"තත්කාලීන චීවරධාරියාගේ පැවැත්ම, සැරසූ පින්නර කූඩුවක වෙසෙන විහංගයෙකුගේ නියතියට සමාන ය. පංචඋපාදානස්කන්ධයේ රැහැනින් මිදෙන මග කියනු වෙනුවට, මිනිසා ඇලුම් කරන්නේ ඌ තම හුරුපුරුදු කූඩුව තුළ හිඳිනා තාක් දෙන දානමානාදිය වළඳමින් කියවන අනුකරණීය රාවය ඇසීමට ය. එහෙත්, එම විහංගයා කූඩුවේ දොරගුළු බිඳ අත්තනෝමතික නිදහස සොයා පියාසර කිරීමට තැත් කරන මොහොතේ, සමාජය ඊට අකමැති වන්නේ ඌ නිදහස් වීම තුළින් තම ස්වයං-නිර්මිත ආගමික රාමුව සහ ආකෘතික භක්තිය දෙදරා යන බැවිනි."