පුතුනේ නුඹට තැලුවෙ නුඹ හදන්නට
හිතුනේ ඇයි ගෙදරින් පැන හිදින්නට
රිදුනේ නුබට නොවේ මටමයි විදගන්නට
පුතුනේ ගෙදර එනවද දොර වහන්නට
තැලුවා තමයි මට ආ සුළු කේන්තියෙන්
හැඩුවා මමත් නුඹ නැති මේ කාන්සියෙන්
කිවුවා කියයි අමිමා බැලු සාස්තරෙන්
පුතු නම් ඉන්නවලු තවමත් හරි කේන්තියෙන්
පුතුනේ...
මමනේ තැළුවේ මම වැරදි සිතනවාමනම්
එන්නේ නැත්තේ මා හන්දයි කියනවානම්
පිටවී යන්න මට පුළුවන් ඕනා තරම්
පුතුනේ අනේ නුඹ ආපහු ගෙදර එනවානම්
පුතුනේ...