ක්ෂිතිජ ඉමේ හිරු දෙලෙන පැයේ
නොසිතු ලෙසින් ඔබ වෙන්ව ගියේ
එදා මෙදා තුර දුටුවේ නෑ ඔබ
කියන්න ඔබ කොතැනකද කියා
ඉර පායා ඉර අවරින් බැසයයි
සඳ පායා සඳ අවරින් බැසයයි
ඒ ඉරහඳ යට කොතැනක හෝ ඔබ
සිටිනා බව දනිමී
හිස් අවකාසේ කාලය ඉගිලෙයි
හිස්වූ හදවත ඉකිබිඳ වැලපෙයි
හිරු ගිලෙනාවිට මල හිරු රැස් මැද
සැමදා ඔබ දකිමී...