නිසොල්මන් අළුයමක...
මලානික අදුරු ලොව..
එකදු තරුවක් නැතිව...
මූසලයි අහස් ගැබ...
කවුලු දොර පියවිලා...
නිදනවා ඇත ගමම.....
පෑනකුත් පොතත් ගෙන...
අවදියෙන් තවම මම....
රිදුම් දෙන ගත පුරා..
වේදනා දිවෙන්නේ...
බිදුනු පැතුමක් පමණි..
සිතේ තනි රකින්නේ..
බිය වෙලා වෙව්ලමින්...
දා බින්දු වැටෙන්නේ...
එහෙත් තව...