අරුණාචලම් මුරුගානන්දම් - THE REAL PAD MAN
මේ දිනවල කාන්තා සනීපාරක්ෂක තුවා, හා Pad man චිත්රපටය පිළිබදව කතාබහකට ලක්වී ඇති මොහොතක The Real Pad man ගැන සටහනක් තබන්න අපි සිතුවා.
දකුණු ඉන්දියාවේ දුප්පත් පවුලකින් පැමිණි අඩු වයසෙන් පාසල් හැරගිය සාමාන්ය පුද්ගලයකු සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල ග්රාමීය කාන්තාවන්ගේ ඔසප් සෞඛ්යයේ විප්ලවීය වෙනසක් සිදුකිරීමට සමත් වූ අතර ඔහු එය කරනු ලැබුවේ ලාභදායී සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදන සඳහා භාවිතා කළ හැකි සරල යන්ත්රයක් නිර්මාණය කිරීම මගිනි.
“මේ සියල්ල ආරම්භ වූයේ මගේ බිරිඳගෙන්” ඔහු පවසයි. 1998 දී ඔහු විවාහ වූ අතර ඔහුගේ ලෝකය ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති සහ ඔහුගේ වැන්දඹු මව වටා කැරකෙයි. දිනක් ඔහු දුටුවේ ශාන්ති ඔහුගෙන් යමක් සඟවන බවයි. එය කුමක්දැයි දැනගත් ඔහු කම්පනයට පත් විය. ඒ ඇය ඔසප් වීමේදී භාවිතා කළ අපිරිසිදු රෙදි කැබලිය.
මුරුගානන්දම් මෙසේ පවසයි "මගේ ස්කූටරය පිරිසිදු කිරීමටවත් එවැනි රෙදිකැබලි මම භාවිතා නොකරයි." ඇය සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා නොකරන්නේ මන්දැයි ඔහු ඇයගෙන් විමසූ විට ඇය පෙන්වා දුන්නේ ඇය පවුලේ කාන්තාවන් සඳහා ඒවා මිල දී ගත්තා නම් ඇයට කිරි මිලදී ගැනීමට හෝ නිවසේ වෙනත් කටයුතු පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි වනු ඇති බවයි.
තම තරුණ බිරිඳගේ සිත් දිනාගැනීමට කැමති වූ මුරුගානන්දම් සනීපාරක්ෂක තුවායක් මිලදී ගැනීමට නගරයට ගියේය. ඔහු එය විමසූ විට වෙළෙඳ හිමියා එය කඩිමුඩියේ ඔහුට භාර දෙන ලදි. ඔහු එය අතේ තබාගෙන කල්පනා කළේ ග්රෑම් 10ක කපු රෙදි කැබැල්ලක් (එකල පයිසා 10ක පමණ වටිනාකමකින් යුත්) රුපියල් 40කට අලෙවි කරන්නේ ඇයිද යන්නයි.(වටිනාකම මෙන් 40 ගුණයකට) ඔහු තීරණය කළේ ඒවා තමාටම ලාභදායී ලෙස නිෂ්පාදනය කිරීමට හැකි බවයි.
ඔහු කපු වලින් සනීපාරක්ෂක තුවායක් සාදා එය වහාම පරීක්ෂා කර බලන ලෙස ඉල්ලා ශාන්තිට දුන්නේය. ඇය පැවසුවේ ඔහුට යම් කාලයක් බලා සිටීමට සිදුවනු ඇති බවයි. ඔසප් වීම සිදුවන්නේ මාසයකට වරක් යැයි ඔහු දැනගත්තේ ඒ අවස්ථාවේදීය. "සෑම පරික්ෂාකිරීමක් සඳහාම මට මාසයක් බලා සිටිය නොහැක. එයට දශක දෙකක් ගතවනු ඇත!" ඔහුට තවත් ස්වේච්ඡා සේවකයන් අවශ්ය විය.
මුරුගානන්දම් ඒ පිළිබඳව තවදුරටත් සොයා බැලූ විට, අවට ගම්මානවල කිසිදු කාන්තාවක් සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා කර නැති බව සොයා ගත්තේය. ඔහුගේ සොයාගැනීම් 2011 දී ඉන්දියානු රජය විසින් පත් කරන ලද ඒසී නීල්සන් විසින් කරන ලද සමීක්ෂණයකින්ද තහවුරු විය. එම සමීක්ෂයට අනුව ඉන්දියාව පුරා කාන්තාවන්ගෙන් සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා කරන්නේ 12%ක් පමණි.
මුරුගානන්දම් පවසන්නේ ග්රාමීය ප්රදේශවල මෙම ප්රතිශතය මීටත් වඩා බෙහෙවින් අඩු බවයි. කාන්තාවන් පරණ කුණු කසළ පමණක් නොව වැලි, ලී කුඩු, කොළ සහ අළු වැනි අපිරිසිදු ද්රව්ය භාවිතා කරන බව දැනගත් ඔහු අතිශය කම්පනයට පත් විය.
රෙදි භාවිතා කරන කාන්තාවන් බොහෝ විට හිරු එළියේ වියළීමට ලැජ්ජාවට පත්වන අතර එයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් විෂබීජහරණය නොකරන බවයි. ඉන්දියාවේ සියලුම ප්රජනක රෝගවලින් 70% ක් පමණ සිදුවන්නේ දුර්වල ඔසප් සනීපාරක්ෂාව හේතුවෙනි. එය මාතෘ මරණවලට ද බලපායි.
ඔහුගේ නිෂ්පාදන පරීක්ෂා කිරීම සඳහා ස්වේච්ඡා සේවකයන් සොයා ගැනීම එතරම් පහසු කාර්යයක් නොවීය. ඔහුගේ සහෝදරියන් එය ප්රතික්ෂේප කළ නිසා ඔහුගේ ප්රාදේශීය වෛද්ය විද්යාලයේ ශිෂ්යාවන් වෙත ළඟාවීමේ අදහස ඔහුට තිබුණි. "නමුත් වැඩමුළු සේවකයෙකුට වෛද්ය විද්යාලීය දැරියකට ළඟා විය හැක්කේ කෙසේද?" මුරුගානන්දම් පවසයි. "කොලේජ් කොල්ලන්ටවත් මේ කෙල්ලෝ ළඟට යන්න බැහැ!"
කෙසේ හෝ ඔහුගේ තුවා අත්හදා බැලීමට සිසුවියන් 20 දෙනෙකු කතාකරගැනීමට ඔහු සමත් විය. නමුත් එය තවමත් සාර්ථක වූයේ නැත. ඔහු ඔවුන්ගේ ප්රතිපෝෂණ පත්ර (Feedback Forms) එකතු කිරීමට පැමිණි දිනයේදී ඔහු ගැහැණු ළමයින් තිදෙනෙකු එම පත්ර එම අවස්ථාවේදී කඩිමුඩියේ පුරවනවා ඔහු දැක්කේය. එම නිසා මෙම ප්රථිපල මත විශ්වාසය තැබිය නොහැකි බව ඔහුට පසක් විය. නිෂ්පාදන තමා විසින්ම පරීක්ෂා කර බැලීමට ඔහු තීරණය කළේ එවිටය. “මම සනීපාරක්ෂ තුවා පැළඳින මිනිසා බවට පත්වුණා,” ඔහු පවසයි.
ඔහු පාපන්දුවකින් “ගර්භාෂයක්” නිර්මාණය කළේ එහි සිදුරු කිහිපයක් විදීමෙන් එළුවන්ගේ රුධිරයෙන් එය පුරවා ගනිමිනි. මුරුගානන්දම්ගේ හිටපු පාසල් මිතුරෙකු වන මස් වෙළෙන්දෙකු එළුවෙකු මරා දැමීමට යන සෑම අවස්ථාවකදීම මුරුගානන්දම්ගේ නිවස අසලින් යද්දී බයිසිකල් සීනුව නාද කරයි. මුරුගානන්දම් රුධිරය එකතු කර ලේ බැංකුවේ සේවය තවත් මිතුරෙකුගෙන් ලබාගත් ආකලන ද්රව්යයක් සමඟ මිශ්ර කරන ලදී. එමගින් රුධිරය ඉක්මනින් කැටි ගැසීම වැළැක්වීම සිදුවිය.
ඔහුගේ සාම්ප්රදායික ඇඳුම් යටින් පාපන්දු මුත්රාශය රඳවමින් ඇවිදිමින්, පාපැදි වලින් ගමන් කරමින්, දුවමින් නිරන්තරයෙන් ඔහුගේ සනීපාරක්ෂක තුවාවල අවශෝෂණ හැකියාව පරීක්ෂා කිරීම සිදුකලේය. හැමෝම හිතුවේ ඔහුට පිස්සු හැදිලා කියලා.
ඔහු තම ලේ තැවරුනු ඇඳුම් පොදු ළිඳක සේදීමට පුරුදුව සිටි අතර මුළු ගමම නිගමනය කළේ ඔහුට ලිංගික රෝගයක් ඇති බවය. ඔහු මඟහැරීම සඳහා මිතුරන් තීරණය කළහ. “මම විකෘති පුද්ගලයෙක් වෙලා” කියා ඔහු පවසයි. ඒ සමඟම, ඔහුගේ බිරිඳ ඔහුගේ මෙම ක්රියාකලාපය පිළිබදව වෙහෙසට පත්වී ඔහුව හැර ගියේය. "මම මගේ බිරිඳ වෙනුවෙන් පර්යේෂණ ආරම්භ කළෙමි. මාස 18 කට පසු ඇය මා හැර ගියාය!"
එවිට ඔහුට තවත් අදහසක් පහලවිය. ඔහු භාවිතා කළ සනීපාරක්ෂක තුවා අධ්යයනය කිරීමට තීරණය කළේය. නිසැකවම මෙයින් සියලු ප්රශ්න විසඳෙනු ඇත. නමුත් මෙම අදහස එවැනි මිථ්යා විශ්වාස ප්රජාවක් තුළ ඉදිරිපත් කිරීම ඊටත් වඩා විශාල අවදානමක් ඇති කළේය. "මම කාන්තාවකගෙන් කෙස්ගසක් ඉල්ලුවද, ඇයව වසඟකරගැනීම සඳහා මම ඇයට ගුරුකමක් කරනවා යැයි ඇය සැක කරනු ඇත," ඔහු පවසයි.
ඔහු වෛද්ය සිසුන්ට සනීපාරක්ෂක තුවා ලබා දී පසුව ඒවා එකතු කළේය. ඔහුගේ සාම්පල ඔහු නිවස පසුපස තබා තිබුණි. මෙම දැකීමෙන් තම ඉවසීම සීමාව,ඉක්මවා ගිය ඔහුගේ මව ඇයගේ ඇදුම්ද ගිනිතබා නිවසින් පිටවිය. “ඒක මට විශාල ප්රශ්නයක් වුණා ඔහු පවසයි."මට මගේම ආහාර පිසීමට සිදු විය."
තත්වය ඊටත් වඩා දරුණු විය. ඔහු අමුනුෂය ආත්ම වැළදී ඇතිබව ගම්වාසීන් තීරණය කළේය. ගමේ කට්ටඩියා විසින් ඔහුට සුවය ලබාදීම සඳහා ඔහුව ගසක උඩු යටිකුරු ලෙස එල්ලා තැබීමට සූදානම් විය. ඔහු මෙම ප්රතිකාරයෙන් වැළකී සිටියේ ගමෙන් පිටවීමට එකඟ වීමෙනි. එය විශාල පාඩුවක් විය. "මගේ බිරිඳ ගියා, මගේ අම්මා ගියා, මගේ ගමෙන් නෙරපා හැරියා" ඔහු පවසයි. "මම තනිවුනා."
එහෙත්, ඔහු ඉදිරියට ගියේය. ලොකුම අභිරහස වූයේ සාර්ථක සනීපාරක්ෂක තුවා සෑදීමට යොදාගන්නා අමුද්රව්ය සොයාගැනීමයි.. ඔහු රසායනාගාර විශ්ලේෂණය සඳහා සාම්පල යැවූ අතර එය කපු යැයි වාර්තා වූ නමුත් ඔහුගේම කපු නිර්මාණ සාර්ථක ප්රථිපල ගෙනාආවේ නැත. මෙම අමුද්රව්ය පිළිබදව ඔහුට සනීපාරක්ෂක නිෂ්පාදන නිපදවූ බහුජාතික සමාගම්වලින් පමණක් විමසිය හැකි දෙයක් විය. නමුත් කෙසේද? "එය හරියට කෝක්ගේ දොරට තට්ටු කර, 'ඔබේ කෝලා නිෂ්පාදනය කරන්නේ කෙසේදැයි මට විමසිය හැකිද?'
විශ්ව විද්යාල මහාචාර්යවරයෙකුගේ සහාය ඇතිව මුරුගානන්දම් මහා පරිමාණ නිෂ්පාදන සමාගම්වලට ලිපි යැවීය. මෙයට හිලව් ලෙස ඔහු මහාචාර්යවරයාගේ නිවසේ සේවය කළේය. ඔහු ඒ වන විට එතරම් හොදින් ඉංග්රීසි කතා කළේ නැත. එමනිසා එම සමාගම් සමඟ කළ සන්නිවේදනය සාර්ථක වූයේ නැත.
අවසානයේදී, මෙම ව්යාපාරයට පිවිසීමට සිතන තමිල්නාඩුවේ කොයිම්බතූර්හි රෙදි කම්හල් හිමිකරුවෙකු බව පැවසූ අයෙකුගෙන් සාම්පල කිහිපයක් ඉල්ලා සිටියේය. සති කිහිපයකට පසු තැපෑලෙන් ඔහුට දෘඩ බෝඩ් කිහිපයක් ආවේය. මේවා ගසක පොත්තෙන් ලබාගන්නා ලද සෙලියුලෝස් විය.. අවසානයේදී සනීපාරක්ෂක තුවා සාදා ඇත්තේ කුමක් දැයි සොයා ගැනීමට වසර දෙකක් සහ මාස තුනක් ගතවිය., නමුත් මෙහි ප්රශ්නයක් විය. මෙම ද්රව්යය බිඳ දමා තුවා බවට පත් කිරීමට අවශ්ය යන්ත්රය සඳහා ඩොලර් දහස් ගණනක් වැය වේ. මේ නිසා මුරුගානන්දම්ට ලාභදායි සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය කිරීමටනම් ඔහුට තමාගේම නිර්මාණයක් කිරීමට සිදුවනු ඇත.
වසර හතරහමාරකට පසු සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය සඳහා අඩු වියදම් ක්රමයක් නිර්මාණය කිරීමට ඔහු සමත් විය. ක්රියාවලියට සරල පියවර හතරක් ඇතුළත් වේ. පළමුව, මුළුතැන්ගෙයි ඇඹරුම් යන්තයකට සමාන යන්ත්රයක් දෘඩ සෙලියුලෝස් සුදුමැලි ද්රව්ය බවට බිඳ දමයි. එය වෙනත් යන්ත්රයකට සෘජුකෝණාස්රාකාර කැබලි ආකරයකට වලට පුරවනු ලැබේ. මෙම කැබලි පසුව වියන ලද රෙදි වලින් ඔතා පාරජම්බුල ප්රතිකාර ඒකකයක ආධාරයෙන් විෂබීජහරණය කරනු ලැබේ. මෙම සම්පූර්ණ ක්රියාවලිය පැයකින් ඉගෙන ගත හැකිය.
මුරුගානන්දම්ගේ ඉලක්කය වූයේ පාරිභෝගික-හිතකාමී නිර්මාණයක් සිදුකිරීමයි. මෙහි අරමුණු වූයේ සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතය වැඩි කිරීම පමණක් නොව, ඔහුගේ මව වැනි ග්රාමීය කාන්තාවන් සඳහා රැකියා උත්පාදනය කිරීමයි. තම ස්වාමිපුරුෂයා රිය අනතුරකින් මිය යාමෙන් පසු මුරුගානන්දම්ගේ මවට ඇය සතුව තිබූ සියල්ල විකුණා ගොවි කම්කරුවෙකු ලෙස රැකියාවක් ලබා ගැනීමට සිදු වූ නමුත් දිනකට ඩොලර් 1 ක් උපයා ගැනීම දරුවන් හතර දෙනෙකුට උපකාර කිරීමට ප්රමාණවත් නොවීය. වයස අවුරුදු 14 දී මුරුගානන්දම් රැකියාවක් සොයා පාසලෙන් පිටව ගොස් ඇත්තේ එබැවිනි.
මෙම යන්ත්ර ඉතාමත් සරල ලෙස ඔහු නිර්මාණය කල අතර එමඟින් කාන්තාවන්ට ඒවා පහසුවෙන් නඩත්තු කළ හැකිවිය. "එය රයිට් සහෝදරයන්ගේ පළමු ගුවන්යානය මෙන් පෙනේ," ඔහු පවසයි. පළමු ආකෘතිය ප්රධාන වශයෙන් ලී වලින් සෑදු අතර ඔහු එය මදුරාසියේ ඉන්දියානු තාක්ෂණ ආයතනයට පෙන්වූ විට එහි බලධාරීන් සැක පහළ කළේ මෙම මිනිසා බහුජාතික සමාගම්වලට එරෙහිව තරඟ කරන්නේ කෙසේද යන්නයි.
නමුත් මුරුගානන්දම්ට විශ්වාසයක් තිබුණි. අත්යන්ත්ර පේෂකර්මාන්තයේ පුතෙකු වශයෙන්, නගරයේ සම්පූර්ණ යාන්ත්රික මෝල් 446 ක් තිබියදීත්, ඔහුගේ පියා සරල ලී අත්යන්ත්රයකින් දිවිගෙවනු ඔහු කුඩා කළ දුටුවේය. එමඟින් ලී වලින් සාදන ලද ඔහුගේ කුඩා යන්ත්රය සමඟ විශාල සමාගම් භාර ගැනීමට ඔහුට ධෛර්යය ලැබුණි - ඊට අමතරව, ඔහුගේ අරමුණ සැබවින්ම තරඟ කිරීම නොවේ. "අපි නව වෙළඳපොළක් නිර්මාණය කරමින් සිටිමු. අපි ඔවුන්ට මග සලසමු," ඔහු පවසයි.
ඔහු නොදැන, ජාතික නවෝත්පාදන සම්මානයක් සඳහා වන තරඟයකට ඔහුගේ යන්ත්රය ඇතුළු විය. නව නිපැයුම් 943ක් අතුරින් එය පළමු ස්ථානයට පත්විය. ඔහුට මෙම සම්මානය එවකට ඉන්දීය ජනාධිපති ප්රතිභා පටිල් විසින් පිරිනමන ලදී. හදිසියේම ඔහු අතිශය ජනප්රිය විය.
අවුරුදු පහහමාරකට පසු මට මගේ ජංගම දුරකථනයට ඇමතුමක් ලැබේ. "මාව මතකද?"
ඒ ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති ය. ඇගේ සැමියාගේ සාර්ථකත්වය ගැන ඇය මුළුමනින්ම පුදුමයට පත් නොවීය. "ඔහු අලුත් දෙයක් දැන ගන්නා සෑම අවස්ථාවකම ඔහුට ඒ ගැන සෑම දෙයක්ම දැන ගැනීමට අවශ්යයි," ඇය පවසයි. "ඊට පස්සෙ වෙන කවුරුත් කලින් කරලා නැති ඒ ගැන යමක් කරන්න ඔහුට ඕන."
කෙසේ වෙතත්, මේ ආකාරයේ අභිලාෂයන් සමඟ ජීවත් වීම පහසු නොවීය. එවැනි කාරණයක් කෙරෙහි ඔහු දැක්වූ දැඩි උනන්දුක් දැක්වූවා පමණක් නොව ඔහුගේ කාලය හා මුදල් සියල්ලම වැය කළේය. ඒ වන විට ඔවුන්ට නිසි ලෙස ආහාර ගැනීමට තරම් මුදල් තිබුණේ නැත. ඕපාදූපවලින් ඇගේ කරදර තවත් උග්ර විය. “අමාරුම දෙය නම් ගම්වාසීන් අප ගැන නරක විදියට කතා කිරීමටත් සැලකීමටත් පටන් ගැනීමයි. "ඔහු වෙනත් කාන්තාවන් සමඟ සබඳතා පවත්වන බවට කටකතා පැතිරුණා. ඒ නිසා ඔහු එවැනි දේ කරනවා ඔවුන් පැවසීය." කෙසේ වුවත් ඇය ආපසු ගෙදර යාමට තීරණය කළාය.
ශාන්තිට පසුව, මුරුගානන්දම්ගේ මව සහ ඔහුව හෙළා දැක, විවේචනය කර, නෙරපා හරින ගම්වාසීන් සියල්ලන්මද ඔහු වෙත පැමිණියහ.
මුරුගානන්දම් කීර්තිය හා වාසනාව ලැබී තිබුණත් ඔහු ලාභය ගැන උනන්දු වූයේ නැත. "සිතන්න, අඩු වියදම් සහිත සනීපාරක්ෂක තුවා සෑදීමට ලෝකයේ ඇති එකම යන්ත්රයට පේටන්ට් අයිතිය මට ලැබුණා. MBA එකක් ඇති ඕනෑම අයෙකු මෙයින් වහාම උපරිම මුදල් රැස්කර ගනු ඇත. නමුත් මට එය අවශ්ය නොවේ". ඔහු පවසයි. ඇයි? කුඩා කල සිටම දුප්පත්කම නිසා කිසිම මිනිසෙකු මිය නොගිය බව මම දනිමි - සියල්ල සිදුවන්නේ නොදැනුවත්කම නිසාය."
මහා ව්යාපාරයක් මදුරුවෙකු මෙන් පරපෝෂිත බව ඔහු විශ්වාස කරන අතර සමනලයකු මෙන් සැහැල්ලු ස්පර්ශයට ඔහු වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි. "සමනලයෙකුට මලෙන් මී පැණි හානි නොකර උරා බොන්න පුළුවන්" ඔහු පවසයි.
ඉන්දියාවේ ඔසප් වීම වටා තවමත් බොහෝ අවාසනාවන්ත තත්වයන් තිබේ. කාන්තාවන්ට පන්සල් හෝ පොදු ස්ථාන නැරඹිය නොහැක, ඔවුන්ට ජල සැපයුමකට පිසීමට හෝ ස්පර්ශ කිරීමට අවසර නැත.
යන්ත්ර 250 ක් තැනීමට මුරුගානන්දම්ට මාස 18 ක් ගත වූ අතර, ඔහු උතුරු ඉන්දියාවේ දුප්පත්ම හා නොදියුණු ප්රදේශ වෙත ඒවා ගෙන ගියේය. බිහාර්, මධ්ය ප්රදේශ්, රාජස්ථාන් සහ උත්තර් ප්රදේශ් ප්රාන්ත වෙත ඔහු ගියේය. මෙහි කාන්තාවන්ට බොහෝ විට ජලය ලබා ගැනීම සඳහා සැතපුම් ගණනාවක් ඇවිදීමට සිදුවේ, ඔසප් වීමේදී ඔවුන්ට කළ නොහැකි දෙයක් - එබැවින් පවුල් දුක් විඳිනවා. බිහාර්හිදී වෙනසක් කළ හැකිනම්ය හැකි නම් ඕනෑම තැනක වෙනසක් කළ හැකි බව ඔහු විශ්වාස කළේය.
ගතානුගතික සමාජයක් තුළ මෙම විෂය පිළිබඳව කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම පවා දුෂ්කර විය. "ගම්බද කාන්තාවන් සමඟ කතා කිරීමට අපට ස්වාමිපුරුෂයාගේ හෝ පියාගේ අවසරය අවශ්යයි" ඔහු පවසයි.
සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතය පිළිබඳ මිථ්යාවන් හා භීතිකාද ඉන්දියානු ගැමි සමාජය තුළ ඇත. උදාහරණ ලෙස ඒවා භාවිතා කරන කාන්තාවන් අන්ධ වනු ඇත හෝ කිසි විටෙකත් විවාහ නොවනු ඇත. නමුත් සෙමින්, ගමෙන් ගමට ඔහුට පිළිගැනීමක් ඇති වූ අතර කාලයත් සමඟ ඔහුගේ යන්ත්ර ප්රාන්ත 23 ක ගම් 1,300 ක් දක්වා ව්යාප්ත කිරීමට ඔහු සමත් විය.
කඩසාප්පු සාමාන්යයෙන් පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ පිරිමින් වන අතර එයද කාන්තාවන් සනීපාරක්ෂක තුවා මිළදීගැනීම අඩුවෙන් සිදුවීමට එක් හේතුවක් වේ. නමුත් මෙහිදී සෑම අවස්ථාවකම සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය කරන්නේ කාන්තාවන් විසින් ඒවා කෙලින්ම පාරිභෝගිකයාට විකුණීම සිදුකරයි.. පාරිභෝගිකයන් ඔවුන් දන්නා කාන්තාවන්ගෙන් ඒවා ලබා ගත් විට, ඒවා භාවිතා කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු ද ලබා ගත හැකිය. ගැනුම්කරුවන්ට මුදල් පවා අවශ්ය නොවේ. බොහෝ කාන්තාවන් ළූණු සහ අර්තාපල් වැනි භාණ්ඩ සමඟ හුවමාරු කරගනියි.
කෙසේවුවත් රටේ නව ප්රදේශවලට පණිවුඩය ලබා ගැනීම තවමත් දුෂ්කර විය. රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම්වල ඵදායීතාවය පිළිබඳව මුරුගානන්දම් සැක පහළ කරයි. "ඔබ සැමවිටම සුදු ජීන්ස් වලින් සැරසී සිටින බිත්තියක් උඩින් පනින ගැහැණු ලමයෙකු දකියි" ඔහු පවසයි. "ඔවුන් කිසි විටෙකත් සනීපාරක්ෂාව ගැන කතා නොකරයි."
මුරුගානන්දම්ගේ සේවාදායකයින්ගෙන් බහුතරයක් රාජ්ය නොවන සංවිධාන සහ කාන්තා ස්වයං ආධාර කණ්ඩායම් වේ. අත් යන්ත්රයක් සඳහා ඉන්දියානු රුපියල් 75,000 ක් වැය වේ - අර්ධ ස්වයංක්රීය යන්ත්රයක් සඳහා ඊට වැඩි මුදලක් වැය වේ. සෑම යන්ත්රයකින්ම 10 දෙනෙකුට රැකියා සපයයි අතර ඔවුන්ට දිනකට පෑඩ් 200-250 ක් නිෂ්පාදනය කළ හැකි අතර එය සාමාන්යයෙන් ඉන්දියානු රුපියල් 2.5කට අලෙවි වේ.
මුරුගානන්දම් පාසල් සමඟ ද කටයුතු කරයි. ඉන්දියානු ගැහැණු ළමයින්ගෙන් 23% ක් ඔසප් වීම ආරම්භ වූ වහාම අධ්යාපනය අතහරිති. දැන් පාසල් දැරියන් තමන්ගේම සනීපාරක්ෂක තුවා සාදයි. "ඔවුන් කාන්තාවන් වන තෙක් බලා සිටින්නේ ඇයි? ගැහැණු ළමයින් සවිබල ගැන්විය නොහැක්කේ ඇයි?" ඔහු පවසයි.
"මගේ ඉලක්කය වූයේ දුප්පත් කාන්තාවන් සඳහා රැකියා මිලියනයක් නිර්මාණය කිරීමයි - නමුත් ලොව පුරා රැකියා මිලියන 10 ක් දක්වා මට යාමට පුලුවන්" ඔහු පවසයි. ඔහු කෙන්යාව, නයිජීරියාව, මොරිෂස්, පිලිපීනය සහ බංග්ලාදේශය ඇතුළු ලොව පුරා රටවල් විශාල ප්රමාණයක සිය නිර්මාණය ව්යාප්ත කර ඇත.
"අපගේ සාර්ථකත්වය මුළුමනින්ම කට වචනයෙන් ප්රචාරය වේ" යනුවෙන් ඔහු පවසයි. "මෙය සියලු සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් මුහුණ දෙන ගැටලුවක්."
මුරුගානන්දම් දැන් සිය පවුලේ අය සමඟ නිහතමානී මහල් නිවාසයක වාසය කරයි. ඔහු සතුව ජීප් රථයක් ඇත, "රළු මෝටර් රථයක් මාව කඳුකරයට, කැලෑවලට, වනාන්තරයට ගෙන යනු ඇත", නමුත් දේපළ රැස් කර ගැනීමට කිසිදු කැමැත්තක් නැත. "මම මුදල් එකතු කර නැත, නමුත් මම විශාල සතුටක් රැස් කරමි," ඔහු පවසයි. "ඔබ ධනවත් නම්, ඔබට අමතර නිදන කාමරයක් සහිත මහල් නිවාසයක් තිබේ. නමුත් අවසානයේදී ඔබද මිය යයි."
ඔහු විශ්ව විද්යාල හා විද්යාල සිසුන් සමඟ කාලය ගත කිරීමට කැමැත්තක් දක්වයි. ඔහු සිත් ඇදගන්නාසුළු හා විහිළු කථිකයෙකි. ඔහු පවසන්නේ මොළයෙන් මොළයට නොව මොළයෙන් හදවතට කතාකල යුතු බවයි.
"වාසනාවකට මම උගත් නැහැ," ඔහු සිසුන්ට පවසයි. "ඔබ නූගත් මිනිසෙකු ලෙස ක්රියා කරන්නේ නම්, ඔබේ ඉගෙනීම කිසි විටෙකත් නතර නොවනු ඇත. නූගත් වීම නිසා ඔබට අනාගතය ගැන බියක් නැත."
ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් ඔහු සමඟ එකඟ වේ. "ඔහු අධ්යාපනය සම්පූර්ණ කර ඇත්නම්, ඔහු වෙනත් අයෙකු වෙනුවෙන් වැඩ කරන, දෛනික වැටුපක් ලබන වෙනත් සාමාන්ය පුද්ගලයකු මෙන් වනු ඇත," ඇය පවසයි. "නමුත් ඔහු පාසැල් අධ්යාපනය සම්පූර්ණ නොකළ නිසා ඔහුට තමාගේම ව්යාපාරයක් ආරම්භ කිරීමට ධෛර්යයක් තිබුණි. දැන් ඔහු වෙනත් පුද්ගලයින් ඔහු යටතේ සේවයේ යොදවයි."
අරුණාචලම් මුරුගානන්දම් නම් මෙම අපූරු ධෛර්යයවන්ත මිනිසාගේ මෙම කතාව විදේශීය භාෂා ප්රකාශන කිහිපයකම පළ වී තිබේ. පසුව එය බොලිවුඩ් චිත්රපටයක් (Pad Man) බවටද පත්විය. අක්ෂේ කුමාර්, රාධිකා අප්ටේ සහ සෝනම් කපූර් රංගනයෙන් දායක වූ ආර් බෝල්කි විසින් අධ්යක්ෂණය කරන ලද පෑඩ් මෑන්, පාසැල් හැරයාමේ සිට සමාජ ව්යවසායකයෙකු දක්වා මුරුගානන්දම්ගේ ගමන ඉදිරිපත් කරයි.
මේ දිනවල කාන්තා සනීපාරක්ෂක තුවා, හා Pad man චිත්රපටය පිළිබදව කතාබහකට ලක්වී ඇති මොහොතක The Real Pad man ගැන සටහනක් තබන්න අපි සිතුවා.
දකුණු ඉන්දියාවේ දුප්පත් පවුලකින් පැමිණි අඩු වයසෙන් පාසල් හැරගිය සාමාන්ය පුද්ගලයකු සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල ග්රාමීය කාන්තාවන්ගේ ඔසප් සෞඛ්යයේ විප්ලවීය වෙනසක් සිදුකිරීමට සමත් වූ අතර ඔහු එය කරනු ලැබුවේ ලාභදායී සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදන සඳහා භාවිතා කළ හැකි සරල යන්ත්රයක් නිර්මාණය කිරීම මගිනි.
“මේ සියල්ල ආරම්භ වූයේ මගේ බිරිඳගෙන්” ඔහු පවසයි. 1998 දී ඔහු විවාහ වූ අතර ඔහුගේ ලෝකය ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති සහ ඔහුගේ වැන්දඹු මව වටා කැරකෙයි. දිනක් ඔහු දුටුවේ ශාන්ති ඔහුගෙන් යමක් සඟවන බවයි. එය කුමක්දැයි දැනගත් ඔහු කම්පනයට පත් විය. ඒ ඇය ඔසප් වීමේදී භාවිතා කළ අපිරිසිදු රෙදි කැබලිය.
මුරුගානන්දම් මෙසේ පවසයි "මගේ ස්කූටරය පිරිසිදු කිරීමටවත් එවැනි රෙදිකැබලි මම භාවිතා නොකරයි." ඇය සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා නොකරන්නේ මන්දැයි ඔහු ඇයගෙන් විමසූ විට ඇය පෙන්වා දුන්නේ ඇය පවුලේ කාන්තාවන් සඳහා ඒවා මිල දී ගත්තා නම් ඇයට කිරි මිලදී ගැනීමට හෝ නිවසේ වෙනත් කටයුතු පවත්වාගෙන යාමට නොහැකි වනු ඇති බවයි.
තම තරුණ බිරිඳගේ සිත් දිනාගැනීමට කැමති වූ මුරුගානන්දම් සනීපාරක්ෂක තුවායක් මිලදී ගැනීමට නගරයට ගියේය. ඔහු එය විමසූ විට වෙළෙඳ හිමියා එය කඩිමුඩියේ ඔහුට භාර දෙන ලදි. ඔහු එය අතේ තබාගෙන කල්පනා කළේ ග්රෑම් 10ක කපු රෙදි කැබැල්ලක් (එකල පයිසා 10ක පමණ වටිනාකමකින් යුත්) රුපියල් 40කට අලෙවි කරන්නේ ඇයිද යන්නයි.(වටිනාකම මෙන් 40 ගුණයකට) ඔහු තීරණය කළේ ඒවා තමාටම ලාභදායී ලෙස නිෂ්පාදනය කිරීමට හැකි බවයි.
ඔහු කපු වලින් සනීපාරක්ෂක තුවායක් සාදා එය වහාම පරීක්ෂා කර බලන ලෙස ඉල්ලා ශාන්තිට දුන්නේය. ඇය පැවසුවේ ඔහුට යම් කාලයක් බලා සිටීමට සිදුවනු ඇති බවයි. ඔසප් වීම සිදුවන්නේ මාසයකට වරක් යැයි ඔහු දැනගත්තේ ඒ අවස්ථාවේදීය. "සෑම පරික්ෂාකිරීමක් සඳහාම මට මාසයක් බලා සිටිය නොහැක. එයට දශක දෙකක් ගතවනු ඇත!" ඔහුට තවත් ස්වේච්ඡා සේවකයන් අවශ්ය විය.
මුරුගානන්දම් ඒ පිළිබඳව තවදුරටත් සොයා බැලූ විට, අවට ගම්මානවල කිසිදු කාන්තාවක් සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා කර නැති බව සොයා ගත්තේය. ඔහුගේ සොයාගැනීම් 2011 දී ඉන්දියානු රජය විසින් පත් කරන ලද ඒසී නීල්සන් විසින් කරන ලද සමීක්ෂණයකින්ද තහවුරු විය. එම සමීක්ෂයට අනුව ඉන්දියාව පුරා කාන්තාවන්ගෙන් සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතා කරන්නේ 12%ක් පමණි.
මුරුගානන්දම් පවසන්නේ ග්රාමීය ප්රදේශවල මෙම ප්රතිශතය මීටත් වඩා බෙහෙවින් අඩු බවයි. කාන්තාවන් පරණ කුණු කසළ පමණක් නොව වැලි, ලී කුඩු, කොළ සහ අළු වැනි අපිරිසිදු ද්රව්ය භාවිතා කරන බව දැනගත් ඔහු අතිශය කම්පනයට පත් විය.
රෙදි භාවිතා කරන කාන්තාවන් බොහෝ විට හිරු එළියේ වියළීමට ලැජ්ජාවට පත්වන අතර එයින් අදහස් කරන්නේ ඔවුන් විෂබීජහරණය නොකරන බවයි. ඉන්දියාවේ සියලුම ප්රජනක රෝගවලින් 70% ක් පමණ සිදුවන්නේ දුර්වල ඔසප් සනීපාරක්ෂාව හේතුවෙනි. එය මාතෘ මරණවලට ද බලපායි.
ඔහුගේ නිෂ්පාදන පරීක්ෂා කිරීම සඳහා ස්වේච්ඡා සේවකයන් සොයා ගැනීම එතරම් පහසු කාර්යයක් නොවීය. ඔහුගේ සහෝදරියන් එය ප්රතික්ෂේප කළ නිසා ඔහුගේ ප්රාදේශීය වෛද්ය විද්යාලයේ ශිෂ්යාවන් වෙත ළඟාවීමේ අදහස ඔහුට තිබුණි. "නමුත් වැඩමුළු සේවකයෙකුට වෛද්ය විද්යාලීය දැරියකට ළඟා විය හැක්කේ කෙසේද?" මුරුගානන්දම් පවසයි. "කොලේජ් කොල්ලන්ටවත් මේ කෙල්ලෝ ළඟට යන්න බැහැ!"
කෙසේ හෝ ඔහුගේ තුවා අත්හදා බැලීමට සිසුවියන් 20 දෙනෙකු කතාකරගැනීමට ඔහු සමත් විය. නමුත් එය තවමත් සාර්ථක වූයේ නැත. ඔහු ඔවුන්ගේ ප්රතිපෝෂණ පත්ර (Feedback Forms) එකතු කිරීමට පැමිණි දිනයේදී ඔහු ගැහැණු ළමයින් තිදෙනෙකු එම පත්ර එම අවස්ථාවේදී කඩිමුඩියේ පුරවනවා ඔහු දැක්කේය. එම නිසා මෙම ප්රථිපල මත විශ්වාසය තැබිය නොහැකි බව ඔහුට පසක් විය. නිෂ්පාදන තමා විසින්ම පරීක්ෂා කර බැලීමට ඔහු තීරණය කළේ එවිටය. “මම සනීපාරක්ෂ තුවා පැළඳින මිනිසා බවට පත්වුණා,” ඔහු පවසයි.
ඔහු පාපන්දුවකින් “ගර්භාෂයක්” නිර්මාණය කළේ එහි සිදුරු කිහිපයක් විදීමෙන් එළුවන්ගේ රුධිරයෙන් එය පුරවා ගනිමිනි. මුරුගානන්දම්ගේ හිටපු පාසල් මිතුරෙකු වන මස් වෙළෙන්දෙකු එළුවෙකු මරා දැමීමට යන සෑම අවස්ථාවකදීම මුරුගානන්දම්ගේ නිවස අසලින් යද්දී බයිසිකල් සීනුව නාද කරයි. මුරුගානන්දම් රුධිරය එකතු කර ලේ බැංකුවේ සේවය තවත් මිතුරෙකුගෙන් ලබාගත් ආකලන ද්රව්යයක් සමඟ මිශ්ර කරන ලදී. එමගින් රුධිරය ඉක්මනින් කැටි ගැසීම වැළැක්වීම සිදුවිය.
ඔහුගේ සාම්ප්රදායික ඇඳුම් යටින් පාපන්දු මුත්රාශය රඳවමින් ඇවිදිමින්, පාපැදි වලින් ගමන් කරමින්, දුවමින් නිරන්තරයෙන් ඔහුගේ සනීපාරක්ෂක තුවාවල අවශෝෂණ හැකියාව පරීක්ෂා කිරීම සිදුකලේය. හැමෝම හිතුවේ ඔහුට පිස්සු හැදිලා කියලා.
ඔහු තම ලේ තැවරුනු ඇඳුම් පොදු ළිඳක සේදීමට පුරුදුව සිටි අතර මුළු ගමම නිගමනය කළේ ඔහුට ලිංගික රෝගයක් ඇති බවය. ඔහු මඟහැරීම සඳහා මිතුරන් තීරණය කළහ. “මම විකෘති පුද්ගලයෙක් වෙලා” කියා ඔහු පවසයි. ඒ සමඟම, ඔහුගේ බිරිඳ ඔහුගේ මෙම ක්රියාකලාපය පිළිබදව වෙහෙසට පත්වී ඔහුව හැර ගියේය. "මම මගේ බිරිඳ වෙනුවෙන් පර්යේෂණ ආරම්භ කළෙමි. මාස 18 කට පසු ඇය මා හැර ගියාය!"
එවිට ඔහුට තවත් අදහසක් පහලවිය. ඔහු භාවිතා කළ සනීපාරක්ෂක තුවා අධ්යයනය කිරීමට තීරණය කළේය. නිසැකවම මෙයින් සියලු ප්රශ්න විසඳෙනු ඇත. නමුත් මෙම අදහස එවැනි මිථ්යා විශ්වාස ප්රජාවක් තුළ ඉදිරිපත් කිරීම ඊටත් වඩා විශාල අවදානමක් ඇති කළේය. "මම කාන්තාවකගෙන් කෙස්ගසක් ඉල්ලුවද, ඇයව වසඟකරගැනීම සඳහා මම ඇයට ගුරුකමක් කරනවා යැයි ඇය සැක කරනු ඇත," ඔහු පවසයි.
ඔහු වෛද්ය සිසුන්ට සනීපාරක්ෂක තුවා ලබා දී පසුව ඒවා එකතු කළේය. ඔහුගේ සාම්පල ඔහු නිවස පසුපස තබා තිබුණි. මෙම දැකීමෙන් තම ඉවසීම සීමාව,ඉක්මවා ගිය ඔහුගේ මව ඇයගේ ඇදුම්ද ගිනිතබා නිවසින් පිටවිය. “ඒක මට විශාල ප්රශ්නයක් වුණා ඔහු පවසයි."මට මගේම ආහාර පිසීමට සිදු විය."
තත්වය ඊටත් වඩා දරුණු විය. ඔහු අමුනුෂය ආත්ම වැළදී ඇතිබව ගම්වාසීන් තීරණය කළේය. ගමේ කට්ටඩියා විසින් ඔහුට සුවය ලබාදීම සඳහා ඔහුව ගසක උඩු යටිකුරු ලෙස එල්ලා තැබීමට සූදානම් විය. ඔහු මෙම ප්රතිකාරයෙන් වැළකී සිටියේ ගමෙන් පිටවීමට එකඟ වීමෙනි. එය විශාල පාඩුවක් විය. "මගේ බිරිඳ ගියා, මගේ අම්මා ගියා, මගේ ගමෙන් නෙරපා හැරියා" ඔහු පවසයි. "මම තනිවුනා."
එහෙත්, ඔහු ඉදිරියට ගියේය. ලොකුම අභිරහස වූයේ සාර්ථක සනීපාරක්ෂක තුවා සෑදීමට යොදාගන්නා අමුද්රව්ය සොයාගැනීමයි.. ඔහු රසායනාගාර විශ්ලේෂණය සඳහා සාම්පල යැවූ අතර එය කපු යැයි වාර්තා වූ නමුත් ඔහුගේම කපු නිර්මාණ සාර්ථක ප්රථිපල ගෙනාආවේ නැත. මෙම අමුද්රව්ය පිළිබදව ඔහුට සනීපාරක්ෂක නිෂ්පාදන නිපදවූ බහුජාතික සමාගම්වලින් පමණක් විමසිය හැකි දෙයක් විය. නමුත් කෙසේද? "එය හරියට කෝක්ගේ දොරට තට්ටු කර, 'ඔබේ කෝලා නිෂ්පාදනය කරන්නේ කෙසේදැයි මට විමසිය හැකිද?'
විශ්ව විද්යාල මහාචාර්යවරයෙකුගේ සහාය ඇතිව මුරුගානන්දම් මහා පරිමාණ නිෂ්පාදන සමාගම්වලට ලිපි යැවීය. මෙයට හිලව් ලෙස ඔහු මහාචාර්යවරයාගේ නිවසේ සේවය කළේය. ඔහු ඒ වන විට එතරම් හොදින් ඉංග්රීසි කතා කළේ නැත. එමනිසා එම සමාගම් සමඟ කළ සන්නිවේදනය සාර්ථක වූයේ නැත.
අවසානයේදී, මෙම ව්යාපාරයට පිවිසීමට සිතන තමිල්නාඩුවේ කොයිම්බතූර්හි රෙදි කම්හල් හිමිකරුවෙකු බව පැවසූ අයෙකුගෙන් සාම්පල කිහිපයක් ඉල්ලා සිටියේය. සති කිහිපයකට පසු තැපෑලෙන් ඔහුට දෘඩ බෝඩ් කිහිපයක් ආවේය. මේවා ගසක පොත්තෙන් ලබාගන්නා ලද සෙලියුලෝස් විය.. අවසානයේදී සනීපාරක්ෂක තුවා සාදා ඇත්තේ කුමක් දැයි සොයා ගැනීමට වසර දෙකක් සහ මාස තුනක් ගතවිය., නමුත් මෙහි ප්රශ්නයක් විය. මෙම ද්රව්යය බිඳ දමා තුවා බවට පත් කිරීමට අවශ්ය යන්ත්රය සඳහා ඩොලර් දහස් ගණනක් වැය වේ. මේ නිසා මුරුගානන්දම්ට ලාභදායි සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය කිරීමටනම් ඔහුට තමාගේම නිර්මාණයක් කිරීමට සිදුවනු ඇත.
වසර හතරහමාරකට පසු සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය සඳහා අඩු වියදම් ක්රමයක් නිර්මාණය කිරීමට ඔහු සමත් විය. ක්රියාවලියට සරල පියවර හතරක් ඇතුළත් වේ. පළමුව, මුළුතැන්ගෙයි ඇඹරුම් යන්තයකට සමාන යන්ත්රයක් දෘඩ සෙලියුලෝස් සුදුමැලි ද්රව්ය බවට බිඳ දමයි. එය වෙනත් යන්ත්රයකට සෘජුකෝණාස්රාකාර කැබලි ආකරයකට වලට පුරවනු ලැබේ. මෙම කැබලි පසුව වියන ලද රෙදි වලින් ඔතා පාරජම්බුල ප්රතිකාර ඒකකයක ආධාරයෙන් විෂබීජහරණය කරනු ලැබේ. මෙම සම්පූර්ණ ක්රියාවලිය පැයකින් ඉගෙන ගත හැකිය.
මුරුගානන්දම්ගේ ඉලක්කය වූයේ පාරිභෝගික-හිතකාමී නිර්මාණයක් සිදුකිරීමයි. මෙහි අරමුණු වූයේ සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතය වැඩි කිරීම පමණක් නොව, ඔහුගේ මව වැනි ග්රාමීය කාන්තාවන් සඳහා රැකියා උත්පාදනය කිරීමයි. තම ස්වාමිපුරුෂයා රිය අනතුරකින් මිය යාමෙන් පසු මුරුගානන්දම්ගේ මවට ඇය සතුව තිබූ සියල්ල විකුණා ගොවි කම්කරුවෙකු ලෙස රැකියාවක් ලබා ගැනීමට සිදු වූ නමුත් දිනකට ඩොලර් 1 ක් උපයා ගැනීම දරුවන් හතර දෙනෙකුට උපකාර කිරීමට ප්රමාණවත් නොවීය. වයස අවුරුදු 14 දී මුරුගානන්දම් රැකියාවක් සොයා පාසලෙන් පිටව ගොස් ඇත්තේ එබැවිනි.
මෙම යන්ත්ර ඉතාමත් සරල ලෙස ඔහු නිර්මාණය කල අතර එමඟින් කාන්තාවන්ට ඒවා පහසුවෙන් නඩත්තු කළ හැකිවිය. "එය රයිට් සහෝදරයන්ගේ පළමු ගුවන්යානය මෙන් පෙනේ," ඔහු පවසයි. පළමු ආකෘතිය ප්රධාන වශයෙන් ලී වලින් සෑදු අතර ඔහු එය මදුරාසියේ ඉන්දියානු තාක්ෂණ ආයතනයට පෙන්වූ විට එහි බලධාරීන් සැක පහළ කළේ මෙම මිනිසා බහුජාතික සමාගම්වලට එරෙහිව තරඟ කරන්නේ කෙසේද යන්නයි.
නමුත් මුරුගානන්දම්ට විශ්වාසයක් තිබුණි. අත්යන්ත්ර පේෂකර්මාන්තයේ පුතෙකු වශයෙන්, නගරයේ සම්පූර්ණ යාන්ත්රික මෝල් 446 ක් තිබියදීත්, ඔහුගේ පියා සරල ලී අත්යන්ත්රයකින් දිවිගෙවනු ඔහු කුඩා කළ දුටුවේය. එමඟින් ලී වලින් සාදන ලද ඔහුගේ කුඩා යන්ත්රය සමඟ විශාල සමාගම් භාර ගැනීමට ඔහුට ධෛර්යය ලැබුණි - ඊට අමතරව, ඔහුගේ අරමුණ සැබවින්ම තරඟ කිරීම නොවේ. "අපි නව වෙළඳපොළක් නිර්මාණය කරමින් සිටිමු. අපි ඔවුන්ට මග සලසමු," ඔහු පවසයි.
ඔහු නොදැන, ජාතික නවෝත්පාදන සම්මානයක් සඳහා වන තරඟයකට ඔහුගේ යන්ත්රය ඇතුළු විය. නව නිපැයුම් 943ක් අතුරින් එය පළමු ස්ථානයට පත්විය. ඔහුට මෙම සම්මානය එවකට ඉන්දීය ජනාධිපති ප්රතිභා පටිල් විසින් පිරිනමන ලදී. හදිසියේම ඔහු අතිශය ජනප්රිය විය.
අවුරුදු පහහමාරකට පසු මට මගේ ජංගම දුරකථනයට ඇමතුමක් ලැබේ. "මාව මතකද?"
ඒ ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති ය. ඇගේ සැමියාගේ සාර්ථකත්වය ගැන ඇය මුළුමනින්ම පුදුමයට පත් නොවීය. "ඔහු අලුත් දෙයක් දැන ගන්නා සෑම අවස්ථාවකම ඔහුට ඒ ගැන සෑම දෙයක්ම දැන ගැනීමට අවශ්යයි," ඇය පවසයි. "ඊට පස්සෙ වෙන කවුරුත් කලින් කරලා නැති ඒ ගැන යමක් කරන්න ඔහුට ඕන."
කෙසේ වෙතත්, මේ ආකාරයේ අභිලාෂයන් සමඟ ජීවත් වීම පහසු නොවීය. එවැනි කාරණයක් කෙරෙහි ඔහු දැක්වූ දැඩි උනන්දුක් දැක්වූවා පමණක් නොව ඔහුගේ කාලය හා මුදල් සියල්ලම වැය කළේය. ඒ වන විට ඔවුන්ට නිසි ලෙස ආහාර ගැනීමට තරම් මුදල් තිබුණේ නැත. ඕපාදූපවලින් ඇගේ කරදර තවත් උග්ර විය. “අමාරුම දෙය නම් ගම්වාසීන් අප ගැන නරක විදියට කතා කිරීමටත් සැලකීමටත් පටන් ගැනීමයි. "ඔහු වෙනත් කාන්තාවන් සමඟ සබඳතා පවත්වන බවට කටකතා පැතිරුණා. ඒ නිසා ඔහු එවැනි දේ කරනවා ඔවුන් පැවසීය." කෙසේ වුවත් ඇය ආපසු ගෙදර යාමට තීරණය කළාය.
ශාන්තිට පසුව, මුරුගානන්දම්ගේ මව සහ ඔහුව හෙළා දැක, විවේචනය කර, නෙරපා හරින ගම්වාසීන් සියල්ලන්මද ඔහු වෙත පැමිණියහ.
මුරුගානන්දම් කීර්තිය හා වාසනාව ලැබී තිබුණත් ඔහු ලාභය ගැන උනන්දු වූයේ නැත. "සිතන්න, අඩු වියදම් සහිත සනීපාරක්ෂක තුවා සෑදීමට ලෝකයේ ඇති එකම යන්ත්රයට පේටන්ට් අයිතිය මට ලැබුණා. MBA එකක් ඇති ඕනෑම අයෙකු මෙයින් වහාම උපරිම මුදල් රැස්කර ගනු ඇත. නමුත් මට එය අවශ්ය නොවේ". ඔහු පවසයි. ඇයි? කුඩා කල සිටම දුප්පත්කම නිසා කිසිම මිනිසෙකු මිය නොගිය බව මම දනිමි - සියල්ල සිදුවන්නේ නොදැනුවත්කම නිසාය."
මහා ව්යාපාරයක් මදුරුවෙකු මෙන් පරපෝෂිත බව ඔහු විශ්වාස කරන අතර සමනලයකු මෙන් සැහැල්ලු ස්පර්ශයට ඔහු වැඩි කැමැත්තක් දක්වයි. "සමනලයෙකුට මලෙන් මී පැණි හානි නොකර උරා බොන්න පුළුවන්" ඔහු පවසයි.
ඉන්දියාවේ ඔසප් වීම වටා තවමත් බොහෝ අවාසනාවන්ත තත්වයන් තිබේ. කාන්තාවන්ට පන්සල් හෝ පොදු ස්ථාන නැරඹිය නොහැක, ඔවුන්ට ජල සැපයුමකට පිසීමට හෝ ස්පර්ශ කිරීමට අවසර නැත.
යන්ත්ර 250 ක් තැනීමට මුරුගානන්දම්ට මාස 18 ක් ගත වූ අතර, ඔහු උතුරු ඉන්දියාවේ දුප්පත්ම හා නොදියුණු ප්රදේශ වෙත ඒවා ගෙන ගියේය. බිහාර්, මධ්ය ප්රදේශ්, රාජස්ථාන් සහ උත්තර් ප්රදේශ් ප්රාන්ත වෙත ඔහු ගියේය. මෙහි කාන්තාවන්ට බොහෝ විට ජලය ලබා ගැනීම සඳහා සැතපුම් ගණනාවක් ඇවිදීමට සිදුවේ, ඔසප් වීමේදී ඔවුන්ට කළ නොහැකි දෙයක් - එබැවින් පවුල් දුක් විඳිනවා. බිහාර්හිදී වෙනසක් කළ හැකිනම්ය හැකි නම් ඕනෑම තැනක වෙනසක් කළ හැකි බව ඔහු විශ්වාස කළේය.
ගතානුගතික සමාජයක් තුළ මෙම විෂය පිළිබඳව කරුණු ඉදිරිපත් කිරීම පවා දුෂ්කර විය. "ගම්බද කාන්තාවන් සමඟ කතා කිරීමට අපට ස්වාමිපුරුෂයාගේ හෝ පියාගේ අවසරය අවශ්යයි" ඔහු පවසයි.
සනීපාරක්ෂක තුවා භාවිතය පිළිබඳ මිථ්යාවන් හා භීතිකාද ඉන්දියානු ගැමි සමාජය තුළ ඇත. උදාහරණ ලෙස ඒවා භාවිතා කරන කාන්තාවන් අන්ධ වනු ඇත හෝ කිසි විටෙකත් විවාහ නොවනු ඇත. නමුත් සෙමින්, ගමෙන් ගමට ඔහුට පිළිගැනීමක් ඇති වූ අතර කාලයත් සමඟ ඔහුගේ යන්ත්ර ප්රාන්ත 23 ක ගම් 1,300 ක් දක්වා ව්යාප්ත කිරීමට ඔහු සමත් විය.
කඩසාප්පු සාමාන්යයෙන් පවත්වාගෙන යනු ලබන්නේ පිරිමින් වන අතර එයද කාන්තාවන් සනීපාරක්ෂක තුවා මිළදීගැනීම අඩුවෙන් සිදුවීමට එක් හේතුවක් වේ. නමුත් මෙහිදී සෑම අවස්ථාවකම සනීපාරක්ෂක තුවා නිෂ්පාදනය කරන්නේ කාන්තාවන් විසින් ඒවා කෙලින්ම පාරිභෝගිකයාට විකුණීම සිදුකරයි.. පාරිභෝගිකයන් ඔවුන් දන්නා කාන්තාවන්ගෙන් ඒවා ලබා ගත් විට, ඒවා භාවිතා කරන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳ වැදගත් තොරතුරු ද ලබා ගත හැකිය. ගැනුම්කරුවන්ට මුදල් පවා අවශ්ය නොවේ. බොහෝ කාන්තාවන් ළූණු සහ අර්තාපල් වැනි භාණ්ඩ සමඟ හුවමාරු කරගනියි.
කෙසේවුවත් රටේ නව ප්රදේශවලට පණිවුඩය ලබා ගැනීම තවමත් දුෂ්කර විය. රූපවාහිනී වෙළඳ දැන්වීම්වල ඵදායීතාවය පිළිබඳව මුරුගානන්දම් සැක පහළ කරයි. "ඔබ සැමවිටම සුදු ජීන්ස් වලින් සැරසී සිටින බිත්තියක් උඩින් පනින ගැහැණු ලමයෙකු දකියි" ඔහු පවසයි. "ඔවුන් කිසි විටෙකත් සනීපාරක්ෂාව ගැන කතා නොකරයි."
මුරුගානන්දම්ගේ සේවාදායකයින්ගෙන් බහුතරයක් රාජ්ය නොවන සංවිධාන සහ කාන්තා ස්වයං ආධාර කණ්ඩායම් වේ. අත් යන්ත්රයක් සඳහා ඉන්දියානු රුපියල් 75,000 ක් වැය වේ - අර්ධ ස්වයංක්රීය යන්ත්රයක් සඳහා ඊට වැඩි මුදලක් වැය වේ. සෑම යන්ත්රයකින්ම 10 දෙනෙකුට රැකියා සපයයි අතර ඔවුන්ට දිනකට පෑඩ් 200-250 ක් නිෂ්පාදනය කළ හැකි අතර එය සාමාන්යයෙන් ඉන්දියානු රුපියල් 2.5කට අලෙවි වේ.
මුරුගානන්දම් පාසල් සමඟ ද කටයුතු කරයි. ඉන්දියානු ගැහැණු ළමයින්ගෙන් 23% ක් ඔසප් වීම ආරම්භ වූ වහාම අධ්යාපනය අතහරිති. දැන් පාසල් දැරියන් තමන්ගේම සනීපාරක්ෂක තුවා සාදයි. "ඔවුන් කාන්තාවන් වන තෙක් බලා සිටින්නේ ඇයි? ගැහැණු ළමයින් සවිබල ගැන්විය නොහැක්කේ ඇයි?" ඔහු පවසයි.
"මගේ ඉලක්කය වූයේ දුප්පත් කාන්තාවන් සඳහා රැකියා මිලියනයක් නිර්මාණය කිරීමයි - නමුත් ලොව පුරා රැකියා මිලියන 10 ක් දක්වා මට යාමට පුලුවන්" ඔහු පවසයි. ඔහු කෙන්යාව, නයිජීරියාව, මොරිෂස්, පිලිපීනය සහ බංග්ලාදේශය ඇතුළු ලොව පුරා රටවල් විශාල ප්රමාණයක සිය නිර්මාණය ව්යාප්ත කර ඇත.
"අපගේ සාර්ථකත්වය මුළුමනින්ම කට වචනයෙන් ප්රචාරය වේ" යනුවෙන් ඔහු පවසයි. "මෙය සියලු සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් මුහුණ දෙන ගැටලුවක්."
මුරුගානන්දම් දැන් සිය පවුලේ අය සමඟ නිහතමානී මහල් නිවාසයක වාසය කරයි. ඔහු සතුව ජීප් රථයක් ඇත, "රළු මෝටර් රථයක් මාව කඳුකරයට, කැලෑවලට, වනාන්තරයට ගෙන යනු ඇත", නමුත් දේපළ රැස් කර ගැනීමට කිසිදු කැමැත්තක් නැත. "මම මුදල් එකතු කර නැත, නමුත් මම විශාල සතුටක් රැස් කරමි," ඔහු පවසයි. "ඔබ ධනවත් නම්, ඔබට අමතර නිදන කාමරයක් සහිත මහල් නිවාසයක් තිබේ. නමුත් අවසානයේදී ඔබද මිය යයි."
ඔහු විශ්ව විද්යාල හා විද්යාල සිසුන් සමඟ කාලය ගත කිරීමට කැමැත්තක් දක්වයි. ඔහු සිත් ඇදගන්නාසුළු හා විහිළු කථිකයෙකි. ඔහු පවසන්නේ මොළයෙන් මොළයට නොව මොළයෙන් හදවතට කතාකල යුතු බවයි.
"වාසනාවකට මම උගත් නැහැ," ඔහු සිසුන්ට පවසයි. "ඔබ නූගත් මිනිසෙකු ලෙස ක්රියා කරන්නේ නම්, ඔබේ ඉගෙනීම කිසි විටෙකත් නතර නොවනු ඇත. නූගත් වීම නිසා ඔබට අනාගතය ගැන බියක් නැත."
ඔහුගේ බිරිඳ ශාන්ති මේ කාරණය සම්බන්ධයෙන් ඔහු සමඟ එකඟ වේ. "ඔහු අධ්යාපනය සම්පූර්ණ කර ඇත්නම්, ඔහු වෙනත් අයෙකු වෙනුවෙන් වැඩ කරන, දෛනික වැටුපක් ලබන වෙනත් සාමාන්ය පුද්ගලයකු මෙන් වනු ඇත," ඇය පවසයි. "නමුත් ඔහු පාසැල් අධ්යාපනය සම්පූර්ණ නොකළ නිසා ඔහුට තමාගේම ව්යාපාරයක් ආරම්භ කිරීමට ධෛර්යයක් තිබුණි. දැන් ඔහු වෙනත් පුද්ගලයින් ඔහු යටතේ සේවයේ යොදවයි."
අරුණාචලම් මුරුගානන්දම් නම් මෙම අපූරු ධෛර්යයවන්ත මිනිසාගේ මෙම කතාව විදේශීය භාෂා ප්රකාශන කිහිපයකම පළ වී තිබේ. පසුව එය බොලිවුඩ් චිත්රපටයක් (Pad Man) බවටද පත්විය. අක්ෂේ කුමාර්, රාධිකා අප්ටේ සහ සෝනම් කපූර් රංගනයෙන් දායක වූ ආර් බෝල්කි විසින් අධ්යක්ෂණය කරන ලද පෑඩ් මෑන්, පාසැල් හැරයාමේ සිට සමාජ ව්යවසායකයෙකු දක්වා මුරුගානන්දම්ගේ ගමන ඉදිරිපත් කරයි.
