සීපා වෙනුවට (ETCA) Economic and Technology Cooperative Agreement
With Prime Minister Ranil Wickremesinghe and President Maithripala Sirisena putting a full stop to the rumours on reinitiating the Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) with India, attention has now been shifted to the Indo Sri Lanka Economic and Technology Co-operation Agreement (ETCA). The move has been viewed by some as an attempt to re-introduce CEPA under a different name.
Talks of CEPA came in the limelight soon after the new government was re-elected at the August general election. Many stakeholders of the Sri Lankan economic sector as well as members of the private sector expressed mixed feelings on the topic of economic partnership between Sri Lanka and India.
However, many raised concerns over the matter claiming that entering into an economic partnership with a larger and much more diverse economy will affect Sri Lanka rather than attracting benefits. They warned the Sri Lankan government saying that forming an exclusive economic partnership agreement with India will be ‘unconventional’ as the two economies are not compatible with each other. They stressed that an emerging economy such as Sri Lanka cannot afford to compromise the economy through such an agreement. They asserted that the government should not step into the matter without a proper study.
Meanwhile, talking to The Sunday Leader on grounds of anonymity, a key stakeholder of the private export sector said that if the government intends to initiate an agreement similar to that of CEPA, but under a different alias, it would not serve the purpose of economic development. He said that especially after the Prime Minister and the President themselves announcing that the country would not go for an economic partnership agreement with India.
But, he pointed out that if the aforementioned agreement encourages more Foreign Direct Investments (FDIs), increase export opportunities, encourage local manufacturing sector, and attracts more technological investments towards the local industrial sector, that the need of the hour is a solution which would bring forth the above result. He finally added that if the new ETCA would cater the above result, then there is no actual threat in initiating the above agreement, within the proper mandates.
On a similar note, speaking to The Sunday Leader on a previous occasion, renowned economist Dr. Sirimal Abeyratne said the same.
Prime Minister Ranil Wickremesinghe, during his visit to New Delhi on his first visit abroad since winning the general election, said voters had given his government of national unity a mandate for trade and investment with India.
He said that Sri Lanka is looking at a permanent agreement on cooperation on economic affairs – trade, investment, and technology – which is essential for development, in India, Prime Minister Wickremesinghe had told reporters after meeting Indian Prime Minister Narendra Modi that Sri Lanka seeks better partnerships with India to strengthen bilateral trade and economic ties.
The Prime Minister said he held discussions with Indian Prime Minister Narendra Modi and other leaders on enhancing economic cooperation between the two countries. An agreement on economic and technological cooperation will be signed in Colombo in May or June 2016. It was learnt that Narendra Modi has been invited to visit Sri Lanka for that purpose.
According to Wickremesinghe, Indian Prime Minister had praised Sri Lanka for appointing Tamil Parliamentarian R. Sampanthan as the Opposition Leader of the House. He also expressed his pleasure for Geneva’s response regarding the Sri Lankan issues.
The general election’s win was the second shoe to drop in an electoral cycle that began in January with reformist President Maithripala Sirisena’s defeat of Former President Mahinda Rajapaksa, who had a strong relation with China with the defeat of the LTTE.
Narendra Modi, since gaining power in May 2014, has embarked on an active neighbourhood policy in South Asia, seeking to revive ties that were long clouded by India’s sympathy with Sri Lanka’s Tamil community during the civil war. The Indian Prime Minister addressed fears that India’s Rs287.24 trillion economy could dominate that of Sri Lanka, with a gross domestic product of just Rs10,771.32 billion, by saying that he would like bilateral trade to grow and become more balanced.
“We both want deeper economic engagement,” Modi said. He added that Indian businesses were keen to invest in Sri Lanka’s infrastructure, energy, and transport sectors.
Wickremesinghe said he hoped a framework economic cooperation agreement could be agreed in principle by the end of this year and to have final agreements ‘in place’ by mid-2016. Bilateral trade touched Rs522.77 billion in 2013, the last year for which figures were available from the government. Of that, India’s exports to the island were Rs443.78 billion while it imported Rs77,984.34 million worth of goods from Sri Lanka.
Speaking to The Sunday Leader earlier, Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) Politburo member and former Parliamentarian K. D. Lalkantha said the JVP was staunchly against the proposed CEPA agreement and that they were ready to take any measures necessary to prevent the government from initiating the proposed agreement.
He said that there are many factors that should be taken into consideration before establishing a partnership agreement or economic relation with India. Highlighting some facts which were overlooked by many when conversing on the controversial CEPA agreement, the former parliamentarian said that opening up the Sri Lankan industries and bringing in unemployed Indian workers to work in local industries for a lesser salary will not answer the unemployment issue in Sri Lanka but deteriorate it further.
The next concern raised by the former parliamentarian was that forceful synchronization of the two industrial sectors of Sri Lanka and India will create much more challenges than providing solutions for the already existing issues in the local industrial sector. He added that in addition to competition.
India-Sri Lanka signed Free Trade Agreement (FTA) in 1998. Looking at the results of the agreement both the countries engaged themselves in negotiating a CEPA, which include trade, investment, and technology transfer etc. The CEPA negotiation was initiated in 2005 and concluded in July 2008, after 13 rounds of negotiations.
CEPA comprise of four objectives; widening and deepening of the existing FTA, establishing an agreement on trade in services, including measures for promotion of investment in each other’s countries and enhancing economic cooperation. Both parties decided to sign CEPA during the 15th SAARC Summit held in Colombo, but due to reservations expressed by the Sri Lankan government, the signing of the agreement was halted indefinitely.
The aforementioned reservations were based on two broad concerns: about the nature of CEPA itself and that the drawbacks in the FTA being needed to be dealt with the first, prior to embarking on a CEPA.
Meanwhile, expressing views on the economic partnership between the two countries from an industrial point of view, Secretary of the Lanka Confectionary Manufacturers Association (LCMA) Adrian Fonseka told The Sunday Leader that they do not believe that CEPA nor any agreement that carries the same gist would be able to deliver the goods that Sri Lanka requires and that it would not be a wise decision for the government to initiate the agreement. The other side of the coin is that India has always been on the positive side of CEPA and now with the new agreement stepping into the spotlight and with Indian Prime Minister’s remarks on the benefits available to Sri Lanka through a partnership with India; it further strengthens the arguments made by the opposing parties.
http://www.thesundayleader.lk/2015/11/08/etca-instead-of-cepa/
With Prime Minister Ranil Wickremesinghe and President Maithripala Sirisena putting a full stop to the rumours on reinitiating the Comprehensive Economic Partnership Agreement (CEPA) with India, attention has now been shifted to the Indo Sri Lanka Economic and Technology Co-operation Agreement (ETCA). The move has been viewed by some as an attempt to re-introduce CEPA under a different name.
Talks of CEPA came in the limelight soon after the new government was re-elected at the August general election. Many stakeholders of the Sri Lankan economic sector as well as members of the private sector expressed mixed feelings on the topic of economic partnership between Sri Lanka and India.
However, many raised concerns over the matter claiming that entering into an economic partnership with a larger and much more diverse economy will affect Sri Lanka rather than attracting benefits. They warned the Sri Lankan government saying that forming an exclusive economic partnership agreement with India will be ‘unconventional’ as the two economies are not compatible with each other. They stressed that an emerging economy such as Sri Lanka cannot afford to compromise the economy through such an agreement. They asserted that the government should not step into the matter without a proper study.
Meanwhile, talking to The Sunday Leader on grounds of anonymity, a key stakeholder of the private export sector said that if the government intends to initiate an agreement similar to that of CEPA, but under a different alias, it would not serve the purpose of economic development. He said that especially after the Prime Minister and the President themselves announcing that the country would not go for an economic partnership agreement with India.
But, he pointed out that if the aforementioned agreement encourages more Foreign Direct Investments (FDIs), increase export opportunities, encourage local manufacturing sector, and attracts more technological investments towards the local industrial sector, that the need of the hour is a solution which would bring forth the above result. He finally added that if the new ETCA would cater the above result, then there is no actual threat in initiating the above agreement, within the proper mandates.
On a similar note, speaking to The Sunday Leader on a previous occasion, renowned economist Dr. Sirimal Abeyratne said the same.
Prime Minister Ranil Wickremesinghe, during his visit to New Delhi on his first visit abroad since winning the general election, said voters had given his government of national unity a mandate for trade and investment with India.
He said that Sri Lanka is looking at a permanent agreement on cooperation on economic affairs – trade, investment, and technology – which is essential for development, in India, Prime Minister Wickremesinghe had told reporters after meeting Indian Prime Minister Narendra Modi that Sri Lanka seeks better partnerships with India to strengthen bilateral trade and economic ties.
The Prime Minister said he held discussions with Indian Prime Minister Narendra Modi and other leaders on enhancing economic cooperation between the two countries. An agreement on economic and technological cooperation will be signed in Colombo in May or June 2016. It was learnt that Narendra Modi has been invited to visit Sri Lanka for that purpose.
According to Wickremesinghe, Indian Prime Minister had praised Sri Lanka for appointing Tamil Parliamentarian R. Sampanthan as the Opposition Leader of the House. He also expressed his pleasure for Geneva’s response regarding the Sri Lankan issues.
The general election’s win was the second shoe to drop in an electoral cycle that began in January with reformist President Maithripala Sirisena’s defeat of Former President Mahinda Rajapaksa, who had a strong relation with China with the defeat of the LTTE.
Narendra Modi, since gaining power in May 2014, has embarked on an active neighbourhood policy in South Asia, seeking to revive ties that were long clouded by India’s sympathy with Sri Lanka’s Tamil community during the civil war. The Indian Prime Minister addressed fears that India’s Rs287.24 trillion economy could dominate that of Sri Lanka, with a gross domestic product of just Rs10,771.32 billion, by saying that he would like bilateral trade to grow and become more balanced.
“We both want deeper economic engagement,” Modi said. He added that Indian businesses were keen to invest in Sri Lanka’s infrastructure, energy, and transport sectors.
Wickremesinghe said he hoped a framework economic cooperation agreement could be agreed in principle by the end of this year and to have final agreements ‘in place’ by mid-2016. Bilateral trade touched Rs522.77 billion in 2013, the last year for which figures were available from the government. Of that, India’s exports to the island were Rs443.78 billion while it imported Rs77,984.34 million worth of goods from Sri Lanka.
Speaking to The Sunday Leader earlier, Janatha Vimukthi Peramuna (JVP) Politburo member and former Parliamentarian K. D. Lalkantha said the JVP was staunchly against the proposed CEPA agreement and that they were ready to take any measures necessary to prevent the government from initiating the proposed agreement.
He said that there are many factors that should be taken into consideration before establishing a partnership agreement or economic relation with India. Highlighting some facts which were overlooked by many when conversing on the controversial CEPA agreement, the former parliamentarian said that opening up the Sri Lankan industries and bringing in unemployed Indian workers to work in local industries for a lesser salary will not answer the unemployment issue in Sri Lanka but deteriorate it further.
The next concern raised by the former parliamentarian was that forceful synchronization of the two industrial sectors of Sri Lanka and India will create much more challenges than providing solutions for the already existing issues in the local industrial sector. He added that in addition to competition.
India-Sri Lanka signed Free Trade Agreement (FTA) in 1998. Looking at the results of the agreement both the countries engaged themselves in negotiating a CEPA, which include trade, investment, and technology transfer etc. The CEPA negotiation was initiated in 2005 and concluded in July 2008, after 13 rounds of negotiations.
CEPA comprise of four objectives; widening and deepening of the existing FTA, establishing an agreement on trade in services, including measures for promotion of investment in each other’s countries and enhancing economic cooperation. Both parties decided to sign CEPA during the 15th SAARC Summit held in Colombo, but due to reservations expressed by the Sri Lankan government, the signing of the agreement was halted indefinitely.
The aforementioned reservations were based on two broad concerns: about the nature of CEPA itself and that the drawbacks in the FTA being needed to be dealt with the first, prior to embarking on a CEPA.
Meanwhile, expressing views on the economic partnership between the two countries from an industrial point of view, Secretary of the Lanka Confectionary Manufacturers Association (LCMA) Adrian Fonseka told The Sunday Leader that they do not believe that CEPA nor any agreement that carries the same gist would be able to deliver the goods that Sri Lanka requires and that it would not be a wise decision for the government to initiate the agreement. The other side of the coin is that India has always been on the positive side of CEPA and now with the new agreement stepping into the spotlight and with Indian Prime Minister’s remarks on the benefits available to Sri Lanka through a partnership with India; it further strengthens the arguments made by the opposing parties.
http://www.thesundayleader.lk/2015/11/08/etca-instead-of-cepa/
WHAT IS CEPA?or India-Sri Lanka Free Trade Agreement (ISLFTA) ඉෆ්තා
ඉන්දියාව සමග ද්වීපාර්ශවික වෙළඳ ගිවිසුමක් අත්සන් කිරීමට නියමිතය.එබැවි්න් එම යෝජිත වෙළඳ ගිවිසුම පැහැදිලි ව වටහා ගනිමු.
යම් පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු හෝ ආයතන 2ක් අතර වෙළදාම් කල හැක. එහිදී ලාභ හෝ අලාභ සිදු විය හැක. එමෙන්ම
රටවල් 2ක් අතර වෙළදාම් කල හැක. එහිදිද ලාභ හෝ අලාභ සිදුවිය හැක.
වෙළදාම් කල හැකි දෑ අනුව වෙළදාම් කොටස් 2කට බෙදිය හැක.
1. භාණ්ඩ වෙළදාම් - පාරිභෝගික භාණ්ඩ, ඛණිජ තෙල්, ආහාර ද්රව්ය ආදි දෑ
2. සේවා.වෙළදාම් - වෛද්ය, ගෘහනිර්මාණ වැනි වෘත්තිය සේවා. මැෂින් ඔපරේටර්, රුපලාවන්ය වැනි තාක්ෂණික සේවා,
භාණ්ඩ මෙන් නොව සේවා වෙළදාම් අන්තර්ජාලය හරහාද කල හැක.
දෙරටක් අතර වෙළඳාම් කිරීමේදී අංශ කිහිපයක් සැලකිය යුතුය. එනම්,
මෙම රටෙහි නීතියට අනු ව භාණ්ඩ හෝ සේවා වෙළඳාම් කල හැකිද යන්න,
ඒ රටේ බදු පනවන ආකාරය,
වරාය හා ගුවන් තොටුපල වල තිඛෙන ක්රමවේදයන්
ඒ පමණක් නොව එම රටේ ප්රතිපත්තිවලට, සංස්කෘතියට, සාමාජිය තත් ්වයට ගැලපෙන අයුරින් එය සි දු විය යුතුය.
එබැවින්
රටවල් අතර වෙළදාම් කිරිමේදි මේ කාරණා සම්පුර්ණ කර ගන්නා ක්රමවේදයන් ගණනාවක් ඇත.
ලෝකයේ පවතින වෙළඳ ගිවිසුම් වර්ග:
1. ඒකපාර්ශ්වික වෙළඳ ගිවිසුම්
ශ්රි ලංකාවේ ආයෝජන මණ්ඩලය (BOI ආයතනය- ) විදේශ ආයෝජන ගෙන ඒමේදි ඉහත කාරණා වලින් සිදු විය හැකි බධා අඩු හෝ නැති කර ගනිමින් වෙළඳාම්කිරිමට පහසුකම් සලසයි. එවිට ඉන්දියානුවෙක් හෝ ඉන්දියානු සමාගමක් ලංකාවේ ව්යාපාර වල
යෙදිය හැක. නමුත් ලංකාවේ නීති පද්ධතියට යටත්ව ඔවුන් කටයුතු කල යුතු ය. ශ්රි ලාංකිය පුරවැසියෙකුට එම වෙළදාමමෙන් අවැඩක් සිදු වේ නම් ලංකා අධිකරණය මගින් පිහිට ලබා ගැනිමට ශ්රි ලාංකියකුට ඇති අවකාශය ඉන් අහෝසි වී නැත.
2. ද්විපාර්ශ්වික වෙළඳ ගිවිසුම්
රටවල් දෙකක බලවතුන් එකඟවන කාරණා හමුවේ නිදහසේ ඉන්දියානුවෙකුට ශ්රි ලංකාවේත් , ශ්රි ලාංකිකයකුට ඉන්දියාවේත් වෙළඳාම් කිරිමට ඉඩසැලසේ . එහිදි එක් රටක අධිකරණයට තනි තීරණ ගත නොහැක. අදාල ගිවිසුමෙන් එක ඟවන්නාවු පරිදි ඒ රටවල් 2කම එකඟවන බේරුම්කරණයකට මිස තනි රටක අධිකරණයක පිහිට පැතිමට පුරවැසියකුට ඇති හැකියාව අහෝසි වනු ඇත.
දැනට ලංකාව හා ඉන්දියාව අතර භාණ්ඩ වෙළඳ ගිවිසුමක් ඇත. 1998 වසරේ එවකට රජය සැලසුම් කරන ලදුව 2000 වසරේදී අත්සන් කල ඉන්දු ලංකා ද්විපාර්ශ්වික භාණ්ඩ වෙළඳ ගිවිසුම වසර ගණනක් ක්රියාත්මකව පවතිනමුත් එය භාණ්ඩ වලට සීමා වි ඇති නි සා සේවා වෙළඳාමකට ඉඩකඩ ලැබි නැත. එමගිවිසුමෙන් ලංකාවට දැඩි අලාභයක් සිදුවි ඇත.
මෙම නොසන්සුන් තාවයට පහත හේතු බලපා ඇත.
1. 1998 වසරේ අත්සන් කරන ලද භාණ්ඩ වෙළඳගිවිසුම නිසා ශ්රි ලංකාවට අත් වි ඇත්තේ අවාසි හා අලාභ පමණි. වෙළඳ ගිවිසුම සකස් කල ලංකාවේ නිලධාරින් හා දේශපාලනඥයින් ගොනාට ඇන්දවීමට ඉන්දියානු පිරිසට හැකි වි ඇති බව එහි ප්රතිඵල දෙස බැලිමේදි පැහැදිලිව පෙනී යයි. ලංකාවට ආර්ථීක වාසියක් අත්වී නැතත් ඉන්දියාවට විශාල ආර්ථීක වාසියක් අත් වි ඇත. ලංකාවට ආර්ථීක නොවන වාසියක්ද අත් වී නැත.
2. භාණ්ඩගිවිසුම නිර්මාණය කල පිරිසම ඊට වඩා සංකිර්ණ භාණ්ඩ හා සේවා ගිවිසුම සකස් කිරිමට කටයුතු කිරිම දක්නට ඇත. එබැවින් ඔවුන් ඉන්දියානු ගැති පිරිසක් හෝ වෙනත් වාසි යක් ලබන පිරිසක් බව අපේ අදහසයි.
3. භාණ්ඩ වෙළඳාමේදි හුවමාරු වන්නේ භෞතිකව ඇති වස්තූන්ය. නමුත් සේවා වෙළඳාම භෞතික වශයෙන් නිර්ණය කිරීමට අපහසුමුත් ඉතා ලාභදායි ව්යාපාරයන්ය.
උදාහරණ
1. X Ray වාර්තා කිරිම අන්තර්ජාලය හරහා ඉන්දියානු වෛද්යවරුන්ට කල හැක. එබැවින් ඉන්දියානුවන් භෞතිකව ලංකාවට පැමිණිම අත්යාවශ්ය නොවේ.
2. නීති ක්ෂේත්රයේ උසාවියට යොමු වන්නේ නීති කටයුතු අල්පයක් පමණි.
උදා·- වානිජ සමාගම් වල ගිවිසුම් නීති කෙටුම් පත් සැකසීම නීති විශ්ලේෂණය කිරීම, වානිජ වශයෙන් හුවමාරු වන ලිපි වල නීතිමය තත්ත්වයන් නීරීක්ෂණය කිරීම සඳහා උසාවියේ පෙනී සිටිම අත්යවශ්ය නොවේ. එවැනි කටයුතු සඳහා ඉන්දියානු නීතිඥවරුන් කොන්ත්රාත් ගනු ඇත.
3. ගෘහ නිර්මාණශිල්පිය පමණක් නොව අනිකුත් තාක්ෂණික ක්ෂේත්රවල සේවාවන් ද තොරතුරු තාක්ෂණය හරහා අඩු මුදලට ලබා දෙනු ඇත.
4. ඉන්දියාව ජනගහණය හා විරැකියාව ඉහල රටකි. ලංකාවේ ඉංජිනේරුවන් වසරකට 2000ක් නිපදවන විට ඉන්දියාව ඉංජිනේරුවන් ලක්ෂ 15ක් නිපදවයි. තවද සමාජ මට්ටම් අතරද විශාල පරතරයක් ඇත. එබැවින් සේවා වෙළදාමේදි සම අවස්ථා ලංකාවට නොලැඛෙනු ඇත.
5. හෙජින් ගිවිසුම බොහෝ අය සිතා සිටින්නේ ආණ්ඩුවක් මාරු වු විට රටවල් අතර අත්සන් කරන ලද වෙළඳ ගිවිසුම් අහෝසි වන බවයි. නමුත්, එය වැරදි අදහසකි. 1998 ඉන්දියාව සමග අත්සන් කළ භාණ්ඩ වෙළඳ ගිවිසුම අදටත් වලංගුය.
හෙජින් ගිවිසුම සකස් කිරිමට පසු ගිය රජය ලංකා නියෝජිතයා ලෙස ක්රිඩකයෙක් යැව් බව ඔබට මතක ඇත.එහෙත් ඒ සාකච්ඡාව සඳහා අදාල බැංකුවෙන් සහභාගිවුයේ එවන් ක්රී ඩකයෙක් නොවේ. ඒ වෙනුවට හෙජින් ගැන
ඉතා ඉහළ දැනුම් තේරුම් ඇති පිරිස් බැංකුව වෙනුවෙන් සාකච්ඡාවට පැමිණියහ. බැංකුවේ යෝජනා තේරුම් ගැනීමට තරම්වත් බු ද්ධියක් නැති අප රටේ නියෝජිත පිරිස හෙජින් ගැටයට අසු විය. ඊට පසු ආණ්ඩු මාරුවක් සිදු වුවත් , එම අවාසිය ආපසු හරවා ගැනීමට නොහැකි විය. අවාසි වු මුදල විශාලය. එය ලංකාවේ සියලු දෙනාට වසර ගණනක් සඳහා තරු පහේ හෝටලයකින් තුන්ෙවිල සැපයීමට තරම් ප්රමාණවත් ය. ඒ අනුව රජයක් ගන්නා වැරදිි තීරණ නිසා වන්දි ගෙවන්නට සිදු වන්නේ මහජනතාවටය.
ආණ්ඩු මාරු වුනත් මේ වලෙන් ගොඩ ඒමට අධිකරණයේ පි හිට වලංගු නැත. බේරුම් කරණය සඳහා නීතිඥ හා තාක් ෂණික දැනුම සඳහා විදේශ පිරිස් පිනවීමට ලංකාවට සිදු විය. එබැවින් අත්සන් කිරීමට පළමු කෙතරම් දුර දිග සි තා බැලිය යුතු ද යන්නත් ඒ සඳහා අවශ්ය තාක්ෂණික දැනුම කෙතරම් තිබේද යන්නත් කල් තියා සොයා බැලිය යුතුය. මේ කිසිදු කාරණයක් ගැන ප්රමාණවත් ප්රවීණතාවයක් නැති පිරිස් කරන අත්හදා බැලී ම් වලට වන්දි
ගෙවන්නට සිදු වන්නේ අපට හා අනාගත පරපුරටය.
6. පාරදෘෂ්යභාවය හා ස්ථාවරභාවයක් නැතිකම
මෙම ගිවිසුම ඉතා වැදගත් හා තීරණාත්මක ලියවිල්ලක් බව කරුවුරුත් දනී. එනමුත් මෙම ලියවිල්ල රහසිගතය.
මහජනතාව හෝ වෘත්තිකයන් ළඟ මෙහි පිටපත් නැත. තොරතුරු දැනගැනීමේ අයිතිය ඉල්ලා සිටින මාධ්යවේදීන් සතුවද මෙහි පිටපත් නැත. එපමණක් නොව බොහෝ ඇමතිවරු හා මන්ත්රී වරුන් මෙම ගි විසුම දැක නැත.
දේශපාලඥයින් විවිධ අවස්ථා වල පරස් පර මත පල කිරිමේන් මහජනතාව වික්ෂිප්ත වි ඇත. මෙවන් වැදගත් ගිවිසුමක් පිළිබද පාරදෘෂ්යභාවයක් හා ස්ථාවරභාවයක් නැත.
7. අන්තර්ජාතික වෙළදාම සම්බන්ධ ජාතික ප්රතිපත්තිය ශ්රි ලංකාවට නැත.
ශ්රි ලාංකිකයන්ගේ අනන්යතාවය හා සුරක්ෂිතභාවය ආරක්ෂා කර ගනිමින් වෙළඳ ගිවිසුම් නිර්මාණ කිරීම සඳහා රට පිළිගත් පසුබිමක් ශ්රි ලංකාවේ නැත. අන් රටවල වෙළඳ ගිවිසුම් සඳහා ජාතික ප්රතිපත්තියක් මගින් රට වැසියන් ආරක්ෂා කෙරේ. මේ තත්ත්වය ප්රයෝජනයට ගෙන එක්තරා පිරිසක් වෙළද ගිවිසුම් නිර්මාණය කරයි. තමන් ආර්ථීකය පිළිබද විද්වතුන් බව ඔවු න් ප්රකාශ කරයි. ලංකාවට වාසි අත්වන බව ඔවුන් ප්රකාශ කරයි. ඒ සදහා සාක්ෂි ඉදිරිපත් නොකරයි. ඔවුන් සිතˆ දෑ ප්රකාශ කරයි. මේ පිරිස දෙශපාලනඥයින්ට හා රජයේ අමාත්යංශ වලට
උපදේශන සලසයි. ඔවුන්ගේ විස්තර සොයා බැලිමේදි පැහැදිලි වන්නේ ඔවුන් ව්යාපාරිකයින් බවයි. අනික් පිරිස විවිධ රාජ්ය නොවන සංවිධාන වල තනතුරු වලින් යැපෙන පිරිස්ය. මොවුන් දක්ෂ අයුරින් දේශපාලඥයි න් ඔවුන්ගේ මතයට ග්රහනය කරගෙන ඇත. අවසානයේ එදා මෙදා තුර රටට ආදරේ ඇති යමක් නොකල පිරිස ජය අරගෙන ඇති බව දක්නට ඇත.
මෙය සිතˆ වැඩපිළිවෙලක් වන්නේ ඒ නිසාය.
එවැන්නකින්ම වසර ගණනකට පෙර බිහි වු භාණ්ඩ ගිවිසුමෙන් දිගින් දිගටම අප රට අලාභ
ලබද්දී සේවා ගිවිසුම භාවිතා කර එම අලාභයන් තවත් පුලුල් කර දීමට මේ පිරිස් කටයුතු
කරන්නේ කාගේ වුවමනාවකටද?
මෙය ඔබේත් මගේත් අනාගතයයි
To understand what it is, one should look at the present Free Trade agreement between Sri Lanka and India.
http://www.cepaepa.com/what-is-cepa/
දැන් ඉතින් දෙපැත්තට බෙදිලා මරාගනිවූ
