මෑතකදී ප්‍රකාශයට පත් කරන ලද නඩු තීන්දුවකින්, විනිසුරු ජනක් ද සිල්වා මහතාගේ සභාපතිත්වයෙන් යුත් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ත්‍රිපුද්ගල විනිසුරු මඩුල්ලක් විසින්, හිටපු ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහතා විසින් 2019 මැයි 23 වන දින පූජ්‍ය ගලගොඩඅත්තේ ඥානසාර හිමියන්ට ලබා දෙන ලද ජනාධිපති සමාව බලරහිත හා ශූන්‍ය වන බවත්, නීතිය ඉදිරියේ එයට කිසිදු බලයක් හෝ වලංගුභාවයක් නොමැති බවත් ප්‍රකාශ කරන ලදී.
ආචාර්ය පාක්යසෝති සරවනමුත්තු සහ සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩ යන මහත්ම මහත්මීන් විසින් ගොනු කරන ලද මූලික අයිතිවාසිකම් පෙත්සම් දෙකක් මගින් අධිකරණයේ අධිකරණ බලය මෙලෙස කැඳවා තිබුණි. තමා විසින් පිරිනමන්නට යෙදුණු ජනාධිපති සමාවට අදාළ “ලේඛනවල සිදු වූ තාක්ෂණික දෝෂයක්” සම්බන්ධයෙන් හිටපු ජනාධිපතිවරයා මහා සංඝරත්නයෙන් සමාව අයැද සිටි බව වාර්තා විය. ඔහු කියා සිටියේ එම තාක්ෂණික දෝෂය නම් “අධිකරණ අමාත්‍යාංශයෙන් ලබාගත යුතු අනුමැතිය ලබා ගැනීමට අපොහොසත් වීම” බවයි. “එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, අධිකරණ අමාත්‍යාංශයේ අනුමැතියකින් තොරව මාගේ අත්සන පමණක් ලබා ගැනුණි. එය මා අතින් සිදු වූ අතපසුවීමකි” යැයි ඔහු පැහැදිලි කළේය. එම අතපසුවීම හේතුවෙන් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය විසින් ජනාධිපති සමාව අවලංගු කර උන්වහන්සේව නැවත බන්ධනාගාරගත කිරීමට නියෝග කළ බව ඔහු අවධාරණය කළේය.
ජනාධිපති සිරිසේන හිතාමතාම, නොසැලකිලිමත්කමින් හෝ නොදැනුවත්කමින් ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ නඩු තීන්දුව මුළුමනින්ම වැරදි ලෙස අර්ථකථනය කර ඇත.
අධිකරණ අමාත්‍යවරයාගේ උපදෙස් ලබා ගැනීමේ සහ නඩු විභාග කළ විනිසුරුවරයාගේ මෙන්ම නීතිපතිවරයාගේ වාර්තා පරීක්ෂා කිරීමේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාමය අවශ්‍යතාව පැනනගින්නේ, නිසි බලැති අධිකරණයක් විසින් මරණ දඬුවම නියම කරන ලද සිරකරුවෙකු සම්බන්ධයෙන් පමණි. නීතිය ක්‍රියාත්මක වීමට ඉඩ හරින්නේද, නැතහොත් මරණ දඬුවම ජීවිතාන්තය දක්වා වූ සිර දඬුවමක් දක්වා ලිහිල් කරන්නේද යන්න ජනාධිපතිවරයා විසින් තීරණය කළ යුත්තේ එම ලේඛන සලකා බැලීමෙන් අනතුරුවය. ඥානසාර හිමියන්ගේ සිද්ධියේදී එවැනි කාර්ය පටිපාටික අවශ්‍යතාවක් නොපැවතුණි. එබැවින්, ජනාධිපති සිරිසේන ඉදිරිපත් කරන “තාක්ෂණික දෝෂයක” නිදහසට කරුණට නීතිමය වශයෙන් හෝ කරුණුමය වශයෙන් කිසිදු පදනමක් නොමැත.
හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණය
2016 ජනවාරි 26 වන දින, මාධ්‍යවේදී ප්‍රගීත් එක්නැලිගොඩ අතුරුදහන් කරවීමේ සිද්ධියට අදාළ නඩුවේ සැකකරුවන් හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන ලදී.
නඩු විභාගය අතරතුර, එම නඩු කටයුත්තේ පාර්ශවකරුවෙකු හෝ සාක්ෂිකරුවෙකු නොවූ ඥානසාර හිමියන් අධිකරණ ශාලාවට ඇතුළු වී
(i) මහේස්ත්‍රාත්වරයා ඇමතීමට පටන් ගනිමින් අධිකරණ කටයුතුවලට බාධා කළේය;
(ii) මහේස්ත්‍රාත්වරයාගේ "සුදු ජාතිකයන් විසින් සාදන ලද නීති නියෝග" තමා පිළිගන්නේ නැති බව ප්‍රකාශ කළේය;
(iii) සැකකරුවන්ට ඇප ලබා දෙන ලෙස මහේස්ත්‍රාත්වරයාට අණ කළේය; සහ
(iv) පැමිණිල්ල වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ රජයේ නීතිඥවරයා “නපුංසක රජයේ නිලධාරියෙකු” ලෙස හැඳින්වීය.
මහේස්ත්‍රාත්වරයා ඉලක්ක කර ගනිමින් සිදු කළ මෙම වාචික තර්ජනවල ප්‍රචණ්ඩකාරී ප්‍රදර්ශනය හෝ විවෘත අභියෝග කිරීම අධිකරණයට අපහාස කිරීමක් විය.
අභියාචනාධිකරණය
මහේස්ත්‍රාත්වරයාගේ යොමු කිරීමක් මත, ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 105 වන ව්‍යවස්ථාව යටතේ 2016 මාර්තු මාසයේදී අභියාචනාධිකරණයේ පවරන ලද නඩු කටයුත්තකදී, ඥානසාර හිමියන් අධිකරණයට අපහාස කිරීමේ චෝදනා හතරටම වරදකරු කරනු ලැබීය.
පළමුවන චෝදනාව වූයේ 2016 ජනවාරි 25 වන දින හෝමාගම මහේස්ත්‍රාත් අධිකරණයේදී කිසිදු නීතිමය සම්බන්ධයක් නොමැතිව, අධිකරණයේ අවසරයකින් තොරව විවෘත අධිකරණය ඇමතීම මගින් අධිකරණ කටයුතුවලට බාධා කිරීම සහ අධිකරණයේ ආධිපත්‍යයට අභියෝග කිරීමයි. දෙවන චෝදනාව වූයේ අධිකරණය ලබාදෙන නියෝග පිළිනොගන්නා බවටත් රටේ පවත්නා නීතිය අනුගමනය නොකළ යුතු බවටත් ප්‍රකාශ කිරීමයි. තුන්වන චෝදනාව වූයේ බී 7417/10 නඩුවේ සැකකරුවන්ට ඇප ලබාදෙන ලෙස අධිකරණයට නියෝග කරමින් අණකර සිටීමයි. හතරවන චෝදනාව වූයේ පැමිණිලිකාර පාර්ශ්වය වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජ්‍යෙෂ්ඨ රජයේ නීතිඥ දිලීප පීරිස් මහතාට “නපුංසක රාජ්‍ය නිලධාරියා” යනුවෙන් පරිභවාත්මක ලෙස ඇමතීමයි.
(i) සහ (ii) යන චෝදනා සම්බන්ධයෙන් වසර හතරක සිර දඬුවමක් ද,
(iii) වන චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් වසර හයක සිර දඬුවමක් ද,
(iv) වන චෝදනාව සම්බන්ධයෙන් වසර පහක සිර දඬුවමක් ද වශයෙන්,
මෙම සියලු සිර දඬුවම් එකවර ගෙවී යන පරිදි ක්‍රියාත්මක කිරීමට අධිකරණය නියෝග කළේය. ඒ අනුව ඥානසාර හිමි ගෙවිය යුතු මුළු සිර දඬුවම් කාලය වසර 06ක් විය.
ජනාධිපති සමාව
2019 මැයි 21 වන දින ජනාධිපති සිරිසේන විසින් ඥානසාර හිමියන්ට ජනාධිපති සමාවක් ප්‍රදානය කරන ලද අතර, ඒ අනුව උන්වහන්සේ බන්ධනාගාරයෙන් නිදහස් කරනු ලැබීය. ඉන් නොබෝ කලකට පසු, විකල්ප ප්‍රතිපත්ති කේන්ද්‍රය සහ ආචාර්ය පාක්යසෝති සරවනමුත්තු මහතා ද, සන්ධ්‍යා එක්නැලිගොඩ මහත්මිය ද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 17 සහ 126 ව්‍යවස්ථා යටතේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය හමුවේ පෙත්සම් ගොනු කරමින්, මෙම සමාව ප්‍රදානය කිරීම මගින් සමානාත්මතාවයට සහ නීතියේ සමාන රැකවරණයට ඇති තම මූලික අයිතිවාසිකම උල්ලංඝනය වී ඇති බව කියා සිටියහ. ජනක් ද සිල්වා, සෝභිත රාජකරුණා සහ සම්පත් අබේකෝන් යන ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඩුල්ල හමුවේ මෙම පෙත්සම් දෙක විභාගයට ගැනීම සඳහා ලැයිස්තුගත කරනු ලැබුවේ ඉන් වසර හයකට පසුව, එනම් 2025 අගෝස්තු මාසයේදීය.
