මටම පෙම්කර නෙතඟ නිවසන
සදා නොසිඳෙන සුනිල උල්පත
කඳූළු බිංදුව..
සමනලිය නෙත ලැගුම් ගෙන හුන්
නුඹව පලවා හැරියදා මං
උන් හිටිය තැන් අහිමි වීමෙන්
උන් හිටිය තැන් අහිමි වීමෙන්
මවෙත වෙර බැඳ පිටව ගිය නුඹ
කඳූළු බිංදුව...
නිදැල්ලේ ඔහේ ඉගිල ගිය ඇය
මගේ විජිතෙන් වහන් වුණු සඳ
කොහේදෝ හිඳ ජීවතුන් මැද
කොහේදෝ...