~අපේ කාලයේ කිසාගෝතමීලා~
Last edited:
මැෂිමද හිතද මහ හය්යෙන් හඬන්නේ..........
ඇති නැති පරතරය මැද සූරා කෑමට,පීඩාවට පත්වන වන අහිංසක ගැහැනියගේ දහදිය කඳුළු.පීඩිතයන්ගේ කඳුළු වලට වටිනාකමක් එකතු කළ අපේ යුගයේ නිර්මාණයක්.දිගාසිරි වේවා!
ඉතාම සංවේදී නිර්මානයක්
මේ අපේම අවිහිංසක සොයුරියන්නේ හද කකියන විලාපය
උන්ගෙ දුක, කදුල, වේදනාව වගේම උන්ගෙ ආත්මයන් නගන ව්ලාපය
අයියගෙ අතින් මනාව පෙළගැස්සිලා....
අපූරුයි අයියේ...
හැබැයි මම මෙහෙම දෙයක් දකිනවා..
ඉස්සර කලාපයේ යුවතියන්ට වඩා දැන් උන් මොලෙන් වැඩ කරනවා. මොකද අවුරුදු ගානක් උනුත් මේ ගෙන්දගම් පොළොවට තෙම්පරාදු වෙලා නිසා...
තවදෙයක් අයියෙ,
" මහගන්නට බැරිතරම් තමන්ගෙ එක කැබලි වෙලා කියනවට වඩා තමන්ගේ ආත්මය කැබලි වෙලා " කිව්වනම් තවත් හොදයි කියලා මට හිතුනා...
කොහොමනමුත් ඉතාම විශිෂ්ඨ නිර්මානයක්
හරවත් නිර්මාණයක් .........ගොඩක් හිතට දැනුනා මේ නිර්මාණය .......
ගොඩක් අර්ථවත් නිර්මාණයක් අයියා...
එතනත් ඉන්නෙ අපේම සහෝදරියන් පිරිසක්... එහෙම හිතන්න පුළුවන්නම් ඔය කුමාරවරුන්ට......