හදවත පාරන සොදුරු හැගුම්
හිරකරගෙන හිටියා ඇති දැන්
සවනට ලන්වි ආදරයෙන්
කියන්න කාලය දැන් ඇවිදින්
ඇසට ඇස තියා බලාන ඉන්න
ලැමෙහි හොවා හිස සුවෙන් නිදන්න
නිමක් නැතිව මල් හාදු පුදන්න
හිනා වෙලා මගේ පෙම පිලිගන්න
කදුලු පිස දමා සිනහා නගන්න
අදුරු ලොවට මිණි පහනක් වෙන්න
සන්සාරෙම මගෙ වෙලා ඉදින්න
මගේ පෙම...