මම කලින් කිව්වා වගේ කොයි තෑනත් ඉන්නවා ඒ රස්සාවට නොගෑලපෙන ට්රෑක් පෑනපු එවුන්.
මගේ යාලුවෙක්ට පොඩි ලේ කෑටි ගෑහෙන්නේ නෑති සීන් එකක් තියෙනවා. ඌ ප්රයිවට් හොස්පිටල් එකකට ගිහින් පොඩි සීන් එකකට. එතනදී නර්ස් කෙනෙක් ඈවිත් මූට සේලයින් එකක් දෙන්න ගිහින්. හරියට තෑන හොයා ගන්න බෑරිව කට්ට වටේ කරකවලා. මූ කියලා මට මෙහෙම ප්රශ්ණයක් තියෙනවා ලේ පිටට් ආවොත් කේස් කියලා. අරකි අවුලක් නෑ කියලා ඈනලා ගිහින්. දවසයි ගියේ අරූගේ අත කොට්ටේ වගේ වෙලා. අපි ලොකු දොස්තර කෙනෙක් ගෙනාවා මෑන් බලලා බලලා ඈහෑව්වා අපි එක්ක ඉදපු අයියා කෙනෙක්ගෙන් දෑන් ඔයාලා මොකක්ද කරන්න යන්නේ කියලා. ඌ කිව්වා මට හිතෙන්නේ ජෙනරල් ගෙනියන්න කියලා. ඒ ඩොකා කිව්වා හරියට හරි මමත් ඒක කියන්නේ කොහොමද කියලා බෑලුවේ කියලා.
ඊට පස්සේ ටිකට් කප්පන් මහා ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනාවා. මම ලග හිටියේ . නර්ස් කෙනෙක් ආවා අර බේරේ වගේ තියෙන අතේ නහරේ හොයලා කට්ටක් ගෑහුවා. මම ඈහුවා අක්කේ කොහොමද ඔයා තෑන හොයා ගත්තේ කියලා. අපි දවසට කී පාරක් කරන වෑඩක්ද මේ කියලා කියාපි. යකෝ රජයේ ඉස්පිරිතාල වල ඉන්න එවුන් ප්රයිවට් එවුන් එක්ක බලනකොට අහසට පොලව වගේ. උන් අපේ එකාගේ කපන්න වෙයි කියලා හිතපු අත බේරලා දුන්නා.
කොතනත් මිනිස්සු අමිනිස්සු ඉන්නවා. කවුරු වුනත් තමන් කරන වෑඩේ අනුව තමන්ටත් රිටර්න් එක එනවා කියලා මතක තියන් වෑඩ කරන්න ඕනේ.
මට ඔෆිස් එකේ ඉන්සුරන්ස් එකෙන් ගෙවද්දිත් මගේ පොඩි එවුන් ලෑබුනේ රජයේ රෝහල් වල. මොකද ඒක මගේ අක්කාගේ තීරණය. දොස්තර කෙනෙක් හෑටියට එයා අනුමත කරන්නේ රජයේ රෝහල. පොඩ්ඩක් මහපුවා එහෙම ගොරෝසුයි. නීට් අඩුයි. ඒත් පොඩි එකයි අම්මයි කිසිම ප්රශ්ණයක් නෑතිව ගෙදර ආවා
ඕක ප්රයිවට් විතරක් නෙවේ මචන් රජයේ ඒවාගෙත් වෙනවා.
ඒක සමහර වෙලාවට හොස්පිටල් එකේ වැරැද්දක් වත් කට්ට ගහන කෙනාගේ වැරැද්දක් වත් නෙවේ.
සමහර වෙලාවට බයටම නහර හැංගෙනවා වගේ සීන් එකක් වෙනවා.එතකොට හරියටම නහරේ හොයා ගන්න අමාරුයි.
තව ඉතින් උබ කියනවා වගේ නිසි පුහුනුවක් නැති කම නිසාත් නහර හොයා ගන්න බැරි වෙන සීන් තියෙනවා.
දෙකම ඉතින් 50:50 වගේ තියෙනවා..
