Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="Minimuthu Mora" data-source="post: 20481556" data-attributes="member: 529847">කුරුල්ලෙක් වී මං ඔබේ හද මත වසා ඉකිගසා හඬන්නෙමි එවිට ඔබ ගල් පතුරකින් මට නො ගසන්න පාළු ගිරි කඳු මතින් ඔන්න දැන් සීත කාලය ඇවිත් කළුවරේ පිනි පොකුරු කැටි ගැසෙත් ඇස් මලානික වෙන්න නොදී මං සර්ව සුභ සිහිනයක් දකින්නම් එවිට ඔබ රාත්‍රිය වී මගේ ළඟ ඉන්න පෙරළී කරණම් සුළං මාරුත වළා දියවෙමින් මහ වැස්ස ළඟම එන බව පෙනෙයි මහපොළොව තලාගෙන ගංවතුර ගලන විට සැඩ වතුර මගේ ඇස් තෙමා යයි එවිට ඔබ උණුසුම් සිහින කවුළුවක සිට මට සිනා නොමසෙන්න පෙඟුණු පරඬලා මත බිඳුණු සඳ රැස් වැටෙයි වසන්තය මරණයෙන් අවදි වී සට සට තටු ගසා පඳුරු මත මිදුණු පිනි බිම දමයි සිනාසෙන සිතින් බර ජීවිතය මලානික තොල් සලන්නට තනයි එවිට ඔබ රතුපාට තරුවක්ව මට පේන දුර ඉන්න මෙතෙක් පුපුරා සැළුණු හෙණ අකුණු පරවෙමින් අසහ පැහැදිළි වෙමින් බැබළෙයි තෙමුණු ඇස සාකාවෙන් බරව ප්‍රීතියෙන් පිය ගසයි එවිට ඔබ ඔබේ දිළිසෙන දෑස මගේ දෑ සඟළ මත රඳවන්න හද උදුන අවුළුවා බුරා ලූ සංවේග ගර්ජනා නිවලා හැම තැනම මල් සුවඳ චමත්කාරය පිරෙයි ජීවිතය අළුත් වී හැඩ ගැහෙයි උදෑසන සුවපත්ව ගීතයෙන් පිරී යයි එවිට ඔබ නිවී ගිය මගේ දෑ සඟළ මත ඔබේ අවසන් කඳුළු බිඳ තබා නිවෙන පහනක් වගේ හිමිදිරි අඳුර සේ මගෙන් සමුගෙන යන්න නාඳුනන ඇස් නිදන පොදු සොහොන් බිම් පියස පර නොවන මලක් වී ඉපදෙන්න ඉතින් මට ඉඩ දෙන්න ඉඳහිට ඇවිත් මා දෙස බලා කඳුළු බිඳුවක් රැගෙන යළි සෙමෙන් නික්මෙන්න භුගත කවි සිත- 2009 චන්ද්‍රකුමාර වික්‍රමරත්නකිඹුලා අය්යා නුඹ චන්ද්‍රකුමාර වික්‍රමරත්න කියවිය යුතුයි...</blockquote>

Verification: Dawasata paya keeyak thibeda?

Top Bottom