ළදේ මුලා වී ගියා නම්
එපා ඔයාගේ සිනාවන්
මිරිඟුව දැක මුවෙක් වගේ
දිය සොයමින් කතර දිගේ
ඉතින් මොකෝ පරාදවී දැන්
මැණිකෙ අගය කණා දන්නෙ නෑ
නමුත් අගය බාල වෙන්නෙ නෑ
පළුදු බඳුන ඕන වෙන්නෙ නෑ
වැරදුනාම හරියි කිව්වෙ නෑ
පරවූණාම මලේ සුවඳ නෑ
බොරවුණාම ජලේ පැහැය නෑ
බිඳූනු පෙමක නැවුම් රසය නෑ
හැර ගියාට මා තනිවුන්...