"රටක් හැදෙන්නේ නීති වලින් මිසක් ආගම් වලින් නෙමෙයි" කියලා. ඒකෙන් භාගයක් ඇත්ත — හැබැයි භාගයක් විතරයි.
බුදුන් වහන්සේ චක්කවත්ති සූත්රයේම පෙන්වා දෙනවා: රජු දුප්පතුන්ට සම්පත් දෙන එක අතපසු කළාම, දුප්පත්කම පැතිරිලා, හොරකම, අවි ආයුධ, මිනීමැරුම් පිළිවෙළින් ඇවිත් සමාජයම විනාශ වෙනවා. කූටදන්ත සූත්රයේත් ඒකමයි — රට සෞභාග්යමත් වුණේ සොරුන්ට දඬුවම් දීලා නෙවෙයි, මිනිස්සුන්ට බීජ, ප්රාග්ධනය, රැකියා දීලා.
ඒ කියන්නේ, නීතිය මිනිහා බාහිරින් බඳිනවා; සීලය ඇතුළතින් බඳිනවා. නීතිය විතරක් තිබිලා, මිනිස්සුන්ගේ හිතේ හිරි-ඔත්තප්ප නැත්නම් වෙන්නේ නීතියෙන් පැනලා යන පාරවල් හොයන එකයි. බුදුන් වහන්සේ සංඝයාට විනය පිහිටෙව්වෙත් නීති අවශ්ය නිසයි — හැබැයි ඒ විනය වැඩ කළේ එය සීලය මත පිහිටි නිසා.
ඉතින් ඇත්ත ප්රශ්නය නීතියද ආගමද කියන එක නෙවෙයි — නීතියට පදනමක් වෙන සීලවත් පුරවැසියෝ ඉන්නවද කියන එකයි.