට එබී බැලුවේය.[/FONT]    [FONT=&quot]“මේ හැම දේකටම වැරදිකාරයා මම කියලයි මට හිතෙන්නෙ අක්කෙ..”[/FONT]  [FONT=&quot]“ඔයා..?”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඔව් මමතමයි.. මම ඔයාව දුලාජ්ට ළං කළේ.. මමයි එයා ගැන ගුණ වර්ණනා කළේ.. මමයි ඔයාටත් හොරෙන් ඔය දෙන්නව මුණ ගැස්සුවෙ..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඇති මල්ලි ඇති..”[/FONT]  [FONT=&quot]“නෑ අක්කෙ. මම තමයි මේ හැම දේකටම මුල. ඔයා අද දුක් විඳින්නෙ මම හින්දා.”[/FONT]  [FONT=&quot]“ඔයා මොනවද ගිහින් දුලාජ් අයියගෙන් ඇහුවෙ..?”[/FONT]  [FONT=&quot]“ඇහුවෙ ඔයා අඩන හේතුව මොකක්ද කියලා..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඉතිං..?”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඌ කිව්වා ඔයා එක්ක කතා කළේ නෑ කියලා. ඒක වෙන්න බෑනෙ අක්කා. ඔයාට අඩන්න වෙන හදිස්සි හේතුවක් නෑ කියලා මං දන්නවනේ..”[/FONT]    [FONT=&quot]“එයා කතා කළේ නෑ තමයි මල්ලි. ඒක ඇත්ත..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඔයා තවත් ඌව  සුද්ධ කරනවා නේද..? ඌ කතා කළේ නැති එක ඇත්ත. ඒත් ඌ ඔයාට SMS කළානේ.. මොනවද  ඒකෙ තිබුණෙ අක්කා.. ඒක දැක්කා විතරයි ඔයාට නෙමෙයි මටත් පිස්සු හැදුණා..”[/FONT]    [FONT=&quot]මල්ලී මෙහි පැමිණ ඇත්තේ දුලාජ් අයියාගෙන් සියළු විස්තර දැනගෙනය. එහෙයින් මම කරබා උන්නෙමි.[/FONT]  [FONT=&quot]“දුලාජ් මුලදි  මුලදි ඔයාට බැල්ම දානකොට මට තරහා ගියා තමයි. ඒත් ඔයත් එක්ට කැමතියි කියලා  දැනගත්තට පස්සෙ මම ඔය දෙන්නට උදව් කරන්න තීරණය කළා. මාත් එක්ක කම්මැලිකමෙන්  කතා කරන ඔයාගෙ ඇස් දුලාජ්ව දැක්කම එළිය වෙන හැටි මම දැක්කා. ඔයා දුලාජ්ට  ආදරේ නෑ කියලා කොයි තරම් කිව්වත් මම ඒවා විශ්වාස නොකළේ ඒකයි.”[/FONT]    [FONT=&quot]මා දුලාජ් අයියාට මහා මෙරක් තරමට ආදරය කළ බව සැබෑවකි. නමුත් දැන් ඒ පිළිබඳව දිගින් දිගටම කතා කිරීමේ තේරුමක් නැත.[/FONT]  [FONT=&quot]“දැන් ඕවා කතා කරලා වැඩක් නෑ මල්ලි..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඒක ඇත්ත.. ඒත්  මං හිතුවෙ නෑ දුලාජ් ඔය තරම් බල්ලෙක් කියලා. අහිංසක කෙල්ලෙක්ගෙ හික්  පිරෙන්න බලාපොරොත්තු දීලා තව කෙනෙකුට ආදරෙයි කියන්නෙ..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඒක මගේ කරුමෙ වෙන්න ඇති මල්ලි..”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඕක ඔයාගෙ තියෙන කරුමෙ නෙමෙයි. උගේ තියන බලුකම. කෑගල්ලෙ ගිහින් මාසයක්වත් නෑ. ඒ ඩිංගට තව මගුලක් පටන් අරගෙන.”[/FONT]    [FONT=&quot]“ඒ කෙල්ල කවුද කියලා ඔයාට කිව්වද මල්ලි..?”[/FONT]    [FONT=&quot]ඔහු මොහොතක් දෙකක් මදෙස බලා හිඳ නැතැයි කියාල හිස සැලීය. මම දිගු හුස්මක් පිට කර දුක තුනී කර ගැනීමට මගක් සෙවීමි.[/FONT]    [FONT=&quot]“නැන්දලා මේක දන්නවද මල්ලි..?”[/FONT]  [FONT=&quot]“අපි කතා කරපුවා එයාලට ඇහුණෙ නෑ.. මං කිව්වා දුලාජ් ඔයාට බැනලා කියලා. ඒත් එයාලා ඒවා විශ්වාස කරයිද දන්නෙ නෑ..”[/FONT]    [FONT=&quot]මගේ සිත සැනසීමට  බොහෝ දෑ කියමින් උන් මල්ලී කාමරයෙන් නික්ම ගියේ රාත්‍රි දහයත් ඉක්ම ගිය  පසුවය. එසැනින් මා විදුලි පහන් නිවා දමා නින්දට සැරසුණෙමි. නමුදු රැය පහන්  වූවා මිස මා වෙත නින්ද නම් ලඟා වූයේ නැත.[/FONT]    <img src="http://3.bp.blogspot.com/-uC5uAJNkGCQ/T15HIA-h0GI/AAAAAAAABhE/cc30sG3nEU8/s1600/Mathusambandai.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /></blockquote>

Verification: Hata thunen beduwama keeyada? (60 bedeema thuna)

Top Bottom