මීපැණි කාලා ඇස් අරියත් නැතිව,
හරකා හිඳී dream එකක වගේම.
වහළවෙලා ගමන් ලෝකේ සන්සුන් වෙලා,
Bose speaker එකෙන් සෙරිනිටි සින්දුවක් නඟා.
මතුපිටෙ පස් දැවටෙන හැඟීමක,
වෙහෙසටත් නැති සන්සුන් නදයක,
ඔහු දැකෙයි සල්පිලෙ පාවෙමින්,
මීවල සීතල සුවඳට සිරවෙමින්.
එතකොටම ආවෙ බිහිසුණු හඬක්,
"කම්දෝ... මේක God ගෙ මන්න පාරක්!"
හරකාගේ ඇස් දෙක දිලිසෙන්න පටන් ගත්තා,
ඉදිරියෙන් ආවෙ වැස්සක්ද, වහළයක මට්ටමක්ද කියලා බේරෙන්නත් බැරි උනා.
Bose speaker එක තවමත් ගීතය වාදනය කළා,
ඒ නදෙම සන්සුන් මත්බව, බියටත් ගැළපෙන්නට තිලා.
හරකා සිතා ගත්තා "මීපැණිත් වංචනාවක්ද?"
නැත්තම් මේ උරුමයම ද මට දඬුවමක්ද?