මගේ දරු පැටව් අහසට දෑත දිගු කරන්
අම්මා එයි කියා ගමටම හඩ තලයි වැරෙන්
සින්න වෙන ඉඩම මට ගොඩ ගන්න බෑ ඉතින්
යන්න නුඔ ගියා උගසට දරු සෙනේ අරන්
....
කන්න බෑ කියයි බත් ගුලි ලොකු වැඩි කියයි
නින්ද නෑ කියයි මගෙ කවි තාලෙ නෑ කියයි
මටත් නින්ද නෑ සිත නුඔ ගැනම ගතු කියයි
හඩන සිතට වන මල් පැණි නැතුව බැරි...