Reply to thread

Message: <blockquote data-quote="crazybuddy" data-source="post: 16741433" data-attributes="member: 326070">ඉගෙන ගන්න - අරගල කරන්නඅරගල කරන්න - ඉගෙන ගන්නඇදුරු දිසාපාමොක් ආගිය අතක් නැතසාමා අමර වැලිකඩ හිරගෙදර ඇතහෝඩිය බොඳව සිතුවම් පොත මැකී ඇතදින නියමයක් නැතිව සරසවි වැසී ඇතසූරා කමින් සුළු පිරිසක් විඳිති සැපාවැඩි පිරිසකට ඒ මුත් එය දුකකි අපාඉල්ලමි ඔබෙන් ඉල්ලීමක් වැලඳ දෙපාවීරයෝ මිසක නිකමුන් බිහිකරනු එපාකලිසම ගියා මාතර බෙල්ට් එක අනුරපුරේකමිසය ගියා කළුතර සපත්තු රත්නපුරේඔරලෝසුව ගියා නුවර බෑගය අම්පාරේමේවා එකට කවදා හමුවෙද ජ’පුරේහන්තාන අඩවියේ...මැඳුරු කුලුනු සුදු සඳලුතලා පිස මේ එන්නේ...ප්‍රේමයේ සුවඳ නොවේ...කුසින් අඩක් දළ අහරින් සකසාකෙසඟ සිරුරු රළු යහනේ සතපා...අනියත හෙට ගැන සිතමින්විද්‍යා ශිල්ප කලා වනපොත් කරනා...මානව මානවිකාවන්ගේනළියන රුධිරේ උණුසුම් සුසුමයි...ප්‍රේමයේ සුවඳ නොවේ...පීඩනයෙන් පැනසර හිස ඔසවාපෙරමුණ ගත් වරදට වෙඩි සැර කා...මළ සොයුරන් සිහි කරමින්විද්‍යා ශිල්ප කලා වනපොත් කරනා...මානව මානවිකාවන්ගේපුපුරන මනසේ කකියන පැතුමයිප්‍රේමයේ සුවඳ නොවේ...පෙම් කවක් ලියනවා මම ආයේමල් ගහක් ගහක් ගාණේඔබ ටිකක් නතර වී බැලුවෝතින්හමුවේ සිත මාගේදකින හිමිවන හීනේ නුඹ කොතැන හිටියාමතක සැමරුම් අතරේ ජීවිතේ තිබුණාහඬන හිනැහෙන නෙත් නුඹේ උරහිසේ තිබුණාඇත්තමයි නුඹ අහසක් වගේමයි හිතුණා...තබන තබන වෙඩි ආපිට හැරීයන්මරණ මරණ මිනියට පණ ලැබීයන්ගහන ගහන ගැටවල් ටික ලිහීයන්සිසුන් මරණ තොපිලට හෙණ වැදීයන්!සඳුන් ගැටක් මා අත නම් නෑ රැඳුණේපියුම් හතක් පායට නම් නෑ පිපුණේමුඩුක්කුවේ සල්ගස හෙම නෑ වැඩුණේසිද්ධාර්ථ නම පමණයි මට තිබුණේයුක්තියට එරෙහිව ඇති දෙනෙත් වසාබුද්ධිය ඉකි ගසයි වැඩකට නොගත් නිසාසත්‍යය මරාගෙන සතුරන් සැණින් නසානව ලොව නඟන්නට නැඟිටින් කඳුළු පිසාටයරය ගිනි දලුව යෞවන සිරුර මැඬදුටුවෙමු දකින්නෙමු බුරමින් නැඟෙන හඬඅවනීතියට එරෙහිව උන් නඟන හඬයළි යළි ඇසෙයි ගිනි දලුවල සිරස මැඬදෛවය මඟින් ගිලිහුණොතින් ඔබගෙ අතඑදිනට මගේ අවසන් ගඳ දැනෙනු ඇත“ප්‍රේමය සාගරයක් වගෙයිගැඹුරුයි රුදුරුයිචංචලයි පියකරුයිවිඩාවට ප්‍රයෝජන නැතලුණු රස වැඩියි”“මම බලාගෙන සිටියාකාලයේ නිම්වළලු අතරින් ඇය සැඟව යන අයුරුහදවතින්ම ඇයට සුබ පැතුවදනැහැකඳුළක් කිව්වේ ඒ සකුරා මලටආයෙත් එන්නසයොනාරා කියලා”“නැත යන්නට සිතක්දමා ඔබ සරසවියෙඅද ඔබට සහ මටසෙවණ දුන් හන්තානසිහිල දුන් මහවැලියමා ඔබ දමා ගිය පසුසරසවියෙ තනිකරපවුරක් වේවි හන්තානඔබේ දුක් මගෙන් සඟවන්නට බැඳිසෝ ගඟක් වේවි මහවැලියඒ දුක කියා දිව ඇදෙන”“සිවු විසි පැයෙම සිහිවෙනවා ඔබගෙ වතකය මෙහි වුවත් ඇත ඔබ ළඟ මගේ හිතදෛවය මඟින් ගිලිහුණොතින් ඔබගෙ අතඑදිනට මගේ අවසන් ගඳ දැනෙනු ඇත”"ඔරවා රවා බැලුවා මොහොතක තුටුවගොරවා රවා පැන්නා කන්නට බොටුවහිනැහුණි යළිත් මොහොතක් ගිය පසු තුටුවහිතුණා මේකවත් දැයි පිස්සන් කොටුව""අපි ආවේ ඉගෙන ගන්නඅපට වුණේ නොකා ඉන්නණය තිබෙනවා ඉහ පිරෙන්නඅපි යනවා ගෙදර යන්න."විප්ලවවාදීන් බනින්නේදුප්පත්කම නිසා නොව,දුප්පත්කම ළඟින් ධනවත්කමපෙනෙන්නට තිබෙන නිසාය."“නෑවත් වතුර මල යට හිඳ නළ වතුරතාමත් සිතින් කිමිඳෙමි ගඟ දිය වතුරකැම්පස් කැන්ටිමේ බත හරි නැහැ මිතුරතාමත් සිහිවෙතිය පෙර කෑ අල බතල”“සටන් - අරගල - වර්ජන - නිබන්ධන පෙළපාළි - පිකටිං - උද්ඝෝෂණ - දේශන පත අට එකට සිඳගෙන සීනි මී පැණි දමා වළඳනු”“වසර හතරක් නොයෙක් දුක් විඳඇතත් කාලය නිම වෙලාගමට යන්නට හිතක් නෑ මටතට්ටෙ හොඳටම පෑදිලා”- ජ’පුර විශ්වවිද්‍යාලයතට්ටෙ පෑදුනත් “පට්ට” කියන්න පුළුවන් එක මෙච්චර කට්ට කමක්ද?“තට්ට හිස ගැන කුමට කම්පාපිරුණු මොළයක් තිබේ නම්මොළය යොදවාසිතා සැනසෙනු ගමට ගොස් සතුටින් ලොලේ”</blockquote>

Verification: Winadiyakata thappara keeyak tibeda?

Top Bottom