කතරගමින් ඇසෙන කවි
දෙවියනි උදාවු මේ නව අවුරුද්දේ
එන්නට සිතුනි ඔබ පිදුමට බක් මස මැද්දේ
නොනා නිතර මෙහි එන්නට මා ඇද්දේ
දුක් පොදි ගසාගෙන නොව අදා මා වැන්දේ
නොනා රවන්නේ මට මැදියම් රෑටයි
එයාගෙ ඇනුම් පද නම් අඩු නැති පාටයි
කොච්චර ට්රයි කලත් මට නම් බැරි පාටයි
දෙයියෝ සිහි වෙන්නේ මට මේ වගේ දාටයි
යුද්දෙට නැති කඩුව කොස් ගැට කොටන්නද
වැඩකට නැති මේක වස් දඩු වයන්නද
පන නැති එකට දෙවියනි මක්කොරන්නද
කොච්චර බැරි උනත් මා මෙය කපන්නද
තියෙනවා පැතුම්පොදි ඉහලට වැඩි අහස
දෙවියනි කියමි කා හට මා මේ රහස
දරු පැටියෙකුට මා නොනට වැඩි ආස
නොනා කියන්නේ මට වැඩි බැරි දාස
දන්න දොස්තරලා හැම දෙන කෙරුවා චැනල්
කොච්චර කලත් හැම රෑකදි වැඩේ බකල්
මෙය සිහි වෙද්දි නිතරම සිහි වෙනවා විකල්
නොනා මගේ හැම තිස්සෙම ගෙදර කචල්
හැමදා උදේ බොනවා වැල් පෙනෙල කැද
ගිතෙලෙන් මලවනවා එහි කොල සිහින් කද
තුන් වේලටම කෑවත් වැල් පෙනෙල හොද
පිහිටක් ලැබී නැහැ මට නම් එයින් අද
තියෙනවා කඩේ එක එක නම් ඇති ජාතී
ඒවා අරගත්තු අය යහනෙදි වැඩ දාතී
කිසිදා සෙතක් නැහැ මට නම් ඒ ජාතී
හැමදා රෑට නොනා මට ලොකු ජාතී
මේ ගැන මගේ යාළුවෝ දැන ගනීවිදෝ
හමුවන හැම වෙලේ කොචොක් කරාවිදෝ
නොනා නිතර මට සත්තම දමාවිදෝ
අහල පහල අය මට ගල් ගසාවිදෝ
දෙවියනි මගේ දුක ඉවතට ලන්න එපා
නොනගේ සෙනේ මා ගැන අඩු වෙන්න එපා
එහා ගෙදර උන් මෙය දැන ගන්න එපා
දෛවය මගේ මට සරදම් කරනු එපා
දෙවියනි දැන් නුබට මගේ දුක තෙරෙනවා
පුදලා පුද පඬුරු ඔබ හට පින් දෙනවා
ආපසු ගිය විගස මම වැඩ පෙන්නනවා
පෙරලා මාසෙකින් මා නැවතත් එනවා
ඇඩෙනවා....











