කඩමණ්ඩියේ දොළ අයිනේ නුඹව පෙනී
නැවතී බලනවා මොහොතක් කොහොමහරී
කතා නැතුව හිටියත් ගොළුවෙලා අපී
දාහක් දේ තිබේ කීමට බැරුව වැසී
ගහකොළ වලට දාහක් ඇස් ඇති හින්දා
සුළඟට සියුම් දාහක් කන් නැතිහින්දා
කවදාවත්ම නුඹ මට නොලැබෙන හින්දා
මුණිවත හොඳයි දෙබසින් දුක වැඩිහින්දා
සයුර මොටද දිය දෝතක් බොන්න බැරි
ඔරුව මොටද...