පියමැන්නේ ඇයිද එසේ රිදවාලා ඔබ මසිත මෙසේ
දුර ගව්වේ මා ඉන්නේ මතකේ රැඳූනා ඒ සිතුවිල්ලේ
සෙවණැලි මාවතේ ඇඳී ඒ ජීවිතේ
රැළි මත සාගරේ මතුවේවා
සදා ඒ සිහිනේ
සියුමැලි ඔබෙ වත රැඳී ඒ දෙකොපුල කී කතා
ඇසේ සවන් පුරවා මගෙ දැහැනේ
අත්වැල් බැඳගෙන වැල්ලේ ඇඳි ඒ රූ රටා
මැකී ගියා රැල්ලේ නිසල රැයේ
සිප ගත්තේ නැතුව නොවේ...