උඹලා අහලා ඇතිනේ ඔබ්ස් ගැන. කැමරාවලට අහුවෙන්නේ raවුම් හැඩේට. මේවා හෝල්මන් කියල කියනවා. දැන් මම මේ දාන පින්තූරෙත් ඔබ්ස් පේනවා. සමහරැ මේවා ඩස්ට් පාටිකල්ස් වලට ආලෝකය වැටුනම වෙන ඒවා කියනවා ඒත් විද්යාව අතින් හොයල බැලුව අය කියන්නේ මේවා භූතාත්ම කියල. වැඩේ කියන්නේ මම අපේ ගෙදර නිතරම කදරදර නිසා 10 මෙගා ඩිටිටල් කැම් එකකින් පින්තූර ගත්තා මේවා පිරිලා පාට පාටින් රතුපාට නිල් පාට වගේ. මේවා ගැන කියල රිසච් කරපු සයිට් කිපයකුත් දාන්නම් එතකොට කියන් පුළුවන් මේවා ගැන අනිත් මිනිස්සුත් දැනුවත් කියල මගේ හිතින් මවා ගත්තු දෙයක් නොවන බව. උඹලටත් මෙහෙම අත්දැකීම් හැව් නම් කියපල්ලා මෙකේ.
දකුණු කොරියාවේ, තරුණයින්ට පාසලේ හොඳින් ඉගෙනීම අතිශයින් වැදගත් දෙයක්. දෙමව්පියන් තම දරුවන්ට හොඳ ලකුණු ගන්න දැඩි පීඩනයක් දමනවා. පාසල් අවසන් වෙලා පසු බොහෝ දරුවන් ටියුෂන් යනවා. සමහරක් දරුවන් රෑ වෙලාවට නැවත පාසලටම ආපහු ඇවිත් පාඩම් කරනවා.
මේ හේතුව නිසා කොරියාවේ ලොකු ගැටලුවක් උද්භව වුණා. බොහෝ සිසුන් රෑ වැඩියෙන් පාඩම් කරන නිසා ඊළඟ දවසේ පන්තියේ නිදිමත වෙලා ඉන්නවා. ඉතින්, සමහර ප්රදේශවල රෑ 10ට පස්සේ පාඩම් කිරීම තහනම් කරලා තියෙනවා.
එක් රෑක, සන්-හි කියන කොරියානු සිසුවිය පාසලේ සිටියා. රෑ වෙලා තිබුණත්, ඇය සහ ඇගේ පන්තියේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙක් පුස්තකාලයේ පාඩම් කරමින් හිටියා. පුස්තකාලයේ ලයිට් දල්වා තිබුණත්, පාසලේ ඉතිරි කොටස් සියල්ල අඳුරේම තිබුණා.
ටික වේලාවකට පස්සේ, සන්-හිට වැසිකිළියට යන්න අවශ්ය වුණා. ඇය මිතුරන්ට “මොහොතකින් එන්නම්” කියලා කියලා, අඳුරු මාර්ගයක් හරහා පාසල් වැසිකිළියට ගියා.
ඒ අතරතුර, පුස්තකාලයේ සිටි අනෙක් සිසුන්ට කවුළුවක් පැත්තෙන් සුළු තට්ටු කිරීමක් වගේ ශබ්දයක් ඇහෙන්න පටන් ගත්තා. ඔවුන් බලද්දී, පිටත සුදු පාට, කෙටි ඇඟ, මැලිව ගිය කාන්තාවක් හිටගෙන හිටියා. ඇයගේ මුහුණ කවුළුවට අලවා තිබුණා. ඇස් වසාගෙන, දිගු වකුගඩු වගේ ඇඟිල්ලකින් කවුළුවට තට්ටු කරනවා. මේ වෙලාවේ මෙතැන ඇය කරන්නේ මොනවද කියලා සිසුන්ට හිතාගන්න බැරි වුණා.
එකපාරටම ඇය ඇස් විවෘත කළා.
සිසුන් භීතියෙන් කෑ ගහලා. ඇයට ඇස් තිබුණේ නෑ. ඇස් තිබිය යුතු තැන්වල තිබුණේ ගැඹුරු අඳුරු හිස් කුහර දෙකක් විතරයි. ඇය අත උස්සලා කවුළුවට දැඩි ලෙස ගහනකොට, වීදුරුව කැඩිලා බිඳුණා.
එකවරම, පාසලේ සියලු ලයිට් නිමවුණා.
වැසිකිළියේ, සන්-හි අත් සෝදන්න සූදානම් වෙද්දීම, ඇය සම්පූර්ණ අඳුරට වැටුණා. සියල්ල නිශ්ශබ්දයි. පුස්තකාලයෙන් එන භීතිකාවෙන් පිරුණු කෑ ගැසීම් ඇයට ඇහුණේ නෑ. කාමර කිහිපයක් ඈත සිදුවූ විනාශය ගැන ඇය කිසිවක් දැනගන්න විදිහක් තිබුණේ නෑ. ඇය අඳුරේම අත් සෝදාගෙන හිටියා. මාර්ගය පුරා ගැලෙන බියජනක කෑගැසීම් ඇයට ඇහුණේ නෑ. හදිසියේම ඒ සියලු හඬ නවතිලා, නැවත පාසල මරණාත්මක නිශ්ශබ්දතාවයකට පත් වුණා.
සන්-හි වැසිකිළි දොර ඇරලා මාර්ගය හරහා ආපහු පුස්තකාලයට ගියා. ඇය ඇතුල් වූ විට, ඇගේ පාද නතර වුණා.
පුස්තකාලය පුරා ඇගේ මිතුරන්ගේ මළ සිරුරු විහිදිලා තිබුණා. සමහරු බිම වැටී තිබුණා. සමහරු මේස සහ කැබිනට් උඩ පවා වැටී තිබුණා. ඇය බියෙන් කම්පනය වෙන්න පටන් ගත්තා. සිදුවුණේ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගන්න ඇගේ මනස අසාර්ථක වුණා. ඒක සම්පූර්ණ සංහාරයක්.
ඒ මොහොතේ, මාර්ගයෙන් පියවර හඬක් ඇහුණා.
සන්-හි බුද්ධිමත් සිසුවියක්. හදිසියේම සිතා, ඇය තම මිතුරන්ගේ මළ සිරුරු අතර බිම වැතිර, චලනය නොකර හිටියා.
යම් දෙයක් මැදිහත්වී පුස්තකාලයට ඇතුළු වෙන හඬ ඇයට ඇහුණා. ඇය ඇස් වසාගෙන මළා වගේ හිටියා. කාමරය වටා යමක් හෙමින් ගමන් කරන හඬ ඇහුණා. බියෙන්, ඇය හුස්මවත් හෙමින් ගත්තා.
ඒ විට, අහින හඬක් ඇය අහලා:
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
කුතුහලය වැඩිවෙලා, ඇය ඇස් ටිකක් විවෘත කරලා බැලුවා.
කාමර මැද, සුදු ඇඳුමක් ඇඳගෙන, සුදු පාට, ආත්මයක් වගේ කාන්තාවක් හිටගෙන හිටියා.
සන්-හි නැවත ඇස් වසාගෙන, කෑගහන්න ආසාව තද කරගත්තා. ආත්මය මළ සිරුරු එකින් එකට ළඟා වෙමින්, හඬින් ගණන් කරමින් හිටියා.
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
ආත්මය තවත් ළඟට ළඟට එනවා.
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
සන්-හි සම්පූර්ණයෙන්ම නිශ්චලව හිටියා. හුස්මවත් අල්ලාගෙන.
එකපාරටම, ගණන් කිරීම නවතිලා.
සම්පූර්ණ නිශ්ශබ්දතාවයක්.
මිනිත්තු කිහිපයකට පස්සේ, සන්-හි හිතුවා ආත්මය ගිහින් ඇති කියලා.
ඇය හෙමින් ඇස් විවෘත කළා.
ආත්මය ඇය උඩම හිඳගෙන, ඇගේ ඇස් දෙස සෘජුව බලමින් හිටියා. සුදු, කුඩා ඇඟිල්ලක් සන්-හිගේ මුහුණට දිගු කරලා තිබුණා.
“එකයි දෙකයි!” කියලා කියමින්, ආත්මය ඇයගේ ඇස් අරගෙන ගියා.
https://www.americanhauntingsink.com/trouble
එකයි දෙකයි, එකයි දෙකයි
“එකයි දෙකයි, එකයි දෙකයි” කියන්නේ කොරියාවේ ජනප්රිය භයානක කතාවක්. මේ කතාව, රෑ අග්ගිස්සෙන වෙලාවක පාසල් පුස්තකාලයක පාඩම් කරමින් ඉන්න උසස් පාසල් සිසුවියක් ගැනයි.දකුණු කොරියාවේ, තරුණයින්ට පාසලේ හොඳින් ඉගෙනීම අතිශයින් වැදගත් දෙයක්. දෙමව්පියන් තම දරුවන්ට හොඳ ලකුණු ගන්න දැඩි පීඩනයක් දමනවා. පාසල් අවසන් වෙලා පසු බොහෝ දරුවන් ටියුෂන් යනවා. සමහරක් දරුවන් රෑ වෙලාවට නැවත පාසලටම ආපහු ඇවිත් පාඩම් කරනවා.
මේ හේතුව නිසා කොරියාවේ ලොකු ගැටලුවක් උද්භව වුණා. බොහෝ සිසුන් රෑ වැඩියෙන් පාඩම් කරන නිසා ඊළඟ දවසේ පන්තියේ නිදිමත වෙලා ඉන්නවා. ඉතින්, සමහර ප්රදේශවල රෑ 10ට පස්සේ පාඩම් කිරීම තහනම් කරලා තියෙනවා.
එක් රෑක, සන්-හි කියන කොරියානු සිසුවිය පාසලේ සිටියා. රෑ වෙලා තිබුණත්, ඇය සහ ඇගේ පන්තියේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙක් පුස්තකාලයේ පාඩම් කරමින් හිටියා. පුස්තකාලයේ ලයිට් දල්වා තිබුණත්, පාසලේ ඉතිරි කොටස් සියල්ල අඳුරේම තිබුණා.
ටික වේලාවකට පස්සේ, සන්-හිට වැසිකිළියට යන්න අවශ්ය වුණා. ඇය මිතුරන්ට “මොහොතකින් එන්නම්” කියලා කියලා, අඳුරු මාර්ගයක් හරහා පාසල් වැසිකිළියට ගියා.
ඒ අතරතුර, පුස්තකාලයේ සිටි අනෙක් සිසුන්ට කවුළුවක් පැත්තෙන් සුළු තට්ටු කිරීමක් වගේ ශබ්දයක් ඇහෙන්න පටන් ගත්තා. ඔවුන් බලද්දී, පිටත සුදු පාට, කෙටි ඇඟ, මැලිව ගිය කාන්තාවක් හිටගෙන හිටියා. ඇයගේ මුහුණ කවුළුවට අලවා තිබුණා. ඇස් වසාගෙන, දිගු වකුගඩු වගේ ඇඟිල්ලකින් කවුළුවට තට්ටු කරනවා. මේ වෙලාවේ මෙතැන ඇය කරන්නේ මොනවද කියලා සිසුන්ට හිතාගන්න බැරි වුණා.
එකපාරටම ඇය ඇස් විවෘත කළා.
සිසුන් භීතියෙන් කෑ ගහලා. ඇයට ඇස් තිබුණේ නෑ. ඇස් තිබිය යුතු තැන්වල තිබුණේ ගැඹුරු අඳුරු හිස් කුහර දෙකක් විතරයි. ඇය අත උස්සලා කවුළුවට දැඩි ලෙස ගහනකොට, වීදුරුව කැඩිලා බිඳුණා.
එකවරම, පාසලේ සියලු ලයිට් නිමවුණා.
වැසිකිළියේ, සන්-හි අත් සෝදන්න සූදානම් වෙද්දීම, ඇය සම්පූර්ණ අඳුරට වැටුණා. සියල්ල නිශ්ශබ්දයි. පුස්තකාලයෙන් එන භීතිකාවෙන් පිරුණු කෑ ගැසීම් ඇයට ඇහුණේ නෑ. කාමර කිහිපයක් ඈත සිදුවූ විනාශය ගැන ඇය කිසිවක් දැනගන්න විදිහක් තිබුණේ නෑ. ඇය අඳුරේම අත් සෝදාගෙන හිටියා. මාර්ගය පුරා ගැලෙන බියජනක කෑගැසීම් ඇයට ඇහුණේ නෑ. හදිසියේම ඒ සියලු හඬ නවතිලා, නැවත පාසල මරණාත්මක නිශ්ශබ්දතාවයකට පත් වුණා.
සන්-හි වැසිකිළි දොර ඇරලා මාර්ගය හරහා ආපහු පුස්තකාලයට ගියා. ඇය ඇතුල් වූ විට, ඇගේ පාද නතර වුණා.
පුස්තකාලය පුරා ඇගේ මිතුරන්ගේ මළ සිරුරු විහිදිලා තිබුණා. සමහරු බිම වැටී තිබුණා. සමහරු මේස සහ කැබිනට් උඩ පවා වැටී තිබුණා. ඇය බියෙන් කම්පනය වෙන්න පටන් ගත්තා. සිදුවුණේ මොකක්ද කියලා තේරුම් ගන්න ඇගේ මනස අසාර්ථක වුණා. ඒක සම්පූර්ණ සංහාරයක්.
ඒ මොහොතේ, මාර්ගයෙන් පියවර හඬක් ඇහුණා.
සන්-හි බුද්ධිමත් සිසුවියක්. හදිසියේම සිතා, ඇය තම මිතුරන්ගේ මළ සිරුරු අතර බිම වැතිර, චලනය නොකර හිටියා.
යම් දෙයක් මැදිහත්වී පුස්තකාලයට ඇතුළු වෙන හඬ ඇයට ඇහුණා. ඇය ඇස් වසාගෙන මළා වගේ හිටියා. කාමරය වටා යමක් හෙමින් ගමන් කරන හඬ ඇහුණා. බියෙන්, ඇය හුස්මවත් හෙමින් ගත්තා.
ඒ විට, අහින හඬක් ඇය අහලා:
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
කුතුහලය වැඩිවෙලා, ඇය ඇස් ටිකක් විවෘත කරලා බැලුවා.
කාමර මැද, සුදු ඇඳුමක් ඇඳගෙන, සුදු පාට, ආත්මයක් වගේ කාන්තාවක් හිටගෙන හිටියා.
සන්-හි නැවත ඇස් වසාගෙන, කෑගහන්න ආසාව තද කරගත්තා. ආත්මය මළ සිරුරු එකින් එකට ළඟා වෙමින්, හඬින් ගණන් කරමින් හිටියා.
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
ආත්මය තවත් ළඟට ළඟට එනවා.
“එකයි දෙකයි… එකයි දෙකයි…”
සන්-හි සම්පූර්ණයෙන්ම නිශ්චලව හිටියා. හුස්මවත් අල්ලාගෙන.
එකපාරටම, ගණන් කිරීම නවතිලා.
සම්පූර්ණ නිශ්ශබ්දතාවයක්.
මිනිත්තු කිහිපයකට පස්සේ, සන්-හි හිතුවා ආත්මය ගිහින් ඇති කියලා.
ඇය හෙමින් ඇස් විවෘත කළා.
ආත්මය ඇය උඩම හිඳගෙන, ඇගේ ඇස් දෙස සෘජුව බලමින් හිටියා. සුදු, කුඩා ඇඟිල්ලක් සන්-හිගේ මුහුණට දිගු කරලා තිබුණා.
“එකයි දෙකයි!” කියලා කියමින්, ආත්මය ඇයගේ ඇස් අරගෙන ගියා.
https://www.americanhauntingsink.com/trouble
