අපි රස්සාවක් කරන්නෙ ඇයි කියල ඇහුවොත් අපිට දෙන්න තියෙන්නෙ ප්රධාන උත්තරයයි. ඒ තමයි සල්ලි හොයන්න කියන එක. ඔයිට වඩා උත්තර වෙනස්වෙන්නෙ තාත්තගෙ බිස්නස් එකේ රස්සාව කරන පුත්තුන්ගෙ සහ තමුන්ගෙම ව්යාපාරයකට කලින් අත්දැකීම් ගන්න රස්සාවක් කරන අයගෙ වගේ විතරයි. ඉතිං අන්න ඒ විදියට සල්ලි වෙනුවෙන් රස්සාවක් කරද්දි සල්ලි කියන දේ තියෙන වැදගත්කම නිසාම අපිට සිද්ධ වෙනවා සමහර දේවල්වල අවුල් දරාගෙන ඉන්න. ඒ කියන්නෙ මේ ගොංපාට් මොකක් වුනත් කමක් නෑ මාසෙ අග්ගිස්සට සල්ලි ලැබෙනවානෙ කියල හිත හදාගන්න. මේ කියන්නෙ අන්න එහෙම අකමැත්තෙන් වුනත් දරාගෙන ඉන්න ඔෆිස් ක්රියාකාරකම් ලැයිස්තුවක්.
ඔෆිස් එක ඇතුළෙ කට්ටිය හරි ආසයි තමුන් ආයතනය වෙනුවෙන් කරපු සහ තමුන්ගෙ නමට තියෙන ලොකුකං කියන්න. කොච්චර අකමැති වුනත් ඔය වගේ දේවල් අහගෙන ඉන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකෝ ඉතිං බොරු කියන්නෙපා යකෝ කියල දමල ගහන්න බැහැනෙ. ලොකු ලොක්කො තමන්ව මිතුරෙක් විදියට ගණං ගන්න හැටි, සල්ලි නං මොනාද මල්ලි, මේ දැනුත් ලොක්ක මගෙන් ආයතනය ගොඩගන්නත් උපදෙස් ඇහුවා කියලා වගේ ටෝක්ස් තමයි දෙන්නෙ. හැබැයි ඉතිං කට්ටිය සෙට් වෙන වෙලාවට සල්ලි කීයක්වත් දාන්නෙත් නෑ, ලොක්කා පොරව ගණං ගන්නෙත් නෑ. දුක තමයි.
මේක තමයි අනිත් කරුමෙ. දැන් ඉතිං ඔය මහ බොසා හෝ ද්විතියික බොසෙක් ජෝක්ස් එකක් දැම්මම ඔෆිස් එකේ උන් රසල් පීටර්ස් සිංහලෙන් කතා කරනව වගේනෙ එවුවට හිනාවෙන්නෙ. ඉතිං ඔවුවට හිනා නොවිත් බෑ. මොකෝ ඉතිං බොසාලා වසරාවසාන ලකුණු දැමීමේ සටහනේදී ජෝක්ස්වලට ලබා දුන් හිනා දායකත්වයත් බලන නිසා ඒ ඒ අවස්ථාවෙදි හරි විදියට හිනාවෙලා ඒ විදියටවත් ගොට්ට අල්ලලා ඉන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද අනිත් මිනිස්සු ගොට්ට අල්ලන්නෙ ඊට වඩා බැරෑරුම් විදියට නිසා අපිට යම් තත්ත්වයකට කිට්ටු වෙන්න නං තරමක දායකත්වයක් හිනාවෙන් හෝ දක්වන්න සිද්ධ වෙනවා. පඩියත් හරි ගොං ජෝක්වලට හිනාවෙන එක තමයි අවුල.
ඔෆිස්වල අනිත් අවුල තමයි ඉතිං ගොං පාට්වලට පෙනීසිටින්නට සිදුවීම. දැන් ඔය ඔෆිස්වලින් අවුරදු උත්සව වගේ දේවලුත් කරනවනෙ. අපේ උන්දලා ඒවට සහභාගි වීම අනිවාර්ය කරලා නිසා හිත් තැවුලෙන් වුනත් ඒවට යනව. ප්රශ්නෙ වෙන්නෙ ඔතනට ගියාම තමයි. හොරාට ගියා වගේ නෙමෙයි, කැමරා මැද්දෙ හද්දා නාකි සංගීත පුටු තරඟවලට ඉද්දි, ආජුතපර ලාහිලා වලට නටද්දි, පිටි ගොඩවල්වල දණගහගෙන ජෝගි නටද්දි තියෙන අවුල දන්නෙ එවුවයෙ බැරිබැරියාවෙ හිටගෙන ඉන්න උන්ම විතරයි. හැබැයි ඉතිං සහභාගි වීම අනිවාර්ය වීම නිසාම අකමැත්තෙන් වුනත් කට්ටියට මෙහෙම එවුවට මුහුණදෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
ආයතනයකින් වසරකට නියමිත නිවාඩු ප්රමාණයක් තියෙනවා. එක එක ඔෆිස්වල එක එක නීතිවලට යටත් වෙලා නිවාඩු ගාණ වෙනස් වුනාට කට්ටිය තමුන්ට තියෙන නිවාඩු ගාණ ගැන දැනුවත් වෙලයි රස්සාවට එන්නෙ. හැබැයි දැනුවත් වුනා කියල මදියි. ලංකාව පුරුදු වෙලා තියෙන විදිය තමයි, සේවකයාගේ අයිතිවාසිකමක් වෙච්ච නිවාඩුව ගන්නත් හාම්පුතා ගාව බඩගාන්න පුරුදු වෙලා තියෙන එක. මේකෙන් වාසි ගන්න හාම්පුතාලා සේවක නිවාඩු කප්පාදුව ලෙසටම කරගෙන යනවා. අතේ තියෙන නිවාඩුව ගන්නත් තුනට විතර නැවිලා දත් සෙට් එක දාලා හිනා වෙන්න සිද්ධ වෙන එක බැරි අමාරුවෙන් හරි කරන්න සිද්ධ වෙන අවුලක්.
ඔෆිස් එකේ උන් ලොක්කා ළඟක නැති වෙලාවට කරන ප්රධානම දේවල් අතරේ අතිප්රධාන දේ තමයි ලොක්කට බනින එක. ලොක්ක නිදහසේ වැඩ කරන්න දෙනවනං, ලොක්ක වෙලාවට පඩි දෙනවනං අමුතුවෙන් ලොක්කට බනින්න හේතුවක් නැහැනෙ. හේතුවක් තිබුනත් තමුන්ට රැකියා ස්ථානය හරියන්නෙ නැත්තං, තමුන් දක්ෂයෙක් නං තමුන්ට හැකිවෙන්න ඕන මීට වඩා හොඳ රස්සාවක් හොයාගන්න. එහෙම නැතුව ලොක්කොන්ව හදන්න උත්සාහ කරන එක නං හද්දා ගොං වැඩක්. අපි මේ කියන බුවාලා වටවෙලා ලොක්කට බනින්නෙ අන්න ඒ වගේ හේතු තියාගෙන. හැබැයි ඒ බනින වෙලාවට අපි එතන ඉඳලා ඒ බනින බැනිලිවලට හූමිටි නොතිබ්බොත් කට්ටිය හිතන්නෙ අපි ලොක්කට කඩේ යනව කියල. ඊටපස්සෙ අමුතු හැඳිවලින් ඔෆිස් එක ඇතුළෙ බනින්න ගත්තම රස්සාව කරගෙන යන්න අමාරුයි. අන්න ඒ නිසා අකමැත්තෙන් වුනත් ඔලුව වනන්න වෙනවා.
කට්ටිය ඩ්රින්ක් එකකට සෙට් වෙනවා කියන්නෙ මේ වෙද්දි හන්දියෙ බේබද්දො ටික බෝක්කුවක් ගාව කසිප්පු ගහනව වගේ වැඩක් නෙමෙයි. ඒක සංයමයක් තියෙන වෙනම කල්චර් එකක්. ඒක ආතල් පිට හිත සැනසිල්ලේ සිද්ධ වෙන්න ඕන දෙයක්. ඔය වගේ දේකට සෙට් නොවෙන කණ්ඩායම් මගහරින එක තමයි හිත සතුටෙන් අඩියක් ගහන ඕනම ප්රාණියෙකුගේ හීනය වෙන්නෙ. හැබැයි ඔෆිස් එකේ ඩ්රින්ක් එක දාන සෙට් එක හොඳ වුනත්, නොහොඳ වුනත් එතනත් එක්ක සෙට් වෙන්නම සිද්ධ වෙන තත්ත්වයක් තියෙනවා. නැත්තං කට්ටිය කතා හදන්නෙ ලොකු ලයින් කියලා. අන්න ඒ නිසාම ගොඩක් අය අකමැත්තෙන් වුනත් ඔෆිස් එකේ සෙට් වෙනවා.
1. ලොකුකං
ඔෆිස් එක ඇතුළෙ කට්ටිය හරි ආසයි තමුන් ආයතනය වෙනුවෙන් කරපු සහ තමුන්ගෙ නමට තියෙන ලොකුකං කියන්න. කොච්චර අකමැති වුනත් ඔය වගේ දේවල් අහගෙන ඉන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකෝ ඉතිං බොරු කියන්නෙපා යකෝ කියල දමල ගහන්න බැහැනෙ. ලොකු ලොක්කො තමන්ව මිතුරෙක් විදියට ගණං ගන්න හැටි, සල්ලි නං මොනාද මල්ලි, මේ දැනුත් ලොක්ක මගෙන් ආයතනය ගොඩගන්නත් උපදෙස් ඇහුවා කියලා වගේ ටෝක්ස් තමයි දෙන්නෙ. හැබැයි ඉතිං කට්ටිය සෙට් වෙන වෙලාවට සල්ලි කීයක්වත් දාන්නෙත් නෑ, ලොක්කා පොරව ගණං ගන්නෙත් නෑ. දුක තමයි.
2. ජෝක්ස්
මේක තමයි අනිත් කරුමෙ. දැන් ඉතිං ඔය මහ බොසා හෝ ද්විතියික බොසෙක් ජෝක්ස් එකක් දැම්මම ඔෆිස් එකේ උන් රසල් පීටර්ස් සිංහලෙන් කතා කරනව වගේනෙ එවුවට හිනාවෙන්නෙ. ඉතිං ඔවුවට හිනා නොවිත් බෑ. මොකෝ ඉතිං බොසාලා වසරාවසාන ලකුණු දැමීමේ සටහනේදී ජෝක්ස්වලට ලබා දුන් හිනා දායකත්වයත් බලන නිසා ඒ ඒ අවස්ථාවෙදි හරි විදියට හිනාවෙලා ඒ විදියටවත් ගොට්ට අල්ලලා ඉන්න සිද්ධ වෙනවා. මොකද අනිත් මිනිස්සු ගොට්ට අල්ලන්නෙ ඊට වඩා බැරෑරුම් විදියට නිසා අපිට යම් තත්ත්වයකට කිට්ටු වෙන්න නං තරමක දායකත්වයක් හිනාවෙන් හෝ දක්වන්න සිද්ධ වෙනවා. පඩියත් හරි ගොං ජෝක්වලට හිනාවෙන එක තමයි අවුල.
3. ගොං පාට්
ඔෆිස්වල අනිත් අවුල තමයි ඉතිං ගොං පාට්වලට පෙනීසිටින්නට සිදුවීම. දැන් ඔය ඔෆිස්වලින් අවුරදු උත්සව වගේ දේවලුත් කරනවනෙ. අපේ උන්දලා ඒවට සහභාගි වීම අනිවාර්ය කරලා නිසා හිත් තැවුලෙන් වුනත් ඒවට යනව. ප්රශ්නෙ වෙන්නෙ ඔතනට ගියාම තමයි. හොරාට ගියා වගේ නෙමෙයි, කැමරා මැද්දෙ හද්දා නාකි සංගීත පුටු තරඟවලට ඉද්දි, ආජුතපර ලාහිලා වලට නටද්දි, පිටි ගොඩවල්වල දණගහගෙන ජෝගි නටද්දි තියෙන අවුල දන්නෙ එවුවයෙ බැරිබැරියාවෙ හිටගෙන ඉන්න උන්ම විතරයි. හැබැයි ඉතිං සහභාගි වීම අනිවාර්ය වීම නිසාම අකමැත්තෙන් වුනත් කට්ටියට මෙහෙම එවුවට මුහුණදෙන්න සිද්ධ වෙනවා.
4. අතේ තියෙන නිවාඩු
ආයතනයකින් වසරකට නියමිත නිවාඩු ප්රමාණයක් තියෙනවා. එක එක ඔෆිස්වල එක එක නීතිවලට යටත් වෙලා නිවාඩු ගාණ වෙනස් වුනාට කට්ටිය තමුන්ට තියෙන නිවාඩු ගාණ ගැන දැනුවත් වෙලයි රස්සාවට එන්නෙ. හැබැයි දැනුවත් වුනා කියල මදියි. ලංකාව පුරුදු වෙලා තියෙන විදිය තමයි, සේවකයාගේ අයිතිවාසිකමක් වෙච්ච නිවාඩුව ගන්නත් හාම්පුතා ගාව බඩගාන්න පුරුදු වෙලා තියෙන එක. මේකෙන් වාසි ගන්න හාම්පුතාලා සේවක නිවාඩු කප්පාදුව ලෙසටම කරගෙන යනවා. අතේ තියෙන නිවාඩුව ගන්නත් තුනට විතර නැවිලා දත් සෙට් එක දාලා හිනා වෙන්න සිද්ධ වෙන එක බැරි අමාරුවෙන් හරි කරන්න සිද්ධ වෙන අවුලක්.
5. ඕකා බල්ලා!
ඔෆිස් එකේ උන් ලොක්කා ළඟක නැති වෙලාවට කරන ප්රධානම දේවල් අතරේ අතිප්රධාන දේ තමයි ලොක්කට බනින එක. ලොක්ක නිදහසේ වැඩ කරන්න දෙනවනං, ලොක්ක වෙලාවට පඩි දෙනවනං අමුතුවෙන් ලොක්කට බනින්න හේතුවක් නැහැනෙ. හේතුවක් තිබුනත් තමුන්ට රැකියා ස්ථානය හරියන්නෙ නැත්තං, තමුන් දක්ෂයෙක් නං තමුන්ට හැකිවෙන්න ඕන මීට වඩා හොඳ රස්සාවක් හොයාගන්න. එහෙම නැතුව ලොක්කොන්ව හදන්න උත්සාහ කරන එක නං හද්දා ගොං වැඩක්. අපි මේ කියන බුවාලා වටවෙලා ලොක්කට බනින්නෙ අන්න ඒ වගේ හේතු තියාගෙන. හැබැයි ඒ බනින වෙලාවට අපි එතන ඉඳලා ඒ බනින බැනිලිවලට හූමිටි නොතිබ්බොත් කට්ටිය හිතන්නෙ අපි ලොක්කට කඩේ යනව කියල. ඊටපස්සෙ අමුතු හැඳිවලින් ඔෆිස් එක ඇතුළෙ බනින්න ගත්තම රස්සාව කරගෙන යන්න අමාරුයි. අන්න ඒ නිසා අකමැත්තෙන් වුනත් ඔලුව වනන්න වෙනවා.
6. අවුල් බීම්
කට්ටිය ඩ්රින්ක් එකකට සෙට් වෙනවා කියන්නෙ මේ වෙද්දි හන්දියෙ බේබද්දො ටික බෝක්කුවක් ගාව කසිප්පු ගහනව වගේ වැඩක් නෙමෙයි. ඒක සංයමයක් තියෙන වෙනම කල්චර් එකක්. ඒක ආතල් පිට හිත සැනසිල්ලේ සිද්ධ වෙන්න ඕන දෙයක්. ඔය වගේ දේකට සෙට් නොවෙන කණ්ඩායම් මගහරින එක තමයි හිත සතුටෙන් අඩියක් ගහන ඕනම ප්රාණියෙකුගේ හීනය වෙන්නෙ. හැබැයි ඔෆිස් එකේ ඩ්රින්ක් එක දාන සෙට් එක හොඳ වුනත්, නොහොඳ වුනත් එතනත් එක්ක සෙට් වෙන්නම සිද්ධ වෙන තත්ත්වයක් තියෙනවා. නැත්තං කට්ටිය කතා හදන්නෙ ලොකු ලයින් කියලා. අන්න ඒ නිසාම ගොඩක් අය අකමැත්තෙන් වුනත් ඔෆිස් එකේ සෙට් වෙනවා.
employees la adunam eken bagayak leave gaththama kohomath company ekak run karanna bane?
