Search
Search titles only
By:
Search titles only
By:
Log in
Register
Search
Search titles only
By:
Search titles only
By:
Menu
Install the app
Install
Forums
New posts
All threads
Latest threads
New posts
Trending threads
Trending
Search forums
What's new
New posts
New ads
New profile posts
Latest activity
Free Ads
Latest reviews
Search ads
Members
Current visitors
New profile posts
Search profile posts
Contact us
Latest ads
Ad icon
Sell your Land, House on idamata.lk for FREE
sajith.xp.pk
Updated:
Yesterday at 9:03 AM
Handmade Character Soft Toys
anil1961
Updated:
Tuesday at 2:11 PM
Bodim.lk out now !
Manoj Suranga Bandara
Updated:
Sunday at 3:05 AM
Power Lifting Lever Belt
SkullVamp
Updated:
Jun 13, 2026
Ad icon
port.lk Domain for sale
Lankan-Tech
Updated:
Jun 13, 2026
Electronics
Vehicles
Property
Search
Reply to thread
Forums
General
ElaKiri Talk!
kari ganayo
Get the App
JavaScript is disabled. For a better experience, please enable JavaScript in your browser before proceeding.
You are using an out of date browser. It may not display this or other websites correctly.
You should upgrade or use an
alternative browser
.
Message
<blockquote data-quote="amaszin" data-source="post: 24962582" data-attributes="member: 571137"><p><span style="font-size: 12px">බොහෝ කලෙකින් මාගමකගේ පහස නොලද ලොකු හාමුදුරුවන් කල්ගත කළේ දැඩි මනස්තාපයකිනි.එදිනෙදා වන්දනාමාන පූජා කටයුතු පවා හරියාකාරව කරගන්නට බැරි තරමට හිත නොසන්සුන්ය.එකල තමන් වහන්සේ සමග ඇයි හොඳයි කියූ උපාසිකාවන් බොහෝ දෙනෙක් මේ වනවිට නිවන් දැක ඇති අතර ඉතිරිව ඉන්නා ටිකදෙනාද පංසලට යන්නට එන්නට බැරි තරමට ඔබලත් බව ලොකු හාමුදුරුවන් මෙනෙහි කළේ දැඩි ධර්ම සංවේගයකිනි.දැන් ඉන්නා තරුණ උපාසිකාවන් ඇඟෑලුම්කම් පාන්නේත් උකුළු මුකුළු කරන්නේත් පොඩි හාමුදුරුවන් වහන්සේලා සමග පමණක්ය.පොඩි හාමුදුරුවරුන්ට මොකුත් අවවාදයක් අනුශාසනාවක් කරන්නටත් බැරිය.එවිට හිත නරක් කරගෙන සිවුර පැත්තකට දමා යන්නට ගියොත් එහෙම තව කරදරයකි.ඉන්න ටික දෙනාත් සිවුරේ තියාගෙන ඉන්නේ මොන තරම් ආයාසයකින්ද?දාන මාන සිවුරු පිරිකර ආදිය නොඅඩුව ලැබෙතත් අත්යාවශ්යයෙන්ම උවමනා කර තිබෙන රතිසුවය නොලැබීම තරම් දුකක් තවත් තිබේද? අප බුද්ධ ශාසනයේ පැවිදිවූ පැවිද්දන් වුවද අරහත් භාවය ලැබුවන් නොවෙමු, තවම පෘතග්ජනයින් වෙමු. ජීවිතය දුකකැයි බුදුන් වහන්සේ දෙසු දහම කෙතරම් නිවැරදිද?ඒ දායකයන්ට කියා සපයා ගතහැකි දනක් නොවේ.තමන් විසින්ම සොයා සපයා ගතයුතු දන්වැටකි.'අත්තා හි අත්තනො නාථෝ' උන් වහන්සේ ධර්ම පාඨයක් මෙනෙහි කළහ.මෙහිදී තමන් වහන්සේ තනිවම ක්රියාත්මක විය යුතු වන්නාහ.පළමුව ගැලපෙන උවැසියක් තෝරාගෙන හීං සීරුවේ කැමති කරවාගත යුතුය.හදිස්සි වුනොත් කොරොස් කටෙත් අත දමා ගන්නට බැරුව යයි.නවයොවුන් උවැසියන්ගේ ඉඟි බිඟි හුරතල් කතා බහ බෙහෙවින් තමුන්ගේ සිත් ගත්තද ඔවුන් මේ වැඩේට නොගැළපේ.එයට හරියන වයසක ඉන්නා කෙනෙක්ද වියයුතුය.</span></p><p><span style="font-size: 12px"></span></p><p><span style="font-size: 12px">කල් යල් බලා ඉතාම සීරුවට ප්රවේශමෙන් තෝරා බේරා ගත් දෙගොඩහරි වයසේ විසු එක උවැසියකුගේ සිත බලන්නට පෙර උන්වහන්සේට ලැබෙන දාන මාන පිරිකර ආදියෙහි අග්රභාගයද මේ උවැසියට පිළිගන්වා සිත සතුටුකර මෙලෙක්වී ඇති යැයි සිතුනු විට වචනයක් ඇසූකල්හි ඇය බොහෝසේ කෝපවී මුහුණද රතුකරගත්තාය.එයින් අධෛර්යයට පත්නොවූ උන් වහන්සේ නොපසුබට වීර්යයෙන් ඇයට දුක්මුසු වදන් ආදී නොයෙකුත් කනිපින්දම් කියා සිත වෙනස්කර ඒ උවැසිය එක් දිනෙක සිය සැතපෙන කුටියට කැඳවා ගැනීමට සමත්වුවෝය.විළියෙන් මිරිකෙමින් හතර අතට ඇඹරෙමින් කුටියට පැමිණියද රති කෙළියෙහි කෙළ පැමිණි කාන්තාවක වූ ඇය ලොකු හාමුදුරුවන් වසඟකරගනිමින් තමන් දත් ශිල්ප මැනැවින් විදහා දක්වා ලු කල්හි උන් වහන්සේ ආනන්දයෙහිද කෙළවර වන අමන්දානන්දයට පැමිණ වදාළෝහ.මෙවුන්දම් සේවනයෙහි ඇය කෙතරම් කෘතහස්තද?කලෙකින් වළඳන්නට නොලැබුණු රස දන්වේලක් වැළඳු කලෙක මෙන් උන්වහන්සේ සතුටින් පිනා ගියහ.බොහෝ අසීරුවෙන් ඇය විසින් සපයා ගන්නා ලද ආවරණයක් ඇය ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ අංගජාතයෙහි පැළඳවූයේ මහත් බැති සිතින් වතාවතක යෙදෙන්නා සේ නොවේදැයි ලොකු හාමුදුරුවෝ සිතුහ.</span></p><p><span style="font-size: 12px"></span></p><p><span style="font-size: 12px">ඔය කරදර ඕනැන්නෙ නෑ උපාසකම්මෙ නිකං හොඳා..යි උන්වහන්සේ වදාළ කල්හි ඒ වුනාට කියන්න බෑනෙ ලොකු හාමුදුරුවනේ අපි පරිස්සම් වෙන එක කෝකටත් හොඳනේ..යි ඇය පැවසුයේ හාමුදුරුවන්ගේ නිකටද මිරිකමිනි.අපි පරිස්සම් වෙන එක යැයි ඇය කීවේ මින් පසුවද දිගින් දිගටම ඇයගේ සමාගමය ලැබෙන බව නොවේද?උන් වහන්සේගේ සිත් තුල ඇතිවූ ප්රීතිය ප්රමෝදය නිම් හිම් නැතිව දෙගොඩ තලා ගියේ හරියට මහ ඇලේ පහළ අමුණේ වතුර ගොජ ගොජ හඬ නගමින් උතුරා යන්නාක් මෙනි.එසේ නම් මීට වඩා පිළිවෙලක් විය යුතුය. හැබැයි උවැසියගේ විසේ නම් හාමුදුරුවන්ට ඔරොත්තු නොදෙන තරමටය.උවැසියගේ හස්තයේ දැඩි ග්රහණයෙන් මඩනා ලද ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ අංගජාතය තවමත් රිදුම් දෙයි.යකෝ කුලප්පු වෙච්ච එළදෙනක් වගේනෙ.මේකි දැඟලුවෙ මගෙ වයසවත් බලලදැයි හාමුදුරුවෝ සිතුහ.තමන්වහන්සේ හා සමගින් යහන්ගතවූ උවැසියන් කීප දෙනෙක් උන්වහන්සේගේ මතකයට නැගුණි.සමහර උවැසියන් තමන්ට ඇති ගෞරවය නිසාදෝ කැමැත්තක් කර ගැනීමට ඉඩහැර ඉවත බලාගෙන සිටිමුත් සමහරුන් තමන් වහන්සේ සමග හරි හරියට ඔට්ටු වෙමින් දඟලපු හැටි උන්වහන්සේ සිහිපත් කළහ.ධාතු වඩම්මවා අහවර වූ කල්හි උවැසිය විෂයයෙහි ලොකු හාමුදුරුවන් සිත්තුල ඇතිවූ කෘතඥතාව බොහෝ බලවත් විය.නිවනෙහි දොරකඩටම ගොස් ආපසු පැමිණ උවැසියගේ තුරුළෙහි ගිමන් නිවන ලොකු හාමුදුරුවන්ට සිය හද උතුරන ස්නේහය ඇයට පළකිරීමට වචන නැතුවාසේ විය.හම්මප උපාසකම්මෙ හොහ් හොහ්...</span></p><p><span style="font-size: 12px"></span></p><p><span style="font-size: 12px">හිතේ සතුට වැඩිකමට කියාගන්නට ලැබෙන්නේද එපමණය.කටේ දත් අඩු බැවින් ලොකුහාමුදුරුවන්ට අයන්න වෙනුවට කියැවෙන්නේ හයන්නය.කොයිවෙලාවක හෝ ටවුමට වැඩමකර දත්ටික බන්දවා ගන්නට හිතා සිටින්නේ කාලයක සිටය.තාම ඒ වැඩය කරගන්නට ඉඩවරයක් ලැබුනේ නැත.දත් බැන්දවීම තව දුරටත් පමා නොකරන්නට උන්වහන්සේ ඉටා ගත්තෝය.උවැසියන් සමග හුරතල් වෙද්දී ඇයගේ සිරුරේ මුදු මොළොක් තැන් හෙමීට සපන්නට දත් අත්යවශ්යමය.දත් නැති විදුරුමසින් සපන විට හරියට රබර් කෑල්ලකින් තදකරන්නාක් මෙනි.වස ලැජ්ජාවය.හරි හාමනකට දත් කුට්ටමක් තිබේනම් රිදෙන නොරිදෙන ගණනට ලාවට සපන්නට හැකිය.උවැසියගේ ඉස්තිරි නිමිත්ත උන්වහන්සේට රස අහරක් මෙනි කන්නටද අගේය.එහෙත් හාමුදුරුවරු කන්නේ නැත වළඳති.හම්මප උපාසකම්මේ වළඳන්ටත් අපුරුයි...</span></p><p><span style="font-size: 12px"></span></p><p><span style="font-size: 12px">ඒ ලොකු හාමුදුරුවෝ සිය ස්නේහය උවැසියට පළකළ අයුරුය.ධාතු වඩම්මවා අහවර වී බොහෝ වෙලා ගතවුවද උවැසිය තවමත් ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ තුරුලේය.ඇයත් වගේ වගක් නැතුව හාමුදුරුවන්ගේ තට්ටය අතගාමින් හුරතල්වේ.ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ යටිකය නැවත අවදිවේයයි සිතක් ඇතිවී ඇය දෙතුන් වතාවක් අතතබා බැලුවද එය නිදිගත් ගමන්මය.මේ හදිස්සියට ආපහු නැගිට්ටවා ගන්නට බැරි තරම් හාමුදුරුවන්ට වයස වැඩිය.දැන්නම් බොහෝ හවස්වී ඇත.රාත්තිරියේ මතක බණකට වැඩම කරන්නට ඇති වගද ඒ අව්අස්සේ උන්වහන්සේට සිහිවුනි.කවුරුවත් දකින්නට පෙර උවැසිය කුටියෙන් පිටත්කරන්නට උන්වහන්සේ ඉක්මන්වුහ</span></p><p><span style="font-size: 12px"></span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="amaszin, post: 24962582, member: 571137"] [SIZE="3"]බොහෝ කලෙකින් මාගමකගේ පහස නොලද ලොකු හාමුදුරුවන් කල්ගත කළේ දැඩි මනස්තාපයකිනි.එදිනෙදා වන්දනාමාන පූජා කටයුතු පවා හරියාකාරව කරගන්නට බැරි තරමට හිත නොසන්සුන්ය.එකල තමන් වහන්සේ සමග ඇයි හොඳයි කියූ උපාසිකාවන් බොහෝ දෙනෙක් මේ වනවිට නිවන් දැක ඇති අතර ඉතිරිව ඉන්නා ටිකදෙනාද පංසලට යන්නට එන්නට බැරි තරමට ඔබලත් බව ලොකු හාමුදුරුවන් මෙනෙහි කළේ දැඩි ධර්ම සංවේගයකිනි.දැන් ඉන්නා තරුණ උපාසිකාවන් ඇඟෑලුම්කම් පාන්නේත් උකුළු මුකුළු කරන්නේත් පොඩි හාමුදුරුවන් වහන්සේලා සමග පමණක්ය.පොඩි හාමුදුරුවරුන්ට මොකුත් අවවාදයක් අනුශාසනාවක් කරන්නටත් බැරිය.එවිට හිත නරක් කරගෙන සිවුර පැත්තකට දමා යන්නට ගියොත් එහෙම තව කරදරයකි.ඉන්න ටික දෙනාත් සිවුරේ තියාගෙන ඉන්නේ මොන තරම් ආයාසයකින්ද?දාන මාන සිවුරු පිරිකර ආදිය නොඅඩුව ලැබෙතත් අත්යාවශ්යයෙන්ම උවමනා කර තිබෙන රතිසුවය නොලැබීම තරම් දුකක් තවත් තිබේද? අප බුද්ධ ශාසනයේ පැවිදිවූ පැවිද්දන් වුවද අරහත් භාවය ලැබුවන් නොවෙමු, තවම පෘතග්ජනයින් වෙමු. ජීවිතය දුකකැයි බුදුන් වහන්සේ දෙසු දහම කෙතරම් නිවැරදිද?ඒ දායකයන්ට කියා සපයා ගතහැකි දනක් නොවේ.තමන් විසින්ම සොයා සපයා ගතයුතු දන්වැටකි.'අත්තා හි අත්තනො නාථෝ' උන් වහන්සේ ධර්ම පාඨයක් මෙනෙහි කළහ.මෙහිදී තමන් වහන්සේ තනිවම ක්රියාත්මක විය යුතු වන්නාහ.පළමුව ගැලපෙන උවැසියක් තෝරාගෙන හීං සීරුවේ කැමති කරවාගත යුතුය.හදිස්සි වුනොත් කොරොස් කටෙත් අත දමා ගන්නට බැරුව යයි.නවයොවුන් උවැසියන්ගේ ඉඟි බිඟි හුරතල් කතා බහ බෙහෙවින් තමුන්ගේ සිත් ගත්තද ඔවුන් මේ වැඩේට නොගැළපේ.එයට හරියන වයසක ඉන්නා කෙනෙක්ද වියයුතුය. කල් යල් බලා ඉතාම සීරුවට ප්රවේශමෙන් තෝරා බේරා ගත් දෙගොඩහරි වයසේ විසු එක උවැසියකුගේ සිත බලන්නට පෙර උන්වහන්සේට ලැබෙන දාන මාන පිරිකර ආදියෙහි අග්රභාගයද මේ උවැසියට පිළිගන්වා සිත සතුටුකර මෙලෙක්වී ඇති යැයි සිතුනු විට වචනයක් ඇසූකල්හි ඇය බොහෝසේ කෝපවී මුහුණද රතුකරගත්තාය.එයින් අධෛර්යයට පත්නොවූ උන් වහන්සේ නොපසුබට වීර්යයෙන් ඇයට දුක්මුසු වදන් ආදී නොයෙකුත් කනිපින්දම් කියා සිත වෙනස්කර ඒ උවැසිය එක් දිනෙක සිය සැතපෙන කුටියට කැඳවා ගැනීමට සමත්වුවෝය.විළියෙන් මිරිකෙමින් හතර අතට ඇඹරෙමින් කුටියට පැමිණියද රති කෙළියෙහි කෙළ පැමිණි කාන්තාවක වූ ඇය ලොකු හාමුදුරුවන් වසඟකරගනිමින් තමන් දත් ශිල්ප මැනැවින් විදහා දක්වා ලු කල්හි උන් වහන්සේ ආනන්දයෙහිද කෙළවර වන අමන්දානන්දයට පැමිණ වදාළෝහ.මෙවුන්දම් සේවනයෙහි ඇය කෙතරම් කෘතහස්තද?කලෙකින් වළඳන්නට නොලැබුණු රස දන්වේලක් වැළඳු කලෙක මෙන් උන්වහන්සේ සතුටින් පිනා ගියහ.බොහෝ අසීරුවෙන් ඇය විසින් සපයා ගන්නා ලද ආවරණයක් ඇය ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ අංගජාතයෙහි පැළඳවූයේ මහත් බැති සිතින් වතාවතක යෙදෙන්නා සේ නොවේදැයි ලොකු හාමුදුරුවෝ සිතුහ. ඔය කරදර ඕනැන්නෙ නෑ උපාසකම්මෙ නිකං හොඳා..යි උන්වහන්සේ වදාළ කල්හි ඒ වුනාට කියන්න බෑනෙ ලොකු හාමුදුරුවනේ අපි පරිස්සම් වෙන එක කෝකටත් හොඳනේ..යි ඇය පැවසුයේ හාමුදුරුවන්ගේ නිකටද මිරිකමිනි.අපි පරිස්සම් වෙන එක යැයි ඇය කීවේ මින් පසුවද දිගින් දිගටම ඇයගේ සමාගමය ලැබෙන බව නොවේද?උන් වහන්සේගේ සිත් තුල ඇතිවූ ප්රීතිය ප්රමෝදය නිම් හිම් නැතිව දෙගොඩ තලා ගියේ හරියට මහ ඇලේ පහළ අමුණේ වතුර ගොජ ගොජ හඬ නගමින් උතුරා යන්නාක් මෙනි.එසේ නම් මීට වඩා පිළිවෙලක් විය යුතුය. හැබැයි උවැසියගේ විසේ නම් හාමුදුරුවන්ට ඔරොත්තු නොදෙන තරමටය.උවැසියගේ හස්තයේ දැඩි ග්රහණයෙන් මඩනා ලද ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ අංගජාතය තවමත් රිදුම් දෙයි.යකෝ කුලප්පු වෙච්ච එළදෙනක් වගේනෙ.මේකි දැඟලුවෙ මගෙ වයසවත් බලලදැයි හාමුදුරුවෝ සිතුහ.තමන්වහන්සේ හා සමගින් යහන්ගතවූ උවැසියන් කීප දෙනෙක් උන්වහන්සේගේ මතකයට නැගුණි.සමහර උවැසියන් තමන්ට ඇති ගෞරවය නිසාදෝ කැමැත්තක් කර ගැනීමට ඉඩහැර ඉවත බලාගෙන සිටිමුත් සමහරුන් තමන් වහන්සේ සමග හරි හරියට ඔට්ටු වෙමින් දඟලපු හැටි උන්වහන්සේ සිහිපත් කළහ.ධාතු වඩම්මවා අහවර වූ කල්හි උවැසිය විෂයයෙහි ලොකු හාමුදුරුවන් සිත්තුල ඇතිවූ කෘතඥතාව බොහෝ බලවත් විය.නිවනෙහි දොරකඩටම ගොස් ආපසු පැමිණ උවැසියගේ තුරුළෙහි ගිමන් නිවන ලොකු හාමුදුරුවන්ට සිය හද උතුරන ස්නේහය ඇයට පළකිරීමට වචන නැතුවාසේ විය.හම්මප උපාසකම්මෙ හොහ් හොහ්... හිතේ සතුට වැඩිකමට කියාගන්නට ලැබෙන්නේද එපමණය.කටේ දත් අඩු බැවින් ලොකුහාමුදුරුවන්ට අයන්න වෙනුවට කියැවෙන්නේ හයන්නය.කොයිවෙලාවක හෝ ටවුමට වැඩමකර දත්ටික බන්දවා ගන්නට හිතා සිටින්නේ කාලයක සිටය.තාම ඒ වැඩය කරගන්නට ඉඩවරයක් ලැබුනේ නැත.දත් බැන්දවීම තව දුරටත් පමා නොකරන්නට උන්වහන්සේ ඉටා ගත්තෝය.උවැසියන් සමග හුරතල් වෙද්දී ඇයගේ සිරුරේ මුදු මොළොක් තැන් හෙමීට සපන්නට දත් අත්යවශ්යමය.දත් නැති විදුරුමසින් සපන විට හරියට රබර් කෑල්ලකින් තදකරන්නාක් මෙනි.වස ලැජ්ජාවය.හරි හාමනකට දත් කුට්ටමක් තිබේනම් රිදෙන නොරිදෙන ගණනට ලාවට සපන්නට හැකිය.උවැසියගේ ඉස්තිරි නිමිත්ත උන්වහන්සේට රස අහරක් මෙනි කන්නටද අගේය.එහෙත් හාමුදුරුවරු කන්නේ නැත වළඳති.හම්මප උපාසකම්මේ වළඳන්ටත් අපුරුයි... ඒ ලොකු හාමුදුරුවෝ සිය ස්නේහය උවැසියට පළකළ අයුරුය.ධාතු වඩම්මවා අහවර වී බොහෝ වෙලා ගතවුවද උවැසිය තවමත් ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ තුරුලේය.ඇයත් වගේ වගක් නැතුව හාමුදුරුවන්ගේ තට්ටය අතගාමින් හුරතල්වේ.ලොකු හාමුදුරුවන්ගේ යටිකය නැවත අවදිවේයයි සිතක් ඇතිවී ඇය දෙතුන් වතාවක් අතතබා බැලුවද එය නිදිගත් ගමන්මය.මේ හදිස්සියට ආපහු නැගිට්ටවා ගන්නට බැරි තරම් හාමුදුරුවන්ට වයස වැඩිය.දැන්නම් බොහෝ හවස්වී ඇත.රාත්තිරියේ මතක බණකට වැඩම කරන්නට ඇති වගද ඒ අව්අස්සේ උන්වහන්සේට සිහිවුනි.කවුරුවත් දකින්නට පෙර උවැසිය කුටියෙන් පිටත්කරන්නට උන්වහන්සේ ඉක්මන්වුහ [/SIZE] [/QUOTE]
Insert quotes…
Verification
Payakata winadi keeyak tibeda?
Post reply
Top
Bottom