නුඹට බැඳි ආදරය සිතුවමක් විය ..
ඉතින් යාළුවනේ කොහොමද? මේ ජොබ් නිසා දැන් EK එන්නවත් වෙලාවක් නැහැ.. ඒත් EK අමතක නැහැ හරි.. ඔන්න මම අද දාන්න යන්නෙ මම ලියන කතාවක්. මේක මම ගොඩක් කාලෙක ඉඳන් ලියන එකක්. මට හිතුනා EK සෙට් එක එක්ක බෙදා ගන්න. කියවල කටිටියගෙ අදහස් දාන්නකො.. (කවර නිර්මානයත් මගේ වැඩක් හරි
)
....... නුඹට බැඳි ආදරය සිතුවමක් විය .......
"හලෝ ලොක්කා .."
අහ්.. සිනෙත් .. කියහන් මොකෝ හදිස්සියෙම
උඹ කොහෙද බන් ඉන්නෙ , වරෙන් සචියල්ගේ දිහාට. කැරම් පාරක් ගහමු.
එල .. මන් මේ ඔය පැත්ටහ්ට එන්න හදන්නෙ. මන් ඉක්මනට එන්නම් ගීතෙශයවත් ඇදහෙන
ඕකේ .. ඕකේ .. ඉක්මනට වරෙන් එහෙනම් .
අපි හැමදාම හවසට සචියලගෙ ගෙදරට වෙලා පැයක් දෙකක් ගත කිරීමට පුරුදුව සිටියෙමු. උසස් පෙළ විභහගයත් ඉවරනිසා රෑ වී ගෙදර ආවාට අම්මගෙන්ද බර බරයක් නොතිබුනි. ස්චියගේ ගෙදර අපිට හරි සැහැල්ලුවක් දැනුනි. අපි කල හැම ජඩ වැඩක්ම ප්ලෑන් කලේ සචියගෙ කාමරේය. අපි කල් පිස්සු වැඩ ගැන කතා කලෙද, අපි පාඩ්ම් කලේද සචියගෙ කාමරේය. ගීතේෂ්, මම , සචියා, සිනෙත් හොඳ යාළුවන් විය. මේ වගේ යාළුවන් තිදෙදෙනක් ලැබීමට මම පෙර ආත්මයක ලොකු පිනක් කර ඇතැයි මට වෙලාවකට සිතුනි.
ආ... අයන්තයා.. මොකෝ බන් පරක්කු. මම මේ උඹ එනක්ම් බල බල් හිටියෙ. මට දැන් සිනෙතුත් කෝල්කලා..
අනේ මේ.. යමන් බන් යන්න.. මොකක හරි හෙතුවකට උඹ අද වෙලාසන ලෑස්ති වෙලා දැන් එනවා මට කෑගහන්න..
හරි හරි බන්.. වරෙන් යන් ඉක්මන්ට. අරුන් දෙන්න අපි එනකම් බලාගෙන ඇති.
ගීතේෂයා කිසිම දිනක වෙලාවටනම් වැඩක් කරන් එකෙක් නොවීය. ඒත් උගෙ කටනම් මේ ලෝකෙ ඌ විතරක් ඉන්නවා වගේවිය. නමුත් ඔහු මට හමුවූ හොඳ මිතුරෙකි. අපි දෙන්න කදුරුගස් හන්දිය දිගේ බයිසිකලය පැදගෙන ආවෙමු. මෙච්චර වෙලවක් ෆොන් එකේ උන්න ගීතිෂයගේ මියුරු හඬ අවදි කලේය.
ඒක නෙමේ අයන්තයා.. මම මේ උඹට කියන්නම්යි උන්නෙ. කෙල්ලෙක්ව යාළු කරගනින්කො බන්. ආදරෙ කරහන්කො දැන්වත්. ඔය පාරෙ යන් උන් දිහා බල බල සිහින දකින් නැතිව.
අනේ මේ විකාර දොඩවන්නැතිව ඔන්න ඕක ඉක්මන්ට පැදහන්, අරුන් දෙන්න වෙලහකටත් අපේ අම්මලට පින් අනුමොදන් කරනවා ඇති.
ඔය ඉතින් උඹට විහිලු. දැන් බලපන් මගෙ සුදු මැණික.. මම වෙලවට් කවද, බිව්වද මම කොහෙද ඉන්නෙ මොනවද කරන්නෙ කියල් හැමවෙලෙම හොයල බලනවා. බලහන් මට ඒකි කොච්චර ආදරේද කියලා.
අනේ මේ ඇති උඹේ ඔය බණ. මන් ගැන හොයන්න මගෙ අම්ම ඉන්නවා..
අපි සචියාගේ දිහා යන විටත් සිනෙත් එහි සිටියේය. අපිදෙදෙනාත් බයිස්කල්ය නවතා ඔවුන්ට එකතු විය.
මොකද බන් පරක්කු. වෙලවට වරෙල්ලකො බන්. අපි හදිසිසියකදි කතා කලොත් එහෙම මුන් දෙන්න එද්දි අපි මැරිලත් තියෙයි.
අයියෝ.. ඕක කියපන් අපේ මල් කුමාරයට. උගේ ඔය මල් කැඩිල්ල නැතිනම් අනිවා අපි තව විනඩි විස්සකට කලින් එනවා මෙතන්ට. ඔය පේන් නැද්ද තාම ෆොන් එකේ..
හා .. හා.. දැන් ඕව නවත්තල වරෙල්ලා කැරම් ගහමු.. ගීතේෂ් ඔය කෙල්ලට ටිකක් නිදහසේ ඉන්න දීල මෙන්න මෙහෙ වරෙන් බන්..
සචියලගෙ ඉස්සරහ මිදුලට වෙලා ගීතේෂයව නෝන්ඩි කරමින් පැයක් විතර අපි සෙල්ලම් කෙරුවෙමු. සචියා කැරම් වලට දක්ෂයෙකි. ගීතේෂයත් සචියාට දෙවනි නැත. මටයි සිනෙත්ටයි කැරම් ක්රීඩාව එච්චර දන්නැති වුවද අපි දෙන්නා බොහෝ වෙලවට ගෙම් ජයග්රහනය කලේ අපි දෙදෙනාගේ සූක්ෂම බුද්ධිය සහ තැනට සුදුසු නුවණ ඕනෑවට වැඩියෙන් තිබුනු නිසාය.
ඒක නෙමේ අයන්තයා උඹ ඉංග්රීසි කෝස් එකක්ට යන්වා කිව්වා නේද? කවද්ද බන් පටන් ගන්නෙ? උඹ සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එක පාස් නේද?
ඔව් සචියා.. ඒක ලබන් සතියෙ පටන් ගන්නවා කියලා මට ලියුමක් ඇවිත් තිබුනා.
අඩෝ එලනෙ බන්.. කොළඹ ලසිසන කෑල්ලක් දාගනින් එහෙනම් ..
අම්මෝ උඹට කට් ඇරියොත් කෙල්ලිලොම තමා.. උඹ ඔය උඹේ සුදු මැණිකව බලගෙන හිටපන්. අපිනෙ දන්නෙ උඹේ සුදු මැණික ගැන.
සචියාගේ පොඩිනෝන්ඩියත් සමගම ගීතේෂයා නිහඩ විය. උගේ මූන රතු වී තිබුනි.
හැබැයි මචෝ කොළඹ යද්දි පරිස්සමින් .. මොකද එහෙ නෑ උඹට අපි වගේ උන්. උඹ ගිහින් උඹේ වැඩේ කරන් වරෙන් පරිස්සමින්.
සිනෙත්ගේ ඒ ඔවදන්ත් සමගම මට මතකයට ආවේ මම මුලින්ම කොළඹ ආව දවසය. ඒ මම සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එකට ආවදවසය. කොළඹ යාමට පෙර අම්මා යන බස්වල අන්කයන හැටි මගෙ පොතේ පිටිපස්සේ ලියා දුන්නු හැටි සිහිවිය. අම්මා අවුරුදු ගනනාවක් කොළඹ රජයේ ආයතනයක වැඩ කල නිසා කොළඹ නුපුරුදු තැනක් නොවූවාය. අම්මා කියූපරිදි කුලියපිටිය බසයකට නැගගත් මා කොළඹින් බැස ගත්තෙමි. බලන බලන තැන මිනිස්සුන්ගේ හඬ, දුම, වහන්වල සද්ද නිසා මට කොළඹ මට පළ්මු දවසේම තිත්ත විය. මේ සියළුම විකාර සද්ද අස්සේ මම පිටකොටුව බෝ ගස ළඟට ගොස් එකසිය තුන බොරැල්ල බස් රථයකට නැගගත්තෙමි.
ඇක්වයිනාස් බැහැගන්න .. නංගි මොකද කරන්නෙ ඉක්මනට බැහැගන්නකො. ඔයාලත් ලත වෙනවනෙ .. කොන්දොස්තරයාගේ කෑගැහිල්ල අස්සේම මමත් ඉක්මනටම බසයෙන් බැස ගත්තෙමි.
මම හිතුවාට වඩා ලස්සන ප්රිය මනාප තැනක් විය. මා එහි යන විටත් සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එක සඳහා ළමුන් විශාල ප්රමානයක් පැමිණ සිටියේය. ගීතේෂයාගේ කතව සියයට් සියයක්ම නිවරැදිය. කොළඹ කෙල්ලෝ පොෂ්ය. හැඩකාරය.. කටකාරය. මට ගීතේශයාගේ කතාවක් මතක් විය.
"විවිදාකාරවූත්, එකිනෙකට වෙනස්වූත් වස්තූන් දකින නමුත්, එන වස්තූන් බලා විමසන්න නොව බලා සැනසෙන්න පමණි"
මම හිනහව තද කරගෙන මට නියමිත ආසනයේ වාඩිවී පේපර් එක ලීවෙමි.එය එතරම් ආමාරු එකක් නොවීය.අපිට ඉංග්රිසි ඉගැන්වූ වජිර මිස්ට හා අයිවන් සර්ට පින්සිද්දවෙන්න මම කිසිම අපසුවකින් තොරව පේපර් එක ලීවෙමි. නියමිත වෙලාවටහ් කලියෙන් ලියා අවසන් කල් මම අම්මා කියූ පරිදිම එකසියතුන බස් රථයකට නැග කොටුවට පැමිණ කොළඹ හලාවත බස් එකක්ට නැග්ගේ මාවගෙනියන්න මාරවිල හන්දියට පැමිනෙනෙ ලෙස සිනෙත්ට පනිවිඩය දෙන ගමන්ය.
ඉතින් යාළුවනේ කොහොමද? මේ ජොබ් නිසා දැන් EK එන්නවත් වෙලාවක් නැහැ.. ඒත් EK අමතක නැහැ හරි.. ඔන්න මම අද දාන්න යන්නෙ මම ලියන කතාවක්. මේක මම ගොඩක් කාලෙක ඉඳන් ලියන එකක්. මට හිතුනා EK සෙට් එක එක්ක බෙදා ගන්න. කියවල කටිටියගෙ අදහස් දාන්නකො.. (කවර නිර්මානයත් මගේ වැඩක් හරි
) ....... නුඹට බැඳි ආදරය සිතුවමක් විය .......
"හලෝ ලොක්කා .."
අහ්.. සිනෙත් .. කියහන් මොකෝ හදිස්සියෙම
උඹ කොහෙද බන් ඉන්නෙ , වරෙන් සචියල්ගේ දිහාට. කැරම් පාරක් ගහමු.
එල .. මන් මේ ඔය පැත්ටහ්ට එන්න හදන්නෙ. මන් ඉක්මනට එන්නම් ගීතෙශයවත් ඇදහෙන
ඕකේ .. ඕකේ .. ඉක්මනට වරෙන් එහෙනම් .
අපි හැමදාම හවසට සචියලගෙ ගෙදරට වෙලා පැයක් දෙකක් ගත කිරීමට පුරුදුව සිටියෙමු. උසස් පෙළ විභහගයත් ඉවරනිසා රෑ වී ගෙදර ආවාට අම්මගෙන්ද බර බරයක් නොතිබුනි. ස්චියගේ ගෙදර අපිට හරි සැහැල්ලුවක් දැනුනි. අපි කල හැම ජඩ වැඩක්ම ප්ලෑන් කලේ සචියගෙ කාමරේය. අපි කල් පිස්සු වැඩ ගැන කතා කලෙද, අපි පාඩ්ම් කලේද සචියගෙ කාමරේය. ගීතේෂ්, මම , සචියා, සිනෙත් හොඳ යාළුවන් විය. මේ වගේ යාළුවන් තිදෙදෙනක් ලැබීමට මම පෙර ආත්මයක ලොකු පිනක් කර ඇතැයි මට වෙලාවකට සිතුනි.
ආ... අයන්තයා.. මොකෝ බන් පරක්කු. මම මේ උඹ එනක්ම් බල බල් හිටියෙ. මට දැන් සිනෙතුත් කෝල්කලා..
අනේ මේ.. යමන් බන් යන්න.. මොකක හරි හෙතුවකට උඹ අද වෙලාසන ලෑස්ති වෙලා දැන් එනවා මට කෑගහන්න..
හරි හරි බන්.. වරෙන් යන් ඉක්මන්ට. අරුන් දෙන්න අපි එනකම් බලාගෙන ඇති.
ගීතේෂයා කිසිම දිනක වෙලාවටනම් වැඩක් කරන් එකෙක් නොවීය. ඒත් උගෙ කටනම් මේ ලෝකෙ ඌ විතරක් ඉන්නවා වගේවිය. නමුත් ඔහු මට හමුවූ හොඳ මිතුරෙකි. අපි දෙන්න කදුරුගස් හන්දිය දිගේ බයිසිකලය පැදගෙන ආවෙමු. මෙච්චර වෙලවක් ෆොන් එකේ උන්න ගීතිෂයගේ මියුරු හඬ අවදි කලේය.
ඒක නෙමේ අයන්තයා.. මම මේ උඹට කියන්නම්යි උන්නෙ. කෙල්ලෙක්ව යාළු කරගනින්කො බන්. ආදරෙ කරහන්කො දැන්වත්. ඔය පාරෙ යන් උන් දිහා බල බල සිහින දකින් නැතිව.
අනේ මේ විකාර දොඩවන්නැතිව ඔන්න ඕක ඉක්මන්ට පැදහන්, අරුන් දෙන්න වෙලහකටත් අපේ අම්මලට පින් අනුමොදන් කරනවා ඇති.
ඔය ඉතින් උඹට විහිලු. දැන් බලපන් මගෙ සුදු මැණික.. මම වෙලවට් කවද, බිව්වද මම කොහෙද ඉන්නෙ මොනවද කරන්නෙ කියල් හැමවෙලෙම හොයල බලනවා. බලහන් මට ඒකි කොච්චර ආදරේද කියලා.
අනේ මේ ඇති උඹේ ඔය බණ. මන් ගැන හොයන්න මගෙ අම්ම ඉන්නවා..
අපි සචියාගේ දිහා යන විටත් සිනෙත් එහි සිටියේය. අපිදෙදෙනාත් බයිස්කල්ය නවතා ඔවුන්ට එකතු විය.
මොකද බන් පරක්කු. වෙලවට වරෙල්ලකො බන්. අපි හදිසිසියකදි කතා කලොත් එහෙම මුන් දෙන්න එද්දි අපි මැරිලත් තියෙයි.
අයියෝ.. ඕක කියපන් අපේ මල් කුමාරයට. උගේ ඔය මල් කැඩිල්ල නැතිනම් අනිවා අපි තව විනඩි විස්සකට කලින් එනවා මෙතන්ට. ඔය පේන් නැද්ද තාම ෆොන් එකේ..
හා .. හා.. දැන් ඕව නවත්තල වරෙල්ලා කැරම් ගහමු.. ගීතේෂ් ඔය කෙල්ලට ටිකක් නිදහසේ ඉන්න දීල මෙන්න මෙහෙ වරෙන් බන්..
සචියලගෙ ඉස්සරහ මිදුලට වෙලා ගීතේෂයව නෝන්ඩි කරමින් පැයක් විතර අපි සෙල්ලම් කෙරුවෙමු. සචියා කැරම් වලට දක්ෂයෙකි. ගීතේෂයත් සචියාට දෙවනි නැත. මටයි සිනෙත්ටයි කැරම් ක්රීඩාව එච්චර දන්නැති වුවද අපි දෙන්නා බොහෝ වෙලවට ගෙම් ජයග්රහනය කලේ අපි දෙදෙනාගේ සූක්ෂම බුද්ධිය සහ තැනට සුදුසු නුවණ ඕනෑවට වැඩියෙන් තිබුනු නිසාය.
ඒක නෙමේ අයන්තයා උඹ ඉංග්රීසි කෝස් එකක්ට යන්වා කිව්වා නේද? කවද්ද බන් පටන් ගන්නෙ? උඹ සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එක පාස් නේද?
ඔව් සචියා.. ඒක ලබන් සතියෙ පටන් ගන්නවා කියලා මට ලියුමක් ඇවිත් තිබුනා.
අඩෝ එලනෙ බන්.. කොළඹ ලසිසන කෑල්ලක් දාගනින් එහෙනම් ..
අම්මෝ උඹට කට් ඇරියොත් කෙල්ලිලොම තමා.. උඹ ඔය උඹේ සුදු මැණිකව බලගෙන හිටපන්. අපිනෙ දන්නෙ උඹේ සුදු මැණික ගැන.
සචියාගේ පොඩිනෝන්ඩියත් සමගම ගීතේෂයා නිහඩ විය. උගේ මූන රතු වී තිබුනි.
හැබැයි මචෝ කොළඹ යද්දි පරිස්සමින් .. මොකද එහෙ නෑ උඹට අපි වගේ උන්. උඹ ගිහින් උඹේ වැඩේ කරන් වරෙන් පරිස්සමින්.
සිනෙත්ගේ ඒ ඔවදන්ත් සමගම මට මතකයට ආවේ මම මුලින්ම කොළඹ ආව දවසය. ඒ මම සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එකට ආවදවසය. කොළඹ යාමට පෙර අම්මා යන බස්වල අන්කයන හැටි මගෙ පොතේ පිටිපස්සේ ලියා දුන්නු හැටි සිහිවිය. අම්මා අවුරුදු ගනනාවක් කොළඹ රජයේ ආයතනයක වැඩ කල නිසා කොළඹ නුපුරුදු තැනක් නොවූවාය. අම්මා කියූපරිදි කුලියපිටිය බසයකට නැගගත් මා කොළඹින් බැස ගත්තෙමි. බලන බලන තැන මිනිස්සුන්ගේ හඬ, දුම, වහන්වල සද්ද නිසා මට කොළඹ මට පළ්මු දවසේම තිත්ත විය. මේ සියළුම විකාර සද්ද අස්සේ මම පිටකොටුව බෝ ගස ළඟට ගොස් එකසිය තුන බොරැල්ල බස් රථයකට නැගගත්තෙමි.
ඇක්වයිනාස් බැහැගන්න .. නංගි මොකද කරන්නෙ ඉක්මනට බැහැගන්නකො. ඔයාලත් ලත වෙනවනෙ .. කොන්දොස්තරයාගේ කෑගැහිල්ල අස්සේම මමත් ඉක්මනටම බසයෙන් බැස ගත්තෙමි.
මම හිතුවාට වඩා ලස්සන ප්රිය මනාප තැනක් විය. මා එහි යන විටත් සිලෙක්ෂන් ටෙස්ට් එක සඳහා ළමුන් විශාල ප්රමානයක් පැමිණ සිටියේය. ගීතේෂයාගේ කතව සියයට් සියයක්ම නිවරැදිය. කොළඹ කෙල්ලෝ පොෂ්ය. හැඩකාරය.. කටකාරය. මට ගීතේශයාගේ කතාවක් මතක් විය.
"විවිදාකාරවූත්, එකිනෙකට වෙනස්වූත් වස්තූන් දකින නමුත්, එන වස්තූන් බලා විමසන්න නොව බලා සැනසෙන්න පමණි"
මම හිනහව තද කරගෙන මට නියමිත ආසනයේ වාඩිවී පේපර් එක ලීවෙමි.එය එතරම් ආමාරු එකක් නොවීය.අපිට ඉංග්රිසි ඉගැන්වූ වජිර මිස්ට හා අයිවන් සර්ට පින්සිද්දවෙන්න මම කිසිම අපසුවකින් තොරව පේපර් එක ලීවෙමි. නියමිත වෙලාවටහ් කලියෙන් ලියා අවසන් කල් මම අම්මා කියූ පරිදිම එකසියතුන බස් රථයකට නැග කොටුවට පැමිණ කොළඹ හලාවත බස් එකක්ට නැග්ගේ මාවගෙනියන්න මාරවිල හන්දියට පැමිනෙනෙ ලෙස සිනෙත්ට පනිවිඩය දෙන ගමන්ය.
digatama liyanna
