ප්රබන්ධ කතා ලිවීමේ හැකියාවති රචකයෙකු සොයනු ලැබේ !!
මීට - වාසනා ප්රකාශකයෝ - දංකොටුව
මාව ගනීද?
Mission Ghost-1 | මරණයේ දේශසීමාව
මධ්යම රාත්රියේ අන්ධකාරය දෙබෑ කරමින්, පර්සියානු ගල්ෆ් කලාපයට ඉහළින් අඩි 30,000ක් උසින් ඇමරිකානු ගුවන් හමුදාවට අයත් F-15E ‘ස්ට්රයික් ඊගල්’ යානය සිය මාරාන්තික ගමනේ යෙදී සිටියේය. යානයේ නියමුවා වූයේ 34 හැවිරිදි කැප්ටන් ඒතන් රීඩ් ය. ඔහුගේ කෝල් සයින් එක වූයේ ‘ගෝස්ට්-1’ යන්නයි. ඒතන් යනු අත්දැකීම් බහුල නියමුවෙකි. ඔහුගේ කොක්පිට් එක තුළ තිබූ කොළ පැහැති ඩිජිටල් තිරවලින් නිකුත් වූ ආලෝකය ඔහුගේ මුහුණේ ඇති දැඩි අධිෂ්ඨානය මනාව පිළිඹිබු කළේය.
"ගෝස්ට්-1, මධ්යම පාලන මැදිරිය අමතනවා. ඔබ දැන් ඉරාන දේශසීමාවට සැතපුම් දහයක් දුරින් සිටින්නේ. නියමිත ගමන් පථයේම රැඳී සිටින්න," හෙඩ්සෙට් එක හරහා මූලස්ථානයේ හඬ ඇසුණි.
"ලැබුණා පාලන මැදිරිය. ගෝස්ට්-1 සූදානම්," ඒතන් පිළිතුරු දුන්නේය.
නමුත් ඒ මොහොතේම යානයේ රේඩාර් අනතුරු ඇඟවීමේ පද්ධතිය කන් අගුළු දමන හඬකින් නාද වන්නට විය. යානයේ තිරය මත රතු පැහැති තිතක් වේගයෙන් ලඟා වන බව දිස් විය.
"ලොක්-ඔන්! මාව ඉලක්ක කර තිබෙනවා! මූලස්ථානය, මට මිසයිල ප්රහාරයක් එල්ල වෙනවා!" ඒතන් කෑගැසුවේය.
ඉරාන හමුදාව සතු අතිනවීන 'බාවර්-373' මිසයිල පද්ධතියක් මගින් එල්ල කළ රහසිගත ප්රහාරය එය විය. ඒතන් වහාම යානය වමට බර කරමින් Flares නිකුත් කළේ මිසයිලය මුළා කිරීමටයි. නමුත් ඉරාන මිසයිලය ඉතා දියුණු එකක් විය. එය ඒතන්ගේ සියලු උත්සාහයන් ව්යර්ථ කරමින් F-15E යානයේ වම් පස එන්ජිම වෙත කෙළින්ම ඇදී ආවේය.
දැවැන්ත පිපිරුමකින් යානය දෙදරුම් කෑවේය. කොක්පිට් එක තුළ කළු දුමාරයක් පිරී ගිය අතර, යානය වේගයෙන් කැරකෙමින් පහළට ඇදී යන්නට විය.
"ගෝස්ට්-1 ඇද වැටෙනවා! මට පාලනය නැති වෙනවා! ඉජෙක්ට්! ඉජෙක්ට්!"
ඒතන් වහාම තම ආසනයට සම්බන්ධ වූ හසුරුව තදින් ඇද්දේය. තත්පරයකින් දහයෙන් පංගුවක කාලයකදී, පුපුරන ද්රව්ය මගින් ක්රියාත්මක වන ACACES II ආසනය ඒතන්වත් රැගෙන යානයෙන් ඉවතට විසි විය. දැඩි පීඩනයක් හේතුවෙන් ඒතන් මොහොතකට සිහි විසඥ විය. අඩි දහස් ගණනක් ඉහළ අහසේ ඔහු තනි විය.
පැරිෂුටය විවෘත වූ සැණින් ඇති වූ ගැස්මෙන් ඒතන්ගේ සිහිය නැවත පැමිණියේය. ඔහු පහළ බැලුවේය. අඳුරු, රළු, සහ ගල් සහිත කඳු පන්ති මාලාවක් ඔහු ඉදිරියේ දිස් විය. ඔහු පතිත වෙමින් සිටියේ ඉරානයේ සග්රොස් කඳුකර ප්රදේශයටයි. එය ලෝකයේ පවතින රළුම භූමි ප්රදේශවලින් එකකි.
පොළොවට පතිත වූ සැණින් ඒතන්ගේ වම් කකුල පර්වතයක වැදී තදින් තුවාල විය. ඔහු වේදනාවෙන් දත් මිටි කා ගත්තේය. දැන් ඔහු සිටින්නේ ලෝකයේ වඩාත්ම භයානක සතුරෙකුගේ දේශ සීමාව තුළය.
"මට විනාඩි කිහිපයක් පමණයි තිබෙන්නේ," ඔහු තමාටම කියා ගත්තේය. ඔහු වහාම තම පැරිෂුටය අකුලාගෙන, ළඟ තිබූ පඳුරු සහිත කුඩා ගුහාවක් තුළ එය සඟවා දැමීය. අනතුරුව ඔහු තම ‘සර්වයිවල් කිට්’ එක පරීක්ෂා කළේය. එහි තිබුණේ සිග් සෝවර් වර්ගයේ පිස්තෝලයක්, පිහියක්, බැටරි අවසන් වෙමින් පවතින සැටලයිට් රේඩියෝවක්, වතුර බෝතලයක් සහ ප්රථමාධාර කට්ටලයක් පමණි.
ඈතින් හෙලිකොප්ටර් එන්ජින් හඬක් ඇසෙන්නට විය. ඉරාන විප්ලවීය ආරක්ෂක බලකාය දැනටමත් දඩයම ආරම්භ කර තිබුණි. ඒතන් සෙමින් තම කකුලේ තුවාලයට වෙළුම් පටියක් දමාගෙන, කඳු වැටිය දිගේ ඉහළට ඇදුණි. ඔහු දක්ෂ ලෙස සැඟවී සිටීමට පුහුණුව ලැබූ අයෙකි. ඔහු ගල් අතරින් රිංගමින් කිසිදු හෝඩුවාවක් ඉතිරි නොකර ගමන් කළේය.
රාත්රිය උදාවෙත්ම සග්රොස් කඳුකරයේ උෂ්ණත්වය ශුන්යයට වඩා පහත වැටුණි. දැඩි සීතල ඒතන්ගේ ඇටමිදුලු පසාරු කරගෙන ගියේය. ඔහුට ගින්දර දැල්විය නොහැක. මන්ද, ඉරාන හමුදා Thermal Cameras සහිත ඩ්රෝන යානා භාවිතා කරමින් සිටි බැවිනි.
හදිසියේම ඈතින් මිනිසුන් කෑගසන හඬක් ඇසුණි. ඉරාන සෙබළුන් පිරිසක් පන්දම් දල්වාගෙන ඔහු සිටි දෙසට පැමිණෙමින් සිටියහ. ඔවුන් ඉව අල්ලන සුනඛයන් ද රැගෙන විත් තිබුණි. ඒතන් වහාම තම ශරීරය මඩෙන් වසා ගත්තේය. මඩ තට්ටුවක් ශරීරයේ තැවරීමෙන් තාප රූප කැමරාවලින් බේරීමට යම් අවස්ථාවක් ලැබේ.
සෙබළුන් ඔහු සිටි පඳුරට ඉතා ආසන්නයෙන් ගමන් කළහ. එක් සෙබළෙකු ඒතන් සැඟවී සිටි ගල් සිදුර දෙසට පන්දම යොමු කළේය. ඒතන් හුස්ම පවා නතර කරගෙන සිටියේය. තත්පර ගණනක් යුග ගණනක් මෙන් දැනුණි. වාසනාවකට මෙන්, සුනඛයා වෙනත් දිශාවකට බුරන්නට වූ නිසා සෙබළුන් එදෙසට හැරී ගියහ.
එදින රාත්රිය පුරා ඒතන්ට නිදා ගැනීමට නොහැකි විය. ඔහු මරණය සහ ජීවිතය අතර සියුම් නූලක එල්ලී සිටියේය. ඔහුගේ මනස තුළ තම බිරිඳ සහ දරුවාගේ රූප මැවී පෙනුණි. "මට මැරෙන්න බැහැ... මම කොහොම හරි යන්න ඕනේ," ඔහු තමාටම ශක්තිය ලබා ගත්තේය.
දෙවන දින උදෑසන ඉර පායන විට ඒතන් සිටියේ දැඩි පිපාසයකිනි. ඔහු සතුව තිබූ වතුර අවසන් වී තිබුණි. ඔහුට පෙනෙන්නට තිබුණේ අවසන් නොවන ගල් පර්වත සහ වියළි පඳුරු පමණි.
හදිසියේම ඔහු ඉදිරියේ කුඩා දිය පහරක් දිස් විය. ඔහු එදෙසට යාමට සැරසෙන විටම දුටුවේ දිය පහර අසල රැක සිටින ඉරාන ස්නයිපර්සෙ බළෙකුයි. සතුරා බලා සිටින්නේ ඔහු වතුර බීමට එනතුරුය. ඒතන් ඉතා සෙමින් තම පිස්තෝලය අතට ගත්තේය. ඔහුට වෙඩි තැබිය නොහැක, මන්ද ශබ්දය ඇසුණු සැණින් මුළු ප්රදේශයේම සිටින හමුදාව එතැනට පැමිණෙනු ඇත.
ඔහු ඉතා රහසිගතව ස්නයිපර් සෙබළා පිටුපසින් ගොස්, සිය පිහියෙන් ඔහුට පහර දී නිහඬ කළේය. එය සැබෑ වෘත්තීය මට්ටමේ මෙහෙයුමක් විය. ඔහු සෙබළාගේ රයිෆලය සහ වතුර බෝතලය ලබා ගත්තේය. දැන් ඔහු සතුව සන්නද්ධ ශක්තියක් තිබුණි.
එදින දහවල් කාලය ඒතන්ට අතිශය දුෂ්කර විය. ඉරාන හමුදාව දැවැන්ත සෝදිසි මෙහෙයුමක් දියත් කර තිබුණි. හෙලිකොප්ටර් යානා හතරක් එකවර අහසේ කැරකෙමින් තිබුණි. ඔහුට සිදු වූයේ පැය ගණනාවක් පුරා විශාල පර්වතයක් යට නිසලව වැතිර සිටීමටයි. තද හිරු රශ්මිය නිසා ඔහුගේ සම පිලිස්සී ගියේය.
සවස් වන විට ඔහුට තම සැටලයිට් රේඩියෝවෙන් ඉතා දුර්වල සංඥාවක් ලැබුණි.
"ගෝස්ට්-1... ඔබට ඇසෙනවාද? මේ ඊගල්-නෙස්ට් අමතන්නේ..."
ඒතන් මහත් අසීරුවෙන් පිළිතුරු දුන්නේය. "මේ ගෝස්ට්-1. මම ඉන්නේ දේශසීමාවට සැතපුම් පහක් උතුරින්. මට වහාම උදව් අවශ්යයි. සතුරා ඉතා සමීපයි."
"ගෝස්ට්-1, අවධානය යොමු කරන්න. අද රාත්රී 02:00 ට 'පොයින්ට් සීබ්රා' වෙත පැමිණෙන්න. අපි විශේෂ බලකායක් එවනවා. මෙය ඔබේ අවසන් අවස්ථාවයි."
පොයින්ට් සීබ්රා යනු ඒතන් සිටි ස්ථානයට සැතපුම් අටක් දුරින් පිහිටි විවෘත නිම්නයකි. ඒ අට සැතපුම යනු මරණය සහ ජීවිතය වෙන් කරන දුරයි.
රාත්රී 01:00 වන විට ඒතන් පොයින්ට් සීබ්රා වෙත ළඟා වීමට සමත් විය. නමුත් ඔහු ඉදිරියේ විශාල බාධකයක් තිබුණි. එය ඉරාන හමුදාවේ තාවකාලික මුරපොලකි. සෙබළුන් විසි දෙනෙකු පමණ සන්නද්ධ වාහන දෙකක් ද සමඟින් මාර්ගය අවුරා සිටියහ.
ඒතන්ගේ අතේ තිබුණේ ස්නයිපර් රයිෆලය සහ පිස්තෝලය පමණි. ඔහුට ඔවුන් සියල්ලන් සමඟ සටන් කළ නොහැක. ඔහුට උපක්රමයක් අවශ්ය විය.
ඔහු මුරපොලට මීටර් දෙසියයක් පමණ ඈතින් තිබූ ඉන්ධන ටැංකියකට වෙඩි තැබුවේය. දැවැන්ත පිපිරුමක් සමඟ ගිනි ජාලාවක් අහසට නැගුණි. ඉරාන සෙබළුන් කලබල වී එදෙසට දිව ගියහ. ඒ අවස්ථාවෙන් ප්රයෝජන ගත් ඒතන්, මුරපොල මැදින් අඳුරේම රිංගා ගියේය.
නමුත් එක් සෙබළෙකු ඔහුව දැක ගත්තේය. "ඔතන නතර වෙයන්!" ඔහු පර්සියානු බසින් කෑගසමින් වෙඩි තැබුවේය.
ඒතන් ප්රතිප්රහාර එල්ල කරමින් ඉදිරියට දිව ගියේය. ඔහුගේ උරහිසට වෙඩි පහරක් වැදුණි. දැඩි වේදනාවෙන් වුවද ඔහු නතර නොවීය. ඔහු නියමිත ස්ථානයට ළඟා වන විට වේලාව හරියටම 02:00 විය.
මුළු ප්රදේශයම සෙවුම් ආලෝක ධාරාවලින් පිරී ගියේය. ඉරාන හමුදා වාහන ඔහු පසුපස ලුහුබඳිමින් තිබුණි. ඒතන් තම අතේ තිබූ ඉන්ෆ්රාරෙඩ් ස්ට්රෝබ් ලාම්පුව ක්රියාත්මක කළේය. එය පියවි ඇසට නොපෙනෙන නමුත් අහසේ සිටින මිතුරු යානාවලට ප්රදීපාගාරයක් මෙන් පෙනේ.
හදිසියේම අහස ගිගුම් දෙන්නට විය.
පහත් මට්ටමෙන් පියාසර කරමින් පැමිණි ඇමරිකානු MH-47 'චිනූක්' හෙලිකොප්ටරයක් සහ ආරක්ෂාව සඳහා පැමිණි AH-64 'ඇපාචි' ප්රහාරක හෙලිකොප්ටර් දෙකක් ක්ෂිතිජයෙන් මතු විය.
ඇපාචි හෙලිකොප්ටර් මගින් නිකුත් කළ මිසයිල ප්රහාරවලින් ඉරාන හමුදා වාහන සුනුවිසුනු වී ගියේය. මුළු නිම්නයම දහවල් කාලය මෙන් ආලෝකවත් විය. චිනූක් හෙලිකොප්ටරය පොළොවට අඩි කිහිපයක් ඉහළින් පාවෙමින් තිබියදී, එයින් කඹ ආධාරයෙන් පහළට බැසගත් නේවි සීල් සෙබළුන් පිරිසක් වහාම ඒතන්ව වට කර ගත්හ.
"ගෝස්ට්-1, අපි ආවා! සර්, ඔබ දැන් ආරක්ෂිතයි!" සීල් කණ්ඩායමේ නායකයා කෑගැසුවේය.
ඒතන්ව වහාම හෙලිකොප්ටරය තුළට ඔසවා ගනු ලැබීය. හෙලිකොප්ටරය වේගයෙන් අහසට එසවෙන විට ඉරාන හමුදාව එල්ල කළ වෙඩි ප්රහාර එහි බඳේ වැදී ලෝහමය හඬක් නැගුවේය. නමුත් සියල්ල ප්රමාද වැඩි විය. ඇමරිකානු ගුවන් ශක්තිය හමුවේ සතුරාට කළ හැකි දෙයක් නොවීය.
මිනිත්තු තිහකට පසු, ඔවුන් ඉරාන ගුවන් සීමාව පසු කර ජාත්යන්තර මුහුදු සීමාවට පැමිණියහ. හෙලිකොප්ටරය තුළ තිබූ වෛද්ය පහසුකම් මගින් ඒතන්ගේ තුවාලවලට ප්රතිකාර කිරීම ආරම්භ විය.
ඒතන් හෙලිකොප්ටරයේ බිත්තියට හේත්තු වී දෑස් පියා ගත්තේය. ඔහුගේ සිරුරේ සෑම අඟලක්ම වේදනාවෙන් පිරී තිබුණි. නමුත් ඔහුගේ මනසට දැනුණේ පුදුමාකාර සැහැල්ලුවකි. ඔහු මරණය දෙස කෙළින්ම බලා නැවත පැමිණ ඇත.
පසුදා උදෑසන ගුවන් යානා වාහක නෞකාවකට ගොඩබසින විට, සිය ගණනක් සෙබළුන් ඔහුට ආචාර කිරීමට පෙළ ගැසී සිටියහ. ඒතන් රීඩ් හෙලිකොප්ටරයෙන් බැස එන විට ඔහුගේ මුහුණේ වූයේ විඩාපත් නමුත් ජයග්රාහී සිනහවකි.
මෙම අත්දැකීම ඔහුට තවත් එක් මෙහෙයුමක් පමණක් නොවීය. එය මිනිසෙකුගේ අසීමිත ජීවත්වීමේ ආශාව සහ හමුදාවක සහෝදරත්වය ලෝකයටම පසක් කළ ඓතිහාසික සිදුවීමක් විය. ඒතන් රීඩ් නොහොත් 'ගෝස්ට්-1' එදා සිට වීරයෙකු ලෙස ඉතිහාසයට එක් විය.
මාස කිහිපයකට පසු, ඒතන් නැවතත් සිය නිවසට පැමිණියේය. ඔහු සිය පුතු සමඟ ගෙවත්තේ සෙල්ලම් කරමින් සිටින විට, ඈත අහසේ පියාසර කරන ජෙට් යානයක හඬ ඇසුණි. ඔහු මොහොතකට නතර වී අහස දෙස බැලුවේය.
ඔහුට තවමත් සග්රොස් කඳුකරයේ සීතල සහ පර්වතවල රළු බව මතකය. තමා අතහැර ආ F-15E යානයේ සුන්බුන් තවමත් ඒ පාළු කඳුකරයේ කොහේ හෝ ඇති බව ඔහු දනී. යුද්ධය යනු හුදෙක් ආයුධවල සටනක් නොවන බවත්, එය මිනිස් ආත්මයේ ශක්තිය පරීක්ෂා කරන පරීක්ෂණයක් බවත් ඔහු දැන් වටහාගෙන ඇත.
ඒතන් රීඩ් සිය බිරිඳ දෙස බලා සිනාසුණේය. ඔහු දිනාගෙන ඇත්තේ හුදෙක් සටනක් පමණක් නොව, ජීවිතය නැවත ලැබීමේ වරමයි.
නිමි!
