රන්වන් සිනා පෑ මනෝ මාලිගාවේ
කුමාරී කුමාරී කොහේදෝ මගේ
මේ වේදනා දෑත පාවි ගියාවේ
කුමාරී කුමාරී කොහේදෝ මගේ
අනන්තේ දිගන්තේ සුළංරැල් ඇඳේ
උදාවූ වසන්තේ මිහිරී නොවේ
දිවා රෑ ගෙවීයයි ලොවේ හී මෙසේ
සරාගී වියෝ ගීත රාවේ ඇසේ
මේ කල්පනා සෝක සංකා මවන්නේ
කුමාරී කුමාරී කොහේදෝ මගේ
සුසුම්වැල් ගලාලා පැතුම් සුන්වෙලා...